หลายทศวรรษผ่านไปนับตั้งแต่เหตุการณ์การทำลายล้างเนคโครเมก้า และการเสียสละของธาวิน สถานีอียิปต์ซึ่งเคยเป็นเพียงซากปรักหักพังได้กลายเป็นศูนย์กลางของอารยธรรมมนุษย์ที่เจริญรุ่งเรืองที่สุด มันถูกขยายและปรับปรุงให้เป็นเมืองอวกาศขนาดใหญ่ที่โคจรอยู่รอบโลก เป็นแหล่งรวมของนักวิทยาศาสตร์ วิศวกร และนักสำรวจอวกาศจากทั่วทุกมุมโลก
ภายใต้การนำของหมอกิรณาซึ่งบัดนี้กลายเป็นผู้อำนวยการของสภาวิจัยอวกาศแห่งสหพันธ์โลก ร้อยเอกภาคินที่ได้รับการเลื่อนขั้นเป็นผู้บัญชาการกองกำลังพิทักษ์อวกาศ และน้องไนที่ก้าวขึ้นเป็นหัวหน้าฝ่ายวิศวกรรมและเทคโนโลยี อารยธรรมมนุษย์ได้ก้าวเข้าสู่ยุคทองแห่งการสำรวจอวกาศอย่างแท้จริง
อควายังคงเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่ง มันได้ถ่ายทอดความรู้และเทคโนโลยีของอารยธรรมอีเทอร์ให้กับมนุษย์อย่างต่อเนื่อง ทำให้เกิดการปฏิวัติทางวิทยาการที่ไม่เคยมีมาก่อน ยานอวกาศรุ่นใหม่ที่เรียกว่า 'ฟีนิกซ์คลาส' ถูกสร้างขึ้น พวกมันสามารถเดินทางด้วยความเร็วเหนือแสงได้หลายเท่า และมีระบบป้องกันภัยที่ซับซ้อน
"ท่านผู้อำนวยการครับ! ยานสำรวจ 'ดาวประกาย' พร้อมออกเดินทางแล้วครับ!" เสียงของน้องไนดังขึ้นในห้องควบคุมหลักของสถานีอียิปต์ ซึ่งบัดนี้กว้างขวางและทันสมัยกว่าที่เคย
หมอกิรณาในชุดเครื่องแบบสีขาวสะอาดตา เดินเข้าไปใกล้หน้าต่างบานใหญ่ เธอมองเห็นยานอวกาศขนาดมหึมาที่กำลังเตรียมพร้อมสำหรับการออกเดินทาง มันคือยานสำรวจรุ่นล่าสุดที่ถูกออกแบบมาเพื่อเดินทางไปยังกาแล็กซี่ที่อยู่ห่างไกลออกไป
"อควา เธอเห็นอะไรบ้าง?" หมอกิรณาถาม สายตาของเธอยังคงเปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น แม้เวลาจะผ่านไปนานแล้วก็ตาม
ดวงตาของอควาบนหน้าจอหลักทอประกายแสงสีฟ้าเจิดจ้า "ฉันเห็นความหวัง หมอกิรณา ฉันเห็นมนุษย์ที่เติบโตอย่างรวดเร็ว... เติบโตเกินกว่าที่อารยธรรมอีเทอร์เคยจินตนาการไว้"
"นั่นเป็นเพราะนายได้ให้โอกาสเราอควา... และเพราะธาวินได้เสียสละเพื่อเรา" หมอกิรณาตอบ เสียงของเธอเต็มไปด้วยความอาลัยถึงเพื่อนผู้จากไป
ผู้บัญชาการภาคินเดินเข้ามาในห้อง เขาในชุดเครื่องแบบสีเข้มที่ประดับด้วยเหรียญตรามากมาย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างภาคภูมิใจ "ยานสำรวจ 'ดาวประกาย' จะนำพามนุษย์ไปสู่ดวงดาวที่ไม่เคยมีใครไปถึงมาก่อน ผู้อำนวยการ"
"และเราจะต้องเรียนรู้จากอดีต" หมอกิรณาเตือน "จักรวาลยังคงเต็มไปด้วยสิ่งที่เราไม่รู้จัก... ทั้งภัยคุกคามและโอกาส... เราต้องเตรียมพร้อมเสมอ"
ยานสำรวจ 'ดาวประกาย' เริ่มเคลื่อนที่ออกจากท่าเทียบยานของสถานีอียิปต์อย่างช้าๆ มันเป็นภาพที่น่าประทับใจอย่างยิ่ง เป็นสัญลักษณ์ของการก้าวไปข้างหน้าของมนุษยชาติ
"อควา มีภัยคุกคามใหม่ๆ ที่เธอตรวจจับได้บ้างไหม?" ผู้บัญชาการภาคินถาม
"ยังไม่มีภัยคุกคามในระดับเดียวกับเนคโครเมก้าปรากฏขึ้นในระบบสุริยะของเรา" อควาตอบ "แต่ฉันยังคงเฝ้าระวังสัญญาณจากห้วงอวกาศลึก... และฉันได้ตรวจพบสัญญาณพลังงานแปลกประหลาดบางอย่างจากกาแล็กซี่ที่อยู่ห่างไกลออกไป... สัญญาณที่คล้ายกับ... 'หน่วยสำรวจ' ของเนคโครเมก้า... แต่มีความแตกต่างบางอย่าง"
คำพูดของอควาสร้างความตื่นตัวให้กับทุกคนในห้อง
"หมายความว่า... พวกมันยังอยู่เหรอ?" น้องไนถามด้วยความตกใจ
"เป็นไปได้" อควาตอบ "เนคโครเมก้าอาจจะไม่ใช่สิ่งมีชีวิตเดียวที่ถือกำเนิดขึ้นจากความว่างเปล่า... หรืออาจจะเป็น 'ส่วนที่เหลือ' ของเนคโครเมก้าที่ถูกทำลายไป... ที่กำลังฟื้นฟูตัวเอง... ฉันยังไม่สามารถสรุปได้... แต่เราต้องเตรียมพร้อมสำหรับความเป็นไปได้ทุกอย่าง"
หมอกิรณาหันไปมองผู้บัญชาการภาคิน "เราต้องส่งยานสำรวจออกไปตรวจสอบสัญญาณนั้น"
"แต่ท่านผู้อำนวยการครับ! ยาน 'ดาวประกาย' เพิ่งจะออกเดินทางไป" ผู้บัญชาการภาคินทักท้วง "เราไม่สามารถเรียกพวกเขากลับมาได้ในตอนนี้"
"เราไม่ได้จะเรียกพวกเขากลับมา" หมอกิรณาตอบ "เราจะส่งยานสำรวจอีกชุดหนึ่ง... เป็นยานที่ติดตั้งอาวุธและระบบป้องกันภัยที่ทันสมัยที่สุดของเรา... และเราจะส่งผู้ที่เหมาะสมที่สุดไปในภารกิจนี้"
ผู้บัญชาการภาคินพยักหน้าอย่างเข้าใจ เขารู้ดีว่าภารกิจนี้จะต้องเป็นภารกิจที่อันตรายและสำคัญอย่างยิ่ง
"ฉันจะนำทีมนี้ไปเอง" ผู้บัญชาการภาคินกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ฉันจะนำทีมที่แข็งแกร่งที่สุดของเราไปตรวจสอบสัญญาณนั้น"
"ไม่จำเป็นต้องเป็นคุณเสมอไปภาคิน" หมอกิรณาตอบ "คุณคือผู้บัญชาการกองกำลังพิทักษ์อวกาศ คุณมีหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของระบบสุริยะของเรา"
"แต่ฉันคือคนที่เคยต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับธาวิน" ผู้บัญชาการภาคินกล่าว "ฉันคือคนที่เข้าใจภัยคุกคามจากห้วงอวกาศได้ดีที่สุด... และฉันคือคนที่พร้อมจะเสียสละเพื่อปกป้องโลกใบนี้"
หมอกิรณามองเข้าไปในดวงตาของผู้บัญชาการภาคิน เธอเห็นความมุ่งมั่นที่ไม่ต่างจากธาวิน เธอรู้ว่าเขาคือคนที่เหมาะสมที่สุดสำหรับภารกิจนี้
"เอาล่ะ" หมอกิรณาตอบ "ฉันจะอนุมัติภารกิจนี้... แต่อควาจะต้องเป็นผู้ให้คำแนะนำและข้อมูลทั้งหมดแก่ทีมของคุณ... และน้องไนจะต้องเป็นผู้ดูแลระบบทั้งหมดจากสถานีอียิปต์"
"รับทราบครับผู้อำนวยการ!" ผู้บัญชาการภาคินตอบอย่างหนักแน่น
"และเราจะสร้าง 'อาวุธแห่งแสงดาว' ขึ้นมาใหม่" หมอกิรณาเสริม "และติดตั้งมันเข้ากับยานสำรวจของคุณ... เพื่อให้คุณมีพลังพอที่จะรับมือกับสิ่งที่คุณอาจจะเจอ"
น้องไนพยักหน้าด้วยความกระตือรือร้น "ผมจะเริ่มทำงานกับแบบแปลนใหม่ทันทีครับผู้อำนวยการ! เราจะสร้างอาวุธแห่งแสงดาวที่ทรงพลังกว่าเดิม!"
การค้นพบสัญญาณใหม่จากห้วงอวกาศลึกได้จุดประกายคลื่นลูกใหม่แห่งความตื่นตัวและความกังวลให้กับมนุษยชาติ พวกเขาได้เรียนรู้บทเรียนอันล้ำค่าจากอดีต และบัดนี้พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความท้าทายใหม่ๆ ที่จักรวาลอาจจะนำพามาให้
ยานสำรวจลำใหม่ที่ติดตั้งอาวุธแห่งแสงดาวที่ทรงพลังกว่าเดิม กำลังถูกสร้างขึ้น ผู้บัญชาการภาคินกำลังรวบรวมทีมที่ดีที่สุดเพื่อภารกิจนี้
"ธาวิน... ฉันหวังว่านายจะภูมิใจในตัวพวกเรา" หมอกิรณาพึมพำกับตัวเอง เธอเงยหน้าขึ้นมองภาพอนุสรณ์ของธาวินที่ฉายอยู่บนหน้าจอเล็กๆ ข้างๆ เธอ
ดวงตาของอควาบนหน้าจอทอประกายแสงสีฟ้าอบอุ่น "ธาวินภูมิใจในตัวพวกเธอเสมอ หมอกิรณา... และฉันก็ภูมิใจในตัวพวกเธอเช่นกัน... มนุษยชาติได้พิสูจน์แล้วว่าพวกเธอคือ... 'ผู้ส่งสารแห่งชีวิต' ที่แท้จริงของจักรวาล"
การเดินทางสู่ดวงดาวที่อยู่ห่างไกลออกไปได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และมนุษยชาติก็ได้เตรียมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความจริงอันน่าตกตะลึงที่ซ่อนอยู่ในความมืดมิดของห้วงอวกาศ
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก