ทางเดินที่นำไปสู่ห้องปฏิบัติการชีวภาพของสถานีโอไรออนเต็มไปด้วยเงามืดและซากปรักหักพังที่น่าขนลุก เสียงกรีดร้องของโลหะที่บิดเบี้ยวจากการปะทะกับยานเอนเดเวอร์ยังคงดังก้องอยู่เป็นระยะๆ ราวกับเสียงครวญครางของสถานีที่กำลังจะตาย ภาคภูมิและคิมเดินไปอย่างเงียบเชียบ ปืนพลังงานในมือของพวกเขาส่องนำทางไปในความมืดมิด
“อควา รายงานสถานการณ์ภายในห้องปฏิบัติการชีวภาพ” ภาคภูมิกระซิบถามผ่านเครื่องสื่อสาร
“มีปรสิตอยู่ภายในห้องปฏิบัติการอย่างน้อยห้าตัวค่ะหัวหน้า และมีสัญญาณความร้อนต่ำอีกหลายจุดที่บ่งบอกว่าอาจจะมีพวกมันซ่อนตัวอยู่” อควาตอบ น้ำเสียงของเธอยังคงกังวล “และยังมีสัญญาณรังสีแปลกปลอมจากยานเอนเดเวอร์ที่เริ่มแผ่กระจายเข้ามาในส่วนนี้ด้วยค่ะ”
“รังสีนั้นส่งผลต่อพวกเราไหม?” คิมถาม
“ข้อมูลไม่สมบูรณ์ค่ะ แต่จากโครงสร้างของมัน มันอาจจะส่งผลต่อระบบประสาทและร่างกายของสิ่งมีชีวิตค่ะ” อควาตอบ
ภาคภูมิพยักหน้าให้คิม พวกเขาต้องเคลื่อนที่ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่ใช่แค่เพื่อจัดการกับปรสิต แต่เพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบจากรังสีปริศนาด้วย
เมื่อพวกเขามาถึงทางเข้าห้องปฏิบัติการชีวภาพ ประตูเหล็กบานใหญ่ถูกเปิดทิ้งไว้ครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นความมืดมิดภายในและกลิ่นอับชื้นที่คละคลุ้ง กลิ่นนั้นไม่ใช่กลิ่นของโลหะหรือฝุ่นละออง แต่เป็นกลิ่นที่คล้ายเลือดและเนื้อเน่าเปื่อย ทำให้ภาคภูมิรู้สึกคลื่นไส้เล็กน้อย
“กลิ่นอะไรเนี่ย” คิมพึมพำ เขายกแขนขึ้นปิดจมูก
“กลิ่นชีวภาพที่ไม่พึงประสงค์ค่ะหัวหน้า” อควาตอบ “ดูเหมือนว่าปรสิตพวกนั้นจะสร้างรังหรือแหล่งเพาะพันธุ์อยู่ที่นี่”
ภาคภูมิพยักหน้า เขาชักมีดพกพลังงานออกมาจากซองที่ติดอยู่กับเอว มีดนั้นเรืองแสงด้วยพลังงานสีฟ้าอ่อนๆ
“คิม นายล่อพวกมันออกไปทีละตัว ฉันจะตามไปจัดการ” ภาคภูมิสั่ง
คิมพยักหน้า เขาเล็งปืนไปที่ด้านในของห้องปฏิบัติการแล้วยิงออกไปหนึ่งนัด ลำแสงพลังงานพุ่งกระทบผนังห้องด้านใน สร้างเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
ทันใดนั้นเอง ปรสิตสองตัวก็พุ่งออกมาจากความมืด พวกมันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงและดุดัน คิมยิงสวนกลับไป แต่พวกมันก็หลบหลีกได้อย่างรวดเร็ว
ภาคภูมิไม่รอช้า เขากระโจนเข้าใส่ปรสิตตัวหนึ่งที่กำลังพุ่งเข้าหาคิม มีดพกพลังงานในมือของเขาฟันลงไปที่เปลือกแข็งของปรสิตอย่างรวดเร็ว เสียงกรีดร้องดังขึ้นก่อนที่ปรสิตตัวนั้นจะถูกผ่าออกเป็นสองซีก
คิมใช้จังหวะนั้นยิงปรสิตอีกตัวที่เหลือ เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นอีกครั้งก่อนที่มันจะล้มลงแน่นิ่ง
“ดีมากคิม!” ภาคภูมิกล่าว “ไปต่อ!”
พวกเขาเดินเข้าไปในห้องปฏิบัติการอย่างระมัดระวัง ห้องปฏิบัติการนั้นกว้างขวางและเต็มไปด้วยอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ที่เสียหายและกระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้น แสงจากไฟฉายของพวกเขาสาดส่องไปบนตู้เก็บตัวอย่างที่แตกกระจาย และโต๊ะทดลองที่ถูกพลิกคว่ำ
“อควา แหล่งพลังงานสำรองอยู่ที่ไหน?” ภาคภูมิถาม
“อยู่ด้านในสุดของห้องปฏิบัติการค่ะหัวหน้า แต่มีปรสิตอีกสามตัวอยู่ใกล้ๆ บริเวณนั้น” อควาตอบ
เมื่อพวกเขาเดินลึกเข้าไปในห้อง กลิ่นเน่าเหม็นก็ยิ่งรุนแรงขึ้น พวกเขาเห็นร่องรอยของสารชีวภาพสีเขียวเข้มที่เลอะเทอะอยู่บนพื้นและผนังห้อง
“นี่มันอะไรกัน?” คิมพึมพำ
“ดูเหมือนพวกมันจะกำลังสร้างรัง” ภาคภูมิกล่าวด้วยสีหน้าขยะแขยง “และดูเหมือนว่ามันจะกำลังขยายพันธุ์อย่างรวดเร็ว”
ทันใดนั้นเอง ปรสิตสามตัวก็พุ่งออกมาจากมุมมืด พวกมันมีขนาดใหญ่กว่าตัวที่พวกเขาเคยเจอเล็กน้อย และดูเหมือนจะดุร้ายกว่าด้วย
คิมและภาคภูมิระดมยิงเข้าใส่พวกมันอย่างต่อเนื่อง ลำแสงพลังงานพุ่งเข้ากระทบปรสิตอย่างจัง แต่คราวนี้พวกมันดูเหมือนจะมีเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งกว่าเดิม
“พวกมันแข็งแกร่งขึ้น!” คิมร้องเตือน
ภาคภูมิรู้ว่าพวกเขาต้องใช้กลยุทธ์อื่น เขาเห็นตู้เก็บสารเคมีขนาดใหญ่อยู่ใกล้ๆ
“คิม! ถ่วงเวลาพวกมันไว้! ฉันจะเปิดตู้สารเคมี!” ภาคภูมิสั่ง
คิมยิงต่อสู้กับปรสิตอย่างดุเดือด ส่วนภาคภูมิวิ่งไปที่ตู้เก็บสารเคมี เขาใช้มีดพกพลังงานเจาะเข้าไปในระบบควบคุมของตู้
“อควา! เธอสามารถควบคุมระบบระบายอากาศของห้องนี้ได้ไหม?” ภาคภูมิถาม
“ได้ค่ะหัวหน้า แต่พลังงานไม่เพียงพอที่จะเปิดใช้งานได้เต็มที่” อควาตอบ
“ไม่เป็นไร! แค่เปิดมันขึ้นมาให้ได้มากที่สุด!” ภาคภูมิสั่ง
ทันทีที่ภาคภูมิเปิดตู้สารเคมี สารเคมีเหลวสีเขียวเข้มก็พุ่งออกมาจากตู้ และไหลไปบนพื้นห้องอย่างรวดเร็ว
ปรสิตพวกนั้นดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงอันตราย พวกมันพยายามถอยหนี แต่ก็สายเกินไป
“อควา! ปล่อยก๊าซพิษ!” ภาคภูมิสั่งอีกครั้ง
อควาเปิดใช้งานระบบระบายอากาศที่เหลืออยู่ ก๊าซพิษสีเขียวเข้มพวยพุ่งออกมาจากช่องระบายอากาศ และผสมกับสารเคมีเหลวที่อยู่บนพื้นห้อง
ปรสิตพวกนั้นส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน ร่างของพวกมันเริ่มหดตัวและไหม้เกรียมอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะล้มลงแน่นิ่งไปในที่สุด
“เฮือก…” ภาคภูมิหอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้า “จัดการได้แล้ว”
“ดีมากครับหัวหน้า!” คิมพูดพลางยกนิ้วโป้งให้
“อควา สัญญาณชีพของปรสิตหายไปหมดแล้วใช่ไหม?” ภาคภูมิถาม
“ใช่ค่ะหัวหน้า และสัญญาณความร้อนต่ำก็หายไปหมดแล้วด้วย” อควาตอบ “ดูเหมือนว่าเราจะจัดการพวกมันได้หมดแล้วในห้องนี้”
พวกเขาเดินไปยังด้านในสุดของห้องปฏิบัติการชีวภาพ พวกเขาพบแหล่งพลังงานสำรองขนาดใหญ่ที่ยังคงใช้งานได้อยู่ มันเป็นอุปกรณ์ทรงกระบอกขนาดใหญ่ที่เรืองแสงด้วยแสงสีฟ้าอ่อนๆ
“เจอแล้ว!” คิมอุทานด้วยความดีใจ
“อควา เราจะย้ายมันไปที่ห้องควบคุมหลักได้ยังไง?” ภาคภูมิถาม
“มันมีระบบลอยตัวอัตโนมัติค่ะหัวหน้า แต่ต้องใช้พลังงานจากแหล่งพลังงานหลักของสถานี ซึ่งตอนนี้ถูกยึดครองโดยปรสิตแล้ว” อควาตอบ “คุณต้องเชื่อมต่อมันเข้ากับแหล่งพลังงานฉุกเฉินของเรา และนำมันไปที่ห้องควบคุมหลักด้วยมือ”
“หมายความว่าเราต้องลากมันไปเองงั้นเหรอ?” คิมถามด้วยความตกใจ
“ใช่ค่ะ แต่ดิฉันจะช่วยเปิดทางให้ และจะใช้พลังงานที่เหลืออยู่เพื่อเปิดใช้งานระบบป้องกันบางส่วนของสถานีเพื่อชะลอพวกปรสิตไว้” อควาตอบ
ภาคภูมิพยักหน้า เขาเห็นสายเคเบิลเชื่อมต่อที่ปลายด้านหนึ่งของแหล่งพลังงานสำรอง เขาเสียบสายเคเบิลนั้นเข้ากับเครื่องมือพกพาของเขา
“เอาล่ะคิม เตรียมพร้อม! เรากำลังจะลากมันกลับไป!” ภาคภูมิกล่าว
ขณะที่พวกเขากำลังเตรียมตัวเคลื่อนย้ายแหล่งพลังงานสำรอง เสียงของอควาก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“หัวหน้าคะ! ในห้องนี้…มีบางสิ่งบางอย่างที่น่าสนใจมากค่ะ” อควาพูดด้วยน้ำเสียงที่แปลกไปเล็กน้อย “มันอยู่ภายในตู้แช่แข็งชีวภาพที่ถูกซ่อนไว้ใต้พื้นห้อง”
ภาคภูมิและคิมมองหน้ากัน พวกเขาก้มลงมองไปยังพื้นห้อง พวกเขาเห็นแผ่นโลหะที่มีรอยเชื่อมต่ออย่างประณีต ราวกับถูกออกแบบมาเพื่อซ่อนบางสิ่งบางอย่าง
“อควา มันคืออะไร?” ภาคภูมิถาม
“ดิฉันกำลังพยายามเข้าถึงข้อมูลค่ะ…แต่ตู้แช่แข็งนี้ถูกเข้ารหัสระดับสูงมาก” อควาตอบ “แต่จากสัญญาณชีวภาพที่ตรวจจับได้…มันคือสิ่งมีชีวิตที่ถูกแช่แข็งเอาไว้ค่ะ”
“สิ่งมีชีวิต? ใครกัน?” คิมถาม
“ข้อมูลไม่สมบูรณ์ค่ะ แต่จากโครงสร้างของมัน…ดูเหมือนว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีโครงสร้างพันธุกรรมคล้ายมนุษย์ แต่มีการปรับแต่งบางอย่าง” อควาตอบ “และมันมีรหัสพันธุกรรมที่ตรงกับ ‘รหัสกุญแจ’ ที่ดร. อลิสราเคยกล่าวถึง!”
ภาคภูมิเบิกตากว้าง เขารู้ทันทีว่านี่คือสิ่งที่พวกเขาตามหามาตลอด
“เธอหมายถึง…นี่คือ ‘ผู้ที่ถูกเลือก’ งั้นเหรอ?” ภาคภูมิถาม
“เป็นไปได้สูงค่ะหัวหน้า” อควาตอบ “ดิฉันกำลังพยายามที่จะเปิดตู้แช่แข็งนี้ค่ะ แต่การเข้ารหัสซับซ้อนมาก”
“ทำลายมันซะอควา! เราต้องรู้ว่าใครอยู่ข้างในนั้น!” ภาคภูมิสั่งอย่างเร่งรีบ
“ไม่ได้ค่ะหัวหน้า! ถ้าเราทำลายมัน อาจจะทำลายสิ่งมีชีวิตภายในไปด้วย!” อควาเตือน “ดิฉันกำลังพยายามเปิดใช้งานระบบละลายน้ำแข็งอย่างปลอดภัยค่ะ”
ในขณะที่อควากำลังพยายามเปิดตู้แช่แข็ง เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเสียงสัญญาณเตือนการบุกรุกจากทางเดินด้านนอกห้องปฏิบัติการ
“หัวหน้าคะ! ปรสิตจำนวนมากกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่แล้วค่ะ!” อควาเตือน “และสัญญาณรังสีจากยานเอนเดเวอร์ก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว มันกำลังจะระเบิดออกแล้วค่ะ!”
ภาคภูมิและคิมมองหน้ากันด้วยความตกใจ พวกเขาต้องรีบตัดสินใจ พวกเขาจะช่วยสิ่งมีชีวิตที่ถูกแช่แข็งไว้ หรือจะหนีออกจากห้องนี้ก่อนที่รังสีจะรุนแรงเกินไป หรือก่อนที่ปรสิตจะมาถึง
“อควา ยังไงก็ตาม ต้องเปิดตู้แช่แข็งนั่นให้ได้!” ภาคภูมิสั่ง “เราต้องรู้ว่าใครอยู่ข้างใน!”
การตัดสินใจครั้งนี้จะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของภารกิจของพวกเขา ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังจะถูกเปิดเผย ในห้องปฏิบัติการแห่งความลับดำมืดแห่งนี้
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก