เสียงปืนพลังงานระเบิดกึกก้องไปทั่วโถงทางเดินที่ส่วนเชื่อมต่อยาน กลิ่นโอโซนจากการยิงปืนคละคลุ้งไปกับกลิ่นเหม็นเน่าของสิ่งมีชีวิตประหลาดที่บุกเข้ามา ไรอัน เซนโย และด็อกเตอร์ลีโอต่างยิงปืนเข้าใส่ "ผู้บุกเบิก" ตัวแรกอย่างไม่หยุดยั้ง ลำแสงสีน้ำเงินพุ่งเข้าปะทะร่างสีดำทะมึนของมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ดูเหมือนจะสร้างความเสียหายได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
"มันแข็งแกร่งเกินไป!" เซนโยตะโกน ใบหน้าเขาซีดเผือด
สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายหนอนยักษ์ที่มีขาคล้ายเคียวนับสิบตัวนั้น พุ่งเข้าใส่พวกเขาด้วยความเร็วที่น่าตกใจ มันใช้ขาหน้าอันแหลมคมฟาดใส่ผนังเหล็กอย่างบ้าคลั่ง สร้างรอยบุบและประกายไฟทั่วบริเวณ ความดันอากาศในส่วนเชื่อมต่อเริ่มลดลงอย่างรวดเร็ว บ่งบอกถึงความเสียหายร้ายแรงต่อโครงสร้าง
"ด็อกเตอร์ลีโอ! คุณสแกนมันได้ไหม!" ไรอันตะโกน ขณะที่เขากระโดดหลบการโจมตีของเคียวขนาดใหญ่ที่พุ่งเฉียดศีรษะไปเพียงเสี้ยววินาที
ด็อกเตอร์ลีโอกำลังพยายามปรับเครื่องสแกนในมือที่สั่นเทาของเขา "กำลังพยายาม! มันมีการป้องกันพลังงานสูงมาก!"
อควาเตือนผ่านระบบสื่อสาร "ระวัง! มีอีกตัวกำลังเข้าใกล้จากทางด้านหลังของสถานี! ส่วนบริการ!"
"แย่แล้ว!" ไรอันสบถ "เซนโย! ด็อกเตอร์ลีโอ! ถอยออกไป! ผมจะตรึงมันไว้ตรงนี้!"
"แต่คุณคนเดียวจะไหวเหรอครับ?!" เซนโยถามอย่างร้อนรน
"เราไม่มีทางเลือก! ถ้าพวกมันเข้ามาได้ทั้งสองทางพร้อมกัน เราจะถูกล้อม!" ไรอันออกคำสั่งเสียงเข้ม "ไปเดี๋ยวนี้! ไปสมทบกับเฟย์ที่ห้องควบคุม! ผมจะถ่วงเวลาให้ได้มากที่สุด! อควา! ปิดผนึกทางเดินที่เชื่อมต่อกับส่วนนี้ทันทีที่เราถอยออกไป!"
"รับทราบ" อควาตอบ "แต่การปิดผนึกจะใช้พลังงานสูงมาก และอาจทำให้ระบบอื่นๆ ชะงักงันชั่วคราว"
"ทำไปเลย!" ไรอันตะโกน เขาระดมยิงเข้าใส่ดวงตาสีแดงฉานของสิ่งมีชีวิตนั้นอย่างต่อเนื่อง
เซนโยกับด็อกเตอร์ลีโอไม่มีทางเลือก พวกเขาจำต้องเชื่อฟังคำสั่งของหัวหน้า พวกเขารีบวิ่งถอยหลังไปตามทางเดิน ขณะที่ไรอันยังคงยิงคุ้มกันให้ ร่างกายของไรอันขยับหลบหลีกการโจมตีอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่ว แม้จะอยู่ในชุดอวกาศที่ค่อนข้างเทอะทะ เขาสะสมประสบการณ์การเอาชีวิตรอดจากสถานการณ์วิกฤติมานับครั้งไม่ถ้วน และตอนนี้ประสบการณ์เหล่านั้นกำลังถูกนำมาใช้
สิ่งมีชีวิตนั้นคำรามด้วยความหงุดหงิดที่ไรอันหลบหลีกการโจมตีของมันได้ มันกวาดเคียวไปมาอย่างบ้าคลั่ง แต่ไรอันก็ยังคงเคลื่อนที่ไปรอบๆ ยิงปืนเข้าใส่จุดเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
"อควา! จุดอ่อนของมันอยู่ตรงไหน?!" ไรอันตะโกน
"ข้อมูลยังไม่เพียงพอ! การสแกนของด็อกเตอร์ลีโอยังไม่สมบูรณ์!" อควาตอบ
ขณะเดียวกัน ที่ห้องควบคุมยาน เฟย์กำลังพยายามควบคุมปืนใหญ่พลังงานที่ติดตั้งอยู่บนยานสำรวจที่จอดเทียบอยู่ภายนอกสถานี เธอกดปุ่มด้วยความตื่นเต้นและหวาดกลัว ปืนใหญ่ยิงลำแสงขนาดใหญ่พุ่งตรงเข้าใส่ "ผู้บุกเบิก" อีกตัวที่กำลังพยายามเจาะเข้ามาในส่วนบริการของสถานี เสียงระเบิดดังกึกก้อง แต่ก็ดูเหมือนจะแค่ทำให้มันชะงักไปชั่วขณะเท่านั้น
"มันทนทานมาก!" เฟย์ตะโกน "ลำแสงพลังงานของเราทำอะไรมันไม่ได้มากนัก!"
เซนโยและด็อกเตอร์ลีโอวิ่งเข้ามาในห้องควบคุมอย่างหอบเหนื่อย ด็อกเตอร์ลีโอรีบปรับเครื่องสแกนของเขาอีกครั้ง
"ไรอันกำลังอยู่ในอันตราย!" เซนโยตะโกน "เราต้องช่วยเขา!"
"ผมรู้! แต่เราต้องหาจุดอ่อนของมันให้เจอ!" ด็อกเตอร์ลีโอตอบ ใบหน้าเปื้อนเหงื่อ เขากำลังพยายามถอดรหัสข้อมูลที่เครื่องสแกนได้มาเพียงน้อยนิด
อควาเร่งเร้า "เวลาเหลือน้อย! 'ผู้บุกเบิก' ตัวแรกกำลังทำลายส่วนเชื่อมต่อยานอย่างรวดเร็ว ความเสียหายจะส่งผลกระทบต่อระบบชีวิตของสถานี!"
ในที่สุด ด็อกเตอร์ลีโอก็ร้องออกมา "เจอแล้ว! จุดอ่อนของมันอยู่ที่แกนกลางลำตัว! มันมีช่องว่างเล็กๆ ที่ถูกปกคลุมด้วยเปลือกหอยบางๆ! มันคือศูนย์รวมพลังงานของมัน!"
"เฟย์! คุณได้ยินไหม?!" เซนโยตะโกน "เล็งไปที่แกนกลางลำตัว!"
เฟย์รีบปรับเป้าหมายของปืนใหญ่พลังงานทันที มือของเธอสั่นเทาเล็กน้อย แต่เธอก็กัดฟันด้วยความมุ่งมั่น เธอเล็งเป้าหมายไปยัง 'ผู้บุกเบิก' ตัวที่สองที่กำลังปีนป่ายอยู่บนโครงสร้างของสถานี และกดปุ่มยิง!
ลำแสงพลังงานขนาดใหญ่พุ่งตรงเข้าใส่แกนกลางลำตัวของสิ่งมีชีวิตนั้นอย่างแม่นยำ เกิดเสียงระเบิดที่รุนแรงกว่าครั้งก่อน ร่างกายของมันบิดเบี้ยวและแตกสลายออกเป็นชิ้นๆ ของเหลวสีเขียวคล้ำกระเด็นไปทั่ว โครงสร้างของสถานีสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
"สำเร็จ!" เฟย์ตะโกนด้วยความดีใจ
แต่เสียงของอควาก็แทรกขึ้นมาทันที "แต่ 'ผู้บุกเบิก' ตัวแรกยังอยู่! ไรอันยังต้องเผชิญหน้ากับมัน!"
ที่ส่วนเชื่อมต่อยาน ไรอันเริ่มอ่อนแรงลง เขาใช้พลังงานไปมากในการหลบหลีกและยิงต่อสู้ ปืนพลังงานของเขากำลังร้อนจัด และพลังงานก็เริ่มร่อยหรอลง เขาถูกสิ่งมีชีวิตนั้นผลักกระเด็นไปติดผนังอย่างแรง ทำให้ชุดอวกาศของเขากระแทกกับเหล็กอย่างจัง เกิดเสียงแก๊ก และมีรอยร้าวเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนหมวก
"อ๊าก!" ไรอันร้องด้วยความเจ็บปวด
สิ่งมีชีวิตนั้นเห็นโอกาส มันยกเคียวขึ้นสูง และเตรียมที่จะฟาดลงมาเพื่อปลิดชีพไรอัน
"ไรอัน! แกนกลางลำตัว!" เสียงของเซนโยดังก้องเข้ามาในระบบสื่อสาร
ไรอันรวบรวมพละกำลังเฮือกสุดท้าย เขายกปืนขึ้น เล็งไปยังแกนกลางลำตัวของสิ่งมีชีวิตนั้นที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร และเหนี่ยวไกด้วยพลังงานที่เหลือทั้งหมด
ลำแสงพลังงานพุ่งตรงเข้าใส่จุดอ่อนของมันอย่างแม่นยำ เกิดเสียงระเบิดที่รุนแรง ร่างกายของมันกระตุกอย่างรุนแรง และล้มลงกระแทกพื้น ของเหลวสีเขียวคล้ำไหลทะลักออกมา พร้อมกับเสียงกรีดร้องที่น่าขนลุกก่อนที่มันจะแน่นิ่งไป
ไรอันทรุดตัวลงกับพื้นอย่างหมดแรง เขามองไปยังซากศพของสิ่งมีชีวิตนั้นด้วยความโล่งอก แต่ความเหนื่อยล้าก็ถาโถมเข้ามาจนเขาแทบจะหมดสติ
"ไรอัน! คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?!" เสียงของเฟย์ดังเข้ามาในระบบสื่อสารอย่างร้อนรน
"ไม่เป็นไร... แค่... เหนื่อยหน่อย" ไรอันตอบเสียงแหบพร่า
"อควา! ปิดผนึกส่วนเชื่อมต่อยานเดี๋ยวนี้!" เซนโยสั่ง
"กำลังดำเนินการ" อควาตอบ พร้อมกับเสียงประตูเหล็กหนาหลายชั้นที่เลื่อนลงมาปิดผนึกส่วนเชื่อมต่อยานอย่างแน่นหนา
ความเงียบกลับมาเยือนอีกครั้ง คลอเคล้าด้วยเสียงแจ้งเตือนความเสียหายที่ยังคงดังอย่างต่อเนื่อง ไรอันพยายามลุกขึ้นยืน แต่ก็ทรุดลงอีกครั้ง เขารู้สึกเจ็บปวดไปทั่วร่างกาย โดยเฉพาะที่ศีรษะที่กระแทกกับผนังเมื่อครู่
เซนโยและด็อกเตอร์ลีโอรีบวิ่งกลับมาหาไรอันทันที พวกเขาช่วยพยุงไรอันขึ้นมา
"ชุดคุณเสียหาย!" เซนโยชี้ไปที่รอยร้าวบนหมวกของไรอัน
"ไม่เป็นไร... มันยังไม่ถึงกับแตก" ไรอันตอบ
ด็อกเตอร์ลีโอตรวจสอบอาการบาดเจ็บของไรอันอย่างรวดเร็ว "ต้องได้รับการรักษาอย่างเร่งด่วนครับ! มีเลือดออกภายในแน่ๆ"
"อควา" ไรอันพูดเสียงอ่อนแรง "รายงานความเสียหายของสถานี"
"ส่วนเชื่อมต่อยานได้รับความเสียหายอย่างหนัก โครงสร้างผนังถูกทำลายไป 40% แต่สามารถกู้คืนได้เมื่อมีเวลาและวัสดุเพียงพอ ระบบจ่ายพลังงานหลักได้รับผลกระทบเล็กน้อย แต่ยังคงทำงานได้" อควาตอบ "และ... 'ผู้บุกเบิก' ตัวที่สามกำลังเข้าใกล้! แต่ข้าสามารถใช้ระบบป้องกันภายนอกที่เหลืออยู่ทำลายมันได้ก่อนที่มันจะเข้าถึงสถานี"
ทุกคนต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอกอย่างแท้จริง
"ดี... ดีมากอควา" ไรอันพึมพำ
นี่เป็นเพียงการต่อสู้ครั้งแรก และพวกเขาได้เรียนรู้บทเรียนอันล้ำค่า พวกเขารับรู้ถึงความแข็งแกร่งของศัตรู และจุดอ่อนของมัน แต่ที่สำคัญกว่านั้น พวกเขาได้เรียนรู้ที่จะทำงานร่วมกันในสถานการณ์ที่คับขันที่สุด และความศรัทธาในกันและกันก็ถูกหล่อหลอมขึ้นมาจากการเผชิญหน้ากับความตาย
เซนโยกับด็อกเตอร์ลีโอช่วยพยุงไรอันกลับไปยังห้องพยาบาลชั่วคราวที่พวกเขาจัดตั้งขึ้น ระหว่างทาง พวกเขามองเห็นร่องรอยความเสียหายที่ "ผู้บุกเบิก" ได้ทิ้งเอาไว้ เศษซากของสิ่งมีชีวิตประหลาดที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น ของเหลวสีเขียวคล้ำที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่า และรอยแตกบนผนังที่บ่งบอกถึงความรุนแรงของการต่อสู้
"เราทำสำเร็จ" เฟย์พูดขึ้นในระบบสื่อสาร "เราเอาชนะมันได้"
"ใช่... แต่เราจะเจออะไรอีกบ้างก็ไม่รู้" ไรอันตอบ "นี่เป็นแค่บททดสอบแรกเท่านั้น"
เขาหันไปมองหน้าต่างบานใหญ่ที่เผยให้เห็นห้วงอวกาศอันมืดมิดอีกครั้ง ดวงดาวนับล้านยังคงส่องแสงระยิบระยับ หากแต่ตอนนี้มันดูเหมือนกำลังเฝ้ามองชะตากรรมของพวกเขาอยู่ ชะตากรรมของมนุษย์ชาติที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย และสถานีแห่งนี้... คือความหวังสุดท้าย
"อควา" ไรอันเอ่ย "ตอนนี้เรารู้แล้วว่าพวกมันเป็นอย่างไร เราต้องเร่งทำความเข้าใจ 'ความรู้' ที่ถูกผนึกไว้ในแกนกลางของสถานีให้เร็วที่สุด ก่อนที่ 'เงามืด' ที่แท้จริงจะมาถึง"
"รับทราบ" อควาตอบ "ข้าจะเตรียมเส้นทางไปยังแกนกลางของสถานีให้เร็วที่สุด ขอให้พวกท่านเตรียมตัวให้พร้อม เพราะการเดินทางครั้งนี้จะอันตรายยิ่งกว่าที่ผ่านมา"
ทุกคนต่างพยักหน้าอย่างเงียบๆ พวกเขาเพิ่งผ่านบททดสอบแรกมาด้วยความยากลำบาก และรู้ดีว่าสิ่งที่อยู่เบื้องหน้านั้นจะยิ่งใหญ่และอันตรายกว่ามากนัก แต่ในแววตาของพวกเขาก็ฉายประกายความมุ่งมั่นและศรัทธาที่จะไม่ยอมแพ้ ไม่ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับอะไรก็ตาม
ความหวังของมนุษยชาติบัดนี้อยู่ในมือของพวกเขา... กลุ่มคนเล็กๆ บนสถานีที่ถูกลืมเลือนแห่งนี้ และ AI โบราณนามว่าอควา.
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก