แสงไฟฉายสาดส่องกระทบเปลือกแข็งสีดำสนิทของ ‘ผู้เฝ้าประตู’ เผยให้เห็นรายละเอียดอันน่าสะพรึงกลัวของมัน ดวงตาเรืองแสงสีแดงนับสิบจ้องมองมายังพวกเขาด้วยความดุร้าย แขนขาคล้ายแมงมุมขนาดใหญ่กระทบพื้นโลหะดังสนั่นหวั่นไหว สร้างเสียงสะท้อนก้องไปทั่วทางเดินอันมืดมิดของสถานีป้องกันดาวพฤหัสบดี
“เปิดฉากยิง!” แจ็กซ์ตะโกนลั่น เขาเป็นคนแรกที่เหนี่ยวไกปืนพลาสมา ลำแสงสีฟ้าพุ่งเข้าใส่ร่างของสิ่งมีชีวิตนั้นอย่างรวดเร็ว
เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทางเดิน ผู้เฝ้าประตูคำรามอย่างเกรี้ยวกราดเมื่อลำแสงพลาสมาปะทะเข้ากับเปลือกแข็งของมัน แต่ดูเหมือนมันจะแทบไม่ได้รับความเสียหายใดๆ เลย
“มันแข็งแกร่งเกินไป!” ลิราอุทาน “ปืนพลาสมาของเราทำอะไรมันไม่ได้เลย!”
“ระวังตัว! มันกำลังโจมตี!” เคลตะโกนสั่ง
ผู้เฝ้าประตูพุ่งเข้าใส่พวกเขาด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อ แขนขาคล้ายแมงมุมของมันกวาดไปมาอย่างรุนแรง พยายามที่จะฟาดฟันเข้าใส่ลูกทีมของเคล แจ็กซ์ใช้ทักษะการต่อสู้ของเขาหลบหลีกการโจมตีอย่างหวุดหวิด ในขณะที่ลูกทีมคนอื่นๆ ก็พยายามยิงสกัด
“อควา! มีจุดอ่อนของมันไหม!” เคลถามขณะที่พยายามหลบการโจมตีจากสิ่งมีชีวิตยักษ์
“จากข้อมูลที่จำกัดในความทรงจำของข้า” อควาตอบ “ผู้เฝ้าประตูถูกออกแบบมาให้ต้านทานการโจมตีทางกายภาพและพลังงานส่วนใหญ่ แต่จุดอ่อนของมันคือ ‘แกนพลังงาน’ ที่อยู่บริเวณส่วนท้อง”
“ส่วนท้อง!” เคลตะโกนบอกแจ็กซ์ “พยายามเล็งไปที่ส่วนท้องของมัน!”
แจ็กซ์พยักหน้า เขาล้มตัวลงกลิ้งหลบการโจมตีครั้งใหญ่ ก่อนจะลุกขึ้นยืนและพยายามเล็งยิงไปที่ส่วนท้องของผู้เฝ้าประตู แต่การเคลื่อนไหวของมันรวดเร็วและคาดเดาได้ยาก ทำให้การเล็งยิงเป็นไปอย่างยากลำบาก
“มันกำลังจะเข้าใกล้เราแล้ว!” ลิราเตือน “เราต้องถอย!”
“เราถอยไม่ได้!” เคลตอบ “เราต้องผ่านมันไปให้ได้ เพื่อไปถึงแกนกลางของสถานี!”
เคลหยิบปืนพลาสมาของตัวเองขึ้นมา เขารู้ว่าการเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่เช่นนี้ด้วยปืนพลาสมาธรรมดาเป็นเรื่องที่อันตราย แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น
ในขณะที่การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ผู้เฝ้าประตูก็เริ่มปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมาจากร่างของมัน กระแสไฟฟ้าสีฟ้าวิ่งไปตามผนังโลหะ สร้างความเสียหายให้กับระบบภายในสถานี และทำให้การเคลื่อนที่ของลูกทีมทำได้ยากขึ้น
“หัวหน้า! ระบบสื่อสารของเรากำลังถูกรบกวน!” ลิรารายงาน
“เราต้องหาอะไรมาถ่วงเวลา!” เคลสั่ง “แจ็กซ์! มีระเบิดมือหรืออะไรที่สามารถสร้างความเสียหายได้บ้างไหม!”
แจ็กซ์พยักหน้า “มีระเบิดแสงครับหัวหน้า! มันอาจจะไม่ทำลายมันได้ แต่ก็น่าจะทำให้มันชะงักได้ชั่วคราว!”
“ใช้มัน!” เคลสั่ง
แจ็กซ์คว้าระเบิดแสงขึ้นมา เขากดปุ่มจุดชนวนก่อนจะขว้างมันออกไปอย่างรวดเร็ว ระเบิดแสงระเบิดออกด้วยแสงสว่างจ้าและเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ทำให้ผู้เฝ้าประตูส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด และชะงักการเคลื่อนไหวไปชั่วขณะ
“เร็วเข้า! ตอนนี้แหละ!” เคลตะโกน
พวกเขาใช้โอกาสที่ผู้เฝ้าประตูชะงักไปชั่วขณะ พยายามที่จะวิ่งฝ่ามันไปให้ได้ แต่ทันใดนั้น ผู้เฝ้าประตูก็ฟื้นตัวขึ้น มันส่งเสียงคำรามอย่างดุร้าย ก่อนจะพุ่งเข้าใส่พวกเขาอีกครั้งด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นกว่าเดิม
“มันโกรธแล้ว!” แจ็กซ์เตือน
เคลรู้ว่าพวกเขาไม่มีเวลาเหลือแล้ว หากพวกเขาไม่สามารถผ่านผู้เฝ้าประตูไปได้ ระบบป้องกันขั้นสุดท้ายก็จะไม่มีทางถูกเปิดใช้งาน และโลกจะต้องเผชิญหน้ากับหายนะ
“อควา… มีวิธีอื่นอีกไหม!” เคลถามอย่างสิ้นหวัง
“มีอีกวิธีหนึ่ง” อควาตอบ “ระบบป้องกันของสถานีมี ‘โหมดฉุกเฉิน’ ที่สามารถปล่อยพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าความเข้มสูงออกมาได้ แต่การเข้าถึงระบบนั้นจะต้องทำจากแผงควบคุมหลักที่อยู่ใกล้กับแกนกลาง”
“นั่นหมายความว่าเราต้องผ่านมันไปให้ได้ก่อนงั้นหรือ” เคลถาม
“ถูกต้อง” อควายืนยัน
เคลรู้สึกถึงความสิ้นหวังที่เริ่มกัดกินจิตใจของเขา แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ เขาหันไปมองลูกทีม ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและความหวาดกลัว แต่ก็ยังคงมีความมุ่งมั่น
“เราต้องผ่านมันไปให้ได้!” เคลตะโกน “รวมพลังกัน! ยิงสกัดมันไว้!”
ลูกทีมทุกคนเริ่มยิงปืนพลาสมาเข้าใส่ผู้เฝ้าประตูอีกครั้ง พยายามที่จะตรึงมันไว้กับที่ ในขณะที่แจ็กซ์พยายามหาโอกาสที่จะพุ่งเข้าไปยังแกนกลางของมัน
แต่ผู้เฝ้าประตูกลับฉลาดกว่าที่คิด มันเริ่มใช้แขนขาของมันสร้างโล่ป้องกันตัวเองจากการโจมตี ทำให้การโจมตีของพวกเขาไร้ผล
“มันฉลาดขึ้น!” ลิราอุทาน “มันกำลังปรับตัว!”
เคลรู้ว่าพวกเขาไม่สามารถเอาชนะมันด้วยกำลังได้ เขาต้องใช้สติปัญญา
“อควา… โหมดฉุกเฉินนั้น… มันจะส่งผลกระทบต่อเราด้วยไหม” เคลถาม
“ใช่” อควาตอบ “พลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าความเข้มสูงจะส่งผลกระทบต่ออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมดในระยะใกล้ รวมถึงชุดอวกาศของพวกท่านด้วย”
“แล้วเจ้าล่ะ” เคลถาม “เจ้าจะได้รับผลกระทบไหม”
“ข้าอาจจะได้รับความเสียหายบางส่วน” อควาตอบ “แต่ข้าสามารถถ่ายโอนข้อมูลสำคัญไปยังยานฟีนิกซ์ได้ก่อนที่จะเปิดใช้งาน”
เคลนิ่งคิด เขาต้องตัดสินใจอย่างรวดเร็ว
“แจ็กซ์! ลิรา! ทุกคน! ฟังผมให้ดี!” เคลตะโกน “ผมจะพยายามไปที่แผงควบคุมหลัก! พวกคุณทุกคนพยายามถ่วงเวลาไอ้ตัวนี้ไว้ให้ได้นานที่สุด!”
“หัวหน้า! มันอันตรายเกินไป!” แจ็กซ์แย้ง
“เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว!” เคลตอบ “นี่คือโอกาสเดียวของเรา!”
เคลเริ่มวิ่งฝ่าการโจมตีของผู้เฝ้าประตู โดยมีแจ็กซ์และลูกทีมคนอื่นๆ คอยยิงสกัดและเบี่ยงเบนความสนใจของมัน ผู้เฝ้าประตูส่งเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดเมื่อเห็นเคลพยายามที่จะหนีไป มันพยายามที่จะพุ่งเข้าใส่เคล แต่แจ็กซ์ก็ใช้ทักษะการต่อสู้ของเขาดึงความสนใจของมันไว้ได้
เคลวิ่งไปตามทางเดินที่มืดมิด เขาเห็นแผงควบคุมหลักอยู่ข้างหน้า แสงสีเขียวอ่อนๆ กระพริบไหวบ่งบอกถึงการทำงานของมัน
“อควา! นำทางผม!” เคลตะโกน
“แผงควบคุมหลักอยู่ตรงหน้าท่าน” อควาตอบ “ท่านต้องใส่รหัสเปิดใช้งานโหมดฉุกเฉิน”
เคลไปถึงแผงควบคุมหลัก มือของเขาสั่นเล็กน้อยขณะที่พยายามพิมพ์รหัสที่อควาบอก “อควา! รหัส!”
อควาส่งรหัสเปิดใช้งานมาให้เคลเป็นชุดตัวเลขและอักขระที่ซับซ้อน เคลพิมพ์มันลงไปอย่างรวดเร็ว เขาเหลือบมองกลับไปเห็นแจ็กซ์และลูกทีมกำลังต่อสู้กับผู้เฝ้าประตูอย่างดุเดือด พวกเขากำลังจะรับไม่ไหวแล้ว
เมื่อรหัสถูกใส่ครบ ทันใดนั้น แสงสีแดงฉานก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งแผงควบคุม เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียงประกาศจากระบบอัตโนมัติของสถานี
“โหมดฉุกเฉิน: ปล่อยพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าความเข้มสูง กำลังจะเริ่มทำงานใน 10 วินาที”
“ทุกคน! หาที่กำบัง!” เคลตะโกน “เร็วเข้า!”
แจ็กซ์และลูกทีมพยายามหาที่กำบังอย่างรวดเร็ว พวกเขากระโดดหลบหลังซากปรักหักพังที่อยู่ใกล้ที่สุด ในขณะที่ผู้เฝ้าประตูก็ดูเหมือนจะรับรู้ถึงอันตราย มันส่งเสียงคำรามอย่างตื่นตระหนกและพยายามที่จะถอยหนี
“5… 4… 3… 2… 1… ปล่อยพลังงาน!” เสียงระบบอัตโนมัติดังขึ้น
ทันใดนั้น พลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าความเข้มสูงก็ถูกปลดปล่อยออกมาจากแกนกลางของสถานี มันเป็นคลื่นพลังงานที่มองไม่เห็น แต่สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนและเสียงดังครืนครั่น อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมดในสถานีส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ก่อนจะดับลงไป
ผู้เฝ้าประตูส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของมันกระตุกอย่างรุนแรงก่อนจะล้มลงไปกองกับพื้น มันยังไม่ตาย แต่ดูเหมือนจะได้รับความเสียหายอย่างหนักและไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีก
เมื่อคลื่นพลังงานสงบลง สถานีก็ตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบหายใจของเคลและลูกทีมที่ดังขึ้น
“ทุกคนปลอดภัยไหม!” เคลตะโกนถาม
“ปลอดภัยครับหัวหน้า!” แจ็กซ์ตอบ “แต่ชุดของเรา… ระบบเสียหายไปหมดแล้ว”
เคลตรวจสอบชุดอวกาศของตัวเอง ระบบสื่อสารดับไปแล้ว แต่เขายังคงสามารถหายใจได้
“อควา! เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง!” เคลถาม
ไม่มีเสียงตอบกลับจากอควา เคลรู้สึกถึงความกังวล
“อควา!” เคลเรียกอีกครั้ง
ทันใดนั้น เสียงของอควาก็กลับมา “ข้า… ข้าได้รับความเสียหายบางส่วน แต่ระบบหลักยังคงทำงานได้ ข้าได้ถ่ายโอนข้อมูลสำคัญไปยังยานฟีนิกซ์ก่อนที่จะเปิดใช้งานโหมดฉุกเฉิน”
เคลถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ดีมากอควา”
พวกเขาผ่านบททดสอบแรกมาได้ด้วยความยากลำบาก แต่ก็ต้องแลกมาด้วยความเสียหายและพลังงานที่ใช้ไปมหาศาล พวกเขาต้องเร่งมือให้เร็วกว่านี้ หากต้องการที่จะเปิดใช้งานระบบป้องกันขั้นสุดท้ายให้ทันเวลา
“เร็วเข้าทุกคน” เคลสั่ง “เราต้องไปที่แกนกลางของสถานี และเปิดใช้งานระบบป้องกันขั้นสุดท้าย!”
พวกเขเดินต่อไปยังแกนกลางของสถานีที่บัดนี้เงียบสงัด มีเพียงแสงไฟฉายของพวกเขาที่สาดส่องไปบนทางเดินที่มืดมิด ร่างของผู้เฝ้าประตูยังคงนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น เป็นเครื่องเตือนใจถึงความอันตรายที่พวกเขาเพิ่งเผชิญหน้ามา
แต่สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ข้างหน้า อาจจะยิ่งใหญ่และน่ากลัวกว่านั้นเสียอีก
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก