แสงสว่างเจิดจ้าจากคริสตัลสีรุ้งขนาดมหึมาที่อีไลอัสถือไว้ในมือส่องประกายระยิบระยับ กลืนกินความมืดมิดที่ ‘เงา’ กำลังสร้างขึ้นชั่วขณะหนึ่ง แต่เพียงไม่นานความว่างเปล่าสีดำสนิทก็เริ่มคืบคลานกลับมาอย่างรวดเร็ว ผนังของห้องเก็บความรู้ที่เคยแข็งแกร่งกำลังสลายไปอย่างเงียบเชียบ ราวกับถูกลบออกจากห้วงมิติ การหลงเหลืออยู่ในห้องนี้ต่อไปหมายถึงความตายที่ไร้ร่องรอย
“วิ่ง! ไปที่ห้องควบคุมหลัก!” อีไลอัสตะโกน เสียงของเขาแทบจะถูกกลืนหายไปในความว่างเปล่าที่เพิ่มขึ้น
พวกเขาหันหลังกลับ วิ่งฝ่าความมืดที่กำลังขยายตัวอย่างไม่คิดชีวิต แจ็กซ์วิ่งนำหน้า คอยส่องไฟฉายนำทางและระแวดระวังภัย ลีน่าและเอคโค่วิ่งตามมาติดๆ ส่วนอีไลอัสอยู่รั้งท้าย คอยจับตาดู ‘เงา’ ที่กำลังไล่ตามหลังมาติดๆ
“อควา บอกเราทีว่าต้องทำยังไง!” ลีน่าตะโกน ขณะที่พวกเขาวิ่งผ่านซากปรักหักพังของชั้นวางคริสตัลข้อมูลที่กำลังสลายไป
“ผมกำลังเชื่อมโยงกับระบบหลักของสถานีอย่างสมบูรณ์” อควาตอบ เสียงของมันฟังดูหนักแน่นและชัดเจนกว่าที่เคย “ผมต้องการเข้าถึงแผงควบคุมหลักในห้องควบคุม…ที่นั่นมีระบบการป้องกันขั้นสุดท้ายที่สามารถสร้าง ‘เขตแดนแห่งแสง’ เพื่อผลักดัน ‘เงา’ ออกไปได้ชั่วคราว”
“เขตแดนแห่งแสง?” เอคโค่ถามด้วยความสงสัยขณะที่เขากระโดดข้ามซากอุปกรณ์ที่พังทลาย
“มันคือการสร้างสนามพลังงานควอนตัมที่รบกวนการเคลื่อนที่ผ่านช่องว่างมิติของ ‘เงา’” อควาอธิบาย “แต่พลังงานที่ใช้มหาศาลมาก…และมีข้อจำกัดด้านเวลา”
ขณะที่พวกเขาวิ่งไปตามทางเดินที่มืดมิดและเสียหาย ‘เงา’ ก็คืบคลานเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ อากาศรอบตัวพวกเขาก็เย็นยะเยือกจนรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่ผิวหนัง ราวกับมีบางสิ่งกำลังดูดความร้อนออกจากร่างกาย
“ทางนี้!” แจ็กซ์ตะโกน เขาเลี้ยวเข้าสู่ทางเดินที่คุ้นเคยซึ่งจะนำไปสู่ห้องควบคุมหลัก
แต่เมื่อพวกเขาเลี้ยวเข้าสู่ทางเดินนั้น ก็พบว่าทางเดินบางส่วนได้สลายหายไปแล้ว เหลือทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าสีดำสนิทที่ขวางทางอยู่เบื้องหน้า
“บ้าจริง!” อีไลอัสสบถ “เราไปต่อไม่ได้!”
“มีทางเดินสำรองที่ชั้นล่าง” อควาแนะนำอย่างรวดเร็ว “แต่ต้องใช้ลิฟต์บริการฉุกเฉิน”
พวกเขาเปลี่ยนเส้นทางทันที มุ่งหน้าไปยังลิฟต์บริการฉุกเฉินที่อยู่ไม่ไกลนัก แต่เมื่อไปถึงก็พบว่าลิฟต์ถูกปิดตาย และแผงควบคุมก็ได้รับความเสียหายจากการโจมตีของ ‘เงา’
“ผมจะพยายามแฮกเข้าระบบลิฟต์จากระยะไกล” เอคโค่เสนอ เขากดอุปกรณ์สื่อสารอย่างรวดเร็ว “แต่ต้องใช้เวลา!”
“เราไม่มีเวลา!” แจ็กซ์ตะโกน เขามองไปทางเดินเบื้องหลังที่ ‘เงา’ กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
อีไลอัสหันไปมองแผงควบคุมลิฟต์ที่เสียหาย ดวงตาของเขาสแกนหาสายไฟที่เชื่อมต่ออยู่ เขาเป็นวิศวกรผู้มากประสบการณ์ และในสถานการณ์เช่นนี้ สัญชาตญาณของเขาก็ทำงานอย่างเต็มที่
“แจ็กซ์ ช่วยฉันเปิดแผงควบคุมนี่หน่อย” อีไลอัสสั่ง “เราจะเปิดมันด้วยมือ!”
แจ็กซ์ใช้เครื่องมือช่างของเขาไขแผงควบคุมออก อีไลอัสเอื้อมมือเข้าไปในช่องว่างที่มืดมิด พยายามเชื่อมต่อวงจรที่ขาดออกจากกันด้วยมือเปล่า กระแสไฟฟ้าอ่อนๆ แล่นผ่านปลายนิ้วของเขา แต่เขาก็ไม่สนใจความเจ็บปวดนั้น
“อควา! บอกฉันทีว่าสายไหนเป็นสายไหน!” อีไลอัสตะโกน
“สายสีน้ำเงินคือวงจรหลัก…เชื่อมต่อกับสายสีเหลืองที่เป็นวงจรสำรอง” อควาตอบ “จากนั้นใช้สายสีแดงเพื่อกระตุ้นระบบไฮดรอลิก”
ด้วยคำแนะนำของอควา และความชำนาญของอีไลอัส ในที่สุดเขาก็สามารถเชื่อมต่อวงจรที่สำคัญได้ แผงควบคุมลิฟต์สว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง
“สำเร็จ!” เอคโค่ร้องอย่างดีใจ
ลิฟต์บริการฉุกเฉินส่งเสียงครืดคราดและเลื่อนเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นช่องว่างแคบๆ ที่ทอดยาวลงไป
“เข้าไป!” อีไลอัสผลักทุกคนเข้าไปในลิฟต์ เขาก้าวเข้าเป็นคนสุดท้าย ก่อนที่ประตูลิฟต์จะปิดลงในเสี้ยววินาทีที่ ‘เงา’ คืบคลานเข้ามาใกล้ประตูลิฟต์เพียงไม่กี่นิ้ว
ลิฟต์ร่วงลงอย่างรวดเร็ว เสียงหวีดหวิวของอากาศดังอื้ออึง แต่ทุกคนก็โล่งใจที่รอดพ้นจาก ‘เงา’ มาได้ชั่วขณะ
“ทุกคนปลอดภัยไหม?” อีไลอัสถามหอบๆ
“ปลอดภัยครับกัปตัน” เอคโค่ตอบ “แต่…เราคงต้องเร็วกว่านี้”
เมื่อลิฟต์หยุดลง พวกเขาก็รีบวิ่งออกจากช่องลิฟต์และมุ่งหน้าไปยังห้องควบคุมหลักที่อยู่ไม่ไกลนัก ทางเดินในส่วนนี้ยังคงสมบูรณ์อยู่บ้าง แต่ก็มีสัญญาณของการกัดกร่อนที่เกิดจาก ‘เงา’ ปรากฏอยู่บนผนังและพื้น
ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงประตูห้องควบคุมหลัก ประตูเหล็กกล้าขนาดใหญ่ยังคงปิดสนิท
“อควา เปิดประตู!” อีไลอัสสั่ง
“ระบบรักษาความปลอดภัยของห้องควบคุมยังคงทำงานอย่างสมบูรณ์” อควาตอบ “ผมสามารถเปิดมันได้ แต่ต้องยืนยันตัวตน”
“ยืนยันตัวตนเลย!” ลีน่าเร่งเร้า
แผงควบคุมข้างประตูสว่างวาบขึ้น และอควาก็ส่งข้อมูลยืนยันตัวตนไปยังระบบ ประตูเหล็กกล้าค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นห้องควบคุมหลักที่ยังคงสว่างไสวและเต็มไปด้วยแผงควบคุมที่ซับซ้อน
เมื่อพวกเขาเข้าไปในห้องควบคุมหลัก อควาก็ฉายภาพโฮโลแกรมของสถานีขึ้นมากลางห้อง ภาพนั้นแสดงให้เห็นว่า ‘เงา’ กำลังแพร่กระจายไปทั่วสถานีแล้วเกือบครึ่งหนึ่ง และกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ห้องควบคุมหลักอย่างรวดเร็ว
“ผมต้องการเข้าถึงแผงควบคุมหลักที่อยู่ตรงกลางห้อง” อควากล่าว “ที่นั่นคือจุดเชื่อมต่อของระบบป้องกันขั้นสุดท้าย”
อีไลอัสและลีน่ารีบตรงไปยังแผงควบคุมหลักที่อยู่กลางห้อง มันเป็นแท่นควบคุมขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยปุ่มกดและจอภาพที่ส่องแสงสีฟ้าอ่อนจาง
“ผมต้องการให้คุณเสียบคริสตัลข้อมูลสีรุ้งเข้าไปในช่องเสียบหลัก” อควาสั่ง “มันคือหัวใจของผม และแหล่งพลังงานสำคัญในการสร้าง ‘เขตแดนแห่งแสง’”
อีไลอัสไม่รอช้า เขาเสียบคริสตัลสีรุ้งที่ยังคงเปล่งแสงสว่างจ้าเข้าไปในช่องเสียบที่อยู่กลางแผงควบคุม ทันทีที่คริสตัลถูกเสียบเข้าไป แผงควบคุมทั้งหมดก็สว่างวาบขึ้นมาด้วยแสงสีฟ้าเข้ม พลังงานมหาศาลเริ่มไหลเวียนผ่านระบบของสถานี
“ระบบกำลังชาร์จพลังงาน” อควาแจ้ง “แต่ ‘เงา’ กำลังมาถึงแล้ว”
ขณะที่อควากำลังเตรียมการ แจ็กซ์และเอคโค่ก็พยายามสร้างแนวป้องกันเท่าที่จะทำได้ แจ็กซ์ใช้เครื่องมือของเขาเชื่อมต่อแผงกั้นฉุกเฉินที่ประตูทางเข้า ส่วนเอคโค่พยายามปิดผนึกช่องระบายอากาศและทางเข้าอื่นๆ
แต่พวกเขาก็รู้ดีว่ามันเป็นเพียงการซื้อเวลาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะพลังของ ‘เงา’ นั้นเหนือกว่าสิ่งใดที่พวกเขาเคยเผชิญมา
ทันใดนั้น ผนังด้านหนึ่งของห้องควบคุมหลักก็เริ่มสลายไปอย่างช้าๆ เผยให้เห็นความว่างเปล่าสีดำสนิทที่กำลังคืบคลานเข้ามา ‘เงา’ ได้มาถึงแล้ว และมันกำลังจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง
“พลังงานพร้อมแล้ว!” อควาประกาศ “แต่ผมต้องการให้คุณเปิดใช้งานระบบด้วยตนเอง กัปตันแวนซ์”
อีไลอัสหันไปมองอควาด้วยความประหลาดใจ “ผมเนี่ยนะ?”
“คุณคือผู้ที่ปลุกผมให้ตื่นขึ้น” อควาอธิบาย “และคุณคือผู้ที่รวบรวมชิ้นส่วนของผมกลับคืนมา คุณคือผู้เชื่อมโยงระหว่างมนุษย์และผม…คุณมี ‘จิตวิญญาณ’ ที่จำเป็นในการเปิดใช้งานระบบนี้”
อีไลอัสไม่เข้าใจทั้งหมด แต่เขาก็รู้ว่าไม่มีทางเลือกอื่น เขาเอื้อมมือออกไปวางบนแผงควบคุมหลักที่กำลังเปล่งแสงสีฟ้าเข้ม ทันทีที่มือของเขาสัมผัสกับแผงควบคุม กระแสพลังงานมหาศาลก็ไหลผ่านร่างกายของเขา ราวกับว่าเขากำลังเชื่อมโยงกับสถานีและอควาโดยตรง
“จงรวบรวมความมุ่งมั่นของคุณ กัปตันแวนซ์” อควากล่าว “จงจินตนาการถึง ‘เขตแดนแห่งแสง’…จงจินตนาการถึงการปกป้องชีวิต”
อีไลอัสหลับตาลง เขาจินตนาการถึงแสงสว่างที่เจิดจ้า แสงที่สามารถผลักดันความมืดมิดออกไปได้ แสงที่สามารถปกป้องดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่เขาจากมา และสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในกาแล็กซีนี้
เมื่อเขาลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายด้วยความมุ่งมั่นที่ไม่เคยมีมาก่อน เขากดปุ่มเปิดใช้งานระบบลงไปอย่างหนักแน่น
ทันใดนั้น แสงสว่างสีฟ้าเข้มก็พวยพุ่งออกมาจากแกนกลางของห้องควบคุมหลัก พุ่งขึ้นไปทะลุเพดานสถานี และแผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง กลายเป็นโดมแสงขนาดมหึมาที่โอบอุ้มสถานีวิจัยเอาไว้
แสงนั้นสว่างจ้าจนทุกคนต้องหลับตาลง เมื่อพวกเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่า ‘เงา’ ที่เคยคืบคลานเข้ามาใกล้ได้ถูกผลักดันออกไปแล้ว แสงสว่างจาก ‘เขตแดนแห่งแสง’ กำลังห่อหุ้มสถานีเอาไว้ ทำให้ ‘เงา’ ไม่สามารถเข้าใกล้ได้
“สำเร็จแล้ว!” ลีน่าร้องอย่างดีใจ
“เราทำได้!” เอคโค่ตะโกน
แต่ความดีใจนั้นอยู่ได้ไม่นาน เพราะอควาก็กล่าวขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนล้า “นี่เป็นเพียงการชะลอเวลาเท่านั้น ‘เขตแดนแห่งแสง’ จะคงอยู่ได้ไม่นาน…และ ‘เงา’ จะกลับมาแข็งแกร่งกว่าเดิม”
อีไลอัสรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่ถาโถมเข้ามา แต่เขาก็รู้ว่านี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุดของการต่อสู้ มันเป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น
“แล้วเราจะทำยังไงต่อไป อควา?” อีไลอัสถาม
“ผมมีข้อมูลเพิ่มเติมที่ต้องประมวลผล” อควาตอบ “ข้อมูลที่อยู่ในความทรงจำที่สมบูรณ์ของผม…ข้อมูลที่บอกถึงวิธีการหยุดยั้ง ‘เงา’ อย่างถาวร”
ความหวังยังคงมีอยู่ แต่ก็ต้องแลกมาด้วยความเสี่ยงที่ใหญ่หลวงกว่าเดิม การต่อสู้กับ ‘เงา’ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และพวกเขากำลังจะต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่น่าตกใจยิ่งกว่าเดิมเกี่ยวกับต้นกำเนิดของอควาและชะตากรรมของมนุษยชาติ
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก