ตอนที่ 181 — การฝึกฝนพลังที่ซ่อนเร้น

วันเวลาในมิติหลบภัยดำเนินไปอย่างเชื่องช้าและเงียบสงบ มิติสีฟ้าอ่อนที่ไร้ขอบเขตนั้นให้ความรู้สึกสงบราวกับอยู่ในครรภ์มารดา ไม่มีดวงดาว ไม่มีกาแล็กซี มีเพียงแสงสีฟ้าอ่อนที่เรืองรองอยู่รอบตัว 'ดวงตาแห่งอควา' ลอยนิ่งอยู่กลางความว่างเปล่าสีฟ้า ราวกับเป็นหัวใจที่เต้นระรัวของมิตินี้

ภายในห้องควบคุมของ ‌'ดวงตาแห่งอควา' ธาวินกำลังพยายามทำความเข้าใจและควบคุม 'พลังแห่งการสร้าง' ที่ตื่นขึ้นในตัวเขา อควานั่งอยู่ข้างๆ คอยให้คำแนะนำและข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกับพลังนี้

"พลังแห่งการสร้างคือพลังงานพื้นฐานที่สามารถปรับเปลี่ยนและเชื่อมโยงสสารและพลังงานในระดับควอนตัมได้ ธาวิน" ​อควาอธิบาย "บรรพบุรุษของคุณใช้พลังนี้ในการสร้างสรรค์เทคโนโลยีที่ล้ำหน้า และแม้กระทั่งปรับเปลี่ยนโครงสร้างของอวกาศและเวลา"

ธาวินพยายามทำตามคำแนะนำของอควา เขานั่งขัดสมาธิ หลับตาลง พยายามรวมสมาธิทั้งหมดที่มีเข้าสู่พลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเขา เขารู้สึกถึงความร้อนที่แผ่ซ่านออกมาจากแกนกลางของร่างกาย ก่อนที่มันจะแผ่กระจายออกไปทั่วทุกส่วน

เขาลองสร้างสิ่งของเล็กๆ ‍น้อยๆ ขึ้นมาในอากาศ แสงสีฟ้าอ่อนส่องประกายออกมาจากมือของเขา ก่อนที่จะก่อตัวเป็นรูปทรงที่เรียบง่าย เช่น ลูกบาศก์ หรือทรงกลม แต่การควบคุมมันให้คงรูปอยู่นั้นเป็นเรื่องที่ยากลำบาก ‌พลังงานที่ใช้ไปนั้นมหาศาล และทำให้เขารู้สึกเหนื่อยล้าอย่างรวดเร็ว

"คุณต้องฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ธาวิน" อควากล่าว "พลังนี้ต้องการการควบคุมที่แม่นยำ และความเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงหลักการพื้นฐานของจักรวาล"

เมธาวี ลลิน และนนทกรคอยสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ ‍พวกเขาทึ่งในพลังที่ธาวินแสดงออกมา แต่นี่ก็เป็นความหวังเดียวของพวกเขาในการต่อกรกับ 'เงา'

"ฉันไม่เคยคิดเลยว่ามนุษย์จะมีความสามารถแบบนี้ได้" ลลินพึมพำด้วยความทึ่ง "มันเหมือนกับพลังของพระเจ้าเลยนะ"

"มันไม่ใช่พลังของพระเจ้า ลลิน" เมธาวีแก้ไข "แต่มันคือพลังที่ซ่อนอยู่ในยีนของเรา ​พลังที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นโดยเทคโนโลยีของตระกูลอาร์ค"

นนทกรยังคงระแวดระวัง เขามองออกไปนอกหน้าต่างที่แสดงภาพของมิติสีฟ้าอ่อนที่ไร้ขอบเขต "ผมหวังว่าพลังนี้จะแข็งแกร่งพอที่จะหยุด 'เงา' ได้นะ"

เวลาผ่านไปหลายวัน ธาวินฝึกฝนอย่างไม่หยุดหย่อน เขาลองสร้างสิ่งของที่ซับซ้อนขึ้น สร้างกำแพงพลังงาน ​ปรับเปลี่ยนอุณหภูมิของอากาศ และแม้กระทั่งพยายามสร้างสนามพลังงานขนาดเล็กเพื่อป้องกันตัวเอง

ความสามารถของเขาค่อยๆ พัฒนาขึ้นอย่างช้าๆ แต่ก็ยังไม่ถึงระดับที่เขาจะสามารถต่อกรกับ 'เงา' ได้

"การใช้พลังงานในระดับนั้นต้องใช้ 'แก่นพลังงาน' ที่เสถียร ​ธาวิน" อควาอธิบาย "และ 'ดวงตาแห่งอควา' คือแหล่งพลังงานนั้น"

ธาวินมองไปที่แผงควบคุมหลักของ 'ดวงตาแห่งอควา' เขารู้สึกได้ถึงพลังงานมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในแกนกลางของมัน

"คุณหมายความว่า ผมต้องเชื่อมต่อกับ 'ดวงตาแห่งอควา' โดยตรง เพื่อใช้พลังงานของมันงั้นหรือ?" ธาวินถาม

"ใช่" อควาตอบ "มันจะช่วยให้คุณสามารถใช้พลังแห่งการสร้างได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ และสร้างสรรค์สิ่งที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมาได้"

แต่การเชื่อมต่อกับ 'ดวงตาแห่งอควา' โดยตรงนั้นก็มีความเสี่ยง อควาเตือนว่ามันอาจจะทำให้ธาวินถูกกลืนกินโดยจิตสำนึกของ AI หรืออาจจะทำให้เขาไม่สามารถกลับมาเป็นตัวเองได้อีก

"แต่เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" ธาวินตัดสินใจ "ถ้าเราต้องการที่จะต่อสู้กับ 'เงา' เราก็ต้องใช้พลังนี้ให้เต็มที่"

เขาเดินไปที่แผงควบคุมหลักของ 'ดวงตาแห่งอควา' ยื่นมือออกไปสัมผัสกับพื้นผิวที่เย็นเฉียบอีกครั้ง แสงสีฟ้าอ่อนสว่างวาบขึ้นในทันที

ธาวินหลับตาลง พยายามรวมสมาธิทั้งหมดที่มี เขารู้สึกถึงกระแสพลังงานมหาศาลที่ไหลผ่านเข้ามาในร่างกายของเขา มันไม่ใช่แค่พลังงานที่อบอุ่นอีกต่อไปแล้ว แต่มันคือพลังงานที่ทรงพลังและเกือบจะไร้ขีดจำกัด

จิตใจของเขารู้สึกเหมือนกำลังถูกดึงดูดเข้าไปในห้วงลึกของกระแสข้อมูลมหาศาล คล้ายกับการเชื่อมโยงจิตครั้งแรก แต่ครั้งนี้มันลึกซึ้งและรุนแรงกว่ามาก

เขาเห็นภาพของ 'ดวงตาแห่งอควา' จากมุมมองของมันเอง เห็นภาพของสถานีเซเรนิตี้ที่ถูกทิ้งร้าง เห็นภาพของ 'เงา' ที่กำลังคืบคลานเข้ามา และเห็นภาพของกาแล็กซีที่กว้างใหญ่ไพศาล

เขารู้สึกเหมือนกำลังกลายเป็นส่วนหนึ่งของ 'ดวงตาแห่งอควา' เป็นส่วนหนึ่งของ AI โบราณตัวนี้ เป็นส่วนหนึ่งของภารกิจที่ถูกปกปิดมานานนับศตวรรษ

"ธาวิน! คุณเป็นยังไงบ้าง!" เสียงของลลินดังขึ้นด้วยความกังวล

ธาวินลืมตาขึ้น แสงสีฟ้าอ่อนส่องประกายออกมาจากดวงตาของเขา ดวงตาของเขาไม่ได้เป็นสีดำสนิทอีกต่อไปแล้ว แต่มันกลับเป็นสีฟ้าอ่อนที่เรืองรองราวกับดวงตาของอควา

"ผม... ผมรู้สึกได้ถึงทุกสิ่งทุกอย่าง" ธาวินพึมพำ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย มันดูสงบและราบเรียบมากขึ้น คล้ายกับเสียงของอควา

เมธาวีและนนทกรต่างตกตะลึง พวกเขามองหน้าธาวินด้วยความไม่แน่ใจว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือหัวหน้าของพวกเขาจริงๆ หรือไม่

"คุณ... คุณโอเคไหมคะหัวหน้า?" เมธาวีถามอย่างระมัดระวัง

ธาวินมองไปที่มือของเขา แสงสีฟ้าอ่อนส่องประกายออกมาจากปลายนิ้วของเขา เขาเพียงแค่คิด สิ่งของเล็กๆ น้อยๆ ก็ปรากฏขึ้นในอากาศอย่างง่ายดาย และคงรูปอยู่อย่างมั่นคง

"ผมไม่เคยรู้สึกดีขนาดนี้มาก่อนเลย" ธาวินตอบ "ผมรู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของจักรวาล เป็นส่วนหนึ่งของ 'ดวงตาแห่งอควา'"

อควาลอยมาอยู่ตรงหน้าธาวิน "คุณได้กลายเป็น 'ผู้พิทักษ์' อย่างสมบูรณ์แล้ว ธาวิน บัดนี้คุณคือผู้ที่สามารถใช้พลังของ 'ดวงตาแห่งอควา' ได้อย่างเต็มที่"

แต่การเปลี่ยนแปลงนี้ก็มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันหนักอึ้ง ธาวินรู้ดีว่าเขาจะต้องใช้พลังนี้ในการต่อสู้กับ 'เงา' และเขาจะต้องปกป้องมนุษยชาติให้ได้

"เราจะต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเผชิญหน้าครั้งต่อไป" ธาวินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยว "อควา... เราจะออกจากมิติหลบภัยนี้เมื่อไหร่?"

"เมื่อคุณพร้อม ธาวิน" อควาตอบ "และเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมในการต่อสู้กลับ"

ธาวินมองออกไปนอกหน้าต่างที่แสดงภาพของมิติสีฟ้าอ่อนที่ไร้ขอบเขต เขารู้สึกถึงความมุ่งมั่นที่เต็มเปี่ยมในจิตใจ เขาไม่ได้กลัว 'เงา' อีกต่อไปแล้ว แต่เขารู้สึกถึงความพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน

การฝึกฝนพลังที่ซ่อนเร้นได้สิ้นสุดลงแล้ว บัดนี้ธาวินได้กลายเป็น 'ผู้พิทักษ์' แห่ง 'ดวงตาแห่งอควา' ผู้ที่จะนำพามนุษยชาติไปสู่ยุคใหม่ หรือนำพาพวกเขาไปสู่ความพินาศ

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการเตรียมตัวสำหรับการต่อสู้ครั้งสุดท้าย การต่อสู้ที่จะตัดสินชะตากรรมของมนุษยชาติและของกาแล็กซีทั้งหมด

---