สถานีป้องกันดาวเสาร์กลายเป็นสนามรบแห่งมิติ ‘พรานแห่งดวงดาว’ จำนวนมากเริ่มคลานออกมาจากช่องว่างสีดำมืดที่อาจารย์เซธได้เปิดออกอย่างสมบูรณ์ รูปร่างของพวกมันดูบิดเบี้ยวคล้ายแมงมุมยักษ์ที่ทำจากเงามืด ดวงตาเรืองแสงสีม่วงนับร้อยคู่จ้องมองมายังพวกเขาด้วยความหิวโหยอันไร้ที่สิ้นสุด บรรยากาศภายในสถานีเต็มไปด้วยความเย็นยะเยือกและเสียงกระซิบที่น่าขนลุก ซึ่งไม่ได้เป็นภาษาใดๆ แต่กลับทำให้จิตใจของมนุษย์สั่นคลอน
“พวกมันมาแล้ว!” แจ็กซ์ตะโกน เขาเหนี่ยวไกปืนพลาสมาเข้าใส่ ‘พรานแห่งดวงดาว’ ตัวแรกที่พุ่งเข้ามา
ลำแสงสีฟ้าพุ่งเข้าชนร่างของสิ่งมีชีวิตจากมิติอื่น แต่ดูเหมือนมันจะทะลุผ่านไปราวกับยิงใส่ควันไฟ ‘พรานแห่งดวงดาว’ ไม่ได้มีร่างกายที่เป็นของแข็ง พวกมันคือพลังงานบริสุทธิ์ที่มองเห็นได้
“ยิงมันไม่ได้!” ลิราอุทานด้วยความตกใจ
“พวกมันมิได้มีรูปร่างทางกายภาพที่มั่นคง” อควาอธิบาย “การโจมตีทางกายภาพหรือพลังงานปกติจะไม่มีผลกับพวกมัน”
เคลรู้สึกถึงความสิ้นหวังที่ถาโถมเข้ามา หากพวกเขาไม่สามารถทำร้าย ‘พรานแห่งดวงดาว’ ได้ แล้วพวกเขาจะหยุดพวกมันได้อย่างไร?
อาจารย์เซธยืนอยู่ข้าง ‘ดวงตาแห่งความว่างเปล่า’ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความปิติยินดี “ไร้ประโยชน์ เคล! พวกมันอยู่เหนือความเข้าใจของพวกคุณ! มีเพียงผมเท่านั้นที่สามารถควบคุมพวกมันได้!”
อาจารย์เซธยกแขนขึ้น อุปกรณ์บนข้อมือของเขาก็เปล่งแสงสีม่วงออกมาอย่างรุนแรง ‘พรานแห่งดวงดาว’ ดูเหมือนจะรับรู้ถึงคำสั่ง พวกมันเริ่มเคลื่อนที่เข้าใส่ทีมของเคลด้วยความเร็วที่น่าตกใจ
“ถอย!” เคลสั่ง “หาที่กำบัง! อย่าให้พวกมันเข้ามาใกล้!”
ทีมของเคลพยายามถอยร่น แต่ ‘พรานแห่งดวงดาว’ ก็รวดเร็วเกินไป พวกมันพุ่งเข้าใส่ลูกทีมคนหนึ่ง แสงสีม่วงจากดวงตาของพวกมันสว่างวาบขึ้น ก่อนที่ร่างของลูกทีมคนนั้นจะสลายหายไปราวกับถูกดูดกลืนพลังงานชีวิตทั้งหมด
“ไม่!” แจ็กซ์คำรามด้วยความโกรธ เขาพยายามยิงใส่ ‘พรานแห่งดวงดาว’ อีกครั้ง แต่ก็ไร้ผล
“พวกมันกำลังดูดกลืนพลังงานชีวิต!” อควาเตือน “พวกมันจะดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่าง!”
เคลรู้สึกถึงความหวาดกลัวอย่างแท้จริง นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้เพื่อโลก แต่เป็นการต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์มนุษย์เลยทีเดียว
ทันใดนั้น เสียงปืนใหญ่จากยานรบของสมาพันธ์ก็ดังสนั่นหวั่นไหว ยานรบของสมาพันธ์ได้เจาะเข้ามาในสถานีแล้ว และกำลังยิงเข้าใส่ ‘พรานแห่งดวงดาว’ ที่ออกมาจากช่องว่าง
“พลเรือเอกอาริส! พวกมันโจมตีไม่ได้!” เคลตะโกนผ่านเครื่องสื่อสาร
“อะไรนะ!” เสียงของพลเรือเอกอาริสตอบกลับมาด้วยความตกใจ “พวกมันคืออะไรกันแน่!”
“พวกมันคือพลังงานบริสุทธิ์! การโจมตีทางกายภาพไม่มีผลกับพวกมัน!” เคลอธิบาย “เราต้องหยุดอาจารย์เซธ! เขาเป็นคนควบคุมพวกมัน!”
พลเรือเอกอาริสสั่งให้กองกำลังสมาพันธ์พุ่งเข้าใส่ ‘พรานแห่งดวงดาว’ เพื่อถ่วงเวลา ในขณะที่ทีมของเขาก็พยายามที่จะเจาะเข้าไปในแกนกลางของสถานีเพื่อช่วยเคล
“อควา! เราจะหยุด ‘พรานแห่งดวงดาว’ ได้อย่างไร!” เคลถาม “ต้องมีวิธีสิ!”
“มีวิธีหนึ่ง” อควาตอบ “แต่ต้องทำจากแกนกลางของสถานีป้องกันจุดที่สามที่ดาวเนปจูน”
“ดาวเนปจูน!” ลิราอุทาน “เราไม่มีเวลาไปที่นั่นแล้ว!”
“ข้ากำลังประมวลผลข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสที่เหลืออยู่ในความทรงจำของข้า” อควากล่าว “มันเกี่ยวข้องกับ ‘ผู้สร้าง’ ของ ‘พรานแห่งดวงดาว’ และ ‘จุดอ่อนที่แท้จริง’ ของพวกมัน”
อาจารย์เซธหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “สายเกินไปแล้ว! ไม่มีใครสามารถหยุดพวกมันได้อีกแล้ว! โลกกำลังจะได้รับการชำระล้าง!”
เคลเหลือบมองอาจารย์เซธ เขารู้ว่าพวกเขาต้องหยุดอาจารย์เซธให้ได้ก่อนที่จะสายเกินไป
“แจ็กซ์! ลิรา! เราต้องจัดการกับอาจารย์เซธ!” เคลสั่ง “เราจะใช้ทุกอย่างที่เรามี!”
แจ็กซ์และลิราพยักหน้า พวกเขารวมพลังกันพุ่งเข้าใส่อาจารย์เซธอีกครั้ง ทหารของกลุ่มเงาแห่งอัสวินพยายามที่จะขัดขวาง แต่พวกเขาก็ถูกตรึงไว้ด้วยกองกำลังสมาพันธ์ที่เข้ามาถึง
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ‘พรานแห่งดวงดาว’ เริ่มกระจายตัวไปทั่วสถานี ดูดกลืนพลังงานชีวิตจากทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า
“หัวหน้า! ผมคิดว่าผมรู้แล้วว่าต้องทำยังไง!” ลิราตะโกน “อควา! คุณสามารถสร้างสัญญาณรบกวนพลังงานจากอุปกรณ์ของอาจารย์เซธได้ไหม!”
“ข้าสามารถทำได้ แต่ต้องใช้พลังงานมหาศาล และจะทำให้ข้าได้รับความเสียหายอย่างหนัก” อควาตอบ
“ทำมัน!” เคลสั่ง “เราไม่มีทางเลือกแล้ว!”
อควาเริ่มสร้างสัญญาณรบกวนพลังงาน แสงสีฟ้าอ่อนจากโปรเจกเตอร์โฮโลแกรมของมันสว่างวาบขึ้นอย่างรุนแรง พลังงานมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมาจากอควา พุ่งเข้าใส่อุปกรณ์บนข้อมือของอาจารย์เซธ
อาจารย์เซธส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด พลังงานที่เขาควบคุมอยู่เริ่มไม่เสถียร ‘พรานแห่งดวงดาว’ ก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างสับสน พวกมันดูเหมือนจะขาดการควบคุม
“นี่คือโอกาสของเรา!” เคลตะโกน “โจมตีอาจารย์เซธ!”
เคล แจ็กซ์ และลิราพุ่งเข้าใส่อาจารย์เซธอย่างพร้อมเพรียง อาจารย์เซธพยายามที่จะป้องกันตัวเอง แต่เขาก็ถูกโจมตีด้วยปืนพลาสมาของเคลและแจ็กซ์ รวมถึงการโจมตีระยะประชิดของลิรา
ในที่สุด อุปกรณ์บนข้อมือของอาจารย์เซธก็ถูกทำลาย แสงสีม่วงจากอุปกรณ์นั้นดับลง ‘พรานแห่งดวงดาว’ ที่เคยเคลื่อนไหวอย่างสับสนก็หยุดนิ่งไปชั่วขณะ
“เราทำสำเร็จแล้ว!” ลิราตะโกนด้วยความดีใจ
แต่ความดีใจนั้นก็อยู่ได้ไม่นานนัก
ทันใดนั้น ‘ดวงตาแห่งความว่างเปล่า’ ที่อยู่ข้างหลังอาจารย์เซธก็เปล่งแสงสีม่วงออกมาอย่างรุนแรงอีกครั้ง มันไม่ใช่แสงที่ควบคุมโดยอาจารย์เซธ แต่มันคือพลังงานดิบที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากการที่ช่องว่างระหว่างมิติถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์
“ไม่! เป็นไปไม่ได้!” อาจารย์เซธอุทาน “ผมควบคุมมันได้แล้ว!”
“ท่านควบคุมมันไม่ได้” อควาตอบ เสียงของมันฟังดูแผ่วลงมาก “ท่านเป็นเพียงเครื่องมือของมันเท่านั้น”
จากช่องว่างระหว่างมิติที่ถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์ ‘พรานแห่งดวงดาว’ จำนวนมหาศาลก็เริ่มทะลักออกมา พวกมันไม่ได้เคลื่อนที่อย่างสับสนอีกต่อไป แต่พวกมันเคลื่อนที่อย่างเป็นระบบ ระมัดระวัง และมุ่งหน้าไปยังทิศทางเดียวกัน… ทิศทางของโลก
“พวกมันกำลังมุ่งหน้าไปโลก!” เคลอุทานด้วยความตกใจ
“ช่องว่างระหว่างมิติถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์แล้ว” อควาอธิบาย “พวกมันสามารถเดินทางได้อย่างอิสระโดยไม่ต้องมีผู้ควบคุม”
เคลรู้สึกถึงความสิ้นหวังอย่างแท้จริง พวกเขาพยายามอย่างเต็มที่แล้ว แต่ก็ดูเหมือนจะสายเกินไป
“พลเรือเอกอาริส! เราต้องปิดช่องว่างระหว่างมิตินั้น!” เคลตะโกนผ่านเครื่องสื่อสาร “แต่เราไม่รู้ว่าจะทำยังไง!”
“เคล! เรากำลังส่งกำลังพลไปช่วยคุณ!” เสียงของพลเรือเอกอาริสตอบกลับมา “คุณต้องอดทนไว้!”
ในขณะที่ ‘พรานแห่งดวงดาว’ จำนวนมหาศาลกำลังทะลักออกมาจากช่องว่างระหว่างมิติ กองกำลังสมาพันธ์ก็เริ่มรวมตัวกันเพื่อพยายามต่อต้านพวกมัน แต่ก็ดูเหมือนจะไร้ผล
“อควา… มีอะไรอีกไหมที่เจ้ายังไม่ได้บอกเรา” เคลถาม “อะไรก็ตามที่จะหยุดพวกมันได้!”
“มีข้อมูลส่วนหนึ่งที่ถูกเข้ารหัสอย่างแน่นหนา” อควาตอบ “มันคือ ‘แกนกลางแห่งการควบคุม’ ของ ‘พรานแห่งดวงดาว’ ”
“แกนกลางแห่งการควบคุม?” เคลทวนคำ
“ใช่… พวกมันมิได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ” อควาอธิบาย “พวกมันถูกสร้างขึ้นโดย ‘ผู้สร้าง’ และมี ‘แกนกลาง’ ที่สามารถทำให้พวกมันกลับสู่มิติของพวกมันได้”
“แล้วแกนกลางนั้นอยู่ที่ไหน!” ลิรถามอย่างกระตือรือร้น
“มันอยู่ที่สถานีป้องกันจุดที่สามที่ดาวเนปจูน” อควาตอบ “และข้าเพิ่งจะปลดล็อกรหัสเข้าถึงมันได้… จากข้อมูลที่อาจารย์เซธได้เปิดเผยโดยไม่ตั้งใจ”
เคลรู้สึกถึงความหวังที่ริบหรี่ แต่ก็ยังคงมีความหวัง
“เราต้องไปที่ดาวเนปจูน!” เคลสั่ง “เราต้องไปปิดแกนกลางนั้นให้ได้!”
“แต่พวกมันกำลังจะไปถึงโลกแล้ว!” แจ็กซ์แย้ง
“เราต้องแข่งกับเวลา!” เคลตอบ “พลเรือเอกอาริส! เรากำลังมุ่งหน้าไปที่ดาวเนปจูน! เราจะพยายามปิดช่องว่างระหว่างมิติจากที่นั่น!”
“รับทราบ เคล!” พลเรือเอกอาริสตอบกลับมา “เราจะถ่วงเวลาพวกมันไว้ให้คุณให้ได้นานที่สุด!”
เคลหันไปมองอาจารย์เซธที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น เขาไม่รู้ว่าอาจารย์เซธยังคงมีชีวิตอยู่หรือไม่ แต่เขาก็ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องนั้นแล้ว
“อควา… เราต้องรีบไปแล้ว!” เคลสั่ง “พาเราไปที่ยานฟีนิกซ์!”
อควานำทางพวกเขาออกจากแกนกลางของสถานีป้องกันดาวเสาร์ พวกเขาต้องฝ่าฟัน ‘พรานแห่งดวงดาว’ จำนวนมากที่กำลังกระจายตัวไปทั่วสถานี การเดินทางเป็นไปอย่างยากลำบากและอันตราย
แต่พวกเขาก็รู้ว่าพวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น หากพวกเขาต้องการที่จะปกป้องโลก พวกเขาจะต้องไปที่ดาวเนปจูน และปิด ‘แกนกลางแห่งการควบคุม’ ให้ได้
สงครามแห่งมิติได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และชะตากรรมของมนุษยชาติก็แขวนอยู่บนเส้นด้าย
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก