"ไม่คิดเลยว่าชีวิตฉันจะต้องมาตกอับถึงเพียงนี้..." เสียงกระซิบแผ่วเบาหลุดออกจากริมฝีปากของเพียงขวัญ ขณะที่เธอก้มหน้ามองกองเอกสารที่กระจัดกระจายเกลื่อนพื้นห้องทำงานอันโอ่อ่าราวกับรังของเหยี่ยวร้าย
เพียงขวัญไม่เคยคิดว่าตัวเองจะอยู่ในสถานะ "เมียจำเป็น" ของ "อัคนี" ชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของอาณาจักรธุรกิจที่แผ่ขยายไปทั่วทุกมุมเมือง ความเย็นชาของเขาเหมือนกำแพงเหล็กที่กั้นขวางทุกสิ่ง แม้แต่สายตาที่มองมายังเธอ ก็ปราศจากความรู้สึกใดๆ ราวกับเธอก็เป็นเพียงวัตถุชิ้นหนึ่งที่ถูกซื้อมาด้วยเงิน
"ทำไมต้องเป็นฉัน..." เธอพึมพำกับตัวเอง หยาดน้ำตาใสไหลรินอาบแก้มร้อนผ่าว การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่ความสุขที่วาดฝัน แต่มันคือพันธนาการที่ถูกยัดเยียดมาพร้อมกับความลับที่เธอไม่เข้าใจ
ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น สองสามครั้ง สั้นๆ เป็นจังหวะที่คุ้นเคย เพียงขวัญสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบปาดน้ำตาที่เปรอะเปื้อน แล้วพยายามจัดระเบียบใบหน้าให้ดูดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
"เข้ามาได้ค่ะ" เธอเอ่ยเสียงเบา
ประตูบานใหญ่เปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง ใบหน้าหวาน ดวงตาฉายแววอ่อนโยน เธอสวมชุดเดรสสีฟ้าอ่อนที่ดูเรียบง่าย แต่สง่างาม ผมยาวสลวยถูกรวบไว้อย่างเป็นระเบียบ เธอคือ "เมษา" เลขาส่วนตัวของอัคนี หญิงสาวที่เพียงขวัญรู้สึกว่าเธอเป็นคนเดียวที่ดูเหมือนจะเข้าใจความรู้สึกของเธอ
เมษาก้าวเข้ามาอย่างนุ่มนวล มือเรียวถือถาดใบเล็กที่มีแก้วชาสมุนไพรวางอยู่ เธอยิ้มบางๆ ให้เพียงขวัญ แววตาเต็มไปด้วยความห่วงใย
"คุณเพียงขวัญคะ ดิฉันนำชามาให้ค่ะ น่าจะช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายขึ้นนะคะ" เมษาวางถาดลงบนโต๊ะเล็กๆ ข้างโซฟา แล้วเดินเข้ามาใกล้เพียงขวัญอย่างช้าๆ
เพียงขวัญมองเมษาด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งขอบคุณและประหลาดใจ "ขอบคุณค่ะ คุณเมษา... ไม่คิดว่าคุณจะ..."
"ไม่ต้องเกรงใจนะคะ" เมษาสอดมือเข้าประคองแขนของเพียงขวัญเบาๆ "ดิฉันเห็นคุณเพียงขวัญดูไม่สบายใจมาตลอด ตั้งแต่วันแรกที่ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่"
"ฉัน..." เพียงขวัญอึกอัก คำพูดติดอยู่ที่ลำคอ ภาพของอัคนีที่เย็นชาและไม่ใยดีกับเธอ วนเวียนอยู่ในความคิด
"คุณไม่ต้องพูดก็ได้ค่ะ ถ้ายังไม่พร้อม" เมษากล่าวอย่างเข้าใจ "แต่ถ้ามีอะไรที่ดิฉันพอจะช่วยได้ หรืออยากจะระบายออกมา ดิฉันพร้อมรับฟังเสมอค่ะ"
คำพูดของเมษาเหมือนน้ำเย็นที่ชโลมใจที่กำลังร้อนรุ่มของเพียงขวัญ เธอไม่เคยได้รับความเห็นอกเห็นใจเช่นนี้มาก่อน จากใครเลย แม้แต่จากครอบครัวของเธอเอง
"คุณเมษา... คุณคิดว่า... ฉันควรจะทำอย่างไรดีคะ" เพียงขวัญถามเสียงสั่นเครือ "ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคุณอัคนีถึงต้องทำแบบนี้กับฉัน... แล้วก็... ความลับอะไรที่คุณอัคนีพูดถึง..."
เมษานั่งลงข้างๆ เพียงขวัญ บีบมือเธอเบาๆ "บางครั้ง... คนเราก็มีเหตุผลของตัวเองที่ซับซ้อนเกินกว่าที่เราจะเข้าใจได้ในทันทีค่ะ" เธอเว้นวรรคเล็กน้อย "โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... เมื่อคนคนนั้นแบกรับภาระที่หนักอึ้งเอาไว้"
"ภาระอะไรคะ?" เพียงขวัญเงยหน้ามองเมษา ตาฉายแววสงสัย
เมษาสูดหายใจเข้าลึกๆ "คุณอัคนี... เขาเป็นคนที่มีปมในใจเยอะค่ะ" เธอเลือกใช้คำพูดอย่างระมัดระวัง "เรื่องราวในอดีตของเขา... มันหล่อหลอมให้เขาเป็นคนแบบนี้"
"อดีตของคุณอัคนี... น่ากลัวมากเลยเหรอคะ?" เพียงขวัญถาม น้ำเสียงแฝงความกังวล
เมษาส่ายหน้าช้าๆ "ไม่เชิงว่าน่ากลัว... แต่เป็นเรื่องที่ทำให้เจ็บปวดมากกว่า" เธอหันกลับมามองเพียงขวัญตรงๆ "คุณเพียงขวัญคะ... ดิฉันรู้ว่าสถานการณ์ของคุณมันยากลำบาก แต่ขอให้เชื่ออย่างหนึ่งค่ะ... ว่าคุณไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว"
เพียงขวัญมองเข้าไปในดวงตาของเมษา เธอเห็นความจริงใจและหวังดีสะท้อนออกมาอย่างชัดเจน ความรู้สึกโดดเดี่ยวที่เคยถาโถมเข้ามา เริ่มคลี่คลายลงเล็กน้อย
"ขอบคุณค่ะ คุณเมษา..." เพียงขวัญเอ่ยเสียงแผ่วเบา "คุณทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมากจริงๆ"
"ยินดีเสมอค่ะ" เมษายิ้ม "ถ้าคุณเพียงขวัญต้องการอะไรอีก บอกดิฉันได้เลยนะคะ"
เมษาลุกขึ้นยืน เตรียมจะเดินออกไป ทิ้งเพียงขวัญให้นั่งอยู่ตามลำพัง แต่ก่อนที่เธอจะก้าวพ้นประตู เธอก็หันกลับมาพูดอีกครั้ง
"คุณเพียงขวัญคะ... บางครั้ง... สิ่งที่ดูเหมือนจะอันตรายที่สุด... อาจจะเป็นสิ่งที่ช่วยเยียวยาเราได้ดีที่สุดก็ได้นะคะ"
คำพูดปริศนาของเมษาทำให้เพียงขวัญขมวดคิ้ว เธอไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริง แต่เธอก็รู้สึกถึงความหวังบางอย่างที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ
เมื่อเมษาเดินจากไป เพียงขวัญก็หยิบแก้วชาขึ้นมาจิบ ชาร้อนๆ ค่อยๆ แผ่ความอบอุ่นไปทั่วร่าง เธอหลับตาลง สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสมุนไพร พยายามจะทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
นี่คือชีวิตใหม่ของเธอจริงๆ หรือ? ชีวิตที่ต้องเผชิญหน้ากับความเย็นชา การหลอกลวง และความลับที่ดำมืด หรือว่า... การมาถึงของเมษา จะเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง?
ทันใดนั้น ประตูห้องทำงานก็เปิดผัวะออกอย่างแรง!
เพียงขวัญสะดุ้งเฮือก ลืมตาขึ้นมองด้วยความตกใจ ร่างสูงใหญ่ของอัคนี ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ใบหน้าบึ้งตึง ดวงตาคมกริบฉายแววเย็นชาอย่างที่เธอคุ้นเคย แต่คราวนี้... มันดูเหมือนจะมีความโกรธแค้นบางอย่างแฝงอยู่
"เธอคุยอะไรกับเมษาอยู่?" เสียงของอัคนีดังขึ้น ห้วนสั้น และเต็มไปด้วยอำนาจ ราวกับกำลังจะขย้ำเหยื่อที่อยู่ตรงหน้า
เพียงขวัญตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นระรัว เธอไม่เคยเห็นอัคนีแสดงอารมณ์เช่นนี้มาก่อน มันรุนแรงจนน่ากลัว...
หัวใจเจ้าพ่อที่กลายเป็นเมียจำเป็น
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก