"คุณแน่ใจนะคะว่าคุณไม่ได้เห็นอะไรผิดปกติ?" เสียงของรินดาเต็มไปด้วยความกังวล เธอหันกลับไปมองที่มุมห้องอีกครั้ง แต่ก็ยังคงพบแต่ความว่างเปล่า
"ไม่ค่ะคุณรินดา ดิฉันไม่เห็นอะไรเลยค่ะ" หญิงสาวที่นำชุดมาให้กล่าวตอบด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย "บางทีคุณอาจจะเหนื่อยจากการเดินทางนะคะ"
รินดาพยักหน้ารับอย่างไม่ค่อยแน่ใจ เธอกลอบปิดประตูห้องนอนอย่างแผ่วเบา ความรู้สึกราวกับถูกจับจ้องยังคงไม่จางหายไป ภาพเงาที่เห็นเมื่อครู่ติดตาเธอจนไม่อาจสลัดทิ้งได้
ขณะที่เธอกำลังจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้เตียง... เป็นกล่องไม้เล็กๆ ที่ถูกปิดผนึกไว้อย่างแน่นหนา เธอไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อน
ด้วยความสงสัย รินดาค่อยๆ คลานเข่าลงไป ดึงกล่องนั้นออกมา มือของเธอสั่นระริกขณะที่กำลังจะเปิดมันออก
"คุณกำลังทำอะไรน่ะ?" เสียงทุ้มต่ำของธามดังขึ้นมาจากด้านหลัง ทำให้รินดากระโดดตกใจ เธอหันกลับไปมอง เห็นธามยืนอยู่ที่ประตูห้องนอน ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมอย่างเห็นได้ชัด
"ฉัน... ฉันแค่เห็นกล่องนี่ค่ะ" รินดาอธิบายเสียงตะกุกตะกัก
ธามเดินเข้ามาหาเธอ ก่อนจะก้มลงไปหยิบกล่องนั้นขึ้นมา "นี่เป็นของของผม คุณไม่ควรมายุ่งกับมัน"
"แต่..." รินดาพยายามจะพูด แต่ธามกลับตัดบท "คุณไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าดีกว่า ผมจะรอคุณข้างนอก"
รินดาจำใจต้องทำตาม เธอเดินเข้าไปในห้องน้ำ ปล่อยให้ธามยืนมองกล่องไม้ใบนั้นด้วยสายตาที่ยากจะหยั่งถึง
หลังจากอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดที่ธามเตรียมไว้ให้แล้ว รินดาเดินออกมาจากห้องน้ำ เธอยังคงรู้สึกไม่สบายใจกับเหตุการณ์เมื่อครู่
ธามยังคงยืนอยู่ที่เดิม ถือกล่องไม้ใบนั้นไว้ในมือ "คุณอยากทานอะไรไหม" เขาถาม
"ไม่ค่ะ" รินดาตอบสั้นๆ "ฉันอยากกลับบ้าน"
ธามเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ "ผมจะให้คนไปส่งคุณเมื่อคุณพร้อม"
คำตอบนั้นทำให้รินดารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เธอคาดหวังว่าเขาจะเสนอให้อยู่ต่อ หรืออย่างน้อยก็พูดอะไรที่ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นบ้าง
"คุณ... คุณกำลังจะไปไหนคะ" รินดาถาม พยายามจะหาเรื่องคุย
"ผมมีธุระต้องไปจัดการ" ธามตอบ "แต่ผมจะให้คนคอยดูแลคุณตลอดเวลา"
"แล้ว... แล้วเรื่องของเราล่ะคะ" รินดาถามอย่างไม่แน่ใจ "คุณจะทำยังไงต่อไป"
ธามมองหน้าเธอ นัยน์ตาของเขามีความลังเลฉายชัด "ผมจะทำในสิ่งที่ต้องทำ"
คำตอบที่คลุมเครือนี้ ทำให้รินดารู้สึกหวั่นใจมากขึ้น เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกผลักไสออกไปอีกครั้ง
ขณะที่ธามกำลังจะเดินออกจากห้อง รินดาก็เหลือบไปเห็นภาพถ่ายใบหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง เป็นรูปของธามในวัยหนุ่ม กับผู้หญิงคนหนึ่งที่ยิ้มอย่างมีความสุข
"ใครคะ" รินดาถามชี้ไปที่รูปถ่าย
ธามชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบเสียงเย็น "คนรู้จัก"
"คนรู้จักที่ดูสนิทสนมมากนะคะ" รินดากล่าวอย่างประชดประชัน
ธามไม่ตอบ เขาเพียงแต่เดินออกไปจากห้อง ปล่อยให้รินดาอยู่กับความสงสัย
ตลอดทั้งวัน รินดาพยายามรวบรวมสติ เธอเดินไปสำรวจส่วนต่างๆ ของคฤหาสน์ใหญ่แห่งนี้ แต่ทุกครั้งที่เธอพยายามจะเข้าไปใกล้ห้องใดห้องหนึ่ง เธอก็จะพบกับบริกร หรือคนรับใช้ที่คอยกีดกันเธอไว้เสมอ
เหมือนกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่เธอไม่ควรจะรับรู้
ขณะที่เธอกำลังนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองออกไปนอกสวน สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นร่างของชายคนหนึ่ง ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ในสวน เขาใส่หมวกปีกกว้างที่บดบังใบหน้าเอาไว้ แต่รินดากลับรู้สึกคุ้นตาอย่างประหลาด
ชายคนนั้นดูเหมือนจะกำลังมองมาทางเธอ เขาชะเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ราวกับจะสบตากับเธอ
รินดาใจเต้นแรง เธอรีบลุกขึ้นยืน แต่เมื่อเธอเดินไปที่หน้าต่างเพื่อจะมองให้ชัดเจน ชายคนนั้นก็หายลับไปในเงามืดของต้นไม้เสียแล้ว
เป็นใครกันแน่? ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่? และทำไมเธอถึงรู้สึกเหมือนถูกจับตามองตลอดเวลา?
ความสงสัยเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของรินดา เธอเริ่มตั้งคำถามกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ในตอนเย็น ขณะที่เธอกำลังจะทานอาหาร รินดาก็ได้พบกับใครบางคนที่ทำให้เธอประหลาดใจอย่างยิ่ง
"คุณรินดา" เสียงหวานปนเย็นดังขึ้นมาจากด้านหลัง
รินดาหันไปมอง ก็พบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน เธอดูมีอายุประมาณห้าสิบกว่าๆ แต่งกายด้วยชุดราตรีหรูหรา ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยเครื่องสำอางที่หนาเตอะ แต่แววตาของเธอกลับฉายแววของความเ***้ยมเกรียม
"คุณเป็นใครคะ" รินดาถามอย่างระแวง
"ฉันชื่อคุณนายอัคนี" หญิงสาวตอบพร้อมรอยยิ้มที่ดูไม่จริงใจ "ฉันเป็น... ผู้ดูแลบ้านหลังนี้"
"ผู้ดูแลบ้าน?" รินดาทวนคำ "แต่คุณธามบอกว่าเขา... เขาเป็นเจ้าของที่นี่"
"คุณธามก็เป็นเจ้าของส่วนหนึ่ง" คุณนายอัคนีกล่าว "แต่บ้านหลังนี้... มีเรื่องราวมากมายที่ซับซ้อนกว่าที่คุณคิด"
สายตาของเธอเหลือบมองรินดาอย่างประเมิน "คุณ... เป็นคู่หมั้นของคุณธามใช่ไหม"
"ใช่ค่ะ" รินดาตอบ
"น่าสนใจ" คุณนายอัคนีพยักหน้าช้าๆ "ฉันหวังว่าคุณจะอยู่รอดในบ้านหลังนี้ได้นะ"
คำพูดของเธอแฝงไปด้วยความหมายบางอย่างที่รินดาไม่เข้าใจ
"คุณหมายความว่ายังไงคะ" รินดาถาม
"ไม่มีอะไรมาก" คุณนายอัคนีกล่าว "แค่... ระวังตัวไว้หน่อยก็ดี"
เธอเดินจากไป ทิ้งให้รินดายืนงงอยู่กับคำพูดของเธอ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา รินดารู้สึกเหมือนกำลังตกอยู่ในวังวนของความลับบางอย่าง
เธอเห็นเงาปริศนาในสวน เธอมองเห็นรูปถ่ายของผู้หญิงคนหนึ่งที่ธามไม่อยากให้เธอเห็น และตอนนี้ เธอก็ได้พบกับคุณนายอัคนี ผู้หญิงที่ดูเหมือนจะรู้เรื่องราวมากมายเกี่ยวกับบ้านหลังนี้และธาม
เธอกำลังสงสัย... ความสัมพันธ์ของธามกับผู้หญิงในรูปถ่ายคนนั้นคืออะไร? และคุณนายอัคนี... เธอมีบทบาทอะไรในเรื่องนี้?
และที่สำคัญที่สุด... ธามกำลังปิดบังอะไรเธออยู่?
ขณะที่รินดากำลังครุ่นคิด ความคิดของเธอก็หยุดชะงัก เมื่อเธอเห็นเงาของใครบางคนอีกครั้ง... คราวนี้เขาไม่ได้ซ่อนตัวอยู่ในสวน แต่กำลังยืนมองเธออยู่จากระเบียงชั้นสองของคฤหาสน์
เงาของเขาชัดเจนขึ้น... และเมื่อเขาค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้แสงไฟ... รินดาก็แทบจะหยุดหายใจ
นั่นมัน... ธาม!
แต่ทำไมเขาถึงยืนมองเธออยู่แบบนั้น? ทำไมเขาถึงไม่เข้ามาหาเธอ? และทำไม... ทำไมแววตาของเขาถึงดูเหมือนมีความลับที่ดำมืดซ่อนอยู่?
พันธะรักเย็นชา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก