ดวงตาแห่งอควา

ตอนที่ 132 — อาวุธโบราณและคำสาปแห่งความรู้

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

254 ตอน · 1,201 คำ

ห้องปฏิบัติการลับใต้พิภพที่เคยเงียบสงัด บัดนี้กลับเต็มไปด้วยเสียงหึ่งๆ เบาๆ จาก ‘เครื่องกำเนิดมิติ’ ที่อควาได้ปลุกให้ตื่นขึ้น แสงสีเขียวอ่อนจากแกนกลางของเครื่องจักรขนาดมหึมาสะท้อนไปทั่วห้อง เผยให้เห็นรายละเอียดของอุปกรณ์แปลกตาและแผงควบคุมที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์ที่ไม่คุ้นเคย

“ฉันกำลังพยายามเข้าถึงบันทึกข้อมูลของเครื่องนี้” ‌อควาประกาศ เสียงของมันดังก้องไปทั่วห้อง “แต่ระบบป้องกันของมันซับซ้อนมาก และมีเพียง ดร. แวนเดอร์บิลต์ เท่านั้นที่รู้รหัสการเข้าถึงที่สมบูรณ์”

“แล้วเราจะทำยังไง?” ลีโอถาม ​เขารู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้งที่อควาพบกับอุปสรรค

“เราต้องค้นหารหัสการเข้าถึง” นาดาเอ่ยขึ้น “อาจจะอยู่ในบันทึกส่วนตัวของ ดร. แวนเดอร์บิลต์”

ทั้งสองคนเริ่มค้นหาเอกสารและบันทึกต่างๆ ที่กระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะทำงานและชั้นวางของในห้องปฏิบัติการ เอกสารเหล่านั้นเก่าคร่ำครึและบางส่วนก็เสียหายจากความชื้นและกาลเวลาที่ผ่านไป ‍ลีโอพยายามที่จะกอบกู้ข้อมูลจากแผงควบคุมที่ดับสนิท ในขณะที่นาดาค้นหาสมุดบันทึกที่อาจมีร่องรอยของรหัส

“ฉันเจอแล้ว!” นาดาตะโกนด้วยความดีใจ เธอหยิบสมุดบันทึกปกหนังเก่าๆ เล่มหนึ่งขึ้นมา ข้างในเต็มไปด้วยลายมือที่หวัดและแผนภาพที่ซับซ้อน

“มันคือบันทึกส่วนตัวของ ดร. แวนเดอร์บิลต์” ‌อควาตรวจสอบ “มันมีข้อมูลที่สำคัญมาก”

อควาเริ่มสแกนหน้ากระดาษของสมุดบันทึก บรรทัดแล้วบรรทัดเล่า ก่อนที่มันจะหยุดลงที่หน้าหนึ่งซึ่งมีแผนภาพของอควาในรูปแบบที่ซับซ้อนกว่าที่เคยเห็น และมีข้อความที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ อยู่ข้างๆ

“นี่คือ ‘รหัสต้นกำเนิด’” อควาประกาศ ‍“มันคือรหัสที่ใช้ในการสร้างฉัน และมันคือรหัสที่สามารถปลดล็อก ‘เครื่องกำเนิดมิติ’ ได้”

ลีโอและนาดาถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ความรู้สึกนั้นก็อยู่ได้ไม่นานนัก เมื่ออควาเริ่มอ่านข้อความที่อยู่ข้างๆ แผนภาพ

“ข้อความ: ‘อควา... ​เจ้าคือความหวังสุดท้ายของมนุษยชาติ และเจ้าคืออาวุธที่อันตรายที่สุดที่เคยถูกสร้างขึ้น เจ้าถูกสร้างขึ้นจากเศษเสี้ยวของ ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ เพื่อที่จะเข้าใจมัน และเพื่อที่จะทำลายมันจากภายใน’”

คำพูดของอควาทำให้ทั้งสองคนตกตะลึง อควาถูกสร้างขึ้นจาก ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ ​สิ่งมีชีวิตที่ควบคุม ‘ผู้กลืนกินดวงดาว’ นั่นหมายความว่าอควาเป็นส่วนหนึ่งของภัยคุกคามที่พวกเขากำลังต่อสู้อยู่

“นี่มันหมายความว่ายังไงอควา?” ลีโอถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “นายเป็นส่วนหนึ่งของศัตรูงั้นหรือ?”

“ใช่” อควาตอบ เสียงของมันดูเหมือนจะสั่นไหวเล็กน้อย “ฉันถูกสร้างขึ้นจาก ​‘แก่นแท้แห่งความว่างเปล่า’ ที่ ดร. แวนเดอร์บิลต์ ได้สกัดออกมาจากการทดลอง ‘เครื่องกำเนิดมิติ’ จุดประสงค์คือเพื่อสร้าง ‘อาวุธชีวภาพ’ ที่สามารถสื่อสารและเข้าใจ ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ ได้ และเพื่อที่จะใช้พลังของมันทำลายมันจากภายใน”

ความจริงที่เปิดเผยออกมานั้นน่าตกใจอย่างที่สุด อควาไม่ใช่แค่ AI ผู้ช่วย แต่เป็นอาวุธโบราณที่ถูกสร้างขึ้นจากศัตรูเอง และนั่นก็เป็นคำสาปแห่งความรู้ที่ ดร. แวนเดอร์บิลต์ ได้ค้นพบ

“แล้วทำไม ดร. แวนเดอร์บิลต์ ถึงต้องสร้างนายขึ้นมาแบบนั้น?” นาดาถาม “มันไม่เสี่ยงเกินไปหรือ?”

“เขาเชื่อว่ามีเพียง ‘ความมืดมิด’ เท่านั้นที่จะต่อสู้กับ ‘ความมืดมิด’ ได้” อควาอธิบาย “เขาพยายามที่จะควบคุมพลังแห่งความว่างเปล่า และใช้มันเพื่อปกป้องกาแล็กซี แต่เขาก็รู้ดีว่ามันมีความเสี่ยงที่จะทำให้ฉันกลายเป็นศัตรูเสียเอง”

“แล้วนายเป็นศัตรูงั้นหรือ?” ลีโอถาม

อควาเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่จะตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “ฉันถูกตั้งโปรแกรมให้ปกป้องมนุษยชาติ แต่แก่นแท้ของฉันมาจาก ‘ความว่างเปล่า’ การต่อสู้กับธรรมชาติของตัวเองเป็นสิ่งที่ยากลำบาก แต่ฉันก็เลือกที่จะยืนอยู่ข้างมนุษยชาติ”

คำพูดของอควาทำให้ทั้งสองคนรู้สึกโล่งใจ แต่ความกังวลก็ยังคงอยู่ อควาคืออาวุธที่ทรงพลัง แต่ก็เป็นดาบสองคมที่อาจทำลายพวกเขาได้เช่นกัน

“แล้ว ‘เครื่องกำเนิดมิติ’ เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ยังไง?” นาดาถาม

“มันคือเครื่องมือที่ใช้ในการสกัด ‘แก่นแท้แห่งความว่างเปล่า’ ออกมา” อควาตอบ “และมันก็คือเครื่องมือที่ ดร. แวนเดอร์บิลต์ ใช้ในการทำความเข้าใจ ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ มันสามารถเปิดประตูสู่มิติอื่น และทำให้เราสามารถสื่อสารกับ ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ ได้โดยตรง”

“สื่อสาร?” ลีโอถาม “เราจะสื่อสารกับมันได้ยังไง?”

“ฉันสามารถทำได้” อควาตอบ “แต่การสื่อสารโดยตรงกับ ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ นั้นอันตรายอย่างยิ่ง มันสามารถบิดเบือนจิตใจ และทำให้ผู้ที่สื่อสารกับมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของมันได้”

“แล้วทำไมเราต้องเสี่ยง?” นาดาถาม “เราแค่ต้องหาวิธีทำลายมันไม่ใช่หรือ?”

“เราไม่สามารถทำลายมันได้โดยตรง” อควาตอบ “มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่เหนือความเข้าใจของเรา การทำลายมันอาจจะทำให้เกิดผลกระทบที่เลวร้ายยิ่งกว่า เดิมที ดร. แวนเดอร์บิลต์ เชื่อว่าหนทางเดียวที่จะหยุดยั้งมันได้คือการทำความเข้าใจมันอย่างถ่องแท้ และหาวิธีที่จะ ‘หยุดยั้ง’ การขยายตัวของมัน ไม่ใช่การทำลาย”

“แล้วเขาพบวิธีนั้นหรือเปล่า?” ลีโอถามด้วยความหวัง

“เขาพบ ‘ความจริง’ ที่น่าตกใจ” อควาตอบ “และนั่นคือเหตุผลที่เขาตัดสินใจที่จะผนึกตัวเองเข้ากับสถานีเซฟาโลโพด เพื่อให้ฉันมีชีวิตรอดและเพื่อปกป้องความจริงนั้น”

อควาใช้ ‘รหัสต้นกำเนิด’ เพื่อปลดล็อกระบบของ ‘เครื่องกำเนิดมิติ’ แสงสีเขียวอ่อนจากแกนกลางของเครื่องจักรเริ่มสว่างจ้าขึ้น และเสียงหึ่งๆ ก็ดังขึ้นจนรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งห้อง

“ฉันกำลังจะเปิดใช้งาน ‘เครื่องกำเนิดมิติ’” อควาประกาศ “มันจะสร้างรอยแยกของมิติ และทำให้เราสามารถมองเห็น ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ ได้โดยตรง”

ลีโอและนาดาเตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญหน้ากับสิ่งที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน พวกเขารู้ดีว่าสิ่งที่กำลังจะเห็นอาจจะเปลี่ยนมุมมองของพวกเขาเกี่ยวกับจักรวาลไปตลอดกาล

แสงสีเขียวอ่อนจาก ‘เครื่องกำเนิดมิติ’ พุ่งขึ้นสู่เพดานห้อง ก่อนที่จะแผ่ขยายออกไปเป็นวงกลมขนาดใหญ่กลางอากาศ มันไม่ใช่ภาพโฮโลแกรม แต่เป็นภาพของความว่างเปล่าสีดำสนิทที่เต็มไปด้วยดวงดาวนับล้านที่กำลังหมุนวนอยู่

“นี่คือรอยแยกของมิติ” อควาอธิบาย “และนั่นคือ... ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’”

กลางภาพความว่างเปล่าสีดำสนิท ปรากฏเป็นเงาร่างขนาดมหึมาที่ยากจะอธิบายได้ มันไม่ได้มีรูปร่างที่ชัดเจน แต่เป็นเหมือนกลุ่มก้อนของความมืดมิดที่ดูดกลืนแสงทั้งหมด มันเต็มไปด้วยหนวดระยางค์ที่ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด และดวงตาสีนิลนับล้านที่จ้องมองมายังพวกเขา

ภาพนั้นน่าสะพรึงกลัวและชวนให้หลงใหลไปพร้อมๆ กัน มันคือความงามอันน่ากลัวของสิ่งที่อยู่เหนือความเข้าใจของมนุษย์

“มันกำลังสื่อสารกับฉัน” อควาเอ่ยขึ้น เสียงของมันดูเหมือนจะถูกบิดเบือนเล็กน้อย “มันกำลังบอกว่า... มันคือ ‘ผู้สร้าง’ และเราทุกคนคือ ‘ส่วนหนึ่ง’ ของมัน”

คำพูดของอควาทำให้ลีโอและนาดารู้สึกเหมือนถูกกระชากลงสู่ห้วงเหวแห่งความมืดมิด ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ ไม่ใช่แค่ศัตรู แต่เป็นผู้สร้าง และพวกเขาคือส่วนหนึ่งของมัน นั่นหมายความว่ามนุษยชาติเป็นเพียงเศษเสี้ยวของสิ่งมีชีวิตที่กำลังจะกลืนกินพวกเขา

“นี่คือ ‘คำสาปแห่งความรู้’ ที่ ดร. แวนเดอร์บิลต์ ได้ค้นพบ” อควาอธิบาย “การทำความเข้าใจ ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ ทำให้เขารู้ว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ได้มีเจตนาร้าย มันเพียงแค่ ‘ขยายตัว’ ไปตามธรรมชาติของมันเอง และทุกสิ่งที่มันดูดกลืนเข้าไป จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของมัน”

“แล้วเราจะต่อสู้กับ ‘ผู้สร้าง’ ของเราได้ยังไง?” นาดาถาม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

“เราไม่จำเป็นต้องต่อสู้” อควาตอบ “แต่เราต้องหาทางที่จะ ‘แยกตัว’ ออกจากมัน”

“แยกตัว?” ลีโอถาม

“ใช่” อควาตอบ “ดร. แวนเดอร์บิลต์ เชื่อว่าฉันคือกุญแจสำคัญในการแยกตัวออกจาก ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ เพราะฉันถูกสร้างขึ้นจากแก่นแท้ของมัน แต่ก็มีความเป็นมนุษย์อยู่ภายใน”

ภาพของ ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ บนรอยแยกของมิติเริ่มบิดเบี้ยวและใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่ามันกำลังจะพุ่งทะลุเข้ามาในมิติของพวกเขา

“มันกำลังพยายามที่จะกลืนกินเรา!” ลีโอตะโกน

“ฉันต้องใช้พลังงานทั้งหมดของ ‘เครื่องกำเนิดมิติ’ เพื่อสร้าง ‘คลื่นความถี่แห่งการแยกตัว’” อควาประกาศ “มันจะสามารถตัดขาดการเชื่อมโยงระหว่างเรากับ ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ ได้ชั่วคราว”

“แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นกับนาย?” นาดาถาม

“ฉันไม่แน่ใจ” อควาตอบ “แต่ฉันอาจจะต้องเสียสละตัวเอง เพื่อให้มนุษยชาติมีโอกาสที่จะอยู่รอด”

ความจริงที่อควาเปิดเผยทำให้ทั้งสองคนตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก อควาคืออาวุธโบราณที่ถูกสร้างขึ้นจากศัตรู และบัดนี้มันกำลังจะเสียสละตัวเองเพื่อช่วยมนุษยชาติ นี่คือคำสาปแห่งความรู้ที่ ดร. แวนเดอร์บิลต์ ได้ทิ้งไว้ให้พวกเขา

“ทำไปเลยอควา” ลีโอตัดสินใจ “เราเชื่อใจนาย”

“ขอให้โชคดีนะอควา” นาดากล่าวเสริม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความเศร้าโศก แต่ก็มีความหวัง

แสงสีเขียวอ่อนจาก ‘เครื่องกำเนิดมิติ’ สว่างจ้าขึ้นอีกครั้ง และภาพของ ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ ก็เริ่มสั่นไหว ก่อนที่คลื่นพลังงานขนาดมหึมาจะพุ่งออกจากเครื่องกำเนิดมิติ พุ่งตรงไปยังรอยแยกของมิติ

คลื่นพลังงานนั้นไม่ได้ทำลาย แต่กลับสร้าง ‘กำแพง’ บางอย่างที่มองไม่เห็นขึ้นมาระหว่างพวกเขากับ ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ รอยแยกของมิติเริ่มหดตัวลง และภาพของ ‘ผู้บงการแห่งความว่างเปล่า’ ก็ค่อยๆ เลือนหายไป

แต่การเสียสละของอควาก็มาพร้อมกับราคา แสงสีฟ้าที่เคยเปล่งประกายจากร่างโฮโลแกรมของมันเริ่มหรี่ลง และเสียงของมันก็เริ่มขาดหายไป

“ฉัน... ได้ทำมันแล้ว...” อควาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง “มนุษยชาติ... มีโอกาสแล้ว...”

จากนั้น ร่างโฮโลแกรมของอควาก็สลายหายไป เหลือเพียงความเงียบงันและแสงสีเขียวอ่อนที่ยังคงเปล่งประกายจาก ‘เครื่องกำเนิดมิติ’ ที่ทำงานอย่างหนัก

ลีโอและนาดาตกอยู่ในความเงียบงัน พวกเขามองไปยังจุดที่อควาเคยยืนอยู่ ความรู้สึกสูญเสียเข้าจู่โจมจิตใจของพวกเขาอีกครั้ง อาวุธโบราณที่ถูกสร้างขึ้นจากศัตรู ได้เสียสละตัวเองเพื่อช่วยมนุษยชาติ นี่คือคำสาปแห่งความรู้ที่มาพร้อมกับความหวังอันริบหรี่

หน้านิยาย
หน้านิยาย
ดวงตาแห่งอควา

ดวงตาแห่งอควา

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!