ตอนที่ 26 — การเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย

"ทายาทของตระกูล?" รวินท์ทวนคำด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ เขาหันไปมองพราวที่ใบหน้าซีดลงกว่าเดิมอีก ดวงตาของเธอมองมาที่เขาด้วยความกังวลที่ชัดเจน

"ค่ะคุณรวินท์ ท่านประธานใหญ่... ท่านบอกว่าท่านมีข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ... 'ทายาทคนสุดท้าย' ของตระกูลที่หายสาบสูญไปเมื่อหลายสิบปีก่อน..." ‌วิภาเล่าต่อด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ท่านบอกว่า... ท่านกำลังจะเปิดเผยตัวตนของทายาทคนนั้นในงานเลี้ยงใหญ่คืนนี้..."

รวินท์ยืนนิ่งราวกับถูกสาป ภาพของเด็กชายกันต์ที่เขามองเห็นในรูปถ่าย กลับซ้อนทับกับภาพในอดีตที่เขาเคยได้ยินเรื่องราวของทายาทตระกูลที่หายสาบสูญไปอย่างลึกลับ เมื่อหลายสิบปีก่อน เป็นไปได้หรือไม่... ว่าเด็กชายกันต์... ​ลูกของเขากับพราว... คือทายาทคนนั้น?

"เป็นไปไม่ได้..." รวินท์พึมพำกับตัวเอง พลางยกมือขึ้นกุมขมับ เขาเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับทายาทของตระกูลที่ถูกลักพาตัวไปเมื่อยังเด็ก แต่เขาไม่เคยคิดเชื่อมโยงกับเรื่องนี้เลย

"คุณรวินท์คะ... คุณพ่อของคุณ... ท่านเคยเล่าเรื่องนี้ให้ฟังบ้างไหมคะ?" ‍พราวน้ำเสียงสั่นเครือ ถามอย่างอึ้งๆ

รวินท์ส่ายหน้าช้าๆ "ไม่เคย... คุณพ่อไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลย... ท่านเก็บเรื่องนี้เป็นความลับมาตลอด..."

"ถ้ากันต์คือทายาทคนนั้นจริง... แล้วมันจะหมายความว่ายังไงคะ?" พราวนัยน์ตาเต็มไปด้วยความสับสน

"หมายความว่า... แผนการทั้งหมดของฉัน... ‌มันยิ่งซับซ้อนกว่าที่คิด..." รวินท์พูดด้วยน้ำเสียงที่หนักอึ้ง เขาหันไปมองพราวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "ฉัน... ฉันขอโทษนะพราว... ที่ทำให้เธอต้องมาเจอเรื่องแบบนี้..."

"ตอนนี้เราต้องคิดถึงเรื่องของกันต์ก่อนค่ะ" พราวยื่นมือไปแตะแขนรวินท์เบาๆ "เราต้องหาทางพิสูจน์ความจริงให้ได้ก่อนงานเลี้ยงคืนนี้..."

รวินท์พยักหน้าเห็นด้วย ‍เขารู้ดีว่าเวลาเหลือน้อยเต็มที เขาต้องรีบหาหลักฐานมาสนับสนุนคำพูดของเขา และที่สำคัญที่สุด คือต้องปกป้องลูกชายของเขาจากอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้น

คืนนั้น... บรรยากาศในงานเลี้ยงใหญ่ของตระกูล "รัตนโกวิท" เต็มไปด้วยความตึงเครียด ผู้คนมากมายในวงสังคมชั้นสูงมารวมตัวกันเพื่อรอคอยการเปิดเผยความลับครั้งใหญ่ของท่านประธานใหญ่ ​ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นบุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการธุรกิจ

รวินท์ยืนอยู่ข้างๆ พราวที่สวมชุดราตรีสีแดงเพลิงงดงาม ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความกังวล แต่ก็มีความเข้มแข็งซ่อนอยู่ เขาจับมือเธอแน่น เป็นการให้กำลังใจซึ่งกันและกัน

"ฉันไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตของฉันจะมาถึงจุดนี้..." รวินท์กระซิบกับพราว "ฉันเคยคิดว่าฉันกำลังจะทำลายเธอ... ​แต่สุดท้าย... ฉันกลับกำลังจะปกป้องเธอ... และปกป้องลูกของเรา..."

"ฉันก็เหมือนกันค่ะ" พราวยิ้มตอบ "ฉันคิดว่าฉันจะถูกคุณทำลาย... แต่สุดท้าย... ฉันกลับได้ทุกอย่างกลับคืนมา..."

ทันใดนั้นเอง เสียงของผู้ประกาศข่าวก็ดังขึ้น ​"ขอเรียนเชิญท่านประธานใหญ่ของตระกูลรัตนโกวิท ขึ้นกล่าวบนเวทีครับ!"

ท่านประธานใหญ่ ชายชราวัยเกือบแปดสิบปี เดินขึ้นเวทีด้วยท่าทีสง่างาม แม้ว่าร่างกายจะเริ่มร่วงโรยไปตามวัย แต่แววตาของท่านยังคงฉายประกายแห่งอำนาจและความสุขุม

"สวัสดีครับท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน" ท่านประธานใหญ่กล่าวทักทาย "วันนี้ ผมมีความยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะเปิดเผยความลับครั้งสำคัญของตระกูลรัตนโกวิท... ความลับที่ถูกซุกซ่อนไว้มานานหลายสิบปี..."

ท่านประธานใหญ่เว้นจังหวะ ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นยิ่งขึ้น "เมื่อหลายสิบปีก่อน... ทายาทคนสุดท้ายของตระกูลรัตนโกวิท... ได้หายสาบสูญไปอย่างลึกลับ... ซึ่งสร้างความเสียใจให้กับครอบครัวของเราเป็นอย่างมาก..."

เสียงฮือฮาเริ่มดังขึ้นในหมู่ผู้ร่วมงาน ทุกคนตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ

"แต่ในวันนี้..." ท่านประธานใหญ่เงยหน้าขึ้นมองไปยังรวินท์และพราวที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน "ผมมีความยินดีที่จะแจ้งให้ทุกท่านทราบว่า... ทายาทคนนั้น... ได้กลับมาแล้ว!"

ท่านประธานใหญ่ชี้มือไปยังรวินท์ "และทายาทผู้เป็นที่รักของพวกเรา... ก็คือ... คุณรวินท์ รัตนโกวิท!"

เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วห้อง แต่รวินท์และพราวกลับนิ่งอึ้ง พวกเขาไม่ได้คาดคิดว่าท่านประธานใหญ่จะเปิดเผยเรื่องนี้ในลักษณะนี้

"แต่เดี๋ยวก่อนครับ!" ท่านประธานใหญ่เอ่ยขึ้นอีกครั้ง ราวกับจะเพิ่มความตื่นเต้น "ยังมีเรื่องที่น่าตื่นเต้นยิ่งกว่านั้นอีก!"

ท่านประธานใหญ่หันไปมองยังบุคคลที่กำลังเดินเข้ามาในงานเลี้ยงด้วยท่าทีสง่างาม บุคคลนั้นคือ 'คุณหญิงนภัสสร' มารดาของรวินท์ ผู้ที่เคยเป็นศัตรูตัวฉกาจของพราว

"และทายาทโดยตรง... ผู้ที่จะสืบทอดอำนาจของตระกูลรัตนโกวิทต่อไป... ก็คือ... 'เด็กชายกันต์' รัตนโกวิท!"

คำพูดนั้น ทำให้ทุกคนในงานเลี้ยงตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจ รวินท์และพราวมองหน้ากันอย่างไม่เชื่อสายตา นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?

คุณหญิงนภัสสรเดินตรงมายังเวทีด้วยรอยยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์ เธอโอบกอดท่านประธานใหญ่ไว้ ก่อนจะหันไปมองพราวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

"คุณหญิงครับ... นี่มันเรื่องอะไรกันครับ?" รวินท์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

"เรื่องมันก็ง่ายๆ ค่ะคุณรวินท์" คุณหญิงนภัสสรตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เด็กชายกันต์... คือทายาทของตระกูลเรา... และฉัน... คือผู้ดูแลผลประโยชน์ของเขา... จนกว่าเขาจะโตขึ้น..."

"หมายความว่ายังไงครับ!?" รวินท์เริ่มโกรธ

"หมายความว่า... พราว... เธอก็แค่ผู้หญิงที่ใช้ลูกของเธอ... มาเกาะแกะกับลูกชายฉัน... เพื่อหวังผลประโยชน์... เท่านั้นเอง!" คุณหญิงนภัสสรพูดจาดูถูกพราวอย่างไม่ไว้หน้า

คำพูดนั้นทำให้พราวเจ็บปวดจนน้ำตาไหลออกมา เธอหันไปมองรวินท์ด้วยความผิดหวัง

"ไม่จริงนะครับคุณแม่! กันต์คือลูกของผมกับพราว!" รวินท์ตะโกนกลับด้วยความโกรธ

"แต่เอกสารที่ฉันมี... มันพิสูจน์ได้ว่า... กันต์คือทายาทของตระกูลรัตนโกวิท... และพ่อของเขาก็คือ... คุณพ่อของเธอ... ท่านประธานใหญ่... ไม่ใช่รวินท์!" คุณหญิงนภัสสรพูดพลางยื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้ท่านประธานใหญ่

ท่านประธานใหญ่รับเอกสารมาอ่านอย่างพิจารณา ใบหน้าของท่านเริ่มเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้น

"นี่มัน... เป็นไปได้ยังไง..." ท่านประธานใหญ่พึมพำ

รวินท์และพราวมองเอกสารนั้นด้วยความตกใจ พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมเรื่องราวถึงได้พลิกผันไปได้ขนาดนี้

"ท่านประธานใหญ่คะ... ดิฉันมีหลักฐาน... ที่จะพิสูจน์ว่า... เด็กชายกันต์... คือลูกของคุณรวินท์... และพราว..." ทันใดนั้น เสียงของ 'อรพรรณ' อดีตเพื่อนสนิทของพราว ก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

อรพรรณเดินเข้ามาในงานเลี้ยงด้วยใบหน้าซีดเผือด เธอถือซองเอกสารบางอย่างในมือ

"อรพรรณ! เธอมาทำอะไรที่นี่!" พราวอุทานด้วยความตกใจ

"ฉัน... ฉันมาเพื่อบอกความจริงค่ะ" อรพรรณพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ความจริงที่ฉันเก็บงำมาตลอด... ความจริงเกี่ยวกับ... พ่อที่แท้จริงของเด็กชายกันต์..."

รวินท์และพราวมองหน้าอรพรรณด้วยความหวังปนความกังวล พวกเขาไม่รู้ว่าความจริงที่อรพรรณจะเปิดเผยนั้น จะช่วยพวกเขาได้หรือไม่ หรือจะยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีก...