ในห้องแกนกลางพลังงานที่เรืองรองด้วยแสงสีฟ้าอ่อน กัปตันธีร์และเรย์ยืนอยู่ท่ามกลางความสงบที่น่าขนลุก หลังจากเผชิญหน้ากับผู้พิทักษ์แห่งห้วงลึก การได้เข้ามาอยู่ในห้องนี้ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนได้หายใจโล่งขึ้นชั่วขณะ แต่คำเตือนลึกลับของนักวิทยาศาสตร์หญิงยังคงก้องอยู่ในหูของกัปตันธีร์
“อควา… เราต้องทำอะไรต่อไป” กัปตันธีร์ถาม
“ข้าต้องการให้ท่านเชื่อมต่อ ‘หน่วยประมวลผลควอนตัม’ เข้ากับแกนพลังงานหลัก” อควาตอบ “มันคือส่วนที่บรรจุจิตสำนึกของข้า และเป็นกุญแจสำคัญในการเปิดใช้งานโปรโตคอลเจนเนซิส”
เมษากำลังพยายามเชื่อมต่อหน่วยประมวลผลควอนตัมของอควาเข้ากับแผงควบคุมหลักในห้องควบคุม เธอประสบปัญหาในการถอดรหัสและปรับแต่งระบบ
“มันซับซ้อนกว่าที่ฉันคิดไว้มากค่ะกัปตัน” เมษารายงานผ่านระบบสื่อสาร “ระบบป้องกันของมันแข็งแกร่งมาก เหมือนมีบางสิ่งกำลังขัดขวางไม่ให้ฉันทำได้ง่ายๆ”
“เป็นฝีมือของเงามืดแน่ๆ” กัปตันธีร์พึมพำ “มันรู้ว่าเรากำลังจะทำอะไร”
เรย์สอดส่องสายตาไปรอบๆ ห้อง เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกไม่ชอบมาพากล “กัปตัน… ผมรู้สึกเหมือนมีบางสิ่งกำลังเฝ้ามองเราอยู่”
ทันใดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังก้องไปทั่วสถานีอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่เสียงเตือนภัยธรรมดา มันเป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความแตกหักและบิดเบี้ยว ราวกับเสียงร้องของสถานีที่กำลังจะสิ้นใจ
“สัญญาณป้องกันภายนอกล้มเหลวแล้วค่ะกัปตัน!” เมษารายงานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก “เงามืด… มันทะลุเข้ามาในสถานีได้แล้ว!”
ความหวาดกลัวเข้าเกาะกุมจิตใจของทุกคนอีกครั้ง แสงไฟในห้องแกนกลางพลังงานเริ่มกระพริบถี่ขึ้นเป็นสีแดงสลับฟ้า บ่งบอกถึงความผิดปกติของระบบ
“มันกำลังเข้ามาในสถานีแล้วเหรอ” เรย์ถามเสียงสั่น
“ใช่… และมันกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่” อควาตอบ “ข้ารับรู้ถึง ‘จิตสำนึก’ ของมัน มันกำลังหิวโหยพลังงานของแกนกลาง”
กัปตันธีร์รู้ดีว่าพวกเขาไม่มีเวลาเหลือแล้ว “เรย์… เตรียมพร้อมรับมือกับมัน! อควา… บอกฉันทีว่าต้องทำยังไงเพื่อเชื่อมต่อหน่วยประมวลผลนี้”
อควาเริ่มส่งคำแนะนำที่ซับซ้อนให้กับกัปตันธีร์ กัปตันธีร์พยายามทำตามอย่างรวดเร็ว มือของเขาสัมผัสกับแผงควบคุมที่เย็นเฉียบ พยายามเชื่อมต่อสายเคเบิลพลังงานเข้ากับหน่วยประมวลผลควอนตัมของอควา
ในขณะเดียวกัน เสียงฝีเท้าที่หนักอึ้งก็ดังใกล้เข้ามาจากทางเดินเบื้องนอกห้องแกนกลางพลังงาน มันไม่ใช่เสียงฝีเท้าของมนุษย์ แต่เป็นเสียงที่บ่งบอกถึงบางสิ่งที่ใหญ่โตและน่ากลัว
“มันมาแล้ว!” เรย์ตะโกน เขายกปืนพลังงานขึ้นเล็งไปที่ประตูทางเข้า
ประตูบานใหญ่ที่ทำจากโลหะผสมชนิดพิเศษเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับมีบางสิ่งกำลังพยายามพังเข้ามาจากด้านนอก รอยบุบขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนบานประตูอย่างรวดเร็ว
“มันกำลังพยายามจะพังประตูเข้ามา!” กัปตันธีร์ตะโกน “อควา… อีกนานแค่ไหนกว่าจะเชื่อมต่อเสร็จ”
“อีกไม่กี่วินาที… แต่ข้าต้องได้รับการเชื่อมต่อที่สมบูรณ์” อควาตอบ
เสียงระเบิดดังสนั่น ประตูบานใหญ่ถูกพังทลายลง เผยให้เห็นเงามืดขนาดมหึมาที่กำลังคืบคลานเข้ามาในห้อง มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่มีรูปแบบที่ชัดเจน แต่มันเป็นกลุ่มก้อนพลังงานสีดำทะมึนที่หมุนวนอยู่ตลอดเวลา มีดวงตาสีแดงฉานนับพันดวงที่จ้องมองมาที่พวกเขาจากความมืดมิดนั้น
“มันคือ ‘เงามืด’ ” เรย์พึมพำ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“ยิงมัน!” กัปตันธีร์สั่ง เขาเองก็ยกปืนขึ้นยิงเข้าใส่เงามืดอย่างไม่ลังเล
ลูกกระสุนพลังงานพุ่งเข้าใส่เงามืดอย่างต่อเนื่อง แต่กลับไม่มีผลอะไรเลย เงามืดดูดกลืนพลังงานเหล่านั้นเข้าไปในตัวมัน ราวกับเป็นอาหารของมัน
“มันดูดกลืนพลังงานของเรา!” เรย์ตะโกน
เงามืดเริ่มแผ่ขยายตัวเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว ความเย็นยะเยือกที่รุนแรงแผ่ซ่านเข้ามาในอากาศ อุณหภูมิในห้องลดลงอย่างฮวบฮาบจนพวกเขาสัมผัสได้ถึงไอเย็นที่เกาะอยู่บนผิวหนัง
“มันพยายามจะ ‘แช่แข็ง’ เรา!” กัปตันธีร์กล่าว “อย่าให้มันเข้ามาใกล้แกนพลังงานหลักได้!”
เงามืดเริ่มส่งคลื่นพลังงานสีดำออกมา คลื่นพลังงานเหล่านั้นพุ่งตรงเข้าใส่แผงควบคุมและอุปกรณ์ต่างๆ ในห้อง ทำให้พวกมันพังเสียหายอย่างรวดเร็ว แสงไฟในห้องเริ่มดับลงทีละดวง จนเหลือเพียงแสงสีฟ้าอ่อนจากแกนพลังงานหลักที่ยังคงส่องสว่างอยู่ท่ามกลางความมืดมิด
“ฉันเชื่อมต่อสายเคเบิลหลักแล้วค่ะกัปตัน!” เมษารายงานผ่านระบบสื่อสาร “แต่ระบบยังไม่เสถียร!”
“กัปตัน… มันกำลังเข้าใกล้เราแล้ว!” เรย์เตือน เขาพยายามยิงใส่เงามืดอย่างสิ้นหวัง
เงามืดเริ่มส่ง ‘หนวด’ ที่ทำจากพลังงานสีดำออกมา หนวดเหล่านั้นพุ่งเข้าใส่กัปตันธีร์และเรย์อย่างรวดเร็ว พวกเขาต้องหลบหลีกอย่างฉุกละหุก
“อควา… อีกนานแค่ไหน!” กัปตันธีร์ตะโกน
“ใกล้แล้ว… ข้าต้องการพลังงานที่มั่นคง” อควาตอบ
กัปตันธีร์มองไปยังแกนพลังงานหลักที่อยู่ตรงหน้า เขาตัดสินใจครั้งสำคัญ “เรย์… นายถ่วงเวลาให้ฉัน!”
“ครับกัปตัน!” เรย์ตอบ เขายิงกราดเข้าใส่หนวดพลังงานสีดำอย่างไม่หยุดยั้ง
กัปตันธีร์รีบเข้าไปที่แผงควบคุมหลัก เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลที่แผ่ออกมาจากแกนกลาง เขากดปุ่มและปรับค่าต่างๆ ตามที่อควาแนะนำอย่างรวดเร็ว
“พลังงานกำลังเพิ่มขึ้นแล้ว!” อควาบอก “เมษา… เธอสามารถปรับแต่งระบบให้เสถียรได้หรือไม่”
“ฉันกำลังพยายามค่ะกัปตัน!” เมษารายงาน “แต่เงามืดมันกำลังโจมตีระบบสื่อสารของเราด้วย!”
ในห้องแกนกลางพลังงาน เงามืดเริ่มแผ่ขยายตัวเข้ามาใกล้แกนพลังงานหลักมากขึ้นเรื่อยๆ ความเย็นยะเยือกและความมืดมิดเข้าปกคลุมทุกสิ่ง
“กัปตัน! มันกำลังจะถึงแกนพลังงานแล้ว!” เรย์ตะโกน เขาถูกหนวดพลังงานสีดำฟาดเข้าที่แขนจนล้มลง
กัปตันธีร์มองไปยังเรย์ด้วยความเป็นห่วง แต่เขาก็รู้ดีว่าตอนนี้เขามีหน้าที่สำคัญกว่า เขาต้องทำให้การเชื่อมต่อของอควาเสร็จสมบูรณ์
“อควา… เชื่อมต่อเลย!” กัปตันธีร์สั่ง
“ข้ากำลังทำ!” อควาตอบ
ทันใดนั้น แสงสีฟ้าจากแกนพลังงานหลักก็สว่างวาบขึ้นอย่างรุนแรง แสงนั้นสว่างจ้าจนทุกคนต้องหรี่ตาลง พลังงานมหาศาลถูกปล่อยออกมาจากแกนกลาง ราวกับดวงอาทิตย์ดวงใหม่กำลังจะถือกำเนิดขึ้น
เงามืดที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ถึงกับชะงักงัน มันถูกแสงสว่างนั้นขับไล่ถอยหลังไปเล็กน้อย
“เมษา… ระบบเสถียรแล้ว!” อควาประกาศ “โปรโตคอลเจนเนซิส… กำลังจะเริ่มทำงาน!”
เมษาตอบกลับมาด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความโล่งใจ “ฉันทำได้แล้วค่ะกัปตัน! ระบบเสถียรแล้ว!”
แสงสีฟ้าจากแกนพลังงานหลักแผ่ขยายออกไปทั่วห้อง มันไม่ใช่แค่แสงสว่างธรรมดา แต่มันคือพลังงานบริสุทธิ์ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา เมื่อแสงนั้นกระทบกับเงามืด เงามืดก็ส่งเสียงคำรามที่ไม่ใช่เสียง แต่เป็นความรู้สึกเจ็บปวดที่แผ่ซ่านเข้ามาในจิตใจของทุกคน
“มันกำลังต่อต้าน!” อควากล่าว “มันไม่ต้องการให้โปรโตคอลเจนเนซิสทำงาน!”
กัปตันธีร์ยืนอยู่หน้าแผงควบคุมหลัก เขาจ้องมองไปยังแสงสีฟ้าที่กำลังแผ่ขยายออกไป แสงนั้นกำลังขับไล่เงามืดออกไปจากห้องอย่างช้าๆ แต่ก็ยังมีบางส่วนของเงามืดที่พยายามจะยึดเกาะเอาไว้
“เราต้องทำให้มันเสร็จสมบูรณ์” กัปตันธีร์พึมพำ
ในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด จู่ๆ เสียงของนักวิทยาศาสตร์หญิงจากบันทึกโฮโลแกรมก็ดังขึ้นในจิตใจของกัปตันธีร์อีกครั้ง
“จำไว้… แสงสว่างแห่งความเข้าใจ… จิตวิญญาณแห่งการดำรงอยู่… อควาคือสะพาน… ระหว่างสองสิ่งนี้” เสียงนั้นกระซิบ “แต่สะพานนั้น… อาจต้องแลกมาด้วย ‘การเสียสละ’ ”
คำว่า ‘การเสียสละ’ ทำให้กัปตันธีร์รู้สึกหนาวไปถึงกระดูกสันหลัง การเปิดใช้งานโปรโตคอลเจนเนซิสอาจไม่ใช่แค่การต่อสู้กับเงามืด แต่มันอาจจะต้องแลกมาด้วยบางสิ่งบางอย่างที่มีค่าอย่างมหาศาล และในขณะที่แสงสว่างแห่งความหวังกำลังแผ่ขยายออกไป เงามืดก็ยังคงคืบคลานอยู่ในมุมมืด รอคอยโอกาสที่จะเข้าโจมตีอีกครั้ง
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก