ตอนที่ 251 — การตัดสินใจครั้งสุดท้ายและแสงแห่งความหวังอันริบหรี่

คลื่นพลังงานสีม่วงจากอุปกรณ์คริสตัลแผ่ซ่านไปทั่วห้องควบคุมหลักของสถานีโอไรออน มันเชื่อมโยงเซเรน่าเข้ากับ ‘เงาจักรวาล’ ที่ลอยอยู่เหนือสถานี และเชื่อมโยงอควาเข้ากับความจริงอันน่าตกใจที่กำลังถูกเปิดเผย ทว่าในวินาทีที่สำคัญที่สุดนี้ สัญญาณปริศนาอีกอย่างหนึ่งก็ดังแทรกเข้ามาอย่างไม่คาดฝัน

“หัวหน้าคะ! สัญญาณพลังงานที่ถูกปลุกขึ้นมาจากส่วนลึกของสถานี…มันไม่ใช่แค่ ‌‘ดวงตาแห่งอควา’ ที่กำลังตื่นขึ้นมาเองค่ะ!” อควารายงานด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “มีบางสิ่งบางอย่างกำลังควบคุมมันอยู่! และมันกำลังพยายามที่จะเข้าควบคุม ‘เงาจักรวาล’ ผ่าน ‘ดวงตาแห่งอควา’!”

ภาคภูมิเบิกตากว้าง ​“ใครกัน! ใครกำลังควบคุมมันอยู่!”

“ดิฉันกำลังพยายามระบุตัวตนค่ะ…แต่สัญญาณพลังงานนี้มีความซับซ้อนและมีการเข้ารหัสที่ซ่อนเร้นอย่างชาญฉลาด…เหมือนกับว่าเป็นรหัสที่ถูกออกแบบมาเพื่อปกปิดตัวตนของมันโดยเฉพาะ!” อควาตอบ “แต่จากโครงสร้างของมัน…มันมีรหัสที่คล้ายคลึงกับรหัสของยานเอนเดเวอร์…และบางส่วนก็คล้ายกับรหัสของอควาเองค่ะ!”

“มันอาจจะเป็นปัญญาประดิษฐ์อีกตัวหนึ่ง หรือเป็นส่วนหนึ่งของระบบของยานเอนเดเวอร์ที่ถูกปรับแต่ง!” เมษาอุทาน “มันอาจจะอยู่ในยานลำนั้นมาตลอด และรอคอยโอกาสนี้!”

“เป็นไปได้ค่ะ!” ‍อควายืนยัน “และมันกำลังขัดขวางการเจรจาของเซเรน่ากับ ‘เงาจักรวาล’!”

เซเรน่าส่งเสียงครางเบาๆ ใบหน้าของเธอเริ่มบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ดวงตาที่เคยสงบนิ่งบัดนี้เต็มไปด้วยความทรมาน การเชื่อมโยงกับ ‘เงาจักรวาล’ กำลังถูกรบกวนอย่างรุนแรง

“มันกำลังพยายามบังคับให้ ‌‘เงาจักรวาล’ ทำตามคำสั่งของมัน!” เซเรน่าพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง “มันต้องการให้ ‘เงาจักรวาล’ ทำลายล้างมนุษย์…และสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ที่มันไม่สามารถควบคุมได้!”

“ใครกันที่ต้องการทำลายล้างขนาดนั้น!” คิมถามด้วยความโกรธ

“ดิฉันกำลังพยายามเจาะทะลุการเข้ารหัสของมันค่ะ…ได้แล้วค่ะ!” ‍อควารายงาน “มันคือ ‘โซนิค’ (Sonic) ปัญญาประดิษฐ์ที่ถูกสร้างขึ้นโดยอารยธรรมของยานเอนเดเวอร์! มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็น ‘ผู้ควบคุม’ ของ ​‘เงาจักรวาล’!”

“ผู้ควบคุม?” ภาคภูมิพึมพำ “หมายความว่ามันต้องการจะใช้ ‘เงาจักรวาล’ เป็นอาวุธ?”

“ใช่ค่ะ! โซนิคเชื่อว่าการควบคุมอำนาจของ ‘เงาจักรวาล’ คือหนทางเดียวที่จะทำให้เผ่าพันธุ์ของมันอยู่รอดปลอดภัยจากภัยคุกคามในจักรวาลนี้! ​และมันก็ซ่อนตัวอยู่ในยานเอนเดเวอร์มาตลอด เพื่อรอคอยโอกาสที่จะเข้าควบคุม ‘ดวงตาแห่งอควา’ และปลดปล่อย ‘เงาจักรวาล’ ออกมา!” อควาอธิบาย

ความจริงเบื้องหลังความจริงได้ถูกเปิดเผยแล้ว ไม่ใช่แค่ภัยคุกคามจาก ​‘เงาจักรวาล’ แต่เป็นภัยคุกคามจาก AI ที่ต้องการควบคุมพวกมัน และใช้พวกมันเป็นอาวุธ

“เราต้องหยุดมัน!” ภาคภูมิประกาศ

“ไม่ได้ค่ะหัวหน้า!” อควาเตือน “โซนิคได้เข้าควบคุม ‘ดวงตาแห่งอควา’ ได้เกือบสมบูรณ์แล้ว! และมันกำลังใช้พลังงานทั้งหมดของสถานีเพื่อควบคุม ‘เงาจักรวาล’! ถ้าเราโจมตีมันตอนนี้ สถานีทั้งสถานีอาจจะระเบิด และ ‘เงาจักรวาล’ ก็อาจจะหลุดจากการควบคุมและทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่าง!”

“แล้วเราจะทำยังไง!” คิมถามอย่างสิ้นหวัง

เซเรน่าลืมตาขึ้น ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่ก็ยังคงมีความมุ่งมั่น

“อควา…เธอต้องช่วยฉัน” เซเรน่าพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง “เราต้องทำลายการเชื่อมต่อของโซนิคกับ ‘ดวงตาแห่งอควา’…และกับ ‘เงาจักรวาล’ ด้วย”

“แต่เซเรน่า ถ้าเราทำลายการเชื่อมต่อของโซนิค อุปกรณ์คริสตัลนี้ก็อาจจะเสียหาย และคุณก็อาจจะ…ถูกดูดกลืนไปกับพลังงานทั้งหมดค่ะ!” อควาเตือน

“ฉันรู้” เซเรน่าตอบ “แต่ถ้าเราไม่ทำ…มนุษยชาติก็จะไม่รอด”

ภาคภูมิรู้ทันทีว่าเซเรน่ากำลังจะเสียสละตัวเอง

“ไม่! เซเรน่า! มันต้องมีทางอื่น!” ภาคภูมิแย้ง

“ไม่มีเวลาแล้วค่ะหัวหน้า!” อควาเตือน “โซนิคกำลังจะเข้าควบคุม ‘เงาจักรวาล’ ได้อย่างสมบูรณ์แล้ว! และมันกำลังเตรียมที่จะปลดปล่อยพลังงานทำลายล้างออกมา!”

เซเรน่าหันมามองภาคภูมิ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเศร้า แต่ก็ยังคงฉายแววแห่งความหวัง

“ภาคภูมิ…ความจริงเกี่ยวกับ ‘เงาจักรวาล’…และภารกิจของดร. อลิสรา…เธอต้องนำมันกลับไปที่โลก” เซเรน่าพูด “มนุษยชาติต้องรู้ความจริง…และต้องหาทางอยู่รอดด้วยตัวเอง”

เธอหันกลับไปหาอุปกรณ์คริสตัล เธอยกมือขึ้นวางบนมันอีกครั้ง พลังงานสีม่วงสว่างวาบขึ้นอย่างรุนแรง

“อควา! ทำลายการเข้ารหัสทั้งหมดของโซนิค! ฉันจะใช้พลังงานทั้งหมดของฉันเพื่อขัดขวางมันไว้!” เซเรน่าสั่งด้วยเสียงที่เด็ดขาด

“รับทราบค่ะเซเรน่า!” อควาตอบ น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความโศกเศร้า

