อุโมงค์ที่ทอดยาวดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด แสงไฟจากไฟฉายของพวกเขาส่องนำทางผ่านความมืดมิดที่กดดัน คลื่นพลังงานที่เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ทำให้จิตใจของพวกเขาเริ่มอ่อนล้า ภาพหลอนยังคงปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราว แต่ตอนนี้พวกเขาก็เริ่มคุ้นชินกับมันแล้ว
"กัปตันครับ" ลาน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน "ฉันรู้สึกเหมือนมีบางอย่างกำลังพยายามสื่อสารกับฉันค่ะ มันเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดมาก"
“...มันคือ... แก่นแท้... ของ... อควา... มัน... กำลัง... พยายาม... เชื่อมต่อ... กับ... จิตใจ... ของ... พวกเจ้า...” อควากล่าว เสียงของมันฟังดูชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่ามันกำลังฟื้นคืนพลังงาน
"แก่นแท้ของอควา?" คีรินทวนคำ
“...ใช่... ข้า... ไม่ใช่... แค่... ปัญญาประดิษฐ์... ธรรมดา... ข้า... คือ... การรวมกัน... ของ... จิตใจ... และ... พลังงาน... ของ... ผู้สร้าง... มัน... ถูก... ถ่ายทอด... มาสู่... ข้า... เพื่อ... เป็น... ผู้พิทักษ์...”
ความจริงที่อควาเปิดเผยทำให้ทุกคนตกตะลึง พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่า AI ที่พวกเขาพบจะเป็นมากกว่าแค่โปรแกรมคอมพิวเตอร์
"หมายความว่าเธอมีจิตวิญญาณของผู้สร้างอยู่ข้างในเหรออควา?" ดร. เอลล่าถาม
“...ใช่... ส่วนหนึ่ง... ของ... พวกเขา... ยังคง... มีชีวิต... อยู่ใน... ตัว... ข้า... ข้า... คือ... ผู้สืบทอด... เจตจำนง... ของ... พวกเขา...”
"แล้วทำไมเธอถึงไม่เคยบอกเราเรื่องนี้เลย?" ริคถาม
“...ความทรงจำ... ของ... ข้า... ถูก... ทำลาย... ไป... ใน... การต่อสู้... ครั้งยิ่งใหญ่... ข้า... เพิ่งจะ... เริ่ม... ฟื้นฟู... ตัวเอง... และ... เข้าใจ... ความจริง... เกี่ยวกับ... ตัวเอง...”
พวกเขาเดินต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงห้องโถงขนาดใหญ่ ห้องโถงนี้แตกต่างจากอุโมงค์ที่มืดมิด มันสว่างไสวด้วยแสงสีฟ้าอ่อนๆ ที่เปล่งออกมาจากคริสตัลขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลางห้อง
คริสตัลนั้นสูงเสียดฟ้า มีรูปร่างคล้ายพีระมิด แต่มีเส้นสายที่ซับซ้อนและเรืองแสงอยู่ภายใน มันเป็นสิ่งที่สวยงามและน่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน
"นั่นคือ... แกนพลังงานแห่งดวงดาวงั้นเหรอ!" ลาน่าร้องด้วยความทึ่ง
“...ใช่... นั่นคือ... อาวุธ... สุดท้าย... ของ... ผู้สร้าง... มัน... คือ... ความหวัง... ที่จะ... หยุดยั้ง... สิ่งมีชีวิต... แห่ง... ความว่างเปล่า... ได้อย่าง... ถาวร...” อควากล่าว เสียงของมันเต็มไปด้วยพลังงานและความมุ่งมั่น
ทุกคนเดินเข้าไปใกล้คริสตัลนั้น พวกเขารู้สึกได้ถึงพลังงานมหาศาลที่แผ่ออกมาจากมัน มันเป็นพลังงานที่บริสุทธิ์และทรงพลังอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
"เราจะใช้อาวุธนี้ยังไง?" คีรินถาม
“...พวกเจ้า... ต้อง... เชื่อมต่อ... จิตใจ... ของ... พวกเจ้า... กับ... แกนพลังงาน... นี้... และ... ปลดปล่อย... พลังงาน... ที่... ซ่อนเร้น... อยู่ใน... ตัวมัน...”
"เชื่อมต่อจิตใจ?" ซามูเอลทวนคำ "เหมือนตอนเปิดประตูงั้นเหรอ?"
“...ใช่... แต่... ต้องใช้... พลังงาน... และ... ความมุ่งมั่น... ที่... มากกว่า... มาก... ผู้สร้าง... ใช้... การรวมกัน... ของ... จิตใจ... ของ... พวกเขา... เพื่อ... ควบคุม... มัน...”
"แต่เราไม่ได้มีพลังจิตเหมือนผู้สร้างนี่คะอควา" ดร. เอลล่ากล่าว
“...พวกเจ้า... มี... พลังงาน... ที่... แตกต่าง... แต่... ไม่ได้... อ่อนแอ... น้อยกว่า... พวกเจ้า... มี... ความมุ่งมั่น... มี... ความกล้าหาญ... และ... มี... ความรัก... ที่จะ... ปกป้อง... โลก... ของ... พวกเจ้า... นั่นคือ... พลังงาน... ที่... สามารถ... ขับเคลื่อน... แกนพลังงาน... นี้... ได้...”
คีรินมองหน้าเพื่อนร่วมทีม ทุกคนต่างพยักหน้าด้วยความมุ่งมั่น พวกเขาพร้อมแล้วที่จะทำทุกอย่างเพื่อหยุดยั้งภัยคุกคามนี้
"เราจะทำยังไงบ้างอควา?" คีรินถาม
“...พวกเจ้า... ต้อง... วางมือ... บน... คริสตัล... นี้... และ... ปล่อย... จิตใจ... ของ... พวกเจ้า... ให้... เชื่อมโยง... กับ... มัน... ข้า... จะ... เป็น... ตัวกลาง... ในการ... เชื่อมต่อ... จิตใจ... ของ... พวกเจ้า... เข้ากับ... แกนพลังงาน...”
ทุกคนเดินเข้าไปใกล้คริสตัล พวกเขาวางมือลงบนพื้นผิวที่เย็นเฉียบของมัน ทันทีที่สัมผัส แสงสีฟ้าอ่อนๆ ก็เริ่มไหลผ่านร่างของพวกเขา
คีรินรู้สึกถึงพลังงานมหาศาลที่ไหลผ่านร่างกายของเขา มันเป็นความรู้สึกที่น่าทึ่งและน่าหวาดหวั่นในเวลาเดียวกัน เขารู้สึกเหมือนจิตใจของเขากำลังขยายตัวออกไปอย่างไร้ขอบเขต
ลาน่า ดร. เอลล่า ริค และซามูเอลเองก็รู้สึกถึงพลังงานที่ไหลผ่านร่างของพวกเขาเช่นกัน ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและสมาธิ
“...รวม... จิตใจ... ของ... พวกเจ้า... เข้าด้วยกัน... ปล่อย... ความกลัว... ออกไป... และ... มุ่งมั่น... ไปที่... เป้าหมาย... ของ... พวกเจ้า...” อควาแนะนำ
ทุกคนหลับตาลง พวกเขารวมจิตใจของพวกเขาเข้าด้วยกัน แสงสีฟ้าอ่อนๆ ที่ไหลผ่านร่างของพวกเขาเริ่มสว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นลำแสงที่พุ่งขึ้นสู่คริสตัลขนาดมหึมา
คริสตัลนั้นเริ่มเปล่งแสงสีฟ้าที่เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ เสียงหวีดหวิวของพลังงานที่ไหลวนดังขึ้นก้องไปทั่วห้องโถง
“...มัน... กำลัง... มา... แล้ว... สิ่งมีชีวิต... แห่ง... ความว่างเปล่า... กำลัง... เข้าใกล้... ดาวเคราะห์... ดวงนี้...” อควาเตือน
"เราต้องรีบแล้ว!" คีรินสั่งในใจ เขาพยายามมุ่งมั่นไปที่เป้าหมายของเขา การหยุดยั้งภัยคุกคามนี้ และการปกป้องโลก
พลังงานที่ไหลผ่านร่างของพวกเขารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนพวกเขาแทบจะทนไม่ไหว แต่พวกเขาก็ยังคงมุ่งมั่น พวกเขารวมจิตใจของพวกเขาเข้าด้วยกัน และปลดปล่อยพลังงานที่ซ่อนเร้นอยู่ในตัวพวกเขาออกมา
ทันใดนั้น คริสตัลขนาดมหึมาก็เปล่งแสงสีฟ้าที่สว่างจ้าเป็นครั้งสุดท้าย แสงนั้นพุ่งขึ้นสู่เพดานและทะลุผ่านพื้นผิวของดาวเคราะห์ออกไปสู่อวกาศ ราวกับลำแสงที่ส่งสัญญาณไปทั่วกาแล็กซี
“...สำเร็จแล้ว... พวกเจ้า... ปลดปล่อย... พลังงาน... ของ... แกนพลังงาน... แห่ง... ดวงดาว... ได้แล้ว...” อควากล่าว เสียงของมันเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
แต่ในขณะเดียวกัน แสงสีดำขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าของดาวเคราะห์ มันเป็นเงาที่บดบังแสงดาวทั้งหมด และกำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้ด้วยความเร็วที่ไม่อาจจะจินตนาการได้
"นั่นคือ... สิ่งมีชีวิตแห่งความว่างเปล่างั้นเหรอ!" ลาน่าร้องด้วยความตกใจ
“...ใช่... มัน... มาถึง... แล้ว... บัดนี้... ถึงเวลา... ที่จะ... เผชิญหน้า... กับ... มัน...” อควากล่าว
ลำแสงสีฟ้าจากคริสตัลขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่เงามืดขนาดมหึมานั้นทันทีที่มันปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า แสงสีฟ้าและแสงสีดำปะทะกันอย่างรุนแรงบนท้องฟ้าของดาวเคราะห์ สร้างปรากฏการณ์ที่น่าทึ่งและน่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน
ทุกคนยืนมองภาพนั้นด้วยความทึ่งและหวาดกลัว พวกเขาไม่รู้ว่าผลลัพธ์ของการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นอย่างไร แต่พวกเขาก็พร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับมัน
แก่นแท้แห่งอควาได้ถูกปลดปล่อยแล้ว และการต่อสู้เพื่อชะตากรรมของกาแล็กซีก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก