บทที่ 15: ภัยคุกคามที่ซ่อนเร้น
"ท่านประธาน" ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิท ก้มศีรษะลงอย่างนอบน้อม "เราจับตัวปัณณ์มาได้แล้วครับ"
"ดีมาก" เสียงแหบพร่าดังมาจากเงาในห้องทำงานขนาดใหญ่ "นำตัวเขามาที่นี่"
ชายหนุ่มพยักหน้า และเดินออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงความมืดมิดและความเยือกเย็น
ปัณณ์ถูกจับมัดไว้กับเก้าอี้ในห้องที่ดูเหมือนจะเป็นคุก เขาเจ็บที่ไหล่ และรู้สึกอ่อนเพลีย แต่สิ่งที่ทำให้เขากังวลที่สุดคือเมฆ
"เมฆ..." ปัณณ์พึมพำชื่อของคนรัก
เขาไม่รู้ว่าเมฆเป็นอะไรบ้าง หลังจากที่เขาถูกจับตัวไป เขาหวังเพียงว่าเมฆจะปลอดภัย
ประตูห้องถูกเปิดออก ชายในชุดสูทสีดำเดินเข้ามา พร้อมกับบุรุษร่างสูงใหญ่ที่ปัณณ์จำได้ทันที
"ท่านประธาน" ปัณณ์พูด น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
"สวัสดี ปัณณ์" ชายที่ถูกเรียกว่าท่านประธาน เดินเข้ามาใกล้ ยิ้มอย่างเยือกเย็น "ดีใจที่เราได้เจอกันอีกครั้ง"
"คุณต้องการอะไรจากผม" ปัณณ์ถาม
"แน่นอนว่าต้องการพลังของนาย" ท่านประธานตอบ "พลังที่นายครอบครองเป็นสิ่งที่ฉันตามหามาตลอด"
"ผมไม่มีวันให้คุณ" ปัณณ์ยืนกราน
"จริงเหรอ" ท่านประธานหัวเราะ "ฉันคิดว่านายคงจะเปลี่ยนใจหลังจากที่ฉันบอกข่าวบางอย่างให้นายฟัง"
ท่านประธานหันไปมองชายในชุดสูทสีดำ "บอกเขา"
"คุณเมฆ... ที่นายห่วงใยนักหนา" ชายในชุดสูทสีดำพูด "ตอนนี้กำลังจะได้รับบทลงโทษ เพราะช่วยเหลือนาย"
หัวใจของปัณณ์หล่นวูบ "ไม่จริง!"
"จริงสิ" ท่านประธานพูด "นายรู้ใช่ไหมว่าครอบครัวของฉันเคยช่วยครอบครัวของนายไว้ ฉันก็เหมือนพ่อคนที่สองของนายนะ ปัณณ์"
"คุณมันปีศาจ!" ปัณณ์ตะโกน
"อย่าใช้คำพูดหยาบคายกับฉัน" ท่านประธานขู่ "ถ้าอยากให้เด็กคนนั้นปลอดภัย นายต้องให้ความร่วมมือกับฉัน"
ปัณณ์กำหมัดแน่น เขารู้สึกสิ้นหวัง แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้
"ผมจะร่วมมือกับคุณ ก็ต่อเมื่อคุณปล่อยเมฆไป" ปัณณ์ต่อรอง
"แน่นอน" ท่านประธานยิ้ม "แต่ต้องให้แน่ใจว่านายจะไม่โกหกฉัน"
ท่านประธานสั่งให้คนของเขาพาปัณณ์ไปยังห้องทดลอง ที่นั่นเขาพบว่าเมฆถูกจับมัดไว้เช่นกัน แต่ดูเหมือนจะไม่ได้บาดเจ็บมากนัก
"เมฆ!" ปัณณ์ร้อง
"ปัณณ์!" เมฆตอบ
"นายมาแล้ว" ท่านประธานกล่าว "ตอนนี้เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า"
ท่านประธานสั่งให้ลูกน้องของเขาเริ่มกระบวนการดึงพลังออกจากตัวปัณณ์ มันเป็นกระบวนการที่เจ็บปวดอย่างแสนสาหัส ปัณณ์กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด
"ฉันขอร้อง ปล่อยเขาไป!" ปัณณ์ตะโกน
"นายคิดว่าฉันจะปล่อยไปง่ายๆ รึไง" ท่านประธานหัวเราะ "นายคือเครื่องมือของฉัน"
เมฆพยายามดิ้นรน เขารู้สึกถึงพลังงานที่ไหลออกจากตัวปัณณ์ มันทำให้เขารู้สึกอ่อนแรงลงไปด้วย
"อย่า... อย่าทำแบบนี้" เมฆพูดเสียงแผ่ว
แต่ท่านประธานไม่สนใจ เขาสั่งให้กระบวนการดำเนินต่อไป
ในขณะเดียวกัน ที่เกาะสวรรค์ของปัณณ์และเมฆ
"ฉันจะปล่อยให้นายอยู่เฉยๆ ไม่ได้" เมฆพูดกับตัวเอง "ฉันต้องไปช่วยปัณณ์"
เมฆรวบรวมกำลังที่เหลืออยู่ เขาจำได้ว่าปัณณ์เคยสอนวิธีใช้พลังงานบางอย่างให้เขา ซึ่งอาจจะไม่มากเท่าปัณณ์ แต่ก็อาจจะเพียงพอที่จะช่วยเขาได้
เมฆพยายามรวบรวมพลังงานรอบตัว และใช้มันในการสร้างความปั่นป่วนเล็กๆ น้อยๆ เขาหวังว่ามันจะเพียงพอที่จะเปิดทางให้เขาหนีออกไปได้
ผ่านไปไม่นาน ปัณณ์ก็หมดสติไป เขาไม่สามารถทนต่อความเจ็บปวดได้อีกต่อไป
"ปลุกเขาขึ้นมา" ท่านประธานสั่ง
แต่ทันใดนั้นเอง ประตูห้องทดลองก็ถูกเปิดออกอย่างแรง
"เมฆ!" ปัณณ์ร้องเมื่อเห็นเมฆยืนอยู่ตรงนั้น
"ฉันมาแล้ว ปัณณ์" เมฆพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตั้งใจ
กลุ่มคนชุดดำรีบเข้ามาขวางเมฆ แต่เมฆก็สามารถหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่ว
"นาย... นายมีพลังได้ยังไง" ท่านประธานถามอย่างตกใจ
"ปัณณ์สอนฉัน" เมฆตอบ "และฉันจะใช้พลังนี้... เพื่อช่วยปัณณ์"
เมฆใช้พลังที่เขามีในการสร้างความสับสนวุ่นวายให้กับกลุ่มคนชุดดำ เขาอาจจะไม่มีพลังมากเท่าปัณณ์ แต่ความมุ่งมั่นของเขาทำให้เขาสามารถต่อสู้ได้อย่างสูสี
ปัณณ์ที่ฟื้นขึ้นมา เห็นเมฆกำลังต่อสู้เพื่อเขา เขารู้สึกซาบซึ้งใจอย่างบอกไม่ถูก
"เมฆ..." ปัณณ์พึมพำ
แม้จะอ่อนแรง ปัณณ์ก็พยายามที่จะรวบรวมพลังที่เหลืออยู่
"ฉันจะช่วยนายเองเมฆ" ปัณณ์พูด
ปัณณ์และเมฆร่วมมือกันต่อสู้กับกลุ่มคนชุดดำ พวกเขาอาจจะเสียเปรียบในเรื่องจำนวนและกำลัง แต่ความรักและความผูกพันระหว่างพวกเขา ทำให้พวกเขามีพลังที่แข็งแกร่งกว่าเดิม
ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ปัณณ์และเมฆสามารถหลบหนีออกจากห้องทดลองได้
"ไปเร็ว!" ปัณณ์กระชากแขนเมฆ
ทั้งสองวิ่งหนีไปตามทางเดินที่มืดมิด พวกเขาได้ยินเสียงตะโกนและเสียงฝีเท้าตามหลังมา
"เราต้องออกจากที่นี่ให้ได้" ปัณณ์กล่าว
"ฉันรู้" เมฆตอบ "เราจะไปด้วยกัน"
แม้จะหนีออกมาได้ แต่ปัณณ์ก็รู้ดีว่าภัยคุกคามยังไม่หมดไป ท่านประธานจะไม่ยอมปล่อยให้เขาไปง่ายๆ
"ฉันขอโทษนะเมฆ" ปัณณ์กล่าว "ที่พาอันตรายมาให้"
"ไม่เป็นไร" เมฆตอบ "เราคือคนรักกัน ฉันจะอยู่เคียงข้างนายเสมอ"
ปัณณ์มองเมฆด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความหวัง เขาเชื่อว่าตราบใดที่พวกเขามีกันและกัน พวกเขาก็จะสามารถผ่านพ้นอุปสรรคนี้ไปได้
แต่ภารกิจนี้ยังไม่จบสิ้น การต่อสู้กับอำนาจมืดของท่านประธาน เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
รักข้ามโลก
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก