แน่นอนครับ นี่คือนิยาย "รักข้ามโลก" สไตล์ Boy Love วาย อารมณ์ดราม่าและโรแมนติก สามตอนตามที่คุณต้องการครับ
บทที่ 13: ความผูกพันที่ก่อตัว
สายลมเย็นยามค่ำคืนพัดพาไอทะเลเข้ามาปะทะใบหน้าของ "ปัณณ์" ดวงตาคู่คมมองออกไปยังผืนน้ำสีดำสนิทเบื้องหน้า ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกถึงความว่างเปล่าที่อธิบายไม่ได้ เขามาอยู่ที่นี่เกือบสองเดือนแล้ว เกาะสวรรค์ที่ "เมฆ" พาเขามาหลบซ่อนจากโลกใบเดิม โลกที่เต็มไปด้วยอันตรายและผู้คนที่เขาไม่ไว้ใจ แต่บนเกาะแห่งนี้ ทุกอย่างกลับแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
"เหนื่อยเหรอ" เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นจากด้านหลัง ปัณณ์หันไปมอง "เมฆ" ยืนเท้าแขนกับราวระเบียง มองดูเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย "ไม่ต้องคิดมากนะ"
ปัณณ์ยิ้มบางๆ "เปล่า แค่คิดถึงบ้าน"
"บ้านของนายอยู่ที่ไหนกันแน่" เมฆถาม น้ำเสียงอ่อนโยน แต่ก็แฝงความอยากรู้อยากเห็นที่ไม่อาจปิดบังได้ "ฉันรู้ว่านายไม่ใช่คนธรรมดา"
ปัณณ์ถอนหายใจยาว "บางที... มันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะอธิบายง่ายๆ" เขาเดินเข้าไปใกล้เมฆ ยืนเคียงข้างกัน มองออกไปยังดวงดาวนับล้านที่ระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้า "แต่ที่แน่ๆ... ที่นี่คือที่ที่ฉันรู้สึกปลอดภัยที่สุด"
เมฆมองปัณณ์ด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "นายเคยเจอเรื่องเลวร้ายมาใช่ไหม"
คำถามนั้นตรงประเด็นจนปัณณ์สะอึกไปชั่วขณะ เขาไม่เคยเล่าเรื่องราวของตัวเองให้ใครฟัง แม้แต่คนที่เขาไว้ใจที่สุด แต่กับเมฆ... ชายหนุ่มที่ดูอ่อนโยนแต่ก็แฝงไปด้วยความแข็งแกร่งบางอย่าง เขากลับรู้สึกอยากจะเปิดใจ
"เคย" ปัณณ์ตอบเสียงเบา "เคยสูญเสีย... เคยถูกทรยศ"
เมฆเอื้อมมือมาวางบนไหล่ของปัณณ์อย่างแผ่วเบา "ไม่ต้องพูดถ้าไม่อยากพูดนะ"
"ขอบคุณ" ปัณณ์ตอบรับด้วยรอยยิ้ม เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่ความอบอุ่นจากมือของเมฆทำให้เขารู้สึกดีขึ้นอย่างประหลาด มันเป็นความรู้สึกที่เขาไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน
วันเวลาบนเกาะแห่งนี้ผ่านไปอย่างเชื่องช้า แต่เต็มไปด้วยความสุข ปัณณ์ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการสำรวจเกาะกับเมฆ พวกเขาออกทะเลด้วยเรือลำเล็ก ตกปลา ดำน้ำดูปะการัง และเดินป่าเข้าไปในส่วนลึกของเกาะที่ยังไม่มีใครเคยไปถึง เมฆสอนปัณณ์เกี่ยวกับพืชพรรณและสัตว์ต่างๆ บนเกาะ ซึ่งปัณณ์ก็เรียนรู้อย่างรวดเร็ว
"นี่คือดอก 'แสงดาว' มันจะบานเฉพาะตอนกลางคืนเท่านั้น" เมฆอธิบายพร้อมชี้ไปยังดอกไม้สีขาวที่กำลังแย้มกลีบอยู่ท่ามกลางความมืด "กลิ่นของมันหอมมากนะ ลองดมสิ"
ปัณณ์ก้มลงไปสูดดมกลิ่นหอมหวานของดอกไม้ "สวยจัง"
"สวยกว่านี้ก็มี" เมฆพูดพลางเหลือบมองปัณณ์ ดวงตาเป็นประกาย
ปัณณ์หน้าแดงเล็กน้อย "พูดอะไรน่ะ"
"พูดความจริง" เมฆหัวเราะเบาๆ "นาย... สวยจริงๆ"
ความสัมพันธ์ของทั้งสองค่อยๆ พัฒนาขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ จากความรู้สึกดีๆ กลายเป็นความผูกพันที่ลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ ปัณณ์พบว่าเขาชอบเวลาที่ได้อยู่ใกล้เมฆ ชอบเสียงหัวเราะของเขา ชอบแววตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจ และที่สำคัญ... เขาชอบเวลาที่เมฆมองเขา ราวกับว่าเขาคือคนเดียวในโลก
คืนหนึ่ง ขณะที่ทั้งสองนั่งอยู่ริมหาด ดูดาวตก เมฆก็เอื้อมมือมาจับมือปัณณ์ ปัณณ์สะดุ้งเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้สะบัดมือออก
"ปัณณ์" เมฆเรียกชื่อเขา น้ำเสียงจริงจัง "ฉัน... ฉันชอบนายนะ"
หัวใจของปัณณ์เต้นแรงราวกับจะทะลุออกมานอกอก เขาไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งจะมีคนพูดแบบนี้กับเขา "ฉัน... ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน" เขาตอบเสียงสั่น
เมฆยิ้มกว้าง รอยยิ้มที่ทำให้โลกของปัณณ์สดใสขึ้นมาทันที "จริงๆ เหรอ"
"จริงๆ" ปัณณ์ยืนยัน "ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนเลย"
เมฆค่อยๆ เลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ จนปลายจมูกของทั้งสองสัมผัสกัน "ฉันก็เหมือนกัน"
แล้วริมฝีปากของทั้งสองก็ประกบกันอย่างแผ่วเบา เป็นจุมพิตที่อ่อนหวานและเต็มไปด้วยความรู้สึกที่อัดอั้นมานาน ปัณณ์รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน มีเพียงเขากับเมฆ และความรักที่เพิ่งจะเบ่งบาน
หลังจากคืนนั้น ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ยิ่งแนบแน่นขึ้น พวกเขาใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น แสดงความรักต่อกันอย่างเปิดเผย ปัณณ์เริ่มรู้สึกว่าเกาะแห่งนี้คือบ้านจริงๆ และเมฆคือคนที่ใช่สำหรับเขา
แต่ถึงแม้จะมีความสุข ปัณณ์ก็ยังคงมีความกังวลซ่อนอยู่ เขารู้ดีว่าตัวเองไม่ได้มาจากโลกนี้ และอาจจะมีอันตรายรอเขาอยู่ข้างนอกเสมอ เขาไม่แน่ใจว่าเมฆจะรับได้หรือไม่ หากเขารู้ความจริงทั้งหมด
"เมฆ" ปัณณ์เอ่ยขึ้นมาวันหนึ่ง ขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งเรือเล่นอยู่กลางทะเล "ถ้านายรู้ว่าฉัน... ไม่ใช่คนธรรมดา นายจะยังรักฉันอยู่ไหม"
เมฆหันมามองปัณณ์ด้วยความแปลกใจ "หมายความว่ายังไง"
ปัณณ์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เมฆฟัง เรื่องราวของโลกที่เขาจากมา โลกที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย พลังพิเศษ และองค์กรลับที่ตามล่าเขา
เมฆนั่งฟังอย่างตั้งใจ ใบหน้าเรียบเฉย แต่ปัณณ์สัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา
เมื่อปัณณ์เล่าจบ เมฆก็เงียบไปนานจนปัณณ์เริ่มใจเสีย
"นาย... ไม่กลัวฉันเหรอ" ปัณณ์ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
เมฆหันมาสบตาปัณณ์ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย "ฉัน... ฉันไม่เข้าใจทุกอย่างที่นายเล่ามา" เขายอมรับ "แต่ฉันรู้ว่านายเป็นคนดี และนายก็ไม่เคยทำร้ายใคร"
"แต่ฉันอาจจะเป็นอันตรายได้นะ" ปัณณ์ย้ำ
"อันตรายมาจากไหน" เมฆถาม "มาจากคนที่ตามล่าตัวนายใช่ไหม"
ปัณณ์พยักหน้า "ใช่"
เมฆกุมมือปัณณ์ไว้แน่น "ไม่ว่านายจะเป็นใครมาจากไหน ฉันก็รักนาย ปัณณ์" น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและมั่นคง "และฉันจะอยู่ข้างๆ นายเสมอ"
คำพูดของเมฆเหมือนน้ำทิพย์ที่ชโลมใจปัณณ์ เขารู้สึกอบอุ่นใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความรักของเมฆทำให้เขากล้าที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง
"ขอบคุณนะเมฆ" ปัณณ์กล่าวด้วยน้ำตาที่คลอหน่วย "ขอบคุณที่เชื่อใจฉัน"
"เราจะผ่านมันไปด้วยกัน" เมฆบอกพร้อมยิ้มให้ "ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้"
แม้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะแข็งแกร่งขึ้น แต่ปัณณ์ก็ยังคงรู้สึกถึงอันตรายที่อาจจะคืบคลานเข้ามา เขาไม่รู้ว่าเหล่าศัตรูจะตามหาเขาเจอเมื่อไหร่ แต่เขาก็พร้อมที่จะสู้ เพื่อปกป้องเมฆ และเพื่อปกป้องความรักที่เพิ่งจะก่อตัวขึ้นนี้
รักข้ามโลก
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก