ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลงไปทางขอบฟ้า แสงสีทองสาดส่องกระทบกับต้นไม้สูงใหญ่ในป่า ‘ไพร’ สร้างเงาทอดยาวที่ดูราวกับภูตผีปีศาจ ‘ธีร์’ เดินเคียงข้าง ‘ไท’ ไปตามทางเดินเล็กๆ ในป่า ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่แววตาฉายประกายแห่งความมุ่งมั่น
“เรามาถึง ‘หุบเขาแห่งเสียงสะท้อน’ แล้ว” ไทกล่าว เสียงของเขาดังสะท้อนไปทั่วบริเวณ
ธีร์มองไปรอบๆ หุบเขาแห่งนี้ดูเงียบสงัด แต่มีพลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็นแฝงอยู่ เขาเงี่ยหูฟัง และได้ยินเสียงกระซิบแผ่วเบาที่เหมือนมาจากที่ไหนสักแห่ง
“ที่นี่… ข้าเชื่อว่ามี ‘รอยแยก’ ที่เชื่อมต่อกับโลกอื่นอยู่” ไทอธิบาย “แต่เรายังไม่เคยค้นพบมัน”
“แล้ว… ถ้าเราพบมัน… เราจะกลับโลกเดิมของผมได้ใช่ไหม” ธีร์ถามด้วยความหวัง
ไทหยุดเดิน หันมามองธีร์ “ข้าไม่แน่ใจ ธีร์… การเดินทางข้ามโลกไม่ใช่เรื่องที่ใครจะทำได้ง่ายๆ มันต้องใช้พลังที่ยิ่งใหญ่และแม่นยำ”
ทันใดนั้นเอง! เสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยองก็ดังขึ้นมาจากเบื้องลึกของหุบเขา
“นั่นเสียงอะไร!” ธีร์ถามด้วยความตกใจ
“ภัยอันตราย!” ไทอุทาน สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล “ต้องมีบางอย่างเกิดขึ้น!”
ทั้งสองรีบวิ่งเข้าไปในทิศทางที่เสียงดังมา เมื่อเข้าไปใกล้ ธีร์ก็เห็นภาพที่ทำให้หัวใจของเขาแทบจะหยุดเต้น
กลุ่มชายฉกรรจ์สวมชุดเกราะสีดำ กำลังรุมทำร้ายชาวบ้านเผ่า ‘ไพร’ หลายคน พวกเขาใช้ดาบและอาวุธที่ดูน่ากลัว ฟาดฟันไปที่ชาวบ้านอย่างไร้ความปรานี
“พวกมันคือ ‘นักล่าเงา’!” ไทกล่าวด้วยความโกรธ “พวกมันออกล่าผู้มีพลังวิเศษ!”
ธีร์ไม่รอช้า เขาตัดสินใจที่จะเข้าช่วยเหลือทันที เขาปลุกพลังที่อยู่ในตัวให้ตื่นขึ้น
“ถอยไป!” ธีร์ตะโกนเสียงดัง พลังงานสีฟ้าอ่อนๆ แผ่ซ่านออกมาจากฝ่ามือของเขา
นักล่าเงาเหล่านั้นหันมามองธีร์ด้วยความประหลาดใจ แต่ก็ไม่ลดละความโหดร้ายลง
“ใครกัน… ที่บังอาจขวางทางเรา!” หัวหน้านักล่าเงาตะโกนเสียงดัง
ธีร์ไม่ตอบ เขาพุ่งเข้าต่อสู้กับนักล่าเงาอย่างไม่คิดชีวิต พลังแห่งการปกป้องของเขากำลังถูกใช้งานอย่างเต็มที่
ไทเองก็ไม่ยอมน้อยหน้า เขาหยิบดาบที่พกติดตัวออกมา และเข้าต่อสู้เคียงข้างธีร์
การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด ธีร์ใช้พลังของเขาเพื่อสร้างเกราะป้องกันให้กับชาวบ้าน และโจมตีนักล่าเงาด้วยลำแสงสีฟ้า
แต่จำนวนของนักล่าเงาช่างมากมายนัก ธีร์เริ่มรู้สึกถึงความเหนื่อยล้า พลังของเขากำลังจะหมดลง
“เราต้องถอย!” ไทกล่าว “เราสู้ไม่ไหว!”
แต่แล้ว… ท่ามกลางความสิ้นหวัง… ปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น!
ท้องฟ้าพลันมืดครึ้มลงอย่างกะทันหัน แสงสีทองสว่างวาบขึ้นจากเบื้องบน
“นั่น… นั่นคืออะไร!” นักล่าเงาคนหนึ่งอุทาน
ธีร์เงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า เขาเห็น… คนคนหนึ่ง… กำลังลอยลงมาจากเบื้องบน
ร่างนั้นสวมชุดสีขาวบริสุทธิ์ ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ดวงตาเปล่งประกายราวกับดวงดาว และที่สำคัญ… เขากำลังยื่นมือออกมา… กำลังส่งพลังงานอันมหาศาลลงมา
“เป็นไปไม่ได้!” หัวหน้านักล่าเงากล่าวด้วยความตกใจ
ร่างนั้นลอยลงมาหยุดอยู่ตรงหน้าธีร์ และไท…
“นี่มัน…” ธีร์อ้าปากค้าง… เพราะเขาเห็นใบหน้าของคนที่ช่วยเหลือเขา…
มันคือ… ใบหน้าของเขาเอง!
“ท่าน… ท่านคือใคร!” ไทถามด้วยความสงสัย
“ข้าคือ… ผู้ที่จะมาช่วยเหลือ” ชายหนุ่มคนนั้นกล่าว เสียงของเขาฟังดูคุ้นเคยอย่างประหลาด
เขามองไปยังนักล่าเงาด้วยสายตาเย็นชา “พวกเจ้า… รังแกคนอ่อนแอ… สมควรได้รับบทลงโทษ!”
พลัน! ลำแสงสีทองอันทรงพลังก็พุ่งออกมาจากมือของเขา สาดส่องไปทั่วบริเวณ ทำให้นักล่าเงาเหล่านั้นกระเด็นกระดอนไปคนละทิศละทาง
นักล่าเงาตกใจกลัว พวกเขาไม่เคยพบเจอกับพลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้มาก่อน
“ถอย!” หัวหน้านักล่าเงาสั่ง “เราจะกลับมาอีก!”
นักล่าเงาเหล่านั้นรีบหนีหายไปในความมืด
ธีร์มองไปยังชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความงุนงง เขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
“นี่… นี่มันเป็นไปได้อย่างไร” ธีร์พึมพำ
“ท่าน… ท่านมาจากไหน” ไทถาม
ชายหนุ่มคนนั้นมองไปยังธีร์ ดวงตาของเขาอ่อนโยน “ข้า… มาจากอนาคต… เพื่อช่วยเหลือเจ้า”
ธีร์ยิ่งตกใจ เขาไม่เข้าใจคำพูดนั้นเลย “อนาคต?”
“ใช่” ชายหนุ่มคนนั้นกล่าว “พลังที่เจ้ามี… มันคือพลังที่จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่… แต่เจ้ายังอ่อนแอเกินไป… ข้าจึงต้องมาช่วยเจ้า”
ธีร์มองไปยังชายหนุ่มคนนั้นอย่างละเอียด… ใบหน้า… ดวงตา… รอยยิ้ม… มันเหมือนกับเขากำลังมองกระจกเงา
“คุณ… คุณคือผม?” ธีร์ถาม
ชายหนุ่มคนนั้นยิ้ม “ใช่… ธีร์… ข้าคือเจ้า… ในอีกหลายปีข้างหน้า”
ธีร์อึ้งไป เขาไม่รู้จะพูดอะไร ความคิดของเขาสับสนไปหมด
“แต่… ทำไม…” ธีร์ถาม
“เพราะ… โชคชะตาของเรา… เชื่อมโยงกัน” ชายหนุ่มคนนั้นกล่าว “และ… ข้าต้องการให้เจ้า… มีความสุข… กับ ‘เขา’ คนนั้น”
คำว่า ‘เขา’ ทำเอาธีร์รู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาทันที เขาเหลือบมองไปทางไทอย่างรวดเร็ว
ไทเองก็ดูตกใจเช่นกัน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมชายหนุ่มผู้นี้ถึงพูดถึง ‘เขา’
“ข้า… มาเพื่อนำทางเจ้า” ชายหนุ่มคนนั้นกล่าว “และ… เพื่อบอกเจ้าว่า… เจ้าไม่ได้อยู่คนเดียว”
เขายื่นมือออกมา… และแตะที่หน้าผากของธีร์
ทันใดนั้น! ธีร์ก็รู้สึกถึงพลังงานที่ไหลเวียนเข้ามาในร่างกายของเขาอย่างมหาศาล ความเหนื่อยล้าที่เคยมีหายไปหมดสิ้น
“พลังของเจ้า… จะแข็งแกร่งขึ้น” ชายหนุ่มคนนั้นกล่าว “และ… เจ้าจะเข้าใจ… ความหมายของ ‘ความรัก’… ที่แท้จริง”
เขากล่าวเสร็จ ร่างของเขาก็เริ่มเลือนหายไปในแสงสีทอง
“เดี๋ยวก่อน!” ธีร์ตะโกน “คุณจะไปไหน!”
“ข้า… จะรอเจ้า… ที่ปลายทาง” ชายหนุ่มคนนั้นกล่าว ก่อนจะหายลับไปในที่สุด
เหลือเพียงธีร์และไท… ท่ามกลางความเงียบสงัดของหุบเขาแห่งเสียงสะท้อน
ธีร์ยังคงยืนนิ่ง สับสนกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น เขาไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองในอนาคตถึงมาปรากฏตัว แต่เขาก็รู้สึกได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้นภายในตัว
“นั่น… เขาคือใครกันแน่” ไทถาม
ธีร์หันไปมองไท ดวงตาของเขามองลึกเข้าไปในดวงตาของไท “ผม… ผมไม่แน่ใจ… แต่ผมรู้สึกว่า… เขาคือคนที่… กำลังจะนำพาผมไปสู่… ความสุข”
ธีร์มองไปที่ไทอีกครั้ง ความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นภายในใจของเขา มันเป็นความรู้สึกที่อบอุ่นและพิเศษ… ความรู้สึกที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน
การช่วยเหลือที่ไม่คาดคิด… ครั้งนี้… ได้นำพาธีร์ไปสู่ความเข้าใจใหม่… เกี่ยวกับตัวเอง… และเกี่ยวกับอนาคต… ที่อาจจะมี ‘เขา’ คนนั้น… อยู่เคียงข้างเขาตลอดไป…
รักข้ามโลก
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก