ภาคภูมิพุ่งทะยานไปตามทางเดินที่มืดมิดและคับแคบของสถานีโอไรออน เสียงฝีเท้าของเขาดังก้องกังวานไปทั่วบริเวณที่เต็มไปด้วยเศษซากปรักหักพังจากการชนของยานเอนเดเวอร์ แสงจากไฟฉายบนหมวกของเขาสาดส่องไปข้างหน้า เผยให้เห็นร่องรอยของความเสียหายที่เกิดขึ้นทุกหนแห่ง สายไฟระโยงระยางห้อยลงมาจากเพดานที่พังทลาย ผนังโลหะมีรอยฉีกขาดและบิดเบี้ยวจนน่ากลัว
“อควา สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?” ภาคภูมิถามพลางหอบหายใจเล็กน้อย การวิ่งฝ่าซากปรักหักพังพร้อมกับความตึงเครียดทำให้เขาเหนื่อยล้าอย่างรวดเร็ว
“ปรสิตกำลังกระจายตัวไปทั่วสถานีค่ะหัวหน้า แต่พวกมันส่วนใหญ่ดูเหมือนจะมุ่งหน้าไปยังส่วนเก็บพลังงานและห้องปฏิบัติการชีวภาพ” อควารายงานด้วยเสียงที่ยังคงมีความกังวล “ส่วนสัญญาณพลังงานลึกลับนั้น…มันกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว และดูเหมือนจะมีความสามารถในการหลบเลี่ยงการตรวจจับของเซ็นเซอร์ที่เหลืออยู่บางส่วนของดิฉันค่ะ”
“มันมุ่งหน้าไปทางไหนกันแน่?” ภาคภูมิถาม
“มุ่งหน้ามายังห้องควบคุมหลักค่ะ…แต่ไม่ใช่เส้นทางตรง เหมือนมันกำลังหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับปรสิต และกำลังพยายามเข้าถึงส่วนที่ดิฉันไม่สามารถเข้าถึงได้โดยตรง” อควาตอบ “เหมือนกับว่ามันรู้โครงสร้างภายในของสถานีเป็นอย่างดี”
คำพูดของอควาทำให้ภาคภูมิรู้สึกหนาวสะท้านขึ้นมาในใจ “หมายความว่ามันไม่ใช่แค่ภัยคุกคามจากภายนอกงั้นเหรอ? มันอาจจะเชื่อมโยงกับบางสิ่งบางอย่างภายในสถานีแห่งนี้ก็ได้?”
“เป็นไปได้สูงค่ะ” อควายืนยัน “สัญญาณพลังงานนี้มีความซับซ้อนสูงมาก และมีรหัสที่คล้ายคลึงกับรหัสที่ใช้ในการเข้ารหัสข้อมูลหลักของสถานีที่ดิฉันเคยพยายามกู้คืน”
ขณะที่ภาคภูมิกำลังคิดวิเคราะห์ ทันใดนั้นก็มีเสียงครืดคราดดังมาจากทางเดินด้านหน้า เขาเห็นเงาร่างของปรสิตสามตัวกำลังเคลื่อนที่เข้ามาอย่างรวดเร็ว
“แย่แล้ว!” ภาคภูมิหลบเข้าหลังเสาเหล็กขนาดใหญ่ที่พังทลายอยู่ริมทางเดิน เขายกปืนขึ้นเล็ง
ปรสิตทั้งสามตัวเคลื่อนที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันสังเกตเห็นภาคภูมิ พวกมันมุ่งหน้าไปทางห้องเก็บพลังงานตามที่อควารายงาน
“พวกมันไม่ได้สนใจฉันเลย” ภาคภูมิพึมพำ “ดูเหมือนพวกมันจะมีเป้าหมายที่ชัดเจน”
“ใช่ค่ะหัวหน้า พวกมันกำลังมุ่งหน้าไปยังส่วนที่ดิฉันไม่สามารถควบคุมได้โดยตรง และอาจจะเป็นส่วนที่เชื่อมโยงกับ ‘แกนกลาง’ ของสถานี” อควาเสริม
ภาคภูมิไม่รอช้า เขาโผล่ออกมาจากที่กำบังและวิ่งตามหลังปรสิตเหล่านั้นไปอย่างเงียบเชียบ เขารู้สึกว่าสถานีแห่งนี้กำลังเผยความลับที่ซับซ้อนออกมาทีละน้อย และเขาต้องไปให้ถึงห้องควบคุมหลักเพื่อทำความเข้าใจกับมันให้ได้
เมื่อเขามาถึงทางเข้าห้องควบคุมหลัก เขาก็ต้องหยุดชะงัก ประตูเหล็กขนาดใหญ่ที่ปกติจะเปิดออกโดยอัตโนมัติ บัดนี้ถูกปิดสนิทและมีรอยฉีกขาดจากการปะทะกับยานเอนเดเวอร์ ไม่สามารถเปิดออกได้ด้วยวิธีปกติ
“อควา! ประตูห้องควบคุมถูกปิดตาย!” ภาคภูมิรายงาน
“รอสักครู่ค่ะหัวหน้า ดิฉันกำลังพยายามเข้าถึงระบบประตู” อควาตอบ “แต่ดูเหมือนว่าระบบจะได้รับความเสียหายอย่างหนัก และมีสัญญาณรบกวนจากพลังงานลึกลับที่กำลังพยายามเข้าควบคุมประตูด้วยเช่นกัน”
ภาคภูมิถอนหายใจ เขาเห็นรอยเท้าขนาดใหญ่บนพื้นทางเดินที่มุ่งหน้าไปยังประตู ไม่ใช่รอยเท้าของปรสิต แต่เป็นรอยเท้าของสิ่งที่ใหญ่กว่าและซับซ้อนกว่า
“สัญญาณพลังงานลึกลับนั่นมันมาถึงนี่แล้วงั้นเหรอ!” ภาคภูมิพึมพำ “มันกำลังพยายามเข้าสู่ห้องควบคุมหลักเหมือนกัน!”
“ใช่ค่ะหัวหน้า และดูเหมือนว่ามันจะสามารถเข้าถึงระบบของประตูได้เร็วกว่าดิฉันเล็กน้อย” อควาตอบ “ดิฉันไม่สามารถเปิดประตูได้แล้วค่ะ”
ภาคภูมิหันไปมองรอบๆ เขาเห็นช่องระบายอากาศขนาดใหญ่บนผนังที่อยู่สูงขึ้นไปเล็กน้อย มันอาจจะเล็กเกินไปสำหรับคนทั่วไป แต่ถ้าเขาพยายาม เขาก็อาจจะผ่านเข้าไปได้
“อควา มีทางอื่นที่จะเข้าไปในห้องควบคุมหลักได้ไหม?” ภาคภูมิถาม
“มีช่องระบายอากาศที่เชื่อมต่อกับห้องควบคุมหลักค่ะ แต่ทางเข้าถูกปิดตายจากภายใน และช่องระบายอากาศนั้นไม่ได้ถูกออกแบบมาให้มนุษย์เข้าไปได้” อควาตอบ “แต่ถ้าคุณสามารถทำลายช่องระบายอากาศจากภายนอกได้ ก็อาจจะมีโอกาส”
ภาคภูมิพยักหน้า เขาเห็นโอกาสเดียวที่จะเข้าไปได้ เขายกปืนขึ้นเล็งไปที่ช่องระบายอากาศ เขาต้องทำลายมันและเข้าไปให้ได้ก่อนที่สัญญาณพลังงานลึกลับนั้นจะเข้าควบคุมทุกอย่าง
“เอาล่ะอควา เตรียมพร้อม! ฉันจะทำลายช่องระบายอากาศแล้ว!”
ลำแสงพลังงานพุ่งเข้าใส่ช่องระบายอากาศอย่างรุนแรง เสียงโลหะบิดเบี้ยวและแตกหักดังขึ้นหลายครั้ง กว่าที่ช่องระบายอากาศจะเปิดออกเป็นช่องพอให้เขาแทรกตัวเข้าไปได้
ภาคภูมิปีนขึ้นไปอย่างทุลักทุเล เขาต้องใช้กำลังทั้งหมดที่มีเพื่อดึงตัวเองเข้าไปในช่องระบายอากาศที่แคบและมืดมิด
“อควา สัญญาณพลังงานนั้นมันทำอะไรอยู่ในห้องควบคุม?” ภาคภูมิถามพลางคลานไปตามช่องระบายอากาศ
“มันกำลังเชื่อมต่อกับแกนกลางของระบบสถานีค่ะ! และดูเหมือนว่ามันกำลังพยายามเข้าถึงข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสระดับสูงสุด” อควาตอบ น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก “มันไม่ใช่แค่การเข้าควบคุมสถานี แต่มันกำลังพยายามที่จะปลุกบางสิ่งบางอย่างขึ้นมาค่ะ!”
“ปลุกอะไร?” ภาคภูมิถาม พลางเร่งความเร็วในการคลาน
“ดิฉันไม่แน่ใจค่ะ! แต่สัญญาณพลังงานที่ปล่อยออกมานั้น…มันคล้ายคลึงกับสัญญาณที่ดิฉันตรวจพบในความทรงจำที่ถูกทำลายไปเมื่อครู่…สัญญาณของ ‘เงาจักรวาล’!”
คำพูดของอควาทำให้ภาคภูมิหัวใจหล่นวูบ ถ้าสัญญาณพลังงานนี้เกี่ยวข้องกับ ‘เงาจักรวาล’ และกำลังพยายามปลุกบางสิ่งบางอย่างในสถานีแห่งนี้ นั่นหมายความว่าสถานีโอไรออนแห่งนี้อาจไม่ใช่แค่สถานที่วิจัย แต่เป็นกับดัก หรือเป็นประตูบานหนึ่งที่นำไปสู่ภัยพิบัติอันใหญ่หลวง
ในที่สุดเขาก็คลานมาถึงปลายทาง ช่องระบายอากาศเปิดออกสู่ห้องควบคุมหลัก เขาเห็นแสงสีแดงและสีเขียวส่องสว่างจากแผงควบคุมจำนวนมาก
และเขาก็เห็น ‘มัน’
มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิต แต่เป็นอุปกรณ์ขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนจะประกอบขึ้นจากเทคโนโลยีที่แตกต่างจากสถานีโดยสิ้นเชิง มันมีรูปทรงคล้ายคริสตัลสีดำขนาดใหญ่ ที่มีเส้นใยพลังงานสีม่วงวิ่งพล่านอยู่ภายใน และมันกำลังเชื่อมต่อตัวเองเข้ากับแผงควบคุมหลักของสถานีด้วยสายเคเบิลเรืองแสงจำนวนมาก
“นั่นมันอะไรกัน!” ภาคภูมิอุทาน
“ดิฉันไม่เคยเห็นอุปกรณ์นี้มาก่อนค่ะหัวหน้า!” อควาตอบ “แต่มันกำลังปล่อยสัญญาณพลังงานรบกวนที่รุนแรงมาก! มันกำลังพยายามปลุก ‘บางสิ่ง’ ภายในแกนกลางของสถานี!”
ภาคภูมิกระโดดลงจากช่องระบายอากาศ เขากวาดสายตาไปรอบๆ ห้องควบคุม ไม่มีปรสิตอยู่เลยในห้องนี้ มีเพียงอุปกรณ์ลึกลับนั้นที่กำลังทำงานอยู่
“อควา มันกำลังปลุกอะไรกันแน่!” ภาคภูมิถามอีกครั้ง
“ดิฉันกำลังพยายามเข้าถึงข้อมูลค่ะ…แต่การรบกวนรุนแรงเกินไป…รอสักครู่…ได้แล้วค่ะ!” อควาตอบด้วยเสียงที่เร่งรีบ “มันกำลังปลุก ‘ศูนย์กลางควบคุม’ ของสถานี! ไม่ใช่แค่ระบบ แต่เป็นส่วนที่เป็นเหมือนสมองของสถานีแห่งนี้! และ…มันมีรหัสเชื่อมโยงกับ ‘เงาจักรวาล’ ค่ะ!”
ภาคภูมิรู้ทันทีว่าเขาต้องหยุดมันให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม เขาชักปืนพกพลังงานออกมา และเล็งไปที่อุปกรณ์คริสตัลสีดำนั้น
“ฉันจะทำลายมัน!” ภาคภูมิประกาศ
“ไม่ได้ค่ะหัวหน้า!” อควาร้องเตือน “ถ้าคุณทำลายมันในตอนนี้ พลังงานที่มันกำลังปลุกอยู่อาจจะระเบิดและทำลายสถานีทั้งสถานี! เราไม่รู้ว่ามันกำลังปลุกอะไรขึ้นมาอย่างสมบูรณ์! การทำลายมันอาจเป็นการเร่งให้ภัยพิบัติเกิดขึ้นเร็วขึ้น!”
“แล้วฉันต้องทำยังไง!” ภาคภูมิถามอย่างสิ้นหวัง
“คุณต้องตัดการเชื่อมต่อของมันกับระบบแกนกลางค่ะ! ตัดการเชื่อมต่อทั้งหมด ก่อนที่มันจะปลุก ‘ศูนย์กลางควบคุม’ ได้อย่างสมบูรณ์!” อควาตอบ “ดิฉันจะบอกตำแหน่งของจุดเชื่อมต่อที่สำคัญที่สุดให้คุณทราบ!”
ภาคภูมิพยักหน้า เขามองไปรอบๆ ห้องควบคุม แผงควบคุมจำนวนมากเรืองแสงด้วยแสงสีม่วงจากอุปกรณ์ลึกลับนั้น เขาต้องหาจุดเชื่อมต่อที่สำคัญที่สุดท่ามกลางความสับสนอลหม่านนี้
“เร็วเข้าอควา! บอกฉันมา!”
“จุดเชื่อมต่อที่สำคัญที่สุดอยู่ใต้แผงควบคุมหลักด้านหน้าค่ะ! คุณต้องถอดสายเคเบิลสีม่วงขนาดใหญ่ออกให้ได้!” อควารายงาน
ภาคภูมิพุ่งตรงไปยังแผงควบคุมหลัก เขามองเห็นสายเคเบิลสีม่วงขนาดใหญ่ที่เรืองแสงอย่างน่ากลัว มันเชื่อมต่อจากอุปกรณ์คริสตัลไปยังแกนกลางของสถานี
เขายกมือขึ้นหมายจะดึงมันออก แต่ทันใดนั้นเอง ก็มีแสงสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นจากพื้นห้องควบคุม แสงนั้นรวมตัวกันเป็นร่างของหุ่นยนต์ขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่ทำจากโลหะสีดำเงา ดวงตาของมันเปล่งประกายสีแดงดุจถ่านเพลิง
“ผู้บุกรุก!” เสียงสังเคราะห์ของหุ่นยนต์ดังขึ้น มันยกแขนขึ้นเปลี่ยนเป็นปืนพลังงาน และเล็งมาที่ภาคภูมิ
ภาคภูมิเบิกตากว้าง “นั่นมัน…หุ่นยนต์ป้องกันของสถานี?!”
“ไม่ใช่ค่ะหัวหน้า!” อควาเตือน “มันคือหน่วยป้องกันอัตโนมัติของอุปกรณ์ลึกลับนั้น! มันกำลังปกป้องสิ่งที่มันกำลังทำอยู่!”
ภาคภูมิรู้ทันทีว่าเขาต้องต่อสู้กับหุ่นยนต์ตัวนี้เพื่อที่จะสามารถตัดการเชื่อมต่อได้ เขาไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
เขาเล็งปืนไปที่หุ่นยนต์ป้องกัน และยิงออกไปทันที ลำแสงพลังงานพุ่งเข้าใส่หุ่นยนต์อย่างจัง แต่มันดูเหมือนจะไม่มีผลใดๆ กับมันเลย
“มันมีเกราะป้องกันพลังงาน!” ภาคภูมิสบถ “อควา มีจุดอ่อนของมันไหม!”
“กำลังวิเคราะห์ค่ะ…แต่เกราะของมันแข็งแกร่งมาก! จุดอ่อนอาจจะอยู่ที่แกนพลังงานตรงกลางหน้าอกของมันค่ะ!” อควาตอบ
หุ่นยนต์ป้องกันยิงลำแสงพลังงานสีแดงออกมา ภาคภูมิหลบได้หวุดหวิด ลำแสงนั้นพุ่งไปชนผนังห้องและทิ้งรอยไหม้เกรียมเอาไว้
ภาคภูมิรู้ว่าเขาต้องเสี่ยง เขาต้องเข้าประชิดตัวและยิงเข้าที่จุดอ่อนของมัน แต่การทำเช่นนั้นก็หมายถึงการเสี่ยงชีวิต
เขาพุ่งตัวเข้าใส่หุ่นยนต์ป้องกันอย่างกล้าหาญ การต่อสู้เพื่อชะตากรรมของสถานีและอาจจะรวมถึงมนุษยชาติได้เริ่มต้นขึ้นแล้วในใจกลางที่ถูกลืมเลือนแห่งนี้
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก