“คุณหมออรทัย?” รินดากล่าวเสียงสั่น พลางเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีดกับภาพตรงหน้า หญิงสาวที่เธอเพิ่งจะรับรู้ว่าคือคนที่ทำลายชีวิตของเธอ กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะมีความหมายแฝงอยู่
คุณหมออรทัยก้าวเข้ามาในห้องอย่างช้าๆ ดวงตาของเธอจ้องมองมาที่รินดาอย่างไม่วางตา ราวกับกำลังประเมินปฏิกิริยาของอีกฝ่าย
“ตกใจเหรอจ๊ะ รินดา?” คุณหมออรทัยกล่าวเสียงหวาน แต่แฝงไปด้วยความเย็นเยียบที่ทำให้รินดาขนลุก “ไม่คิดเลยใช่ไหม ว่าพี่จะเป็นคนทำเรื่องทั้งหมดนี้”
รินดาอ้าปากค้าง ไม่สามารถเอ่ยคำใดออกมาได้ คำพูดที่รุนแรงและความจริงอันโหดร้ายที่เพิ่งจะถูกเปิดเผย ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ
“พี่… พี่รู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่?” รินดาถามเสียงแหบพร่า
“พี่… รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอจ้ะ” คุณหมออรทัยเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ “ตั้งแต่เธอเข้ามาในโรงพยาบาลนี้ พี่ก็จับตามองเธอมาตลอด”
ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง หมอคิมเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งขรึม เมื่อเห็นคุณหมออรทัยอยู่ที่นี่ เขาก็ขมวดคิ้วแน่น
“คุณหมออรทัย! มาทำอะไรที่นี่?” หมอคิมถามเสียงเข้ม
คุณหมออรทัยหันไปมองหมอคิมด้วยรอยยิ้มเยาะ “อ้าว… คิมเองเหรอจ๊ะ กำลังจะไปรับคนสวยของนายใช่ไหม?”
“ผมบอกให้คุณออกไป!” หมอคิมกล่าวเสียงดัง
“ใจเย็นสิจ๊ะ คิม” คุณหมออรทัยยังคงยิ้ม “พี่แค่มาแสดงความยินดีกับรินดา ที่ได้รู้ความจริงทั้งหมด”
“ความจริงที่เธอเป็นคนสร้างขึ้นมาเองน่ะสิ!” หมอคิมสวนกลับทันควัน
รินดาได้แต่นั่งมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าด้วยความสับสน เธอรู้สึกราวกับตัวเองกำลังติดอยู่ในฝันร้ายที่ไม่มีวันตื่น
“ไม่ต้องมาพูดจาใส่ร้ายพี่นะ คิม” คุณหมออรทัยกล่าว “พี่แค่อยากจะเตือนรินดาไว้เท่านั้นเอง ว่าอย่าหลงไปกับคำพูดของคนอื่น จนกว่าจะเห็นความจริงด้วยตาตัวเอง”
“ความจริงที่เธอหลอกลวงมาตลอดสิบปีน่ะเหรอ?” หมอคิมกล่าวเสียงเย็น “เธอคิดว่ารินดาจะหลงกลเธออีกครั้งงั้นเหรอ?”
“ก็ไม่แน่หรอกนะ” คุณหมออรทัยยักไหล่ “บางที… คนเราก็อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตัวเองอยากจะเชื่อ”
รินดาตัดสินใจว่าเธอต้องพูด เธอต้องเผชิญหน้ากับความจริงนี้
“คุณหมออรทัยคะ” รินดาเอ่ยขึ้น “ฉัน… ฉันไม่เข้าใจเลยค่ะ ว่าทำไมคุณถึงต้องทำกับฉันแบบนี้”
คุณหมออรทัยหันมามองรินดาด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป จากที่เคยเป็นรอยยิ้มเยาะ กลายเป็นแววตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง “ทำไมเหรอ? ก็เพราะเธอ… ทำลายทุกอย่างของฉันไง!”
“ฉัน… ฉันไม่เคยทำอะไรคุณเลยนะคะ!” รินดากล่าวเสียงสูง
“เธอไม่เคยทำอะไรฉัน? ฮ่าๆๆ!” คุณหมออรทัยหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง “เธอแย่งทุกอย่างไปจากฉัน! ตำแหน่ง… ความรัก… แม้กระทั่งอนาคตของฉัน!”
“คุณกำลังพูดถึงอะไรคะ?” รินดาถามด้วยความงุนงง
“ฉันกำลังพูดถึง… คิม!” คุณหมออรทัยชี้ไปที่หมอคิม “เขาเคยรักฉัน! แต่พอเธอเข้ามา… ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป! เขาหันไปรักเธอ… และทิ้งฉันให้เจ็บปวด!”
รินดาอึ้งไป คำพูดของคุณหมออรทัยทำให้เธอเข้าใจอะไรบางอย่างมากขึ้น
“แล้ว… เรื่องทุนการศึกษา… เรื่องที่ทำให้ฉันต้องออกจากมหาวิทยาลัย… นั่นก็เพราะคุณ… ต้องการจะกำจัดฉัน… เพราะคุณอิจฉาฉัน… ที่ได้ความรักจากคุณคิม… อย่างนั้นเหรอคะ?” รินดาถามเสียงสั่น
“ใช่!” คุณหมออรทัยตะโกน “ฉันทนไม่ได้! ทนไม่ได้ที่เธอจะมีความสุข! ทนไม่ได้ที่เธอจะได้ทุกอย่างไปจากฉัน! ดังนั้น… ฉันก็เลยต้องกำจัดเธอออกไป!”
หมอคิมก้าวเข้ามาประชิดตัวรินดา ราวกับจะปกป้องเธอ “ผมไม่เคยรักคุณ! ตั้งแต่แรก! ผมแค่รู้สึกผิด… เพราะผมเคยให้ความหวังคุณ! แต่คุณต่างหาก… ที่เป็นคนเห็นแก่ตัว! ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ!”
“คนเห็นแก่ตัวอย่างนั้นเหรอ?” คุณหมออรทัยตวาดกลับ “แล้วเธอ… รินดา… เธอดีมาจากไหน? เธอก็แค่เด็กสาวที่เอาแต่ใจตัวเอง! ได้ดีเพราะมีคนคอยช่วยเหลือ! เธอไม่มีวันเข้าใจความเจ็บปวดของฉันหรอก!”
“ความเจ็บปวดที่เธอสร้างขึ้นมาเองต่างหาก!” หมอคิมกล่าวเสียงดัง “เธอคือคนที่เลือกเส้นทางนี้เอง! เธอเลือกที่จะทำร้ายคนอื่น! เธอเลือกที่จะเป็นปีศาจร้าย!”
“พอแล้ว!” รินดาตะโกนขึ้น “ฉันไม่ต้องการฟังอะไรอีกแล้ว!”
เธอหันไปมองหมอคิมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ “ขอบคุณค่ะ… ที่คุณเปิดเผยความจริงให้ฉัน”
หมอคิมมองรินดาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก “ผม… ผมขอโทษนะรินดา… ที่ทำให้เธอต้องเจ็บปวดมาตลอด”
“ไม่เป็นไรค่ะ” รินดาตอบ “อย่างน้อย… ตอนนี้ฉันก็รู้แล้วว่าใครคือคนที่รักฉันจริงๆ”
คุณหมออรทัยมองทั้งสองคนด้วยความโกรธแค้น “พวกเธอ… พวกเธอจะเสียใจ!”
ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของหมอคิมที่ดังขึ้นก่อนหน้านี้ ก็ดังขึ้นอีกครั้ง เขารับสายด้วยใบหน้าเคร่งเครียด
“ครับ… ครับ… เข้าใจแล้วครับ” หมอคิมวางสาย “รินดา… คุณหมออรทัย… ตำรวจกำลังจะมา”
คุณหมออรทัยหน้าซีดเผือด “ตำรวจ? มาทำไม?”
“มาจับกุมคุณไง” หมอคิมกล่าวเสียงเย็น “ข้อหาทำลายชื่อเสียง… หลอกลวง… และพยายามทำร้ายร่างกายผู้อื่น”
คุณหมออรทัยยืนตัวแข็งทื่อ ราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน
“เป็นไปไม่ได้!” คุณหมออรทัยตะโกน “พวกแกจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้!”
เธอหันไปมองรินดาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาต “ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไปง่ายๆ!”
แต่ก่อนที่คุณหมออรทัยจะทำอะไรได้ เสียงไซเรนของรถตำรวจก็ดังใกล้เข้ามา ร่างของเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนายบุกเข้ามาในห้อง
“คุณอรทัย… กรุณามากับเราด้วยครับ” เจ้าหน้าที่ตำรวจกล่าว
คุณหมออรทัยถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจควบคุมตัวไป ท่ามกลางเสียงโต้เถียงและดิ้นรนของเธอ
เมื่อทุกอย่างสงบลง รินดาก็หันไปมองหมอคิมด้วยสายตาที่อ่อนโยน
“ฉัน… ฉันยังรู้สึกสับสนอยู่มากเลยค่ะ” รินดากล่าว
หมอคิมเดินเข้ามาใกล้ รวบตัวรินดาเข้ามากอดแน่น “ไม่เป็นไรนะ… ตอนนี้… ทุกอย่างจะดีขึ้นแล้ว”
รินดาซบหน้าลงกับอกของหมอคิม สัมผัสที่อบอุ่นและปลอบโยนของเขา ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย
“ฉัน… ฉันรักคุณนะคะ” รินดากล่าวเสียงแผ่วเบา
หมอคิมกระชับอ้อมกอด “ผมก็รักเธอ… รักเธอมาตลอด… แม้ในวันที่ผมต้องทำร้ายเธอ… ผมก็ยังรักเธอ”
ริมฝีปากของทั้งสองประกบกันอย่างแผ่วเบา เป็นการจุมพิตที่เต็มไปด้วยความรัก ความเข้าใจ และการให้อภัย
“แต่นั่น… ก็หมายความว่า… คุณ… รู้ความจริงทั้งหมด… มาตลอด?” รินดาเอ่ยถามหลังจากผละออกจากอ้อมกอด
“ใช่…” หมอคิมตอบ “พี่รู้… พี่เห็นเธอทรมาน… พี่อยากจะเข้าไปช่วยเหลือ… แต่พี่ก็รู้ว่าเธอต้องการจะหาความจริงด้วยตัวเอง… พี่จึงได้แต่เฝ้ารอ… และคอยดูจังหวะ… จนกระทั่ง… พี่มีหลักฐานเพียงพอ… ที่จะเปิดโปงเธอ… คนนั้น”
“แต่… ทำไม… ทำไมคุณถึง… ทำร้ายฉัน… ในตอนแรก?” รินดาถามด้วยความสงสัย
“ก็เพราะ… พี่ไม่ต้องการให้เธอ… ไปเจอ… ความจริง… ที่เธอ… ยังไม่พร้อม… ที่จะรับ… พี่เลย… ได้แต่… ทำเป็น… ไม่สนใจ… ไม่รับรู้… เพื่อ… ให้เธอ… ได้… มี… โอกาส… ในชีวิต… ของเธอ… เอง… อีกครั้ง…” หมอคิมตอบ “พี่… ไม่เคย… ต้องการ… ที่จะ… ทำให้เธอ… เจ็บปวด… เลย… ในชีวิต… ของพี่… รินดา…”
รินดายิ้มออกมา น้ำตาที่ไหลลงมานั้นไม่ใช่หยาดน้ำตาแห่งความเจ็บปวดอีกต่อไป แต่มันคือน้ำตาแห่งความโล่งใจและความสุข
“ฉัน… เข้าใจแล้วค่ะ” รินดากล่าว “ขอบคุณนะคะ… ที่รักฉันเสมอมา”
“พี่รักเธอ… มากกว่าสิ่งใดในโลกนี้” หมอคิมกล่าว
แต่แล้ว… จู่ๆ ประตูห้องก็เปิดออกอีกครั้ง คราวนี้เป็นพยาบาลสาวคนหนึ่งที่ยืนอยู่หน้าประตู ใบหน้าของเธอซีดเผือด
“คุณหมอคะ… เกิดเรื่องแล้วค่ะ!” พยาบาลสาวกล่าวเสียงสั่น “คุณหมออรทัย… เธอ… เธอหายตัวไปจากห้องขังแล้วค่ะ!”
หมอผ่าตัดที่คลั่งรักที่สุด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก