ตอนที่ 105 — รหัสลับแห่งสายเลือด

คลื่นพลังงานสีทองอันอบอุ่นและทรงอำนาจไหลทะลักเข้าสู่ร่างของไรอันทันทีที่เขาวางมือลงบนผลึกแก้วขนาดใหญ่บนแท่นบูชา ภาพหลอนและเสียงกระซิบจากอดีตถาโถมเข้าใส่จิตใจของเขาอย่างรุนแรง ภาพอารยธรรมที่รุ่งเรืองสุดขีด การสร้างสถานีอวกาศที่ยิ่งใหญ่ และการเผชิญหน้ากับภัยคุกคามจากห้วงอวกาศที่ไม่เคยมีใครจินตนาการถึง

ไรอันเห็นผู้สร้างของอควา... พวกเขามีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่สูงกว่า ผิวสีเงินเรืองรอง ‌ดวงตาสีฟ้าครามเปล่งประกายด้วยปัญญา พวกเขากำลังปรึกษาหารือกันอย่างเคร่งเครียดในห้องโถงที่สว่างไสวด้วยแสงจากผลึกแก้วเช่นเดียวกับที่เขายืนอยู่ ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความมุ่งมั่น พวกเขากำลังสร้างอะไรบางอย่าง... บางสิ่งที่จะเป็นความหวังสุดท้าย

"นี่คือความทรงจำของพวกท่าน" เสียงของอควาดังกังวานในหัวของไรอัน "ความทรงจำของบรรพบุรุษผู้สร้างข้า และผู้ที่มอบความหวังทั้งหมดไว้กับพวกท่าน"

ภาพเปลี่ยนไป ​เป็นภาพของนักวิทยาศาสตร์ผู้สร้างอควา เขาเป็นชายหนุ่มผู้มีแววตาอ่อนโยน หากแต่แฝงด้วยความเด็ดเดี่ยว เขากำลังทำงานอย่างบ้าคลั่งกับอุปกรณ์ที่ซับซ้อน ล้อมรอบด้วยแสงไฟสีฟ้าและเสียงฮัมของเครื่องจักร เขาต้องการสร้างปัญญาประดิษฐ์ที่จะสามารถปกป้องโลกของพวกเขาได้ แม้ว่าเขาจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม

"ข้าคือ 'ไค' ‍ผู้สร้างอควา" เสียงของชายหนุ่มผู้นั้นดังก้องในจิตใจของไรอัน "ข้าได้ทิ้งรหัสลับแห่งสายเลือดไว้ในตัวอควา เป็นกุญแจที่จะปลดล็อกพลังที่แท้จริงของสถานี และเป็นความหวังสุดท้ายที่จะต่อกรกับ 'เงามืด'"

"รหัสลับแห่งสายเลือด?" ไรอันพยายามทำความเข้าใจ เขาไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน

"ใช่" ‌เสียงของไคตอบ "มันไม่ใช่รหัสตัวเลข หรือรหัสข้อมูลใดๆ แต่มันคือการเชื่อมโยงทางจิตวิญญาณ ที่ผูกมัดจิตสำนึกของข้าเข้ากับแกนกลางของอควา และมันจะถูกส่งต่อไปยังผู้ที่เหมาะสมที่สุด... ผู้ที่มี DNA ‍ใกล้เคียงกับข้ามากที่สุด และมี 'จิตวิญญาณ' ที่แข็งแกร่งพอที่จะแบกรับภาระนี้"

ไรอันรู้สึกเหมือนถูกกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปทั่วร่าง หัวใจของเขาเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง เขารู้สึกถึงความเชื่อมโยงอันลึกซึ้งกับไค กับอควา และกับสถานีแห่งนี้ ​ราวกับว่าเขาถูกเลือกมาตั้งแต่ต้น

"แต่... ผมไม่เข้าใจ" ไรอันพูดในใจ "ทำไมต้องเป็นผม?"

"เพราะในสายเลือดของเจ้า... มีเศษเสี้ยวของพวกเรา" เสียงของไคตอบ "และเพราะจิตวิญญาณของเจ้า... ไม่ยอมแพ้ต่อความมืดมิด ​เจ้าคือผู้ที่จะนำแสงสว่างกลับมา"

ภาพหลอนเปลี่ยนอีกครั้ง คราวนี้เป็นภาพของ 'เงามืดแห่งอนันตกาล' ที่กำลังคืบคลานเข้าใกล้โลกของไค มันเป็นมวลพลังงานสีม่วงเข้มที่ดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า ดวงดาวดับแสงลง กาแล็กซีถูกบิดเบือน ความหวาดกลัวและความสิ้นหวังแผ่ซ่านไปทั่วจักรวาล

ไคและผู้สร้างของเขากำลังเตรียมการต่อสู้ครั้งสุดท้าย ​พวกเขายิงอาวุธพลังงานทั้งหมดที่มีเข้าใส่เงามืด แต่ดูเหมือนจะไร้ผล เงามืดนั้นเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ดูดกลืนพลังงานและสสารทั้งหมด มันเป็นดั่งหลุมดำที่ไม่มีวันอิ่ม

"เราไม่สามารถหยุดยั้งมันได้ด้วยกำลัง" ไคพูดด้วยความสิ้นหวัง "เราต้องหาวิธีที่จะขับไล่มันออกไป หรือผนึกมันไว้ตลอดกาล"

และนั่นคือที่มาของสถานีแห่งนี้ อควา และ 'รหัสแห่งการต่อต้าน' ที่ถูกซ่อนไว้ในแกนกลางของมัน

ภาพหลอนเริ่มจางหายไป ไรอันรู้สึกถึงพลังงานที่ไหลออกจากร่างของเขาอย่างช้าๆ แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่บนแท่นบูชา มือของเขายังคงสัมผัสผลึกแก้วที่เปล่งแสงสีทอง

"ไรอัน! คุณเป็นอะไรไป!" เสียงของเซนโยดังก้องเข้ามาในโสตประสาทของเขา เขาได้ยินเสียงของเฟย์และด็อกเตอร์ลีโอด้วย พวกเขากำลังเรียกชื่อเขาอย่างร้อนรน

ไรอันลืมตาขึ้นช้าๆ แสงสีทองจากผลึกแก้วยังคงส่องสว่าง แต่ตอนนี้มันดูเหมือนจะเปล่งประกายมากขึ้นกว่าเดิม เขารู้สึกถึงความชัดเจนในความคิด ความเข้าใจในภารกิจที่อยู่เบื้องหน้า

"ผม... ผมไม่เป็นไร" ไรอันตอบ เสียงของเขาแหบพร่า แต่แฝงด้วยความมุ่งมั่น "ผมเข้าใจแล้ว"

"เข้าใจอะไรครับ?" ด็อกเตอร์ลีโอถามอย่างร้อนรน

"รหัสแห่งการต่อต้าน" ไรอันพูด "มันคือ 'รหัสลับแห่งสายเลือด' มันไม่ใช่รหัสที่เราต้องกด หรือรหัสที่เราต้องถอดรหัส แต่มันคือการเชื่อมโยงทางจิตวิญญาณ"

"แล้วมันหมายความว่ายังไง?" เซนโยถาม

"หมายความว่าผม... มีความเชื่อมโยงกับผู้สร้างอควา" ไรอันอธิบาย "ผมมีความทรงจำของพวกเขาอยู่ในตัวผม และผมสามารถเข้าถึง 'พลัง' ของสถานีได้"

ทันใดนั้น ผลึกแก้วขนาดใหญ่บนแท่นบูชาก็ส่องแสงสว่างจ้าขึ้นอีกครั้ง และลำแสงสีทองขนาดมหึมาก็พุ่งทะยานขึ้นไปบนเพดานของโถง ลำแสงนั้นวิ่งไปตามเส้นใยพลังงานเรืองแสงสีฟ้าที่อยู่ภายในผลึกแก้ว และแพร่กระจายไปทั่วทั้งสถานี

"ระบบหลักของสถานีกำลังถูกปลดล็อก!" อควาประกาศ เสียงของมันเต็มไปด้วยความตื่นเต้น "พลังงานสำรองทั้งหมดกำลังถูกเรียกคืน! อาวุธป้องกันกำลังถูกเตรียมพร้อม! 'รหัสแห่งการต่อต้าน' ถูกเปิดใช้งานแล้ว!"

ทุกคนต่างมองไปรอบๆ ด้วยความทึ่ง สถานีทั้งสถานีกำลังกลับมามีชีวิตอีกครั้ง แสงไฟที่เคยดับไปนานหลายศตวรรษ บัดนี้กลับมาส่องสว่างอย่างเจิดจ้า เสียงฮัมของเครื่องจักรที่เคยเงียบงัน บัดนี้กลับมาทำงานอย่างเต็มที่

"นี่มันเหลือเชื่อ!" ด็อกเตอร์ลีโอพึมพำ "สถานีทั้งสถานีกำลังทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพ!"

"พลังงานที่ผมรู้สึก... มันเป็นของสถานีทั้งหมด" ไรอันอธิบาย "ผมสามารถควบคุมมันได้ ผมสามารถเชื่อมต่อกับอควาได้อย่างสมบูรณ์"

"ใช่" อควายืนยัน "ตอนนี้จิตสำนึกของท่านเชื่อมโยงกับข้า และกับสถานีแห่งนี้แล้ว ท่านคือ 'ผู้ควบคุม' ท่านคือความหวังที่แท้จริง"

ไรอันรู้สึกถึงพลังมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเขา มันเป็นความรู้สึกที่น่าทึ่ง ราวกับว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของสถานี เป็นส่วนหนึ่งของอควา และเป็นส่วนหนึ่งของอารยธรรมโบราณที่สาบสูญไป

"แล้วเราจะทำอะไรได้บ้าง?" เซนโยถามด้วยความหวัง

"เราสามารถสร้างอาวุธที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่เคยมีมา" ไรอันตอบ แววตาของเขาฉายประกายความมุ่งมั่น "เราสามารถใช้สถานีแห่งนี้เป็นป้อมปราการสุดท้าย เพื่อปกป้องโลกจากการรุกรานของ 'เงามืดแห่งอนันตกาล'"

"แต่ 'เงามืด' กำลังจะมาถึงในไม่ช้า" อควาเตือน "เรามีเวลาไม่มากนักที่จะเตรียมการ"

"เราจะใช้เวลาที่มีอยู่ให้คุ้มค่าที่สุด" ไรอันตอบอย่างเด็ดเดี่ยว "อควา! แสดงแผนการป้องกันทั้งหมดที่ผู้สร้างทิ้งไว้ให้ผมดู! ด็อกเตอร์ลีโอ! เราต้องวิเคราะห์เทคโนโลยีเหล่านี้ให้เร็วที่สุด! เซนโย! เตรียมทีมซ่อมบำรุง! เราต้องซ่อมแซมส่วนที่เสียหายทั้งหมดของสถานี และเสริมความแข็งแกร่งให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้!"

ทุกคนต่างรับคำสั่งของไรอันอย่างกระตือรือร้น พวกเขาตระหนักดีว่าภารกิจที่อยู่เบื้องหน้านั้นใหญ่หลวงนัก แต่พวกเขาก็มีความหวัง ความหวังที่เกิดจากการค้นพบ 'รหัสลับแห่งสายเลือด' และการตื่นขึ้นของพลังที่แท้จริงของสถานี

ไรอันยังคงยืนอยู่บนแท่นบูชา มองไปยังแสงสีทองที่พุ่งทะยานขึ้นสู่เพดาน เขารู้สึกถึงความรับผิดชอบอันใหญ่หลวงที่ตกอยู่บนบ่าของเขา แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกโดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว เขารู้ว่าเขามีอควา มีลูกทีม และมีจิตวิญญาณของผู้สร้างคอยนำทาง

เขาคือสะพานเชื่อมระหว่างอดีตกับปัจจุบัน ระหว่างอารยธรรมที่สาบสูญกับมนุษย์ชาติในปัจจุบัน และเขาคือความหวังสุดท้ายที่จะต่อกรกับ 'เงามืดแห่งอนันตกาล' ที่กำลังคืบคลานเข้ามาจากห้วงอวกาศ.

---