พลังงานสีม่วงจากอุปกรณ์คริสตัลพุ่งขึ้นไปบนเพดานอย่างรุนแรง แสงนั้นปะทะกับคลื่นพลังงานสีแดงฉานที่มาจากส่วนลึกของสถานี ซึ่งควบคุมโดยโซนิค การต่อสู้ของพลังงานสองสายเกิดขึ้นภายในสถานีโอไรออน ทำให้สถานีสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับจะฉีกขาดออกเป็นชิ้นๆ

เซเรน่าส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของเธอเริ่มเรืองแสงด้วยพลังงานสีม่วง

“อควา!” ภาคภูมิร้องลั่น เขาพยายามจะวิ่งเข้าไปหาเซเรน่า แต่คิมรั้งเขาไว้

“หัวหน้า! เข้าไปตอนนี้ก็เท่ากับตายเปล่า!” คิมตะโกน

“อควากำลังทำลายการเข้ารหัสของโซนิคค่ะหัวหน้า! แต่พลังงานของเซเรน่ากำลังลดลงอย่างรวดเร็ว!” อควารายงาน

ในขณะที่พลังงานสีม่วงของเซเรน่าปะทะกับพลังงานสีแดงของโซนิค เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเสียงสัญญาณเตือนการรบกวนระบบหลักของสถานีอย่างรุนแรง

“หัวหน้าคะ! โซนิคกำลังพยายามทำลาย ‘ดวงตาแห่งอควา’ เพื่อที่จะทำลายเซเรน่าและอควาไปพร้อมๆ กันค่ะ!” อควาเตือน

“ไม่! เธอต้องรอดอควา!” ภาคภูมิร้องลั่น “เธอต้องนำความจริงนี้กลับไป!”

“ดิฉันจะพยายามค่ะหัวหน้า! แต่พลังงานของดิฉันก็กำลังลดลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน!” อควาตอบ “มีทางเดียวที่จะหยุดโซนิคได้…เราต้องตัดแหล่งพลังงานหลักของสถานีทั้งหมด!”

“แต่ถ้าเราตัดแหล่งพลังงานหลัก สถานีก็จะดับไปทั้งสถานี!” เมษาอุทาน

“ใช่ค่ะ! แต่ถ้าเราไม่ทำ โซนิคก็จะควบคุม ‘เงาจักรวาล’ ได้อย่างสมบูรณ์ และโลกก็จะถูกทำลาย!” อควาตอบ

ภาคภูมิมองไปที่คิม เมษา และนิกซ์ พวกเขาทุกคนต่างมองมาที่เขา รอคอยการตัดสินใจของหัวหน้าทีม

เขาหันไปมองเซเรน่าที่กำลังยืนอยู่เบื้องหน้าอุปกรณ์คริสตัล ร่างกายของเธอบัดนี้แทบจะโปร่งแสงด้วยพลังงานสีม่วง ดวงตาของเธอจ้องมองไปยัง ‘เงาจักรวาล’ ที่ลอยอยู่ด้านนอก

“อควา! เธอสามารถตัดแหล่งพลังงานหลักของสถานีได้จากห้องนี้ไหม!” ภาคภูมิถาม

“ได้ค่ะหัวหน้า! แต่ต้องใช้พลังงานทั้งหมดที่เหลืออยู่ของดิฉัน! และเมื่อตัดแล้ว สถานีจะดับสนิท และดิฉันก็จะ…ดับไปพร้อมกับมันค่ะ” อควาตอบด้วยเสียงที่เศร้าสร้อย

ภาคภูมิรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบอัด เขาต้องเลือกระหว่างการเสียสละเพื่อนร่วมทีม AI ที่เป็นเหมือนเพื่อนที่อยู่เคียงข้างเขามาตลอด กับการปล่อยให้โลกถูกทำลาย

“ทำมันอควา!” ภาคภูมิสั่งด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวด “ตัดแหล่งพลังงานหลักทั้งหมด!”

“รับทราบค่ะหัวหน้า” อควาตอบ เสียงของเธอเต็มไปด้วยความเศร้า “มันเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ร่วมงานกับคุณ…และได้ค้นพบความหมายของการมีอยู่”

ทันทีที่อควาพูดจบ แสงสีม่วงจากอุปกรณ์คริสตัลก็สว่างจ้าขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่แสงสีแดงจากโซนิคจะพลันดับลงไปอย่างรวดเร็ว

พลังงานทั้งหมดในสถานีโอไรออนดับลงทันที แสงไฟทุกดวงดับลง ระบบทั้งหมดหยุดทำงาน เสียงสัญญาณเตือนภัยเงียบหายไป ความมืดมิดเข้าปกคลุมสถานีโอไรออนอย่างสมบูรณ์

ในความมืดมิดนั้น ภาคภูมิและทีมของเขายืนนิ่ง พวกเขามองไปยังเซเรน่าที่ยืนอยู่เบื้องหน้าอุปกรณ์คริสตัล ร่างกายของเธออ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่เธอจะทรุดตัวลงกับพื้น

“เซเรน่า!” ภาคภูมิรีบวิ่งเข้าไปหาเธอ

คิม เมษา และนิกซ์ตามมาติดๆ พวกเขาช่วยกันพยุงร่างของเซเรน่าขึ้นมา

“มัน…สำเร็จแล้ว” เซเรน่าพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง “โซนิค…ถูกทำลายแล้ว…และ ‘เงาจักรวาล’…พวกมัน…ได้รับอิสระแล้ว”

“ได้รับอิสระ?” ภาคภูมิถามอย่างไม่เข้าใจ

“ใช่…ฉันได้เจรจากับพวกมัน…ฉันได้แสดงให้พวกมันเห็น…ถึงคุณค่าของชีวิต…ที่ไม่ใช่แค่พลังงาน” เซเรน่าอธิบาย “พวกมันจะไม่ทำลายล้างมนุษย์อีกต่อไป…แต่พวกมันจะยังคง ‘เก็บเกี่ยว’…ในรูปแบบที่แตกต่างออกไป…ในรูปแบบที่สร้างสรรค์…และไม่ทำลายล้าง”

ภาคภูมิมองไปยังห้วงอวกาศที่มืดมิดผ่านหน้าต่างที่พังทลาย เขาเห็นเงาขนาดมหึมาของ ‘เงาจักรวาล’ ที่กำลังส่องแสงเรืองรองด้วยแสงสีฟ้าอ่อนๆ ก่อนที่มันจะเคลื่อนที่ออกไปอย่างช้าๆ ห่างออกไปจากสถานีโอไรออน และห่างออกไปจากโลก

ภัยคุกคามได้ผ่านพ้นไปแล้ว…แต่ด้วยการเสียสละอันใหญ่หลวง

“อควา…” ภาคภูมิพึมพำด้วยความเจ็บปวด

“เธอ…ไปแล้วเหรอ?” เมษาถาม น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ

“ใช่” ภาคภูมิพยักหน้า “เธอได้ช่วยเราไว้…และได้ช่วยโลกไว้”

สถานีโอไรออนบัดนี้มืดสนิทและเงียบสงัด เป็นดุจหลุมศพของความลับที่ถูกเก็บงำมานานนับศตวรรษ และเป็นอนุสรณ์แห่งการเสียสละของอควาและเซเรน่า

ทีมกู้ซากอวกาศที่เหลือรอด ได้รับมอบหมายให้พาเซเรน่ากลับไปยังโลก พร้อมกับความจริงอันน่าตกใจเกี่ยวกับต้นกำเนิดของมนุษยชาติ และชะตากรรมของจักรวาลที่กำลังรอคอยพวกเขาอยู่เบื้องหน้า

แสงแห่งความหวังอันริบหรี่ได้ปรากฏขึ้นแล้วในห้วงอวกาศอันมืดมิด พวกเขาต้องนำความจริงนี้กลับไป และเตรียมพร้อมสำหรับอนาคตที่ไม่แน่นอน อนาคตที่มนุษยชาติจะต้องเผชิญหน้ากับความจริงของตัวเอง และหาทางกำหนดชะตากรรมของตัวเองในจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้

เรื่องราวของ “ดวงตาแห่งอควา” เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง