ตอนที่ 231 — การเดินทางสู่ความมืดมิดอันไร้ขอบเขต

ยานรบอวกาศ 'อควา-วัน' ลำมหึมา ขนาดใหญ่กว่ายานฟีนิกซ์คลาสหลายเท่าตัว ทะยานออกจากท่าเทียบยานของสถานีอียิปต์ แสงสีฟ้าจากเครื่องขับเคลื่อนพุ่งเป็นทางยาวตัดผ่านความมืดมิดของอวกาศ มันไม่ใช่เพียงยานสำรวจ หากแต่เป็นป้อมปราการเคลื่อนที่ที่บรรจุเทคโนโลยีสุดยอดของมนุษยชาติและอารยธรรมอีเทอร์เอาไว้ ‌พร้อมด้วย 'อาวุธแห่งแสงดาว' รุ่นปรับปรุงที่ติดตั้งอยู่บนส่วนหัวของยาน

บนสะพานเดินเรือของ 'อควา-วัน' ผู้บัญชาการภาคินยืนสงบนิ่งอยู่หน้าแผงควบคุมหลัก สายตาของเขามุ่งมั่นมองไปยังภาพโฮโลแกรมของกาแล็กซี่อันไกลโพ้น จุดที่อควาตรวจจับสัญญาณแปลกประหลาดได้ แม้เวลาจะผ่านไปหลายทศวรรษ ​เขายังคงรำลึกถึงธาวินอยู่เสมอ และความมุ่งมั่นที่จะปกป้องโลกก็ไม่เคยลดลง

"อควา เธอเห็นอะไรบ้าง?" ผู้บัญชาการภาคินถาม เสียงของเขาหนักแน่นและทรงพลัง

ดวงตาของอควาปรากฏขึ้นบนหน้าจอโฮโลแกรมกลางสะพานเดินเรือ "สัญญาณนั้นยังคงอยู่ ผู้บัญชาการภาคิน แต่มันมีความผันผวนมากขึ้นเรื่อยๆ ‍ราวกับกำลังตอบสนองต่อบางสิ่งบางอย่าง... มันอยู่ห่างจากเราประมาณสามพันห้าร้อยปีแสง"

"สามพันห้าร้อยปีแสง..." นายทหารนำร่องพึมพำ "นั่นไกลเกินกว่าที่ยานลำใดเคยเดินทางไปถึงครับผู้บัญชาการ"

"เราจะไปถึงที่นั่น" ผู้บัญชาการภาคินตอบ "เรามีเทคโนโลยีของอควา เราจะใช้เวลาเดินทางประมาณสามเดือนหากเราใช้ความเร็วสูงสุด"

ทีมงานบนสะพานเดินเรือประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญจากหลากหลายสาขา นักวิทยาศาสตร์ผู้มากประสบการณ์ ‌วิศวกรอัจฉริยะ และทหารผู้กล้าหาญ พวกเขาคือหัวกะทิของมนุษยชาติ ที่ได้รับการคัดเลือกมาเพื่อภารกิจอันตรายนี้

"ท่านผู้อำนวยการหมอกิรณาได้สั่งให้น้องไนเป็นผู้ประสานงานหลักจากสถานีอียิปต์ครับผู้บัญชาการ" หัวหน้าฝ่ายสื่อสารรายงาน "เขาจะคอยให้การสนับสนุนข้อมูลและคำแนะนำทั้งหมดที่เราต้องการ"

"ดี" ผู้บัญชาการภาคินพยักหน้า "เราจะต้องการความช่วยเหลือจากน้องไนและอควาอย่างเต็มที่"

ยาน ‍'อควา-วัน' พุ่งทะยานเข้าสู่ห้วงอวกาศลึก ความเร็วของมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งภาพของดวงดาวเบื้องหน้าเริ่มบิดเบือนและกลายเป็นเส้นแสงยาวเหยียด พวกเขากำลังเดินทางด้วยความเร็วเหนือแสง ผ่านมิติอวกาศที่บิดเบี้ยว

ระหว่างการเดินทาง อควาได้เปิดเผยข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับสัญญาณที่ตรวจจับได้

"จากการวิเคราะห์ข้อมูลเพิ่มเติม สัญญาณนี้มีความซับซ้อนมากกว่าที่ฉันคิดไว้ในตอนแรก" ​อควากล่าว "มันไม่ใช่แค่สัญญาณจาก 'หน่วยสำรวจ' ทั่วไป... แต่มันมีรูปแบบของ 'การสื่อสาร' ที่ละเอียดอ่อนซ่อนอยู่... คล้ายกับ... ​การเรียกหาบางสิ่งบางอย่าง"

"การสื่อสารเหรอ?" ผู้บัญชาการภาคินขมวดคิ้ว "เนคโครเมก้าไม่มีการสื่อสารไม่ใช่เหรอ มันแค่กลืนกิน"

"นั่นคือสิ่งที่แปลกประหลาด" อควาตอบ "นี่อาจจะเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดใหม่ที่เกี่ยวข้องกับเนคโครเมก้า... หรืออาจจะเป็นวิวัฒนาการของเนคโครเมก้าเอง... ที่เริ่มมีรูปแบบการคิดที่ซับซ้อนมากขึ้น"

ความกังวลเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของทีมงาน ​การเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตที่คล้ายเนคโครเมก้า แต่มีรูปแบบการคิดที่ซับซ้อนกว่านั้น อาจจะอันตรายยิ่งกว่าที่พวกเขาเคยเจอมา

สองเดือนผ่านไป ยาน 'อควา-วัน' เข้าใกล้เป้าหมายมากขึ้นเรื่อยๆ สัญญาณที่อควาตรวจจับได้เริ่มแข็งแกร่งขึ้น และมีความชัดเจนมากขึ้น

"ผู้บัญชาการครับ! เรากำลังเข้าสู่เขตอวกาศที่มีความผิดปกติของแรงโน้มถ่วงครับ!" นายทหารนำร่องรายงาน "มีวัตถุขนาดใหญ่บางอย่างอยู่ตรงหน้าเรา!"

ภาพเบื้องหน้าของยาน 'อควา-วัน' ปรากฏเป็นภาพของอวกาศที่บิดเบี้ยว ดวงดาวที่อยู่เบื้องหลังดูเหมือนถูกดึงให้ยืดออกไปอย่างผิดรูปผิดร่าง และตรงกลางของความผิดปกตินั้น มีบางสิ่งบางอย่างที่ดำมืดขนาดมหึมาปรากฏขึ้น

"นั่น... นั่นมันอะไรกัน?" นายทหารคนหนึ่งพึมพำด้วยความตกตะลึง

มันไม่ใช่เนคโครเมก้าอย่างที่พวกเขาเคยเห็น แต่มันเป็นโครงสร้างขนาดใหญ่ที่ดูคล้ายกับ "สถานีอวกาศ" ที่สร้างจากมวลสารสีดำสนิท แต่ละส่วนของมันดูเหมือนมีชีวิต มันหมุนวนช้าๆ และมีคลื่นพลังงานสีม่วงดำแผ่ออกมาจากตัวมันอย่างสม่ำเสมอ

"อควา เธอรู้ไหมว่านั่นคืออะไร?" ผู้บัญชาการภาคินถาม

ดวงตาของอควาบนหน้าจอทอประกายเจิดจ้า "มันคือ... 'รัง' ของเนคโครเมก้า" อควาตอบ "เป็นสถานที่ที่พวกมันใช้ในการ... 'สร้าง' และ... 'ฟักตัว' ของหน่วยสำรวจและหน่วยจู่โจม... และเป็นสถานที่ที่พวกมันใช้ในการ... 'สื่อสาร' ระหว่างกัน"

"รัง... ของเนคโครเมก้า?" ทีมงานต่างพากันตกตะลึงกับสิ่งที่ได้ยิน "หมายความว่าพวกมันสามารถแพร่พันธุ์ได้งั้นหรือ?"

"ใช่ ผู้บัญชาการ" อควาตอบ "จากการวิเคราะห์ข้อมูลของอารยธรรมอีเทอร์ พวกเขาพบว่าเนคโครเมก้าสามารถสร้าง 'รัง' ขึ้นมาได้... และ 'รัง' เหล่านี้จะทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางในการดูดกลืนพลังงานจากดวงดาว... เพื่อใช้ในการสร้างหน่วยสำรวจและหน่วยจู่โจม... และยังเป็นศูนย์กลางในการสื่อสารและประสานงานกันระหว่างเนคโครเมก้าแต่ละตัว"

"แล้วถ้าเราทำลายรังนี้ได้... เราจะหยุดยั้งพวกมันได้ไหม?" ผู้บัญชาการภาคินถาม

"เป็นไปได้" อควาตอบ "แต่ 'รัง' นี้ได้รับการป้องกันอย่างแน่นหนา... และมี 'ผู้พิทักษ์รัง' จำนวนมากคอยคุ้มกันอยู่... และที่สำคัญที่สุด... มันมี 'แกนกลาง' ที่เป็นแหล่งกำเนิดพลังงานและศูนย์กลางการสื่อสาร... หากเราสามารถทำลายแกนกลางนั้นได้... เราอาจจะสามารถหยุดยั้งการแพร่พันธุ์และการขยายตัวของพวกมันได้"

ทันใดนั้น คลื่นพลังงานสีม่วงดำก็พุ่งออกจาก 'รัง' ของเนคโครเมก้า พุ่งเข้าใส่ยาน 'อควา-วัน' อย่างรวดเร็ว

"ผู้บัญชาการครับ! พวกมันตรวจจับเราได้แล้ว!" นายทหารฝ่ายป้องกันรายงาน "กำลังยิงพลังงานใส่เรา!"

"เปิดใช้งานสนามพลังงานเต็มที่! เตรียม 'อาวุธแห่งแสงดาว' ให้พร้อม!" ผู้บัญชาการภาคินสั่ง "เราจะตอบโต้!"

ยาน 'อควา-วัน' ถูกแรงกระแทกอย่างรุนแรง สนามพลังงานของยานสว่างวาบขึ้น ป้องกันการโจมตีจาก 'รัง' ของเนคโครเมก้า

"ผู้บัญชาการครับ! มีหน่วยจู่โจมจำนวนมากกำลังพุ่งออกมาจากรังครับ!" นายทหารฝ่ายตรวจจับรายงาน

ภาพบนหน้าจอแสดงให้เห็นหน่วยจู่โจมนับร้อยนับพันลำที่พุ่งออกมาจาก 'รัง' ของเนคโครเมก้า พวกมันมีลักษณะคล้ายกับแมลงอวกาศติดอาวุธ แต่มีขนาดใหญ่กว่าและมีเกราะผิวที่หนาแน่นกว่าที่พวกเขาเคยเจอมา

"พวกมันแข็งแกร่งกว่าที่เราเคยเจอมาครับผู้บัญชาการ!" นายทหารฝ่ายป้องกันรายงาน "สนามพลังงานของเรากำลังลดลงอย่างรวดเร็ว!"

"อควา! ใช้ 'อาวุธแห่งแสงดาว'!" ผู้บัญชาการภาคินสั่ง

แสงสีฟ้าเข้มขนาดมหึมาพุ่งออกจากยาน 'อควา-วัน' พุ่งเข้าใส่หน่วยจู่โจมของเนคโครเมก้าที่อยู่เบื้องหน้า แสงระเบิดสว่างวาบขึ้นในอวกาศ ยานศัตรูจำนวนมากถูกทำลายไปในพริบตา

"มันได้ผลครับผู้บัญชาการ!" ทีมงานต่างพากันดีใจ

"แต่พวกมันมีจำนวนมากเกินไป!" ผู้บัญชาการภาคินกล่าว "เราต้องเข้าไปใกล้ 'รัง' ให้มากที่สุด... เพื่อทำลายแกนกลางของมัน!"

"ผู้บัญชาการภาคิน" อควากล่าว "ฉันได้คำนวณเส้นทางที่ดีที่สุดแล้ว... มีช่องทางลับที่สามารถเข้าถึงแกนกลางของรังได้โดยตรง... แต่มันแคบมาก... และเต็มไปด้วยอันตราย"

"งั้นเราจะไปทางนั้น" ผู้บัญชาการภาคินตัดสินใจ "นายทหารนำร่อง! บังคับยานเข้าสู่ช่องทางลับนั้น!"

ยาน 'อควา-วัน' พุ่งทะยานเข้าสู่ช่องทางลับที่อควาแนะนำ มันเป็นรอยแยกขนาดใหญ่บนผิวของ 'รัง' ที่ดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นจากการกัดเซาะของพลังงานบางอย่าง

ภายในช่องทางลับนั้นมืดมิดและแคบมาก ผนังของมันเต็มไปด้วยมวลสารสีดำที่หมุนวนช้าๆ และมีโครงสร้างพลังงานแปลกๆ ที่พุ่งเข้าโจมตียานอยู่ตลอดเวลา

"ผู้บัญชาการครับ! เรากำลังถูกโจมตีจากภายใน!" นายทหารฝ่ายป้องกันรายงาน "สนามพลังงานกำลังลดลงถึงขีดอันตราย!"

"เร่งเครื่องให้เร็วที่สุด!" ผู้บัญชาการภาคินสั่ง "เราต้องไปถึงแกนกลางก่อนที่ยานจะพัง!"

ยาน 'อควา-วัน' พุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง หลบหลีกโครงสร้างพลังงานที่พุ่งเข้าโจมตีอย่างหวุดหวิด เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นไปทั่วสะพานเดินเรือ

ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงใจกลางของ 'รัง' มันเป็นโพรงขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยพลังงานสีม่วงดำที่หมุนวนอย่างรุนแรง และตรงกลางของโพรงนั้น มีโครงสร้างคริสตัลขนาดใหญ่ที่เรืองแสงสีม่วงสดใส นั่นคือ 'แกนกลาง' ของรัง

"นั่นคือแกนกลางของมัน!" ผู้บัญชาการภาคินตะโกน "อควา! เตรียม 'อาวุธแห่งแสงดาว' ให้พร้อม! เราจะยิงมัน!"

"กำลังเตรียม 'อาวุธแห่งแสงดาว'!" อควาตอบ

แสงสีฟ้าเข้มจาก 'อาวุธแห่งแสงดาว' เริ่มสว่างวาบขึ้น คริสตัลพลังงานหลักเรืองแสงเจิดจ้า มันกำลังรวบรวมพลังงานทั้งหมดเพื่อการโจมตีครั้งสุดท้าย

"ยิง!" ผู้บัญชาการภาคินสั่ง

ลำแสงสีฟ้าเข้มขนาดมหึมาพุ่งออกจากยาน 'อควา-วัน' พุ่งตรงเข้าสู่ 'แกนกลาง' ของรังเนคโครเมก้าอย่างจัง

เกิดแสงระเบิดขนาดมหึมาที่สว่างจ้ายิ่งกว่าดวงอาทิตย์ คลื่นพลังงานมหาศาลแผ่ออกไปทุกทิศทาง ทำให้ยาน 'อควา-วัน' โยกคลอนอย่างรุนแรงจนทุกคนต้องยึดจับตัวเองไว้

เมื่อแสงสว่างจางลง ทุกคนก็จ้องมองไปยังภาพบนหน้าจอด้วยความลุ้นระทึก

'แกนกลาง' ของรังเนคโครเมก้า... มันกำลังแตกสลาย โครงสร้างคริสตัลสีม่วงสดใสระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ พลังงานสีม่วงดำที่หมุนวนอยู่รอบๆ เริ่มสลายหายไป 'รัง' ขนาดมหึมาทั้งรังเริ่มสั่นคลอนและยุบตัวลงอย่างรวดเร็ว

"มัน... มันได้ผล!" นายทหารคนหนึ่งตะโกนด้วยความดีใจ

"รังกำลังพังทลายลงครับผู้บัญชาการ!" นายทหารนำร่องรายงาน "เราต้องรีบถอยออกจากที่นี่ก่อนที่มันจะกลืนกินเรา!"

"ถอยทัพเดี๋ยวนี้!" ผู้บัญชาการภาคินสั่ง "กลับไปที่สถานีอียิปต์!"

ยาน 'อควา-วัน' พุ่งทะยานออกจาก 'รัง' ที่กำลังพังทลายลงอย่างรวดเร็ว เมื่อพวกเขาออกมาจากเขตอวกาศที่บิดเบี้ยว พวกเขาก็หันกลับไปมองภาพอันน่าตื่นตะลึงเบื้องหลัง 'รัง' ของเนคโครเมก้าขนาดมหึมากำลังระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ แสงระเบิดสว่างวาบขึ้นในอวกาศ และค่อยๆ จางหายไปในความมืดมิด

พวกเขาทำได้แล้ว! พวกเขาได้ทำลาย 'รัง' ของเนคโครเมก้า ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดและศูนย์กลางการสื่อสารของพวกมัน

"เราทำได้แล้วธาวิน..." ผู้บัญชาการภาคินพึมพำกับตัวเอง "เราได้ปกป้องโลกอีกครั้ง"

การเดินทางสู่ความมืดมิดอันไร้ขอบเขตได้จบลงแล้ว พร้อมกับชัยชนะครั้งสำคัญของมนุษยชาติ แต่พวกเขาก็รู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการเดินทางอันยาวนานสู่จักรวาลที่เต็มไปด้วยสิ่งที่ไม่รู้จัก และความจริงที่ยังคงซ่อนอยู่ในเงามืด

---