ความหวาดกลัวเข้าครอบงำณิชาอย่างสมบูรณ์หลังจากเผชิญหน้ากับ ‘มัน’ เงามืดที่ประกาศตนเป็นเจ้าของวิมานแห่งนี้ ณิชาและชลธีพยายามอย่างสุดกำลังที่จะหนีออกจากคฤหาสน์ แต่ทุกทางออกกลับถูกปิดตายราวกับมีม่านพลังงานล่องหนกั้นขวางไว้ ทุกประตูที่เคยเปิดได้ง่ายดาย บัดนี้กลับแน่นหนาแข็งแกร่งจนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลย
“ณิชาครับ เราต้องทำยังไงดี” ชลธีถามด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง เขานั่งตัวสั่นอยู่บนพื้น กอดเข่าแน่น
ณิชาเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไร เธอพยายามควบคุมสติที่เหลืออยู่น้อยนิด เธอรู้ว่าการหนีในตอนนี้เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ สิ่งเดียวที่พอจะทำได้คือการเผชิญหน้าและหาทางทำความเข้าใจกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น เธอหันกลับไปหาวิญญาณของตระกูลวรฤทธิ์ที่ยังคงลอยวนเวียนอยู่รอบๆ ตัวเธอ ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อยและความอ้อนวอน
“คุณนายช่อผกา... คุณต้องการอะไรจากฉัน” ณิชาถามออกไปเสียงเบา
วิญญาณของคุณนายช่อผกาค่อยๆ ลอยเข้ามาใกล้ ณิชา เธอเอื้อมมือที่โปร่งแสงมาแตะที่ไหล่ของณิชา ความเย็นยะเยือกแล่นผ่านร่างณิชาจนสะท้าน แต่คราวนี้มันไม่ใช่ความเย็นที่น่ากลัว แต่เป็นความเย็นที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมาน
แล้วภาพเหตุการณ์ต่างๆ ก็ฉายวนในห้วงความคิดของณิชา ราวกับว่าเธอได้ก้าวเข้าสู่มิติเวลาของอดีต ณิชาเห็นภาพของคฤหาสน์วิมานลดาที่ยังคงงดงามและมีชีวิตชีวา เธอเห็นตระกูลวรฤทธิ์ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แต่แล้วความมืดมิดก็เริ่มคืบคลานเข้ามา เสียงกระซิบที่น่าขนลุกปรากฏขึ้น ความหวาดกลัวกัดกินจิตใจของทุกคนในครอบครัว
ณิชาเห็นภาพของชายคนหนึ่งที่แต่งกายในชุดขุนนางโบราณ เขาดูน่าเกรงขามและมีใบหน้าที่หล่อเหลา แต่ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความมืดมิดและความชั่วร้าย ชายผู้นั้นปรากฏตัวขึ้นในคฤหาสน์ และเริ่มใช้เวทมนตร์หรือคาถาอาคมบางอย่างเพื่อครอบงำจิตใจของคนในบ้าน ณิชาเห็นภาพของคุณพงษ์เทพ วรฤทธิ์ ผู้เป็นสามี ถูกบังคับให้ทำพิธีกรรมบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัว ณิชาเห็นภาพของเด็กๆ ที่ถูกแยกออกจากพ่อแม่ และถูกใช้เป็นเครื่องสังเวยในพิธีกรรมอันชั่วร้าย
“เราถูกหลอก... เขาไม่ใช่คนดี... เขาคือปีศาจ...” เสียงกระซิบของคุณนายช่อผกาแว่วเข้ามาในโสตประสาทของณิชา ราวกับเธอได้ยินเสียงนั้นจากภายในจิตใจของเธอเอง
ณิชาพยายามจะเข้าใจภาพที่เห็น เธอมองไปที่วิญญาณของคุณนายช่อผกาอีกครั้ง แล้วถามออกไปว่า “ใครคือชายผู้นั้นคะ”
วิญญาณของคุณนายช่อผกาหันไปมองกระจกบานใหญ่ที่ตั้งอยู่ในห้องโถง กระจกบานนั้นเป็นกระจกโบราณที่ประดับด้วยกรอบไม้สักแกะสลักอย่างวิจิตรบรรจง มันเป็นกระจกที่ณิชาเคยเห็นเงาของตัวเองสะท้อนอยู่ในนั้นในวันแรกที่เข้ามาในคฤหาสน์
ณิชาเดินเข้าไปหากระจกบานนั้นด้วยความกล้าหาญ เธอจ้องมองเข้าไปในเงาสะท้อนของตัวเอง แต่แล้วเงาของเธอก็เริ่มบิดเบือนไป เงาของผู้หญิงผมยาวสวมชุดไทยโบราณปรากฏขึ้นแทนที่เงาของเธอ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน แต่ดวงตาของเธอกลับมีแววแห่งความมุ่งมั่น
“เขาคือ... คุณหลวงไพรัช...” เสียงของคุณนายช่อผกาแว่วเข้ามาในจิตใจของณิชาอีกครั้ง “เขาคือเจ้าของคฤหาสน์คนแรก และเขาสร้างคำสาปนี้ขึ้นมาเพื่อกักขังวิญญาณของพวกเราไว้ในบ้านหลังนี้ตลอดไป...”
ณิชาจ้องมองเข้าไปในกระจก เธอมองเห็นเงาของคุณหลวงไพรัชปรากฏขึ้นข้างๆ เงาของคุณนายช่อผกาในกระจก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความชั่วร้ายและรอยยิ้มที่น่าขนลุก เขาหันมามองณิชา และหัวเราะอย่างน่ากลัว เสียงหัวเราะนั้นก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของณิชา
“วิญญาณของพวกเจ้า... คือ... พลัง... ของข้า...” เสียงของคุณหลวงไพรัชดังขึ้นจากในกระจก “วิมานแห่งนี้... จะไม่ยอมปล่อย... ผู้ใดออกไป...”
ณิชาเข้าใจแล้ว คุณหลวงไพรัชคือผู้อยู่เบื้องหลังคำสาปทั้งหมด เขาใช้คฤหาสน์วิมานลดาเป็นที่กักขังวิญญาณ และดูดซับพลังงานจากวิญญาณเหล่านั้นเพื่อเพิ่มพูนอำนาจของตนเอง และเขาได้ใช้เล่ห์เหลี่ยมหลอกล่อตระกูลวรฤทธิ์ให้เข้ามาอยู่ในคฤหาสน์แห่งนี้ เพื่อเป็นเหยื่อรายต่อไปของคำสาป
ณิชาหันไปมองชลธีที่นั่งตัวสั่นอยู่บนพื้น “ชลธี เราต้องหาทางทำลายคำสาปนี้”
“เราจะทำได้ยังไงครับณิชา” ชลธีถามด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง
“คุณนายช่อผกาบอกว่าคำสาปนี้กักขังวิญญาณของพวกเขาไว้ในบ้าน” ณิชาบอก “เราต้องหาทางปลดปล่อยพวกเขาออกไป”
ณิชากลับไปที่สมุดบันทึกของคุณนายช่อผกา เธอนั่งอ่านมันอีกครั้งอย่างละเอียด หวังว่าจะเจอเบาะแสที่ซ่อนอยู่ และในสมุดบันทึกเล่มเล็กๆ ที่เธอพบในห้องลับใต้ดิน ณิชาพบสัญลักษณ์บางอย่างที่คล้ายกับสัญลักษณ์ที่คุณนายช่อผกาวาดไว้ในสมุดบันทึกของเธอ
“เมื่อดวงดาวเรียงตัว... เมื่อจันทราเต็มดวง... วิญญาณจะถูกปลดปล่อย... ด้วยเลือด... และคำสาป...”
ณิชาอ่านประโยคเหล่านั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอรู้สึกถึงความหวังที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ เธอรู้แล้วว่าเธอต้องทำอะไรบางอย่าง เธอต้องใช้สมุดบันทึกและสิ่งของที่พบในห้องลับใต้ดินเพื่อทำลายคำสาป และปลดปล่อยวิญญาณของตระกูลวรฤทธิ์ให้เป็นอิสระ
แต่ณิชาก็รู้ดีว่าการทำเช่นนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย คุณหลวงไพรัชจะไม่ยอมให้เธอทำลายคำสาปของเขาอย่างแน่นอน และเขากำลังจับตาดูเธออยู่จากทุกซอกทุกมุมของคฤหาสน์แห่งนี้
การต่อสู้ครั้งสำคัญกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และณิชาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันอย่างไม่ลังเล เธอไม่ใช่สถาปนิกสาวที่เชื่อมั่นในเหตุผลเพียงอย่างเดียวอีกต่อไปแล้ว ณิชาตอนนี้คือผู้กอบกู้ที่พร้อมจะต่อสู้กับความมืดมิด เพื่อปลดปล่อยวิญญาณที่ถูกจองจำให้เป็นอิสระ
วิมานมายา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก