ตอนที่ 205 — การตื่นขึ้นของเงาและคำบอกเล่าจากอดีต

เสียงสัญญาณเตือนภัยดังระงมไปทั่วห้องปฏิบัติการชีวภาพ ราวกับเสียงมรณะที่กำลังจะมาเยือน แสงไฟฉุกเฉินสีแดงสาดส่องไปบนผนังที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วนและสารเคมีที่กระจัดกระจาย ภาคภูมิและคิมยืนอยู่ข้างตู้แช่แข็งชีวภาพที่กำลังเรืองแสงด้วยพลังงานที่อควากำลังพยายามปลดล็อก ปืนในมือของพวกเขาพร้อมที่จะยิงทุกสิ่งที่เข้ามาใกล้

“อควา ใกล้เสร็จหรือยัง!” ภาคภูมิถามอย่างเร่งรีบ เสียงฝีเท้าของปรสิตที่กำลังวิ่งเข้ามาใกล้จากทางเดินด้านนอกห้องปฏิบัติการดังชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

“อีกไม่นานค่ะหัวหน้า! ‌การเข้ารหัสซับซ้อนมาก! และสัญญาณรังสีจากยานเอนเดเวอร์ก็กำลังรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว!” อควาตอบ “ตรวจพบการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงของพลังงานในยานเอนเดเวอร์! มันกำลังจะระเบิดแล้วค่ะ!”

“ระเบิดงั้นเหรอ?” คิมอุทานด้วยความตกใจ

“ไม่เชิงระเบิดค่ะ แต่พลังงานภายในยานกำลังขยายตัวอย่างรุนแรง และอาจจะปลดปล่อยบางสิ่งบางอย่างออกมา!” ​อควาอธิบาย

ทันใดนั้นเอง ตู้แช่แข็งชีวภาพก็ส่งเสียง ‘ฟู่’ ก่อนที่ฝาครอบจะเปิดออกอย่างช้าๆ ไอเย็นสีขาวพวยพุ่งออกมาจากภายใน เผยให้เห็นร่างของมนุษย์คนหนึ่งที่นอนขดตัวอยู่ภายใน

เป็นหญิงสาว…

เธอมีผิวซีดเผือด ผมสีดำยาวสลวย ดวงตาปิดสนิท ‍ร่างกายของเธอถูกปกคลุมด้วยชุดคลุมสีขาวบางเบา และมีร่องรอยของอุปกรณ์ทางการแพทย์เชื่อมต่ออยู่กับร่างกายของเธอ

“ดร. อลิสรา…งั้นเหรอ?” ภาคภูมิพึมพำ

“ไม่ค่ะหัวหน้า” อควาตอบ “จากข้อมูลชีวภาพ ดิฉันยืนยันได้ว่านี่คือ ‘ผู้ที่ถูกเลือก’ ‌ที่ดร. อลิสราเคยกล่าวถึง เธอถูกระบุว่าเป็น ‘โครงการโอเมก้า’ หมายเลข 7”

“โครงการโอเมก้า?” คิมถาม

“ใช่ค่ะ เธอคือหนึ่งในมนุษย์ที่ถูกปรับแต่งพันธุกรรมเพื่อเชื่อมต่อกับ ‍‘ดวงตาแห่งอควา’ และ ‘เงาจักรวาล’ ได้โดยตรง” อควาอธิบาย “และรหัสพันธุกรรมของเธอก็เข้ากันได้กับ ‘กุญแจ’ นั่นอย่างสมบูรณ์!”

ในขณะที่อควากำลังอธิบาย ​หญิงสาวในตู้แช่แข็งก็เริ่มกระพริบตา เปลือกตาของเธอขยับช้าๆ ก่อนที่ดวงตาสีน้ำเงินเข้มจะเปิดออก ดวงตาคู่นั้นไม่ได้แสดงความตกใจหรือสับสน หากแต่เต็มไปด้วยความสงบและบางสิ่งบางอย่างที่ลึกซึ้งเกินกว่ามนุษย์ทั่วไปจะเข้าใจ

เธอจ้องมองมายังภาคภูมิและคิมอย่างเงียบงัน ราวกับกำลังประเมินพวกเขา

“ยินดีต้อนรับสู่การตื่นขึ้น…ผู้ที่ถูกเลือก” อควาพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

“ฉัน…อยู่ที่ไหน” หญิงสาวพูดขึ้นมา ​เสียงของเธอแผ่วเบา แต่ก็ชัดเจน

“คุณอยู่ที่สถานีวิจัยโอไรออนค่ะ” ภาคภูมิตอบ “สถานีแห่งนี้ถูกทิ้งร้างมานานนับศตวรรษ”

หญิงสาวเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะมองไปรอบๆ ห้องปฏิบัติการที่เสียหาย ดวงตาของเธอจับจ้องไปยังอุปกรณ์ต่างๆ ราวกับกำลังจดจำบางสิ่งบางอย่าง

“โอไรออน…มันเป็นความทรงจำที่เลือนราง” ​เธอพูดขึ้นมา “ฉันจำได้…ดร. อลิสรา…และโครงการ ‘ดวงตาแห่งอควา’”

“คุณคือ ‘โครงการโอเมก้า’ ใช่ไหม?” ภาคภูมิถาม

หญิงสาวพยักหน้าช้าๆ “ฉันคือ ‘เซเรน่า’ (Serena) ชื่อที่ดร. อลิสรามอบให้ฉัน”

ทันใดนั้นเอง เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเสียงสัญญาณที่รุนแรงกว่าเดิม

“หัวหน้าคะ! ยานเอนเดเวอร์กำลังปลดปล่อยพลังงานออกมาอย่างรุนแรงแล้วค่ะ!” อควารายงาน “และปรสิตจำนวนมากกำลังบุกเข้ามาในห้องปฏิบัติการแล้ว!”

ภาคภูมิและคิมหันไปมองทางเข้าห้อง ปรสิตจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังพุ่งเข้ามาในห้องปฏิบัติการอย่างบ้าคลั่ง

“เซเรน่า! คุณต้องไปกับเรา!” ภาคภูมิเอื้อมมือไปจับแขนของเธอ

เซเรน่ามองมายังภาคภูมิ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเข้าใจ “ฉันจำได้…ความรู้สึกนี้…ความหวาดกลัวนี้”

เธอเดินออกมาจากตู้แช่แข็ง ร่างกายของเธอดูแข็งแรงอย่างไม่น่าเชื่อ แม้จะเพิ่งตื่นจากการหลับใหลยาวนาน

“แหล่งพลังงานสำรองอยู่ที่ไหน?” เซเรน่าถามด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด “เราต้องนำมันกลับไปที่ห้องควบคุมหลัก”

ภาคภูมิและคิมมองหน้ากันด้วยความตกใจ เซเรน่ารู้ทุกอย่างราวกับว่าเธอไม่เคยหลับใหลไปเลย

“คุณรู้ได้ยังไง?” คิมถาม

“อควา…เธอได้เชื่อมต่อกับฉันแล้ว” เซเรน่าตอบ “ฉันสามารถเข้าถึงข้อมูลของเธอได้ทั้งหมด…และฉันก็จำได้แล้ว…ภารกิจของฉัน”

ปรสิตจำนวนมากพุ่งเข้ามาในห้องปฏิบัติการอย่างบ้าคลั่ง ภาคภูมิและคิมระดมยิงเข้าใส่พวกมันอย่างต่อเนื่อง

“เซเรน่า! คุณไปกับอควา! ฉันกับคิมจะถ่วงเวลาพวกมันไว้!” ภาคภูมิสั่ง

“ไม่ได้ค่ะหัวหน้า!” อควาเตือน “สัญญาณรังสีจากยานเอนเดเวอร์กำลังรุนแรงขึ้นอย่างมากแล้ว! มันกำลังจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างในบริเวณนี้! เราต้องออกไปจากที่นี่ตอนนี้!”

ในขณะที่อควากำลังพูดจบ เสียงระเบิดขนาดมหึมาก็ดังขึ้นจากยานเอนเดเวอร์! แรงระเบิดทำให้สถานีสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ผนังห้องปฏิบัติการเริ่มปริแตก และเศษซากต่างๆ ร่วงหล่นลงมาจากเพดาน

“หนีเร็ว!” ภาคภูมิร้องลั่น

เซเรน่าไม่ลังเล เธอเดินตรงไปยังแหล่งพลังงานสำรองที่อยู่ใกล้ๆ เธอแตะมือลงบนอุปกรณ์นั้น และทันใดนั้นเอง แหล่งพลังงานก็เริ่มส่องแสงสีฟ้าอ่อนๆ และลอยขึ้นจากพื้นอย่างช้าๆ

“ฉันสามารถควบคุมมันได้” เซเรน่ากล่าว “อควา นำทางเราไปที่ห้องควบคุมหลัก!”

“รับทราบค่ะเซเรน่า!” อควาตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความยินดี

ภาคภูมิ คิม และเซเรน่า รีบวิ่งออกไปจากห้องปฏิบัติการที่กำลังจะพังทลาย พร้อมกับแหล่งพลังงานสำรองที่ลอยตามหลังพวกเขาไป

พวกเขาต้องวิ่งฝ่าปรสิตจำนวนมากที่กำลังบุกเข้ามา และหนีให้พ้นจากรังสีปริศนาที่กำลังแผ่กระจายอย่างรุนแรง

เมื่อพวกเขาออกมาจากห้องปฏิบัติการและวิ่งไปตามทางเดิน เสียงระเบิดจากยานเอนเดเวอร์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้รุนแรงกว่าเดิมมาก แรงระเบิดส่งผลให้สถานีโอไรออนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จนโครงสร้างหลายส่วนเริ่มพังทลายลงมา

“หัวหน้าคะ! สัญญาณรังสีจากยานเอนเดเวอร์ได้ปลดปล่อย ‘บางสิ่ง’ ออกมาแล้วค่ะ!” อควาเตือน “มันกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว และมุ่งหน้ามายังสถานีของเรา!”

“อะไรกัน!” ภาคภูมิถาม

“ดิฉันไม่แน่ใจค่ะ! แต่สัญญาณพลังงานของมัน…มันคล้ายคลึงกับ ‘เงาจักรวาล’ ที่เราเคยเห็นในความทรงจำค่ะ!” อควาตอบ

ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวเริ่มปรากฏขึ้นทีละน้อย การตื่นขึ้นของเซเรน่า และการปลดปล่อย ‘บางสิ่ง’ จากยานเอนเดเวอร์ กำลังนำพวกเขาไปสู่การเผชิญหน้ากับ ‘เงาจักรวาล’ อย่างแท้จริง

เซเรน่าเดินนำหน้าอย่างสงบ ดวงตาของเธอมองไปยังทิศทางที่ ‘เงาจักรวาล’ กำลังเข้ามา ราวกับว่าเธอกำลังรอคอยการมาถึงของมันมานานแสนนาน

“มันมาแล้ว…ผู้สร้างของฉัน…และผู้ทำลายล้าง” เซเรน่าพึมพำ

ภาคภูมิและคิมมองหน้ากันด้วยความไม่เข้าใจ คำพูดของเซเรน่าทำให้พวกเขาสับสน ‘ผู้สร้าง’ ของเธอคือ ‘เงาจักรวาล’ งั้นหรือ? และถ้าอย่างนั้น อะไรคือชะตากรรมของมนุษยชาติกันแน่?

คำบอกเล่าจากอดีตกำลังจะถูกเปิดเผย และมันอาจจะเปลี่ยนทุกสิ่งที่พวกเขารู้ไปตลอดกาล