"ชีวิตนี้… ฉันไม่มีวันให้อภัยเธอ"
คำพูดนั้นยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทของรินดา ราวกับเพิ่งจะเอ่ยออกมาเมื่อครู่ เธอรู้ดีว่ามันไม่ใช่คำพูดที่สวยงาม เป็นคำพูดที่เย็นชาและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่ก็เป็นความจริงที่เธอต้องยอมรับ การเผชิญหน้ากับธามในวันนี้… มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่เธอจะได้กลับมาพบเขาอีกครั้งหลังจากเวลาที่ผ่านไปนานแสนนาน แต่เป็นเพราะเธอถูกบีบบังคับ ถูกดึงเข้ามาในวังวนที่เธอไม่เคยต้องการ
"เธอไม่มีทางเลือกอื่น รินดา" เสียงทุ้มต่ำของธามดังขึ้นอีกครั้ง เขาจ้องมองเธอด้วยแววตาที่อ่านยาก ราวกับกำลังประเมินทุกการเคลื่อนไหวของเธอ ริมฝีปากหยักสวยที่เคยทำให้เธอหลงใหล บัดนี้กลับมีรอยยิ้มเย้ยหยันเล็กๆ ปรากฏอยู่ "ครอบครัวของเธอ… กำลังเดือดร้อน ถ้าเธอไม่ทำตามข้อตกลงนี้… ทุกอย่างที่เธอหวงแหน จะพังทลายลงต่อหน้าต่อตา"
รินดาเม้มปากแน่น น้ำตาที่พยายามอดกลั้นเริ่มเอ่อคลอ ดวงตาคู่สวยที่เคยเปล่งประกาย บัดนี้มีแต่ความหวั่นวิตกและความสิ้นหวัง ธามรู้ดีว่าจุดอ่อนของเธออยู่ตรงไหน เขารู้ว่าครอบครัวของเธอคือทุกสิ่งทุกอย่าง และเขา… กำลังใช้มันเป็นเครื่องมือต่อรอง
"คุณ… คุณมันใจร้ายที่สุด" เสียงของเธอสั่นเครือ เธอเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก "ทำไมคุณต้องทำแบบนี้กับฉัน"
ธามไม่ตอบ เขาก้าวเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น กลิ่นอายอันคุ้นเคยของเขาแผ่ซ่านเข้ามาปะทะ การอยู่ใกล้เขาเช่นนี้… หัวใจของรินดาเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมาจากอก มันไม่ใช่ความสุขใจ แต่มันคือความรู้สึกที่ซับซ้อน ระหว่างความทรงจำอันเจ็บปวดกับความรู้สึกที่เธอไม่สามารถปฏิเสธได้
"ฉันไม่มีเวลามาเล่นปา***่กับเธอ รินดา" ธามพูดเสียงเรียบ แต่แฝงด้วยความเด็ดขาด "คำตอบของเธอคืออะไร"
วินาทีนั้น โลกทั้งใบของรินดาก็พลันหยุดหมุน เธอหลับตาลง กลิ่นอายของเขา รอยยิ้มที่เคยอ่อนโยนแต่บัดนี้กลับคมกริบ ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน แต่มีบางสิ่งบางอย่าง… บางสิ่งที่ฝังรากลึกอยู่ในใจ ทำให้เธอไม่สามารถหนีไปไหนได้
"ฉัน… ฉันตกลง" คำพูดนั้นหลุดออกมาจากริมฝีปากของเธอเบาหวิว ราวกับจะขาดหายไปกับสายลม
เมื่อลืมตาขึ้น ธามก็ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ดวงตาของเขาสะท้อนประกายแห่งชัยชนะที่เธอไม่ปรารถนา เขาโน้มตัวลงมาใกล้ ใบหน้าหล่อเหลาของเขาอยู่ห่างจากใบหน้าของเธอเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นๆ ของเขากระทบผิวแก้มของเธอ
"ดีมาก… คู่หมั้นจำเป็นของฉัน" ธามเอ่ยคำนั้นออกมาอย่างเย็นชา และประโยคต่อมาก็ทำให้เธอแทบทรุด "นับจากนี้ไป เธอคือของฉัน… ในทุกๆ ด้าน"
เขาขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีก จนริมฝีปากของเขาสัมผัสกับหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา เป็นจูบที่ไร้ความอ่อนหวาน มีเพียงความรู้สึกของการครอบครองที่น่าสะพรึงกลัว รินดาพยายามขยับตัวหนี แต่ร่างกายกลับไร้เรี่ยวแรง ราวกับถูกตรึงไว้ด้วยพันธนาการที่มองไม่เห็น
"อย่าคิดว่านี่คือการกลับมารักกัน… รินดา" ธามกระซิบข้างหูเธอ เสียงของเขากระซิบกระซาบ แต่คมกริบราวกับใบมีด "นี่คือเกม… ที่ฉันจะเป็นคนกำหนดทุกอย่าง"
หลังจากนั้น รินดาก็ถูกพาเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์อันโอ่อ่าของธาม มันไม่ใช่การกลับมาด้วยความยินดี แต่เป็นการถูกกักขังในกรงทอง ห้องนอนที่เคยเป็นของเธอเมื่อครั้งอดีต บัดนี้กลับกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งการสูญเสียและความเจ็บปวด ทุกมุมของห้องล้วนเต็มไปด้วยความทรงจำที่เธอพยายามจะลืมเลือน
ธามไม่เคยปล่อยให้เธออยู่ตามลำพัง เขาคอยจับตาดูเธออยู่ตลอดเวลา ราวกับเป็นผู้คุมที่คอยเฝ้าระวังนักโทษ เขาไม่เคยแสดงความอ่อนโยนให้เธอเห็น มีแต่คำพูดที่เย็นชา การกระทำที่เด็ดขาด และสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจ
"อย่าคิดจะหนี… รินดา" เขาเคยเตือนเธอ "ถ้าเธอทำให้ฉันผิดหวัง… ผลที่ตามมา เธอไม่อยากจะเจอ"
รินดาพยายามทำความเข้าใจสถานการณ์ เธอรู้ว่าเธอไม่มีทางเลือก เธอต้องทำทุกอย่างตามที่ธามต้องการเพื่อปกป้องครอบครัว แต่การอยู่ใกล้ชิดเขาเช่นนี้… มันทำให้หัวใจของเธอสั่นไหวอยู่ตลอดเวลา สายตาของเขา… แม้จะเย็นชา แต่บางครั้งก็มีประกายบางอย่างที่ทำให้เธอสับสน มันคือความเกลียดชัง หรือ… สิ่งอื่นใดกันแน่
คืนหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังมองออกไปนอกหน้าต่าง มองไปยังแสงจันทร์ที่ส่องสว่างลงมาบนสวนกว้าง ธามก็เดินเข้ามาในห้อง เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ยืนมองเธออยู่ห่างๆ
"ทำไมคุณถึงทำแบบนี้กับฉัน ธาม" รินดาถามออกไปอย่างอดไม่ได้ เสียงของเธอแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่อัดอั้น
ธามเดินเข้ามาใกล้ขึ้น ช้าๆ จนยืนอยู่ข้างๆ เธอ เขาไม่ได้มองเธอ แต่ทอดสายตาออกไปยังความมืดมิดด้านนอก
"เธอถามว่าทำไม… รินดา" ธามพูดเสียงเรียบ "ถ้าเธอไม่เคยทำอะไร… ฉันก็คงไม่ต้องทำแบบนี้"
"ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด!" รินดาโต้ตอบทันที ความรู้สึกผิดและความหวาดระแวงเริ่มกัดกินหัวใจของเธอ
ธามหันมามองเธอ แววตาของเขาทอประกายบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกหนาวสะท้าน
"จริงๆ เหรอ… รินดา?" เขาถาม เสียงของเขาทุ้มต่ำ และเต็มไปด้วยความสงสัย "เธอแน่ใจแค่ไหน… ว่าเธอรู้ความจริงทั้งหมด?"
คำถามนั้น… เป็นเหมือนเงาที่ทาบทับลงมาบนจิตใจของรินดา เธอไม่เข้าใจสิ่งที่ธามพูด เขากำลังจะสื่ออะไร? ความลับอะไรที่เขากำลังพูดถึง? และอะไรคือความจริงที่เธอไม่รู้อีก?
"ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูด" รินดาเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ
ธามไม่ตอบ เขาเพียงแค่ยกมือขึ้น และลูบไล้เส้นผมของเธออย่างแผ่วเบา เป็นการสัมผัสที่เย็นชา และปราศจากความอ่อนโยน แต่… มันกลับทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจ
"บางที… เธออาจจะกำลังเข้าใจผิด" ธามพูดเสียงเบา "เกี่ยวกับหลายๆ อย่าง"
ก่อนที่รินดาจะได้เอ่ยถามอะไรออกไปอีก ธามก็ดึงมือกลับ และเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้เธออยู่กับความสับสนและความหวาดระแวงที่ทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ พันธนาการที่ถูกบังคับนี้… มันกำลังจะพาเธอไปสู่ที่ใดกันแน่? และความลับที่ธามเก็บงำไว้… มันอันตรายถึงเพียงไหน?
พันธะรักเย็นชา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก