เงาในภาพถ่าย... มันไม่ใช่เงาธรรมดา แต่มันคือภาพสะท้อนของใครบางคนที่แพรคุ้นเคย... ใครบางคนที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอ
แพรเดินเข้ามาในห้องทำงานของธามอย่างเงียบเชียบ หัวใจยังคงเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอไม่รู้ว่าธามเรียกเธอมาพบด้วยเรื่องอะไร และยิ่งไม่เข้าใจเมื่อเห็นว่าธามกำลังยืนหันหลังให้เธอ จ้องมองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ที่เผยให้เห็นทิวทัศน์ของเมืองยามค่ำคืน
“มีอะไรคะ” แพรเอ่ยถามเสียงเบา
ธามหันกลับมามองเธอ ดวงตาคมกริบของเขาสบเข้ากับดวงตาของเธอ ก่อนจะผินหน้ากลับไปมองนอกหน้าต่างอีกครั้ง “ฉันต้องการให้เธอช่วยดูบางอย่าง”
“ดูอะไรคะ” แพรเดินเข้าไปใกล้ธามอย่างลังเล
ธามไม่ได้ตอบ เขากลับเดินไปที่โต๊ะทำงานของเขา หยิบแฟ้มเอกสารสีดำเล่มหนึ่งขึ้นมา ก่อนจะยื่นให้แพร “ดูนี่”
แพรรับแฟ้มมา เปิดออกอย่างระมัดระวัง ภายในแฟ้มเต็มไปด้วยรูปถ่ายเก่าๆ ที่ถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ รูปถ่ายส่วนใหญ่เป็นภาพของธามเอง ตั้งแต่เด็กจนโต มีทั้งภาพที่เขาถ่ายกับครอบครัว ภาพที่เขาไปเที่ยว ภาพที่เขาอยู่ในงานสังคมต่างๆ แต่สิ่งที่ทำให้แพรหยุดชะงัก ไม่ใช่ภาพของธาม แต่เป็นภาพถ่ายใบหนึ่ง ที่มีใครบางคนยืนอยู่ข้างๆ ธาม
มันเป็นรูปที่ธามกำลังนั่งอยู่ริมชายหาด มือข้างหนึ่งวางอยู่บนไหล่ของเด็กสาวคนหนึ่ง เด็กสาวที่... แพรจำได้ทันที
“พราว?” แพรอุทานชื่อนั้นออกมาอย่างแผ่วเบา
ในรูปนั้น คือเด็กสาวที่ชื่อพราว! เพื่อนสนิทในวัยเด็กของเธอ คนที่จากเธอไปอย่างกะทันหันโดยไม่มีวันหวนกลับมาอีกเลย แพรจำได้ว่าครั้งหนึ่ง เธอเคยเล่าเรื่องของพราวให้ธามฟัง ตอนที่พวกเขาเริ่มทำความรู้จักกันในช่วงแรกๆ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เธอรู้สึกว่าธามยังดูอ่อนโยนกว่านี้
“เธอรู้จักเธอเหรอ” ธามถามเสียงเรียบ แต่แววตาของเขากลับมีประกายบางอย่างที่แพรไม่เคยเห็นมาก่อน
แพรพยักหน้าอย่างสั่นๆ “พราว… เป็นเพื่อนของฉันค่ะ เราสนิทกันมากสมัยเด็ก”
“เพื่อน…” ธามทวนคำ “เธอแน่ใจเหรอว่าเธอรู้จักพราวดี”
คำถามของธามทำให้แพรรู้สึกประหลาดใจ “คุณหมายความว่ายังไงคะ”
ธามหยิบรูปถ่ายใบนั้นขึ้นมา พลิกไปพลิกมา “รูปนี้ถ่ายเมื่อประมาณสิบห้าปีที่แล้ว ที่ทะเลสาบแห่งหนึ่งทางภาคเหนือ”
แพรจำได้ว่าครั้งหนึ่ง เธอเคยไปเที่ยวที่นั่นกับพราว พ่อแม่ของพราวพาเธอไปด้วย เป็นทริปที่สนุกสนานมาก แต่หลังจากนั้น… เหตุการณ์ที่น่าเศร้าก็เกิดขึ้น
“คุณ… รู้จักพราวได้ยังไงคะ” แพรถามเสียงสั่น
“ฉันรู้จักเธอดีกว่าที่เธอคิด” ธามตอบเสียงทุ้ม “เธอเป็นคนที่สำคัญกับฉันมาก”
คำพูดของธามทำให้แพรรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง คนที่สำคัญกับเขา? คนที่เธอคิดว่าเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอ? เป็นไปได้เหรอว่า… ทั้งสองคนรู้จักกันมาก่อน?
“สำคัญ… ในแง่ไหนคะ” แพรพยายามควบคุมเสียงตัวเองให้เป็นปกติที่สุด
ธามมองรูปถ่ายในมือ “เธอเป็นคนเดียวที่เข้าใจฉันในตอนนั้น… เป็นคนเดียวที่มองทะลุเปลือกนอกที่เย็นชาของฉันไปได้”
แพรรู้สึกชาไปทั้งตัว นี่มันเป็นไปไม่ได้! เด็กสาวที่เธอรู้จัก คือพราวที่สดใส ร่าเริง เป็นมิตร เธอไม่เคยเห็นพราวในมุมที่ซับซ้อนหรือเข้าใจ “เปลือกนอกที่เย็นชา” ของใครเลย
“คุณ… คุณกับพราว… เป็นอะไรกันคะ” แพรเอ่ยถามอย่างตะกุกตะกัก
ธามเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตาแพร “เรา… เคยรักกัน”
คำตอบนั้นเหมือนมีใครเอาค้อนมาทุบใส่หัวแพร เธอทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างแรง สติสัมปชัญญะเลือนรางไปชั่วขณะ ความรัก? พราวกับธาม? ผู้ชายที่เธอแต่งงานด้วยอย่างไม่เต็มใจ?
“ไม่จริง…” แพรพึมพำ “พราว… เธอไม่เคยพูดถึงคุณเลย”
“และเธอก็ไม่เคยพูดถึงเธอให้ฉันฟังเหมือนกัน” ธามตอบเสียงเรียบ “ฉันเองก็ไม่เคยรู้ว่าเธอสนิทกับพราวขนาดนี้”
แพรรู้สึกเหมือนมีบางอย่างกำลังแตกสลายภายในใจ ความลับที่ถูกเก็บงำมานานกำลังค่อยๆ เผยออกมา มันเป็นความลับที่เจ็บปวด เกินกว่าที่เธอจะรับไหว
“ทำไม… ทำไมเธอถึงไม่เคยบอกฉัน” แพรพึมพำออกมาทั้งน้ำตา
“แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน” ธามสวนกลับ น้ำเสียงของเขาเริ่มมีอารมณ์เจือปน “เธอเองก็มีความลับเยอะเหมือนกันไม่ใช่เหรอ แพร”
แพรมองหน้าธาม เธอเห็นความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ในดวงตาของเขา ความเจ็บปวดที่เกิดจากอดีตเดียวกันกับเธอ ความเจ็บปวดที่เชื่อมโยงเธอกับพราว และกับธาม
“รูปถ่ายพวกนี้…” แพรเอ่ยถามเสียงแหบพร่า “ยังมีอีกไหมคะ”
ธามพยักหน้า “มีอีกเยอะ” เขากล่าว “แต่ฉันคิดว่า… พอแล้วสำหรับวันนี้”
แพรพยักหน้าอย่างเชื่องช้า เธอไม่แน่ใจว่าเธอพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความจริงทั้งหมดนี้หรือไม่ ความจริงที่ว่าคนที่เธอเคยรักและไว้ใจที่สุด กลับมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับผู้ชายที่กำลังจะทำลายชีวิตเธอ
“ฉัน… ขอตัวก่อนนะคะ” แพรกล่าวเสียงเบา เธอลุกขึ้นยืนอย่างโซเซ
“เดี๋ยวก่อน” ธามเรียกเธอไว้ “พรุ่งนี้… ฉันจะพาเธอไปที่ๆ หนึ่ง”
“ที่ไหนคะ”
“ที่ที่เธอจะได้รู้ทุกอย่าง” ธามตอบ “ที่ที่… ทุกอย่างเริ่มต้น และ… ทุกอย่างจะจบลง”
แพรยืนนิ่ง จ้องมองเข้าไปในดวงตาของธาม เธอสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่กำลังปะทุขึ้นระหว่างพวกเขา พลังงานที่เกิดจากความรัก ความแค้น และความลับที่ถูกฝังลึกมานาน
แค้นนี้ต้องชำระ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก