หัวใจเจ้าพ่อที่กลายเป็นเมียจำเป็น

ตอนที่ 22 — การกลับมาของปีศาจ

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

30 ตอน · 677 คำ

“เธอคิดว่าหนีพ้นจริงๆ เหรอ เพียงขวัญ?” เสียงเย็นชาที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหู ราวกับเสียงกระซิบจากนรกที่ปลุกให้เธอตื่นจากฝันร้าย

เพียงขวัญสะดุ้งโหยง ลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก ภาพตรงหน้าทำให้เธอแทบหยุดหายใจ ‌ร่างสูงใหญ่ของอัคนี ยืนนิ่งสง่าอยู่ตรงหน้าเธอ สายตาคมกริบราวกับเหยี่ยวจับจ้องมาที่เธอไม่วาง ดวงตาสีเข้มนั้นฉายแววอันตรายที่เธอเคยรู้จักดี แสงไฟสลัวจากโคมไฟข้างเตียงสะท้อนในดวงตาคู่นั้น ทำให้มันดูราวกับมีประกายไฟสีแดงเรืองรองอยู่ภายใน

เธออยู่ที่ไหน? ความทรงจำสุดท้ายที่ผุดขึ้นมาคือภาพของความวุ่นวาย เสียงกรีดร้อง ​และการหลบหนีอย่างไม่คิดชีวิต เธอจำไม่ได้เลยว่ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ทั้งที่พยายามจะหนีให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้

“คุณ… คุณมาทำอะไรที่นี่?” เสียงเล็กสั่นเครือถามออกไป เธอพยายามรวบรวมสติ แต่ร่างกายกลับสั่นเทาไปหมด ยิ่งเห็นแววตาของเขา ‍เธอยิ่งรู้สึกเหมือนถูกแช่แข็ง

อัคนีไม่ตอบ เขาเพียงก้าวเข้ามาใกล้ ช้าๆ แต่หนักแน่น ทุกย่างก้าวของเขาเหมือนเสียงกลองศึกที่ดังกึกก้องในโสตประสาทของเธอ เขาหยุดยืนห่างจากเธอเพียงไม่กี่ก้าว ก้มลงมองเธอด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา

“หนีไปไกลเท่าที่คิดว่าปลอดภัยแล้วสินะ” เขาพูดเสียงเรียบ ‌แต่แฝงไว้ด้วยความเย้ยหยัน “แต่เธอประเมินอำนาจของฉันต่ำเกินไป เพียงขวัญ”

เพียงขวัญกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ เธอรู้ว่าการเผชิญหน้ากับเขาครั้งนี้ แตกต่างจากการหลบหนีในวันนั้นอย่างสิ้นเชิง ครั้งนั้นเธอมีแรงผลักดันจากความกลัวและความโกรธ แต่ครั้งนี้ ‍เธอรู้สึกเพียงความเหนื่อยล้า และความรู้สึกที่ปนเปกันระหว่างความหวังและความสิ้นหวัง

“ฉัน… ฉันไม่ได้หนี” เธอโกหกอย่างตะกุกตะกัก “ฉันแค่… แค่อยากอยู่เงียบๆ”

อัคนีหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะนั้นเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง เผยให้เห็นร่องรอยของความไม่พอใจที่ซ่อนอยู่ ​“เงียบๆ? หรือว่าเธอคิดว่าการหายตัวไปแบบไร้ร่องรอยจะทำให้เรื่องทั้งหมดจบลงได้? เธอคิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ?”

เขาค่อยๆ ก้าวเข้ามาอีก ก้มลงไปจับคางของเธอ บังคับให้เธอเงยหน้าสบตาเขา “เธอเป็นของฉัน ​เพียงขวัญ จำเอาไว้”

เพียงขวัญเบือนหน้าหนี พยายามสะบัดมือออกจากการจับกุมที่แข็งแกร่งของเขา “ฉันไม่เคยเป็นของคุณ! ฉันไม่ใช่ของเล่นที่คุณจะใช้แล้วทิ้ง!”

“ของเล่น?” อัคนีเลิกคิ้วสูง “เธอคิดว่าเธอเป็นแค่ของเล่น? เธอคือส่วนหนึ่งของแผนการของฉัน ​คือเครื่องมือที่ฉันต้องใช้… และตอนนี้ เครื่องมือชิ้นนี้มันกำลังจะหลุดมือไป”

แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวขึ้นเมื่อพูดถึงแผนการ “เธอคิดว่าเธอไปจากฉันได้จริงๆ น่ะเหรอ? เธอคิดว่าเธอจะหนีจากเงาของฉันได้? ไม่มีที่ไหนในโลกนี้ที่เธอจะไปได้โดยที่ฉันตามหาไม่เจอ”

เขาปล่อยคางเธอ แต่ใช้มืออีกข้างประคองใบหน้าเธอไว้ แววตาของเขามองสำรวจเธอ ราวกับกำลังพิจารณาวัตถุอันมีค่า “รูปร่างหน้าตาของเธอยังเหมือนเดิม… แต่สายตาของเธอมันเปลี่ยนไป”

“ก็เพราะคุณ!” เพียงขวัญตะคอกกลับ น้ำตาเริ่มคลอหน่วย “คุณทำลายทุกอย่างของฉัน! คุณบีบให้ฉันต้องมาอยู่ที่นี่! คุณทำให้ฉันกลายเป็นคนไร้ค่า!”

“ไร้ค่า?” อัคนีทวนคำด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ “เธอคิดว่าเธอไร้ค่าอย่างนั้นเหรอ? เธอไม่รู้เลยว่าเธอสำคัญกับฉันมากแค่ไหน… สำคัญจนฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เธอมา”

เพียงขวัญมองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา “สำคัญ? คุณพูดถึงคำว่าสำคัญอย่างนั้นเหรอ? คุณบังคับฉันให้แต่งงานกับคุณ คุณทำเหมือนฉันเป็นแค่สินค้า! คุณไม่เคยเห็นหัวใจฉันเลย!”

“หัวใจ?” อัคนีหัวเราะเยาะ “เธอพูดถึงหัวใจ? เธอคิดว่าฉันมีหัวใจที่จะเห็นอะไรมากกว่าผลประโยชน์อย่างนั้นเหรอ? ฉันคืออัคนี… ฉันไม่เคยอ่อนแอ และฉันไม่เคยปล่อยให้ใครมาทำให้ฉันเสียแผน”

เขาถอนหายใจยาว ราวกับกำลังพยายามควบคุมอารมณ์บางอย่างที่ปะทุอยู่ภายใน “แต่ครั้งนี้… มันต่างออกไป”

เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอกที่มืดมิด “ฉันตามหาเธอมาตลอด… ทุกวินาทีที่เธอหายไป ฉันรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างขาดหายไป… และฉันเกลียดความรู้สึกนั้น”

เขาหันกลับมามองเธออีกครั้ง ดวงตาของเขาฉายแววที่ทำให้เพียงขวัญใจสั่น “ฉันไม่ได้กลับมาเพื่อขอโทษ เพียงขวัญ… ฉันกลับมาเพื่อทวงทุกอย่างที่ฉันเสียไปคืน… และนั่นรวมถึงตัวเธอด้วย”

เขาเดินตรงเข้ามาหาเธออีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ได้ใช้ความรุนแรง แต่ใช้ความหนักแน่นที่น่ากลัว “เธอจะอยู่กับฉัน… และเธอจะช่วยให้ฉันได้ในสิ่งที่ฉันต้องการ”

เพียงขวัญพยายามรวบรวมกำลังทั้งหมดที่มี “ไม่! ฉันจะไม่ยอม! ฉันจะไปจากคุณให้ได้!”

“เธอจะไปไม่ได้” อัคนีพูดเสียงเด็ดขาด “เพราะฉันจะไม่ยอมให้เธอไปอีกแล้ว… ไม่ว่ายังไงก็ตาม”

เขาโน้มตัวลงไปใกล้เธอ ใบหน้าของเขาห่างจากเธอเพียงไม่กี่นิ้ว เธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขาที่รดรินอยู่บนใบหน้า “เตรียมตัวให้พร้อม เพียงขวัญ… การเล่นสนุกของเธอจบลงแล้ว”

เขาจะทำอะไรต่อไป? ความคิดนี้วนเวียนอยู่ในหัวของเพียงขวัญ เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกต้อนเข้ามุม ไม่มีทางหนี ไม่มีทางเลือก มีเพียงอัคนี ผู้ชายที่เธอเคยคิดว่าเขาเป็นปีศาจ และบัดนี้ เขาได้กลับมาพร้อมกับความมุ่งมั่นที่จะครอบครองเธออีกครั้ง

“แล้วถ้าฉันไม่ยอมล่ะ?” เพียงขวัญถามเสียงแผ่วเบา แต่แฝงไว้ด้วยความท้าทาย

อัคนีเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองเธอด้วยสายตาที่ยากจะตีความ “ถ้าเธอไม่ยอม… ฉันก็จะบังคับ”

คำพูดนั้นดังกึกก้องในความเงียบของห้อง เพียงขวัญกลัว… กลัวในสิ่งที่อัคนีอาจทำ กลัวในอนาคตที่ดูมืดมน และกลัวในหัวใจของตัวเองที่ยังเต้นแรงเมื่ออยู่ใกล้เขา

เขาจะทำลายเธออีกครั้ง หรือเขาจะทำให้เธอเข้าใจความหมายของคำว่า “รัก” อย่างแท้จริง? ความจริงที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความโหดร้ายของเขาคืออะไร? คำตอบทั้งหมดนั้นรออยู่ในคืนที่มืดมิดนี้…

หน้านิยาย
หน้านิยาย

© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น

ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!