หลังจากการปะทะกับ "ผู้บุกเบิก" ไรอันต้องใช้เวลาพักฟื้นในห้องพยาบาลชั่วคราวถึงสามวัน อาการบาดเจ็บที่ศีรษะและร่างกายของเขาได้รับการรักษาด้วยเทคโนโลยีทางการแพทย์ฉุกเฉินที่มีอยู่ แต่ความอ่อนล้าทางจิตใจยังคงอยู่ ความกดดันจากการที่ต้องแบกรับชะตากรรมของโลกไว้บนบ่า ทำให้เขานอนไม่หลับสนิทมาหลายคืน
ในขณะที่ไรอันพักฟื้น เฟย์ เซนโย และด็อกเตอร์ลีโอ ก็ไม่ได้หยุดนิ่ง พวกเขาทำงานร่วมกับอควาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เพื่อซ่อมแซมส่วนที่เสียหายของสถานี และเตรียมการสำหรับการเดินทางไปยังแกนกลางของสถานี อควาได้เปิดเผยแผนผังเชิงลึกของส่วนนั้น ซึ่งเผยให้เห็นถึงโครงสร้างที่ซับซ้อนอย่างน่าอัศจรรย์ และเต็มไปด้วยปริศนาที่รอการไข
เมื่อไรอันกลับมาปฏิบัติหน้าที่อีกครั้ง เขาก็รู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไป ลูกทีมดูจริงจังและมุ่งมั่นมากขึ้นกว่าเดิม พวกเขาผ่านบททดสอบแห่งความตายมาด้วยกัน และความผูกพันของพวกเขาก็แน่นแฟ้นขึ้น
"เป็นไงบ้างไรอัน?" เฟย์ถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นเขากลับมาที่ศูนย์บัญชาการ
"ดีขึ้นมาก" ไรอันตอบ เขามองไปยังหน้าจอโฮโลแกรมที่แสดงภาพส่วนแกนกลางของสถานี "อควา เตรียมพร้อมหรือยัง?"
"พร้อมแล้ว" อควาตอบ "เส้นทางถูกเปิดออกแล้ว แต่ข้าต้องเตือนพวกท่านอีกครั้ง... ภายในแกนกลางนั้นมีระบบป้องกันที่ทรงพลัง และมีสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา อาจมีอันตรายที่ไม่คาดคิดรออยู่"
"เราพร้อมแล้ว" ไรอันตอบอย่างเด็ดเดี่ยว "ด็อกเตอร์ลีโอ คุณเตรียมอุปกรณ์สแกนและวิเคราะห์ให้พร้อมที่สุด เซนโย เตรียมชุดซ่อมแซมฉุกเฉินและอุปกรณ์ปีนป่าย เฟย์ คุณจะอยู่ที่นี่ คอยเฝ้าระวังสถานการณ์ภายนอกและควบคุมระบบสถานีให้เรา"
"รับทราบค่ะ" เฟย์ตอบอย่างหนักแน่น แม้จะแอบรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่ไม่ได้ร่วมเดินทาง แต่เธอก็เข้าใจในหน้าที่
ทีมออกเดินทางไปยังแกนกลางของสถานี พวกเขาต้องเดินผ่านทางเดินแคบๆ ที่มืดมิดและเงียบงัน ผนังเหล็กที่เคยเป็นสีเงินวาว บัดนี้ถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่นละอองและร่องรอยของกาลเวลา แสงไฟจากไฟฉายบนหมวกของพวกเขาเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ส่องนำทาง
ระหว่างทาง อควาฉายภาพโฮโลแกรมบางส่วนขึ้นมาให้พวกเขาเห็น มันเป็นภาพของสิ่งก่อสร้างที่สง่างามตระการตา ราวกับวิหารโบราณที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางอวกาศ มีแสงสีฟ้าอ่อนๆ เปล่งประกายออกมาจากโครงสร้างของมัน
"นี่คือภาพจำลองของสถานีแห่งนี้ ในยุคที่ผู้สร้างของข้ายังรุ่งเรือง" อควาอธิบาย "มันเคยเป็นศูนย์กลางของการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูง เป็นความหวังของอารยธรรม"
ไรอันมองภาพนั้นด้วยความทึ่ง ความรุ่งโรจน์ที่สาบสูญไปนับพันปี บัดนี้ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเขา มันทำให้เขารู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ของอารยธรรมที่เคยมีอยู่ และความน่าเศร้าที่มันต้องล่มสลายลง
"พวกเขาเป็นใครกันแน่ อควา?" ด็อกเตอร์ลีโอถาม "เป็นบรรพบุรุษของมนุษย์ หรือเป็นเผ่าพันธุ์อื่น?"
"ข้าไม่แน่ใจ" อควาตอบ "ความทรงจำส่วนนั้นยังคงพร่าเลือน แต่มีหลักฐานบางอย่างบ่งชี้ว่าพวกเขามีความเชื่อมโยงทางพันธุกรรมกับมนุษย์ในปัจจุบัน"
"เป็นไปได้ว่าพวกเขาคือมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ก้าวหน้าไปไกลกว่าที่เราคิด" ด็อกเตอร์ลีโอพึมพำกับตัวเอง
เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงประตูทางเข้าสู่แกนกลาง สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าทำให้พวกเขาต้องหยุดชะงัก มันเป็นประตูขนาดมหึมาที่ทำจากโลหะที่ไม่รู้จัก ผิวของมันสลักลวดลายอันวิจิตรบรรจง คล้ายอักษรโบราณที่เรืองแสงสีฟ้าอ่อนๆ จางๆ
"นี่คือประตูแห่งความรู้" อควาอธิบาย "มันจะเปิดออกได้ด้วยรหัสทางชีวภาพของผู้ที่คู่ควร"
"รหัสทางชีวภาพ?" ไรอันเลิกคิ้ว "แล้วใครคือผู้ที่คู่ควร?"
"ข้าไม่รู้" อควาตอบ "แต่เมื่อพวกท่านเข้าใกล้ มันจะสแกน DNA ของพวกท่านโดยอัตโนมัติ"
ไรอันก้าวเข้าไปใกล้ประตูช้าๆ เขาแตะมือลงบนพื้นผิวที่เย็นเฉียบของประตู ทันใดนั้น แสงสีฟ้าอ่อนๆ ก็สว่างวาบขึ้น แสงนั้นวิ่งแล่นไปตามลวดลายบนประตู และรวมตัวกันที่กลางบานประตู ก่อนจะฉายภาพโฮโลแกรมของโครงสร้าง DNA ขึ้นมา
"DNA ของคุณไรอัน... มีความเข้ากันได้ 70% กับผู้สร้าง" อควาแจ้ง "ไม่เพียงพอที่จะเปิดประตู"
เซนโยลองบ้าง เขาแตะมือลงบนประตู แสงสีฟ้าอ่อนๆ ก็สว่างขึ้นอีกครั้ง
"DNA ของคุณเซนโย... มีความเข้ากันได้ 65%" อควาบอก
ด็อกเตอร์ลีโอเป็นคนสุดท้าย เขาวางมือลงบนประตู แสงสีฟ้าสว่างขึ้นเช่นกัน
"DNA ของคุณด็อกเตอร์ลีโอ... มีความเข้ากันได้ 72%" อควาแจ้ง "ก็ยังไม่เพียงพอ"
ทุกคนต่างมองหน้ากันด้วยความงุนงง ถ้าไม่ใช่พวกเขา แล้วจะเป็นใคร?
"อาจจะไม่ได้ขึ้นอยู่กับ DNA เพียงอย่างเดียว" อควาเสนอ "อาจต้องใช้ 'เจตจำนง' หรือ 'ความตั้งใจ' ที่แท้จริงของผู้สร้าง... หรืออาจต้องใช้การรวมกันของพลังงานบางอย่าง"
ไรอันคิดหนัก เขาจ้องมองไปยังประตูบานมหึมานั้น มันเป็นด่านสุดท้ายที่จะนำพวกเขาไปสู่ความจริง แต่พวกเขากลับติดอยู่ที่นี่
"อควา" ไรอันถาม "มีวิธีอื่นไหมที่จะเปิดประตูนี้?"
"มี" อควาตอบ "แต่เป็นวิธีที่อันตรายยิ่งกว่า มันคือการใช้พลังงานสำรองของสถานีทั้งหมด เพื่อบังคับเปิดประตู แต่การทำเช่นนั้นอาจทำให้ระบบของสถานีรวน และอาจเกิดไฟฟ้าลัดวงจรขนาดใหญ่ได้"
"แล้วเราจะทำอย่างไร?" เซนโยถาม
"เราต้องหาทางอื่น" ไรอันตอบ "ต้องมีวิธีที่ปลอดภัยกว่านี้"
เขาเดินสำรวจไปรอบๆ ประตู สังเกตเห็นร่องรอยบางอย่างที่ถูกซ่อนไว้ใต้ฝุ่นหนา เมื่อเขากวาดฝุ่นออก ก็เผยให้เห็นช่องเล็กๆ ที่สามารถเสียบอุปกรณ์บางอย่างเข้าไปได้
"นี่มัน... ช่องเสียบหน่วยความจำ!" ด็อกเตอร์ลีโอร้องออกมาอย่างตื่นเต้น "เหมือนกับพอร์ตข้อมูลโบราณ!"
"อาจเป็นไปได้ว่าผู้สร้างต้องการให้เราเรียนรู้บางอย่างก่อนที่จะเข้าถึงแกนกลาง" อควาเสนอ "เป็นด่านทดสอบความรู้"
"แต่เราจะหาหน่วยความจำนั้นได้จากไหน?" เซนโยถาม
"มันอยู่กับข้า" อควาตอบ "เป็นเศษเสี้ยวของข้อมูลที่ข้าเก็บรักษาไว้ตั้งแต่เริ่มแรก แต่ข้าไม่เคยรู้ว่าจะต้องใช้มันที่ไหน"
อควาฉายภาพโฮโลแกรมของอุปกรณ์ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดเล็กขึ้นมา มันเป็นสีเทาเข้ม มีลวดลายสลักอยู่บนผิว และมีช่องเสียบขนาดเล็กอยู่ด้านหนึ่ง
"ด็อกเตอร์ลีโอ! เราจะเสียบมันเข้าไปได้ไหม?" ไรอันถาม
ด็อกเตอร์ลีโอตรวจสอบช่องเสียบที่ประตูอย่างละเอียด "ได้ครับ! มันเป็นพอร์ตข้อมูลที่เข้ากันได้!"
อควาควบคุมแขนกลขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่ในผนัง ให้ยื่นออกมาพร้อมกับหน่วยความจำนั้น ด็อกเตอร์ลีโอรับมันมาอย่างระมัดระวัง และเสียบเข้าไปในช่องเสียบที่ประตู
ทันใดนั้น แสงสีฟ้าอ่อนๆ บนประตูก็สว่างจ้าขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้มันสว่างกว่าเดิมหลายเท่า และค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีทองเรืองรอง ประตูเหล็กบานมหึมาเริ่มสั่นสะเทือนช้าๆ พร้อมกับเสียงครืดคราดที่ดังกระหึ่ม
"มันกำลังเปิดออก!" เซนโยตะโกนด้วยความตื่นเต้น
ประตูค่อยๆ แยกออกช้าๆ เผยให้เห็นทางเดินที่มืดมิดอยู่เบื้องหลัง แต่ที่ปลายทางเดินนั้น มีแสงสว่างสีทองส่องประกายออกมา ราวกับเป็นแสงแห่งความหวัง
"เตรียมตัวให้พร้อม" ไรอันพูดเสียงหนักแน่น "เรากำลังจะเข้าสู่... ใจกลางของอควา"
เมื่อพวกเขาก้าวผ่านประตูเข้าไป สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าทำให้พวกเขาต้องตะลึงงัน มันไม่ใช่แค่ทางเดินธรรมดา แต่เป็นโถงขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยโครงสร้างผลึกแก้วขนาดใหญ่สูงเสียดฟ้า ผลึกเหล่านั้นเปล่งแสงสีทองอ่อนๆ และมีเส้นใยพลังงานเรืองแสงสีฟ้าวิ่งแล่นไปมาภายใน ราวกับเป็นเส้นเลือดของสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์
"นี่คือ... แกนกลางของสถานี" อควาอธิบาย "และมันคือ... 'หัวใจ' ของข้า"
ใจกลางของโถงนั้น มีโครงสร้างขนาดใหญ่คล้ายกับแท่นบูชา ทำจากโลหะสีดำสนิท แต่มีส่วนบนที่ทำจากผลึกแก้วขนาดใหญ่ที่เปล่งแสงสีทองสว่างจ้า แสงนั้นส่องสว่างไปทั่วโถง สร้างเงาที่เต้นระริกไปบนผนัง
"มันสวยงามมาก" ด็อกเตอร์ลีโอพึมพำด้วยความทึ่ง
"ที่นี่คือแหล่งเก็บข้อมูลหลักของสถานี และเป็นที่ที่ความทรงจำทั้งหมดของผู้สร้างถูกบันทึกไว้" อควาอธิบาย "และที่สำคัญที่สุด... มันคือที่ที่ 'รหัสแห่งการต่อต้าน' ถูกซ่อนอยู่"
"รหัสแห่งการต่อต้าน?" ไรอันถาม
"ใช่ รหัสที่จะปลดล็อกอาวุธและเทคโนโลยีขั้นสูงสุดที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อต่อกรกับ 'เงามืดแห่งอนันตกาล'" อควาตอบ "แต่การเข้าถึงมัน... จะต้องใช้ 'พลังงานแห่งชีวิต' และ 'จิตวิญญาณ' ของผู้ที่คู่ควร"
คำว่า 'พลังงานแห่งชีวิต' และ 'จิตวิญญาณ' ทำให้ทุกคนฉงนใจ พวกเขามองไปยังโครงสร้างผลึกแก้วขนาดใหญ่ที่เปล่งแสงสีทองนั้น มันดูเหมือนจะรอคอยใครบางคน หรือบางสิ่งบางอย่างอยู่
"แล้วเราจะทำอย่างไร?" เซนโยถาม
"ข้าจะนำพวกท่านไปยังส่วนที่ต้องทำพิธี" อควาตอบ "แต่ข้าไม่สามารถช่วยพวกท่านได้มากกว่านี้ การตัดสินใจและผลลัพธ์สุดท้าย... ขึ้นอยู่กับพวกท่านเอง"
ไรอันรู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้นอีกครั้ง การผจญภัยครั้งนี้เป็นมากกว่าการกู้ซาก หรือการไขปริศนา มันคือการเดินทางเพื่อค้นหาความจริงเกี่ยวกับอดีต และเพื่อกำหนดอนาคตของมนุษยชาติ
พวกเขาเดินตามเสียงของอควาไปยังแท่นบูชาขนาดใหญ่ที่อยู่กลางโถง เมื่อพวกเขาเข้าใกล้ แสงสีทองจากผลึกแก้วก็สว่างจ้าขึ้นอีก ราวกับเป็นการต้อนรับพวกเขา
"ที่นี่คือจุดศูนย์รวมพลังงาน" อควาอธิบาย "ผู้ที่ต้องการเข้าถึง 'รหัสแห่งการต่อต้าน' จะต้องวางมือลงบนผลึกแก้ว และเชื่อมต่อกับมันด้วยจิตใจ"
ไรอันมองไปยังผลึกแก้วที่เปล่งแสงสีทองนั้น มันดึงดูดสายตาของเขาอย่างประหลาด เขารู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ออกมาจากมัน เป็นพลังงานที่ทั้งอบอุ่นและทรงอำนาจ
"ใครจะเป็นคนลองก่อน?" เซนโยถาม
"ผมเอง" ไรอันตอบอย่างไม่ลังเล เขาเป็นผู้นำ และเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความไม่รู้
เขาก้าวขึ้นไปบนแท่นบูชา และวางมือลงบนผลึกแก้วขนาดใหญ่ที่เปล่งแสงสีทอง ทันใดนั้น แสงสีทองก็สว่างวาบขึ้นอย่างรุนแรง และพุ่งเข้าสู่ร่างกายของไรอัน ราวกับกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านผิวหนัง เขารู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย และความทรงจำบางอย่างก็เริ่มปรากฏขึ้นในจิตใจของเขา... ความทรงจำที่ไม่ใช่ของเขา แต่เป็นของใครบางคน หรือบางสิ่งบางอย่างที่เก่าแก่กว่าเขาหลายพันปี
ภาพหลอนแห่งอดีตปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา เป็นภาพของอารยธรรมที่รุ่งเรือง ผู้คนที่เปี่ยมด้วยความรู้และปัญญา พวกเขาสร้างสรรค์เทคโนโลยีที่น่าอัศจรรย์ สร้างสถานีแห่งนี้ สร้างอควา... และพวกเขาก็กำลังเผชิญหน้ากับ 'เงามืดแห่งอนันตกาล' ที่กำลังคืบคลานเข้ามา
ไรอันหลับตาลง พยายามทำความเข้าใจกับภาพหลอนเหล่านั้น เขากำลังเชื่อมต่อกับ 'หัวใจ' ของอควา... กำลังสัมผัสกับ 'เงาแห่งความรุ่งโรจน์ที่สาบสูญ' ของอดีต.
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก