คำประกาศอย่างเป็นทางการถึงภัยคุกคามจาก ‘สิ่งมีชีวิตมิติไร้รูป’ ได้ฉีกกระชากม่านแห่งความไม่รู้ที่ปกคลุมโลกมานานนับพันปี ผู้คนทั่วโลกตกอยู่ในความตื่นตระหนกครั้งใหญ่ ความหวาดกลัวต่อสิ่งที่ไม่อาจเข้าใจได้แพร่กระจายไปเร็วกว่าไวรัส แต่ในท่ามกลางความโกลาหลนั้น ประกายแห่งความหวังและความสามัคคีก็เริ่มก่อตัวขึ้น มนุษยชาติที่ไม่เคยรวมใจเป็นหนึ่งเดียวได้ขนาดนี้ บัดนี้กลับต้องเผชิญหน้ากับศัตรูร่วมกันเพื่อการอยู่รอดของเผ่าพันธุ์
‘โครงการอควา’ ได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากรัฐบาลทั่วโลก นักวิทยาศาสตร์ วิศวกร และผู้เชี่ยวชาญจากทุกสาขาถูกระดมพลมารวมกันที่ฐานทัพลับใต้ดินขนาดใหญ่ที่สุดของโลก ซึ่งถูกขยายและอัปเกรดให้กลายเป็นศูนย์บัญชาการหลักในการต่อสู้กับภัยคุกคามจากห้วงมิติ ดร.เอมและเรย์กลายเป็นหัวใจของโครงการ พวกเขาทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยภายใต้แสงไฟนีออนที่สว่างจ้าของห้องทดลองที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย
“พิมพ์เขียวของ ‘เครื่องกำเนิดคลื่นมิติ’ ซับซ้อนมากครับกัปตัน” เรย์รายงาน ธีร์ยืนอยู่ข้างๆ เขา มองดูภาพจำลองของเครื่องจักรมหึมาที่ปรากฏบนจอโฮโลแกรม “มันต้องใช้พลังงานมหาศาล และวัสดุหายากที่ไม่เคยถูกใช้ในการสร้างสิ่งใดมาก่อน” “แล้วเรามีเวลาเท่าไหร่?” ธีร์ถาม เสียงของเขาหนักแน่น แต่แววตาฉายความกังวล “จากอัตราการคืบคลานของ ‘สิ่งมีชีวิตมิติไร้รูป’ เรามีเวลาไม่เกินสามเดือนครับกัปตัน” ดร.เอมเสริม “ถ้าเราสร้างเครื่องกำเนิดคลื่นมิติไม่สำเร็จก่อนหน้านั้น โลกของเราก็อาจจะถูกกลืนกิน” “สามเดือน...” ธีร์พึมพำ เวลาที่น้อยนิดสำหรับการสร้างเทคโนโลยีที่จะเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของเผ่าพันธุ์ “แต่เรามีข่าวดีครับกัปตัน” เรย์กล่าว “ข้อมูลที่อควาให้มาประกอบด้วยรายละเอียดเกี่ยวกับแหล่งที่มาของวัสดุหายากเหล่านั้น มันคือแร่ธาตุที่พบในดาวเคราะห์น้อยบางดวงในระบบสุริยะของเรา ซึ่งไม่เคยถูกค้นพบมาก่อน” “ดีมาก! ส่งพิกัดไปให้นายพลคีธเดี๋ยวนี้! เราต้องส่งทีมไปขุดแร่มาให้เร็วที่สุด!” ธีร์ออกคำสั่ง
ในขณะเดียวกัน ธีร์ ลีน่า และจ่ามอร์สก็กำลังฝึกฝนหน่วยรบพิเศษ ‘Shadow Guard’ ซึ่งเป็นหน่วยที่ถูกคัดเลือกจากทหารที่เก่งที่สุดจากทั่วโลก การฝึกฝนของพวกเขาไม่ได้เน้นเพียงแค่การต่อสู้ทางกายภาพ แต่ยังรวมถึงการฝึกจิตใจให้แข็งแกร่งพอที่จะต้านทานภาพหลอนและการโจมตีทางจิตของ ‘สิ่งมีชีวิตมิติไร้รูป’ “จงจำไว้ว่าศัตรูของเราไม่ได้มีร่างกายที่จับต้องได้ง่ายๆ” ธีร์กล่าวกับทหารที่กำลังฝึกซ้อมอยู่ในห้องจำลองเสมือนจริง “พวกมันจะพยายามแทรกซึมเข้าสู่จิตใจของคุณ ใช้ความกลัวของคุณเป็นอาวุธ” ลีน่าสอนการใช้ชุดอวกาศพิเศษที่ได้รับการออกแบบใหม่ เพื่อให้สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วในสภาพแวดล้อมที่ไร้แรงโน้มถ่วง และมีระบบป้องกันคลื่นจิต จ่ามอร์สผู้ซึ่งมีประสบการณ์ในการต่อสู้กับ ‘เงาพิษ’ โดยตรง ได้เป็นผู้ฝึกสอนการต่อสู้ระยะประชิดด้วยอาวุธพิเศษที่สร้างขึ้นมาเพื่อรับมือกับศัตรูที่ไม่มีรูปร่าง
การระดมพลครั้งใหญ่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติกำลังดำเนินไปอย่างเข้มข้น วิศวกรจากประเทศต่างๆ ทำงานร่วมกันเพื่อสร้างชิ้นส่วนของ ‘เครื่องกำเนิดคลื่นมิติ’ ในขณะที่ยานขุดแร่จำนวนมากถูกส่งออกไปยังดาวเคราะห์น้อยที่อควาได้ระบุพิกัดไว้ พวกเขาทำงานแข่งกับเวลา โดยมีภาพของคลื่นพลังงานสีดำอมม่วงที่คืบคลานเข้ามาใกล้โลกเรื่อยๆ เป็นแรงผลักดัน “เราตรวจพบการก่อตัวของ ‘เงาพิษ’ จำนวนมากที่ขอบระบบสุริยะแล้วครับนายพล!” เรย์รายงานด้วยเสียงที่ตื่นตระหนก ภาพบนจอแสดงให้เห็นถึงจุดสีดำเล็กๆ จำนวนมากที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้โลก “พวกมันมาเร็วกว่าที่คิด” นายพลคีธพึมพำ “ทีมขุดแร่กลับมาแล้วหรือยัง?” “กำลังเดินทางกลับครับนายพล คาดว่าจะมาถึงภายใน 48 ชั่วโมง” ดร.เอมตอบ “เราต้องซื้อเวลาให้ได้มากที่สุด” ธีร์กล่าว “เรามีกองยานรบที่พร้อมจะออกไปสกัดกั้นพวกมันที่ขอบระบบสุริยะหรือไม่?” “เรามีกองยานรบที่ทันสมัยที่สุดของเราพร้อมแล้วกัปตัน แต่พวกมันถูกออกแบบมาเพื่อต่อสู้กับภัยคุกคามทางกายภาพ ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตมิติไร้รูป” นายพลคีธตอบ “เราต้องลอง” ธีร์พูด “ลีน่า! เตรียมยานรบของคุณให้พร้อม!” “พร้อมเสมอค่ะกัปตัน!” ลีน่าตอบอย่างหนักแน่น
การตัดสินใจครั้งสำคัญถูกประกาศขึ้น กองยานรบของมนุษยชาติจะออกไปเผชิญหน้ากับ ‘เงาพิษ’ ที่ขอบระบบสุริยะ เพื่อซื้อเวลาให้ ‘เครื่องกำเนิดคลื่นมิติ’ ถูกสร้างขึ้นมาได้สำเร็จ ธีร์ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บัญชาการกองกำลังรบชุดแรกนี้ โดยมีลีน่าเป็นนักบินมือหนึ่งของยานธง “เราอาจจะไม่ได้กลับมา” ธีร์พูดกับลีน่าก่อนขึ้นยาน “แต่เราต้องทำมันให้สำเร็จ” “เราจะกลับมาด้วยกันค่ะกัปตัน” ลีน่าตอบพร้อมกับยิ้มอย่างมุ่งมั่น “เพื่ออควา... และเพื่อโลกของเรา”
ยานรบจำนวนนับร้อยลำพุ่งทะยานออกจากฐานทัพลับบนโลก มุ่งหน้าสู่ความมืดมิดของอวกาศ พวกมันเป็นความหวังสุดท้ายของมนุษยชาติในการซื้อเวลา กองยานรบเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างเป็นระเบียบ มุ่งหน้าสู่การเผชิญหน้าครั้งแรกกับศัตรูที่ไม่รู้จัก เมื่อพวกเขามาถึงขอบระบบสุริยะ ภาพที่ปรากฏต่อสายตาคือสิ่งที่น่าสะพรึงกลัว ‘เงาพิษ’ จำนวนมหาศาลก่อตัวเป็นฝูงขนาดใหญ่ที่ลอยอยู่ในอวกาศ พวกมันดูเหมือนกับเมฆหมอกสีดำอมม่วงที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามาอย่างช้าๆ แต่แฝงด้วยพลังงานที่มหาศาล “พวกมันมีจำนวนมากเกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้” ลีน่าพึมพำขณะมองดูภาพบนจอเรดาร์ “ไม่ว่าพวกมันจะมีจำนวนเท่าไหร่ เราก็ต้องหยุดพวกมันให้ได้!” ธีร์ออกคำสั่ง “กองกำลังรบทั้งหมด! เปิดฉากยิง!” ยานรบทุกขลำเปิดฉากยิงกระสุนพลังงานและมิสไซล์เข้าใส่ฝูง ‘เงาพิษ’ อย่างไม่ยั้ง การระเบิดขนาดใหญ่เกิดขึ้นในอวกาศ แสงไฟจากการระเบิดสว่างวาบไปทั่วบริเวณ แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้สร้างความเสียหายให้กับฝูง ‘เงาพิษ’ มากนัก “กระสุนของเราไม่ได้ผลเท่าที่ควรครับกัปตัน!” นักบินคนหนึ่งรายงาน “พวกมันสามารถฟื้นตัวได้เร็วเกินไป!” ลีน่าเสริม ธีร์กัดฟันกรอด เขารู้ว่าการโจมตีทางกายภาพไม่สามารถหยุดพวกมันได้อย่างสมบูรณ์ แต่พวกเขาก็ต้องพยายาม “เปลี่ยนแผนการโจมตี! ยิงสกัดกั้นเพื่อชะลอการเคลื่อนที่ของพวกมัน! เน้นเป้าหมายที่ดูเหมือนจะรวมตัวกันเป็นก้อนใหญ่ที่สุด!” ธีร์ออกคำสั่ง กองยานรบเปลี่ยนแผนการโจมตี พวกเขาพยายามยิงสกัดกั้นและเบี่ยงเบนความสนใจของ ‘เงาพิษ’ เพื่อให้พวกมันเคลื่อนที่ช้าลง แต่ ‘เงาพิษ’ ก็ตอบโต้ด้วยการโจมตีทางจิตใจ ภาพหลอนและความกลัวเริ่มเข้าครอบงำนักบินบางคน “กัปตัน! ผมมองไม่เห็นอะไรแล้ว! มันมีแต่ความมืด!” นักบินคนหนึ่งร้องออกมา “อย่าให้มันครอบงำคุณได้! จงจดจ่ออยู่กับภารกิจ!” ธีร์ตะโกน ลีน่าพยายามควบคุมยานของเธอให้มั่นคง เธอรู้สึกถึงเสียงกระซิบที่พยายามแทรกซึมเข้าสู่จิตใจของเธอ แต่เธอก็พยายามขับไล่มันออกไป การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ยานรบของมนุษยชาติถูกโจมตีอย่างหนัก บางลำถูก ‘เงาพิษ’ กลืนกินไปทั้งลำ บางลำระเบิดออกเป็นชิ้นๆ แต่พวกเขาก็ไม่ยอมแพ้ พวกเขายังคงต่อสู้เพื่อซื้อเวลา เพื่อให้ ‘เครื่องกำเนิดคลื่นมิติ’ ถูกสร้างขึ้นมาได้สำเร็จ “เรากำลังจะถ่วงเวลาได้อีกไม่นานครับกัปตัน!” ลีน่ารายงาน “พวกมันกำลังบุกทะลวงเข้ามาแล้ว!” ธีร์มองดูภาพบนจอเรดาร์ ภาพของ ‘เงาพิษ’ จำนวนมหาศาลที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้โลกเรื่อยๆ เขารู้ว่านี่คือการต่อสู้ที่พวกเขาไม่อาจชนะได้ด้วยกำลังอาวุธเพียงอย่างเดียว “เราต้องถอย!” ธีร์ตัดสินใจ “ถอยกลับไปที่โลก! ให้ทีมสร้างเครื่องกำเนิดคลื่นมิติทำงานต่อไป!” ยานรบที่เหลืออยู่ไม่กี่ลำเริ่มถอยทัพกลับไปยังโลก โดยมีฝูง ‘เงาพิษ’ ไล่ตามหลังมาติดๆ การต่อสู้ครั้งแรกจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของมนุษยชาติ แต่พวกเขาก็ได้ซื้อเวลามาได้เล็กน้อย “เราต้องเร่งมือให้เร็วที่สุด” ธีร์พูดกับตัวเอง “ความหวังสุดท้ายอยู่ที่เครื่องกำเนิดคลื่นมิติเท่านั้น”

ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก