ชัยชนะเหนือแกนพลังงานของสสารมืดนำมาซึ่งความสงบชั่วคราว ห้องสร้างกลับคืนสู่สภาพเดิมที่เคยเป็น ห้องโถงขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเครื่องจักรกลโบราณเปล่งแสงสลัวๆ ทว่าความเงียบสงบนั้นแฝงไว้ด้วยความรู้สึกที่หนักอึ้ง ไรอันและลูกทีมต่างรู้ดีว่านี่เป็นเพียงการหยุดยั้งภัยคุกคามระยะสั้นเท่านั้น ภารกิจที่แท้จริงยังรออยู่เบื้องหน้า
ไรอันนั่งอยู่หน้าแท่นควบคุมหลักของห้องสร้าง ใบหน้าของเขาซีดเผือดจากการใช้พลังงานอย่างมหาศาล แต่มือของเขากำลังกดปุ่มต่างๆ ด้วยความมุ่งมั่น บนหน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่ พิมพ์เขียวของ 'ประตูดาว' ปรากฏขึ้น เป็นโครงสร้างที่ซับซ้อนและยิ่งใหญ่เกินกว่าจินตนาการ
"อควา... เราจะเริ่มสร้างประตูดาวได้เมื่อไหร่?" ไรอันถาม เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย
"ระบบกำลังเตรียมพร้อม... กัปตันไรอัน" อควาตอบ "แต่มีปัญหาบางอย่าง... 'สสารมืด' กำลังพยายามสื่อสารกับเรา"
"สื่อสาร?" นาเดียอุทาน เธอเดินเข้ามาใกล้แท่นควบคุม "หมายความว่ายังไง?"
ทันใดนั้น... เสียงกระซิบที่ไม่ใช่ภาษาใดๆ แต่กลับเต็มไปด้วยความมืดมิดและความบิดเบี้ยวก็ดังขึ้นในห้อง มันเป็นเสียงที่ทำให้จิตใจสั่นสะเทือน ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างกำลังพยายามแทรกซึมเข้ามาในความคิดของทุกคน
"เสียงอะไรน่ะ?!" เควินถามด้วยความตกใจ เขากุมศีรษะด้วยความเจ็บปวด
"มันกำลังพยายามแทรกซึมเข้ามาในจิตใจของเรา!" อารียากล่าว เธอพยายามต้านทานเสียงกระซิบนั้น แต่ก็ดูเหมือนจะไม่เป็นผลมากนัก
ไรอันเองก็รู้สึกถึงเสียงกระซิบนั้น มันเป็นเหมือนคลื่นความมืดมิดที่พยายามจะกลืนกินจิตสำนึกของเขา แต่เขาก็ใช้พลังงานควอนตัมชีวภาพจากภายในตัวเขาเองเพื่อต้านทานมันไว้
"อควา! หยุดมัน!" ไรอันออกคำสั่ง
"ฉันพยายามแล้ว... กัปตัน" อควาตอบ "แต่มันเป็นพลังงานที่มาจาก 'ห้วงมิติ' ที่แตกต่างกัน... ยากที่จะป้องกันได้ทั้งหมด"
"ห้วงมิติงั้นเหรอ?" นาเดียพึมพำ "หมายความว่ายังไง?"
"สสารมืด... ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจากจักรวาลนี้" อควาอธิบาย "มันมาจาก 'มิติแห่งความว่างเปล่า' เป็นมิติที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง ไร้ซึ่งชีวิต... และมีเป้าหมายเดียวคือการกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง เพื่อขยายขอบเขตของตัวเอง"
"แล้วมันจะสื่อสารกับเราทำไม?" อารียาถาม
"มันกำลังพยายาม 'ชักจูง' เรา... เพื่อให้เราหยุดสร้างประตูดาว" อควาตอบ "มันกำลังพยายามทำให้เราสิ้นหวัง... และยอมจำนนต่อความมืดมิด"
เสียงกระซิบนั้นดังขึ้นเรื่อยๆ มันเริ่มสร้างภาพหลอนในจิตใจของทุกคน ภาพของความล้มเหลว ความสิ้นหวัง และความตาย
ไรอันเห็นภาพของโลกที่ถูกกลืนกินด้วยสสารมืด เห็นผู้คนล้มตายไปต่อหน้าต่อตา เห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่เขารักถูกทำลายไป
"ไม่นะ!" ไรอันกัดฟันกรอด เขากำหนดจิตใจให้มั่นคง และใช้พลังงานควอนตัมชีวภาพจากภายในตัวเขาเองเพื่อขับไล่ภาพหลอนเหล่านั้นออกไป
"กัปตัน! คุณต้องต้านทานมันไว้ให้ได้!" อควาเร่ง "หากคุณยอมจำนน... ประตูดาวก็จะไม่สามารถสร้างได้"
ไรอันพยักหน้า เขารู้ว่านี่คือบททดสอบแห่งจิตใจ เป็นการต่อสู้กับความมืดมิดที่มองไม่เห็น แต่เขาก็จะไม่ยอมแพ้
เขานึกถึงภาพของ 'อีเทอร์' ผู้สร้างของอควา ใบหน้าของอีเทอร์เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและเสียสละ เขาได้ทิ้งความหวังสุดท้ายไว้ในตัวไรอัน และไรอันก็จะต้องแบกรับความหวังนั้นไว้ให้ได้
"ฉันจะไม่ยอมแพ้!" ไรอันตะโกนเสียงดัง พลังงานควอนตัมชีวภาพสีฟ้าอ่อนจางๆ ก็พุ่งออกมาจากตัวเขาอย่างรุนแรง มันเป็นเหมือนคลื่นแสงที่มองไม่เห็น พุ่งเข้าใส่เสียงกระซิบจากห้วงมิติ
เสียงกระซิบนั้นพลันเงียบลง ภาพหลอนต่างๆ หายไป ความมืดมิดที่เคยปกคลุมจิตใจของทุกคนก็พลันจางหายไป
"สำเร็จแล้ว!" นาเดียถอนหายใจด้วยความโล่งอก
"กัปตัน... คุณทำได้ยังไง?" เควินถามด้วยความประหลาดใจ
"ฉันใช้พลังของความหวัง... และความมุ่งมั่น" ไรอันตอบ "สสารมืดอาจจะแข็งแกร่ง แต่พวกมันก็ไม่สามารถทำลายจิตใจของเราได้"
"เยี่ยมมาก... กัปตันไรอัน" อควาตอบ "การสื่อสารของสสารมืดถูกตัดขาดแล้ว... เราสามารถเริ่มสร้างประตูดาวได้แล้ว"
ไรอันพยักหน้า เขากดปุ่มเปิดใช้งานการสร้างประตูดาว
เสียงกระหึ่มดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องสร้าง แสงสีขาวสว่างจ้าพุ่งออกมาจากเครื่องจักรโบราณต่างๆ มันเป็นเหมือนแสงแห่งการสร้างสรรค์ ที่กำลังรวมตัวกันเพื่อสร้างสิ่งมหัศจรรย์
โครงสร้างของประตูดาวเริ่มปรากฏขึ้นบนหน้าจอโฮโลแกรม มันเป็นเหมือนวงแหวนขนาดมหึมาที่ทำจากโลหะที่ไม่รู้จัก และมีสัญลักษณ์โบราณสลักอยู่เต็มไปหมด
"การสร้างประตูดาวเริ่มขึ้นแล้ว... คาดว่าจะใช้เวลาประมาณ 12 ชั่วโมง" อควารายงาน
"12 ชั่วโมงงั้นเหรอ?" อารียาพึมพำ "เราจะปกป้องสถานีแห่งนี้ได้นานขนาดนั้นเลยเหรอ?"
"เราต้องทำ" ไรอันตอบ "อควา... เธอต้องเตรียมระบบป้องกันทั้งหมดของสถานีให้พร้อมรับมือกับการโจมตีของสสารมืด"
"รับทราบ... กัปตันไรอัน" อควาตอบ "ฉันจะเปิดใช้งานระบบป้องกันทั้งหมด... แต่พลังงานของสถานีมีจำกัด"
"เราต้องประหยัดพลังงานให้มากที่สุด" นาเดียกล่าว "ฉันจะพยายามปรับแต่งระบบให้ใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพที่สุด"
"เควิน... เธอกับอารียาต้องเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้" ไรอันออกคำสั่ง "สสารมืดจะต้องกลับมาโจมตีอีกครั้งอย่างแน่นอน"
"ได้เลยกัปตัน!" เควินตอบอย่างมุ่งมั่น
"เราจะปกป้องสถานีแห่งนี้ไว้ให้ได้!" อารียากล่าว เธอเตรียมพร้อมสำหรับทุกสถานการณ์
ไรอันมองไปยังพิมพ์เขียวของประตูดาวที่กำลังปรากฏขึ้นบนหน้าจอโฮโลแกรม แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหวัง เขาเชื่อมั่นว่าพวกเขาจะสามารถสร้างประตูดาวให้สำเร็จ และยุติภัยคุกคามจากสสารมืดได้
แต่แล้ว... เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นอีกครั้ง แสงสีแดงกะพริบวูบวาบอย่างรุนแรง
"กัปตัน! สัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุด!" เควินตะโกน "สสารมืดกำลังกลับมาโจมตีอีกครั้ง! คราวนี้พวกมันมาเป็นจำนวนมหาศาล!"
ไรอันกัดฟันกรอด เขารู้ว่านี่คือการต่อสู้ครั้งสำคัญที่สุดของพวกเขา เป็นการต่อสู้เพื่อชะตากรรมของจักรวาลทั้งหมด
"เตรียมพร้อม!" ไรอันตะโกน "เราจะต้องปกป้องประตูดาวไว้ให้ได้!"
ทุกคนเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ พวกเขารู้ว่านี่คือบททดสอบสุดท้ายของพวกเขา เป็นบททดสอบที่จะตัดสินว่าพวกเขาจะสามารถนำพาแสงสว่างกลับคืนสู่จักรวาลได้หรือไม่
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วสถานี สสารมืดกำลังพุ่งเข้าชนสถานีอย่างบ้าคลั่ง สนามพลังงานควอนตัมของสถานีกำลังถูกโจมตีอย่างรุนแรง
"อควา! สถานะสนามพลังงานเป็นยังไงบ้าง?" ไรอันถาม
"ลดลง 10% ใน 5 วินาที... อัตราการลดลงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง" อควาตอบ "พวกมันกำลังพยายามเจาะทะลุเข้ามา"
"เราต้องต้านทานมันไว้ให้ได้!" ไรอันตะโกน "อารียา! เควิน! ไปที่ป้อมปืนป้องกัน!"
อารียาและเควินพุ่งตัวออกจากห้องสร้าง และวิ่งไปยังป้อมปืนป้องกันที่อยู่ใกล้ที่สุด พวกเขาจะต้องใช้ทุกวิถีทางเพื่อปกป้องสถานีแห่งนี้
ไรอันมองไปยังประตูดาวที่กำลังถูกสร้างขึ้น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาจะต้องปกป้องมันไว้ให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม
เสียงกระซิบจากห้วงมิติกลับมาอีกครั้ง คราวนี้มันรุนแรงยิ่งกว่าเดิม มันพยายามจะกลืนกินจิตสำนึกของเขา พยายามจะทำให้เขาสิ้นหวัง
แต่ไรอันก็ไม่ยอมแพ้ เขากำหนดจิตใจให้มั่นคง และใช้พลังงานควอนตัมชีวภาพจากภายในตัวเขาเองเพื่อต้านทานมันไว้
เขารู้ว่านี่คือการต่อสู้ที่แท้จริง เป็นการต่อสู้กับความมืดมิดที่พยายามจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง แต่เขาก็เชื่อมั่นในพลังของความหวัง และเชื่อมั่นในพลังของ 'ดวงตาแห่งอควา'
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก