"ในวันที่ท้องฟ้าครึ้มด้วยเมฆฝน... ความลับของเขาเริ่มกระซิบถึงความจริงที่น่าสะพรึงกลัว"
สายตาของรินดาทอดมองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลธนวัฒน์ ราวกับกำลังมองหาคำตอบของบางสิ่งที่ยังคงเป็นปริศนาอยู่ในใจ ฝนโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย เสียงฟ้าร้องคำรามก้องไปทั่วบริเวณ ยิ่งขับเน้นบรรยากาศอึมครึมให้หนักอึ้งกว่าเดิม ตั้งแต่เธอกลับมาอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกันกับธามอีกครั้ง ชีวิตของเธอก็เต็มไปด้วยความสับสนและความรู้สึกที่ตีกันไปมา ธาม... ชายหนุ่มผู้เคยเป็นศูนย์รวมหัวใจของเธอ บัดนี้กลับกลายเป็นเงาเย็นชาที่คอยจับตามองอยู่ห่างๆ เขาปฏิบัติต่อเธอราวกับคนแปลกหน้า บางครั้งก็เย็นชาจนน่ากลัว บางครั้งก็แฝงไปด้วยความห่วงใยที่ยากจะตีความ
“คุณรินดาคะ ท่านธามให้มาตามค่ะ” เสียงของเมขลา แม่บ้านประจำบ้านดังขึ้นขัดจังหวะความคิดของรินดา เธอสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะตอบรับอย่างแผ่วเบา
“ค่ะ ดิฉันจะไปเดี๋ยวนี้”
เมื่อก้าวเข้าไปในห้องทำงานของธาม รินดาก็พบว่าเขากำลังยืนหันหลังให้เธอ สายตาของเขามุ่งตรงไปยังแผนผังขนาดใหญ่ที่ปักอยู่บนผนัง ซึ่งเต็มไปด้วยลูกศรและสัญลักษณ์ต่างๆ ดูเหมือนจะเป็นแผนการบางอย่างที่ซับซ้อน
“มีอะไรคะ คุณธาม” เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยเมื่อเอ่ยถาม
ธามหันกลับมา ใบหน้าของเขาเรียบเฉยไร้ความรู้สึกเช่นเคย ดวงตาคมกริบจ้องมองเธออย่างประเมินราวกับกำลังค้นหาบางสิ่ง
“เมื่อคืน... เกิดอะไรขึ้นที่งานเลี้ยง” คำถามของเขาทำเอารินดารู้สึกใจหายวาบ เธอพยายามนึกย้อนกลับไป แต่ภาพสุดท้ายที่จำได้คือความมึนเมาและภาพเลือนรางของใครบางคน
“ดิฉัน... ดิฉันจำไม่ค่อยได้ค่ะ” เธอตอบอย่างตะกุกตะกัก
ธามเดินเข้ามาใกล้ ช้าๆ แต่ทุกย่างก้าวของเขากลับเต็มไปด้วยอำนาจกดดัน รินดาแทบจะหายใจไม่ออกเมื่อเขาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ห่างกันเพียงคืบเดียว
“คุณแน่ใจหรือ?” เสียงของเขาต่ำลง แฝงไปด้วยความไม่ไว้วางใจ
“ค่ะ ดิฉัน... ดิฉันดื่มไปเยอะจริงๆ”
ธามถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน หยิบเอกสารปึกหนึ่งขึ้นมาวางลงเบื้องหน้าเธอ
“นี่คือรายงานการรักษาความปลอดภัยของงานเมื่อคืน” เขาบอกเสียงเรียบ “มีบางอย่างผิดปกติ”
รินดาก้มลงมองเอกสารเหล่านั้น มันเต็มไปด้วยตัวอักษรและตัวเลขที่เธอไม่เข้าใจนัก แต่สีหน้าของธามก็บอกได้ดีว่ามันไม่ใช่เรื่องธรรมดา
“คุณกำลังจะบอกว่า... มีใครบางคนพยายามทำอันตรายดิฉัน?” เธอถามเสียงสั่น
ธามเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาจนน่าขนลุก
“ไม่ใช่แค่คุณ... แต่เป็นผมต่างหากที่ตกเป็นเป้าหมาย”
คำพูดของเขาทำให้รินดาอึ้งไป เธอไม่เข้าใจว่าทำไมธามถึงพูดเช่นนั้น ในเมื่อเธอคือคนที่เกือบจะตกอยู่ในอันตราย
“แต่... ดิฉัน...”
“คุณถูกใช้เป็นเครื่องมือ รินดา” ธามพูดขัดขึ้น “มีคนต้องการกำจัดผม และพวกเขาก็รู้ดีว่าวิธีไหนจะทำให้ผมเจ็บปวดที่สุด”
ดวงตาของรินดาเบิกกว้างด้วยความตกใจ เธอไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องราวจะซับซ้อนได้ถึงขนาดนี้
“หมายความว่า... ที่คุณทำกับดิฉัน... ที่คุณเย็นชาใส่ดิฉัน... มันเป็นเพราะคุณกำลังปกป้องดิฉัน?”
ธามมองเธอด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก เขาไม่ตอบคำถามนั้น เพียงแต่หยิบรูปถ่ายใบหนึ่งขึ้นมาวางบนโต๊ะ รูปของหญิงสาวคนหนึ่งที่ดูคุ้นตา
“เธอคนนี้... คือคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด” ธามบอกเสียงเข้ม “เธอคือคนที่ต้องการแก้แค้นผม และคุณ... คือเหยื่อที่พวกเขากำลังใช้”
รินดาจ้องมองรูปถ่ายนั้นด้วยความสับสน ปริศนาในใจของเธอเริ่มคลี่คลายออกทีละน้อย แต่ก็ยิ่งทำให้เธอสับสนมากขึ้นไปอีก
“แล้ว... แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกดิฉันตรงๆ” เธอถามด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวด
“ผมบอกคุณไม่ได้” ธามตอบอย่างหนักแน่น “ยิ่งคุณรู้มากเท่าไหร่ คุณก็ยิ่งตกอยู่ในอันตรายมากขึ้นเท่านั้น”
เขาเดินไปที่หน้าต่างอีกครั้ง ยืนนิ่งมองสายฝนที่ยังคงตกไม่หยุด ราวกับกำลังครุ่นคิดถึงแผนการอันซับซ้อนที่เขากำลังดำเนินอยู่
“ผมกำลังวางแผนบางอย่างอยู่ รินดา” ธามพูดต่อโดยไม่หันกลับมา “แผนการที่จะกำจัดศัตรูของผมให้สิ้นซาก และคุณ... จะต้องทำตามแผนที่ผมวางไว้ทุกอย่าง”
รินดาเม้มปากแน่น เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกดึงเข้าไปในวังวนของอันตรายที่เธอไม่สามารถมองเห็นปลายทางได้ ความรักที่เธอเคยมีให้ธาม บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัวและความไม่เข้าใจ
“คุณกำลังเล่นกับไฟนะคะคุณธาม” เธอพูดเสียงแผ่วเบา
ธามหันกลับมา สบตาเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“ผมกำลังเล่นกับชีวิตของพวกเรา รินดา” เขาตอบ “และผมจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำลายมันได้”
แสงไฟจากโคมไฟบนโต๊ะทำงานส่องกระทบใบหน้าของธาม ทำให้เงาของเขาดูยาวเหยียดทาบทับไปบนพื้นห้อง ราวกับกำลังจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่รอบตัว รินดาได้แต่ยืนนิ่ง มองเขาด้วยความรู้สึกที่หลากหลายผสมปนเปกัน ทั้งกลัว ทั้งสับสน ทั้งยังมีความรู้สึกบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นในใจ... ความรู้สึกที่เธอไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร
“ผมต้องการให้คุณเชื่อใจผม รินดา” ธามพูดเสียงอ่อนลงเล็กน้อย “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม”
แต่คำพูดเหล่านั้นกลับไม่สามารถสลายความหวาดหวั่นในใจของเธอได้เลย ธามกำลังปกป้องเธออย่างนั้นหรือ? หรือว่านี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนการที่ใหญ่กว่านั้น? รินดาไม่รู้จริงๆ
“ดิฉัน... ดิฉันจะพยายามค่ะ” เธอตอบอย่างไม่มั่นใจ
ธามพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปสนใจเอกสารตรงหน้าอีกครั้ง รินดาได้แต่ยืนมองเขาอยู่ตรงนั้น รู้สึกถึงความห่างเหินที่มากขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่าเธอกำลังถูกผลักออกไปจากโลกของเขามากขึ้นทุกที
“ผมจะให้คนอธิบายแผนการให้คุณฟัง” ธามพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นมามองเธอ “คุณต้องทำตามทุกอย่างที่เขาบอก... ห้ามสงสัย... ห้ามขัดขืน”
คำสั่งนั้นเฉียบขาดและไร้ข้อโต้แย้ง รินดาได้แต่พยักหน้ารับ แม้ในใจจะเต็มไปด้วยคำถามมากมายที่ยังไม่มีคำตอบ
เมื่อเดินออกจากห้องทำงานของธาม รินดาก็รู้สึกราวกับว่าเธอเพิ่งผ่านการทดสอบครั้งใหญ่มาหมาดๆ ธามไม่ได้เกลียดเธอ เขาพยายามปกป้องเธอ... แต่ด้วยวิธีที่โหดร้ายและเย็นชาเหลือเกิน
“ความลับดำมืดของเขา... จะนำพาไปสู่สิ่งใดกันแน่?” รินดาพึมพำกับตัวเองขณะเดินกลับไปยังห้องพักของเธอ สายฝนยังคงตกหนักราวกับจะชะล้างทุกสิ่งทุกอย่างให้มลายหายไป ทิ้งไว้เพียงความเดียวดายและอนาคตที่มองไม่เห็น
"ธามกำลังวางแผนอะไรกันแน่? แผนการที่ยิ่งใหญ่จนเขาต้องปกปิดเธอไว้ในความมืดมิดเช่นนี้? และเมื่อความจริงถูกเปิดเผย... ความสัมพันธ์ของพวกเขาจะยังคงอยู่หรือไม่?"
พันธะรักเย็นชา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก