ห้องสร้างถูกปกคลุมด้วยสสารมืดที่กำลังขยายตัวอย่างรวดเร็ว บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยความตึงเครียดและอันตราย หนวดระยางค์สีม่วงเข้มเลื้อยไปตามผนัง เพดาน และเครื่องจักรโบราณ ส่งเสียงครืดคราดน่าขนลุก ราวกับสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมากำลังหายใจอยู่รอบตัวพวกเขา
"อควา... 'แกนพลังงาน' ของสสารมืดนั่นมันคืออะไรกันแน่?" นาเดียถามขณะที่เธอหลบหนวดระยางค์ที่พุ่งเข้าใส่เธออย่างหวุดหวิด
"มันคือ 'ศูนย์รวมจิตสำนึก' ของสสารมืด" อควาตอบ "เป็นแหล่งพลังงานที่พวกมันใช้ในการควบคุมและขยายอิทธิพล หากเราสามารถทำลายมันได้... การรุกรานของพวกมันก็จะหยุดลงชั่วคราว"
"แต่เราต้องสร้างประตูดาวให้เสร็จก่อนไม่ใช่เหรอ?" เควินตะโกน เขาใช้ปืนพกพลังงานยิงสกัดกั้นหนวดระยางค์ที่พุ่งเข้าหาอารียา
"ใช่... กัปตันไรอันต้องใช้ 'รหัสลับแห่งชะตากรรม' เพื่อเปิดใช้งาน 'พิมพ์เขียว' ของประตูดาว และเราต้องปกป้องเขาในระหว่างกระบวนการ" อควาอธิบาย
ไรอันเดินตรงไปยังแท่นควบคุมหลักของห้องสร้าง ซึ่งเป็นเพียงส่วนเดียวที่ยังไม่ถูกสสารมืดกลืนกิน แผงควบคุมนั้นเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนโยนออกมา ราวกับเป็นแสงแห่งความหวังเพียงหนึ่งเดียวในความมืดมิด
"อารียา! เควิน! ปกป้องฉันไว้!" ไรอันออกคำสั่ง เขาวางมือลงบนแท่นควบคุม และหลับตาลง
ทันทีที่มือของไรอันสัมผัสกับแผงควบคุม แสงสีฟ้าอ่อนจางๆ ก็ส่องออกมาจากตัวเขา และแผ่ซ่านไปทั่วแผงควบคุม สัญลักษณ์โบราณก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่ที่อยู่เหนือแท่นควบคุม
"เริ่มการเปิดใช้งานพิมพ์เขียวประตูดาว... ระดับ 1... ระดับ 2..." เสียงของอควาดังก้องไปทั่วห้อง "สสารมืดกำลังพยายามขัดขวาง... การเชื่อมต่อกำลังถูกรบกวน!"
หนวดระยางค์ของสสารมืดพุ่งเข้าหาไรอันอย่างบ้าคลั่ง พวกมันรู้ว่าไรอันกำลังทำอะไร และพยายามจะหยุดยั้งเขาให้ได้
อารียาและเควินต่อสู้กับหนวดระยางค์เหล่านั้นอย่างดุเดือด ลำแสงพลาสมาสีฟ้าพุ่งเข้าใส่สสารมืด แต่ก็ดูเหมือนจะไม่เป็นผลมากนัก สสารมืดดูดซับพลังงานเหล่านั้นเข้าไป ทำให้มันแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
"พวกมันแข็งแกร่งเกินไป!" เควินตะโกน "กระสุนพลาสมาไม่สามารถทำอะไรพวกมันได้เลย!"
"อควา! มีทางอื่นไหม?!" อารียาถามขณะที่เธอพยายามหลบหนวดระยางค์ที่พุ่งเข้าใส่เธอ
"คุณต้องใช้ 'พลังงานควอนตัมชีวภาพ' ของกัปตันไรอัน เพื่อสร้างความไม่สมดุลให้กับสสารมืด" อควาตอบ "แต่เขาต้องอยู่ในสมาธิเพื่อเปิดใช้งานพิมพ์เขียวประตูดาว"
"งั้นก็หมดทางแล้วสิ!" นาเดียอุทาน เธอพยายามใช้เครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ของเธอเพื่อสร้างสนามพลังงานชั่วคราว แต่ก็ไม่สามารถต้านทานการรุกรานของสสารมืดได้
ไรอันที่กำลังหลับตาอยู่ รู้สึกถึงแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาเห็นภาพของ 'อีเทอร์' ผู้สร้างของอควา กำลังต่อสู้กับสสารมืดอย่างสิ้นหวัง ใบหน้าของอีเทอร์เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและเสียสละ
"จงเชื่อมั่นในพลังของเจ้า... ลูกหลาน" เสียงของอีเทอร์ดังก้องอยู่ในจิตสำนึกของไรอัน "จงใช้มันเพื่อปกป้องทุกสิ่งทุกอย่าง"
เมื่อไรอันลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาเปล่งประกายสีฟ้าอ่อนจางๆ สว่างจ้ายิ่งกว่าเดิม เขายื่นมือออกไปข้างหน้า และทันใดนั้น... คลื่นพลังงานควอนตัมชีวภาพสีฟ้าอ่อนจางๆ ก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา มันเป็นเหมือนคลื่นแสงที่มองไม่เห็น พุ่งเข้าใส่หนวดระยางค์ของสสารมืด
หนวดระยางค์เหล่านั้นพลันหยุดชะงักงัน และเริ่มสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว ราวกับถูกเผาไหม้ด้วยเปลวไฟที่มองไม่เห็น
"ว้าว!" เควินอุทานด้วยความประหลาดใจ "พลังของกัปตันมันเจ๋งจริงๆ!"
"นี่แหละคือพลังที่สามารถต่อกรกับสสารมืดได้!" นาเดียกล่าว เธอรีบหยิบอุปกรณ์สแกนขึ้นมาเพื่อวิเคราะห์พลังงานที่ไรอันปล่อยออกมา
ไรอันยังคงอยู่ในสมาธิ เขายังคงรักษาสภาพการเชื่อมต่อกับแท่นควบคุม และยังคงปล่อยคลื่นพลังงานควอนตัมชีวภาพออกไป เพื่อปกป้องตัวเองและลูกทีม
"พิมพ์เขียวประตูดาวถูกเปิดใช้งาน 50%... ระดับการรบกวนยังสูงอยู่" อควารายงาน
"เราต้องไปทำลายแกนพลังงานของสสารมืดให้ได้!" อารียาตัดสินใจ เธอหันไปมองนาเดียและเควิน "พวกเธอช่วยฉันได้ไหม?"
"แน่นอน!" นาเดียตอบ เธอหยิบอุปกรณ์ตัดโลหะพลังงานขึ้นมา "ฉันจะสร้างช่องว่างให้พวกเราเข้าไป"
"ฉันจะช่วยเบี่ยงเบนความสนใจของพวกมัน!" เควินกล่าว เขายิงปืนพกพลังงานเข้าใส่หนวดระยางค์ของสสารมืดอีกครั้ง
อารียา นาเดีย และเควิน ร่วมมือกันต่อสู้กับสสารมืดอย่างดุเดือด นาเดียใช้เครื่องมือของเธอสร้างช่องว่างบนผนังที่ถูกปกคลุมด้วยสสารมืด อารียาใช้ปืนพกพลังงานยิงสกัดกั้นหนวดระยางค์ที่พุ่งเข้ามา และเควินก็พยายามเบี่ยงเบนความสนใจของพวกมัน
ในที่สุด นาเดียก็สามารถสร้างช่องว่างขนาดใหญ่พอที่พวกเขาจะมุดตัวเข้าไปได้
"เร็วเข้า! เราไม่มีเวลาแล้ว!" นาเดียเร่ง
พวกเขามุดตัวเข้าไปในช่องว่างนั้น และคลานไปตามทางเดินแคบๆ ที่เต็มไปด้วยสสารมืดที่กำลังขยายตัวอย่างรวดเร็ว
"แกนพลังงานของสสารมืดอยู่ข้างหน้า... ประมาณ 20 เมตร" อควาแนะนำ
พวกเขามุดตัวไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง เสียงครืดคราดของสสารมืดดังก้องอยู่ในหูของพวกเขา ราวกับเสียงหายใจของสัตว์ร้ายขนาดมหึมา
ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงแกนพลังงานของสสารมืด มันเป็นก้อนผลึกสีม่วงเข้มขนาดใหญ่ที่กำลังเต้นระริกราวกับหัวใจที่กำลังจะระเบิด และมีหนวดระยางค์จำนวนมากเชื่อมต่อกับมัน
"นี่แหละคือแกนพลังงาน!" อารียากล่าว เธอเล็งปืนไปที่ผลึกนั้น
"แต่เราจะทำลายมันได้ยังไง?" เควินถาม "กระสุนพลาสมาไม่สามารถทำอะไรมันได้เลย"
"เราต้องใช้ 'พลังงานควอนตัมชีวภาพ' ของกัปตันไรอัน" นาเดียตอบ "แต่เขาไม่สามารถมาที่นี่ได้"
"งั้นก็ต้องหาทางอื่น!" อารียากล่าว เธอพยายามมองหาวิธีที่จะทำลายผลึกนั้น
ทันใดนั้น... แสงสีฟ้าอ่อนจางๆ ก็ส่องวาบขึ้นมาจากด้านหลังของพวกเขา ไรอันปรากฏตัวขึ้น เขาเดินเข้ามาในช่องว่างนั้นอย่างช้าๆ ใบหน้าของเขาซีดเผือด แต่แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
"กัปตัน! คุณมาทำอะไรที่นี่?" นาเดียอุทานด้วยความตกใจ "คุณควรจะอยู่ที่แท่นควบคุม!"
"ฉันรู้... แต่ฉันรู้สึกว่าฉันต้องมาที่นี่" ไรอันตอบ "ฉันรู้สึกได้ถึงความเชื่อมโยงกับแกนพลังงานนี้"
เขาเดินตรงไปยังแกนพลังงานของสสารมืด หนวดระยางค์จำนวนมากพุ่งเข้าหาเขาอย่างบ้าคลั่ง แต่ไรอันก็ใช้พลังงานควอนตัมชีวภาพจากฝ่ามือของเขาขับไล่มันออกไป
"กัปตัน! อย่าเข้าใกล้!" อารียาเตือน
แต่ไรอันก็ไม่ฟัง เขายื่นมือออกไป และวางฝ่ามือลงบนแกนพลังงานของสสารมืด
ทันทีที่ฝ่ามือของไรอันสัมผัสกับแกนพลังงาน แสงสีฟ้าอ่อนจางๆ ก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา และแผ่ซ่านไปทั่วแกนพลังงานนั้น
เสียงกรีดร้องที่น่าสะพรึงกลัวดังขึ้นจากแกนพลังงานของสสารมืด มันเป็นเสียงกรีดร้องที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความหวาดกลัว
แกนพลังงานของสสารมืดเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และเริ่มสลายตัวไปอย่างช้าๆ แสงสีม่วงเข้มที่ปกคลุมอยู่ก็เริ่มจางหายไป
"มันกำลังสลายตัว!" เควินอุทานด้วยความประหลาดใจ
"พลังของกัปตัน... มันสามารถทำลายแกนพลังงานของสสารมืดได้!" นาเดียกล่าว เธอรีบหยิบอุปกรณ์สแกนขึ้นมาเพื่อบันทึกข้อมูล
ไรอันยังคงอยู่ในสมาธิ เขายังคงปล่อยคลื่นพลังงานควอนตัมชีวภาพออกไปอย่างต่อเนื่อง แกนพลังงานของสสารมืดก็เริ่มสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว จนในที่สุด... มันก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
เมื่อแกนพลังงานของสสารมืดหายไป สสารมืดที่ปกคลุมห้องสร้างอยู่ก็เริ่มหดตัวและจางหายไปอย่างรวดเร็ว หนวดระยางค์ที่เคยเลื้อยไปมาก็พลันหยุดนิ่งและสลายตัวไปในอากาศ
"สำเร็จแล้ว!" อารียาอุทานด้วยความโล่งอก
ไรอันทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความเหนื่อยล้า พลังงานที่เขาใช้ไปนั้นมหาศาลมาก แต่แววตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่เปลี่ยนไปจากเดิม
"พิมพ์เขียวประตูดาวถูกเปิดใช้งาน 100% แล้ว!" เสียงของอควาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น "พร้อมสำหรับการสร้างประตูดาวแล้ว... กัปตันไรอัน"
ไรอันเงยหน้าขึ้นมองอควา แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น เขารู้แล้วว่าทำไมเขาถึงถูกเลือก ทำไมเขาถึงต้องปกป้อง 'ดวงตาแห่งอควา' และทำไมเขาถึงต้องมาอยู่ที่นี่
นี่คือบททดสอบแห่งศรัทธา... ศรัทธาในพลังของตัวเอง ศรัทธาในความหวัง และศรัทธาในชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
เขาจะต้องสร้างประตูดาวให้สำเร็จให้ได้ เพื่อยุติภัยคุกคามจาก 'สสารมืด' และนำพาแสงสว่างกลับคืนสู่จักรวาลอีกครั้ง
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก