ตอนที่ 21 — หมากบนกระดานแห่งหายนะ

หมากตัวแรกที่ถูกเดิน… กำลังจะเปลี่ยนกระดานไปตลอดกาล

ลมหนาวที่พัดโชยเข้ามาในยามค่ำคืน ราวกับจะกระซิบเตือนภัยให้แก่ผู้คนในคฤหาสน์หรูหราแห่งนั้น แก้วยืนอยู่หน้าประตูบ้านหลังเก่าที่เธอเคยจากมาอย่างไม่เต็มใจ ร่างของเธอสงบนิ่ง แต่ดวงตาเปล่งประกายราวกับมีเปลวไฟร้อนแรงซ่อนอยู่ภายใน

คืนนี้คือคืนที่เธอจะเริ่มเดินหมากตัวแรกในเกมที่เธอได้วางแผนไว้ มันไม่ใช่แค่เกมแก้แค้นธรรมดา แต่มันคือเกมแห่งการเปิดโปงความจริงที่ถูกซุกซ่อนเอาไว้ภายใต้ฉากหน้าอันสวยงามของตระกูลผู้มีอำนาจ

“ได้เวลาแล้ว…” ‌แก้วพึมพำกับตัวเอง มือเรียวกำแน่นราวกับจะบีบหัวใจของใครบางคนให้แหลกละเอียด

เธอได้เตรียมทุกอย่างเอาไว้แล้ว ข้อมูลที่เธอรวบรวมมาตลอดหลายเดือน เอกสารลับที่เธอแอบอัดสำเนามาจากบ้านของนายพลทรงเกียรติ มันคืออาวุธร้ายแรงที่จะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่ครอบครัวของเหนือพยายามปกป้อง

แก้วแอบย่องเข้าไปในห้องทำงานที่ถูกทิ้งร้างของบิดาเธอ ที่นี่คือสถานที่เก็บความลับมากมาย ที่เธอจะต้องนำออกมาเปิดเผย

เธอเปิดลิ้นชักโต๊ะทำงานเก่าๆ ที่บิดาของเธอเคยใช้ ​มันเต็มไปด้วยฝุ่นและความทรงจำที่เจ็บปวด แต่ในกองเอกสารเหล่านั้น แก้วกลับพบสิ่งที่เธอตามหามาตลอด… กล่องไม้โบราณที่สลักลวดลายวิจิตรบรรจง

“เจอแล้ว…” แก้วกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

เธอเปิดกล่องออก ภายในมีเอกสารเก่าแก่หลายฉบับ พร้อมกับรูปถ่ายใบหนึ่ง รูปถ่ายของพ่อแม่ของเธอในอดีต ‍กับชายอีกคนหนึ่งที่แก้วคุ้นเคย… ชายที่เธอคาดไม่ถึงว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับครอบครัวของเธอ

“คุณ… คุณคือคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด?” แก้วถามกับภาพถ่ายในมือ

นี่คือจุดเริ่มต้นของความจริงที่น่าสะพรึงกลัว ความลับที่ถูกซ่อนเร้นมานานหลายทศวรรษ บัดนี้กำลังจะถูกเปิดเผย

ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์ของครอบครัวของเหนือ…

“แก้ว… คุณอยู่ที่ไหน” ‌เหนือพยายามติดต่อแก้วอีกครั้ง แต่โทรศัพท์ของเธอยังคงปิดอยู่

“คุณแม่ครับ… ผมว่าเราควรจะแจ้งตำรวจ” เหนือกล่าวกับมารดาของเขาด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล

“แจ้งตำรวจ? เรื่องอะไร? แค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งหายไป จะต้องทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอ?” มารดาของเหนือตอบอย่างไม่ใส่ใจ

“นี่ไม่ใช่แค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งนะครับแม่… ‍นี่คือแก้ว!” เหนือขึ้นเสียง

“แล้วไง? เธออาจจะหนีไปกับชู้รักก็ได้ ใครจะรู้” มารดาของเหนือกล่าวอย่างเย้ยหยัน

“คุณแม่! พูดอะไรแบบนี้!” เหนือแทบจะระเบิดอารมณ์

ทันใดนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ​หน้าจอแสดงชื่อ ‘ทนายความ’

“ฮัลโหลครับ” เหนือรีบรับสาย

“สวัสดีครับ คุณเหนือ… ผมมีเรื่องสำคัญที่จะต้องแจ้งให้คุณทราบครับ” เสียงทนายความดังขึ้นอย่างเคร่งขรึม “เรื่องของ… มรดกของคุณพ่อครับ”

“มรดกพ่อ? ​มีอะไรเหรอครับ?” เหนือถามด้วยความสงสัย

“คือ… มีจดหมายฉบับหนึ่งที่ผู้จัดการมรดกของคุณพ่อได้ค้นพบครับ เป็นจดหมายที่ระบุถึง… เงื่อนไขบางอย่างในการรับมรดกครับ”

“เงื่อนไขอะไรครับ?”

“เงื่อนไขคือ… คุณจะต้องยินยอมให้ ‘บุคคลภายนอก’ เข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารจัดการบริษัทในช่วงเวลาหนึ่ง… ​เพื่อพิสูจน์ความสามารถในการบริหารจัดการของคุณครับ”

“บุคคลภายนอก? ใครครับ?”

“ชื่อในจดหมายระบุว่า… ‘คุณแก้ว’ ครับ”

คำพูดของทนายความทำให้ทั้งเหนือและมารดาของเขาถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ

“อะไรนะคะ? แก้ว? ยัยเด็กนั่นเนี่ยนะ?” มารดาของเหนืออุทานด้วยความตกใจ

“ใช่ครับ… และที่สำคัญกว่านั้น… จดหมายฉบับนี้มีผลผูกพันทางกฎหมายอย่างสมบูรณ์ครับ”

“เป็นไปไม่ได้! พ่อไม่มีทางทำแบบนี้!” มารดาของเหนือปฏิเสธ

“แต่… มันคือความจริงครับ” ทนายความกล่าว “และถ้าคุณไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขนี้… คุณจะสูญเสียสิทธิ์ในมรดกทั้งหมดครับ”

สถานการณ์กลับตาลปัตรอย่างรวดเร็ว แผนการของแก้วกำลังเริ่มส่งผลกระทบ

ในขณะที่แก้วกำลังจัดการกับเอกสารลับในห้องทำงาน เธอก็ได้รับข้อความจากแหล่งข่าวที่ไม่เปิดเผยตัวตน

“ถึงเวลาแล้ว… เปิดโปงความจริงเสียที”

แก้วยิ้มมุมปาก ข้อความนี้คือสัญญาณว่าทุกอย่างกำลังเป็นไปตามแผน

เธอหยิบเอกสารสำคัญชุดหนึ่งออกมา มันคือหลักฐานที่เชื่อมโยงนายพลทรงเกียรติ กับการหายตัวไปอย่างลึกลับของนักธุรกิจคู่แข่ง เมื่อหลายปีก่อน

“คุณพ่อ… คุณแม่… หนูจะทวงทุกอย่างคืนค่ะ” แก้วกล่าวกับรูปถ่ายของพ่อแม่

เธอเดินออกจากบ้านหลังเก่า มุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่เธอต้องไป… สถานที่ที่ความจริงจะถูกเปิดเผย

เมื่อแก้วมาถึงงานเลี้ยงการกุศลที่จัดขึ้นโดยครอบครัวของนายพลทรงเกียรติ เธอเดินเข้างานไปราวกับราชินี ทุกสายตาจับจ้องมาที่เธอ

“มาแล้วเหรอ… ยัยเด็กกำพร้า” เสียงเย้ยหยันดังมาจากทางด้านหลัง

แก้วหันไปเผชิญหน้ากับนายพลทรงเกียรติ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความอำมหิต

“ท่านค่ะ… หรือควรจะเรียกว่า ‘ท่านลุง’ ดีคะ?” แก้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

นายพลทรงเกียรติหน้าเปลี่ยนสี เขาไม่เคยคิดว่าแก้วจะกล้าเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ

“แก้ว… นี่มันเรื่องอะไรกัน?” เสียงของเหนือดังขึ้นเมื่อเขาเดินเข้ามา

“พี่เหนือ… คุณมาทำอะไรที่นี่คะ?” แก้วถาม

“ผม… ผมมาตามหาคุณ” เหนือตอบ

“คุณมาผิดเวลาแล้วค่ะพี่เหนือ” แก้วกล่าว “เพราะ… เกมของฉันเพิ่งจะเริ่มต้น”

เธอเดินตรงไปยังแท่นกล่าวสุนทรพจน์ ท่ามกลางสายตาของแขกเหรื่อที่กำลังตกตะลึง

“สวัสดีค่ะทุกท่าน” แก้วกล่าวด้วยเสียงอันดัง “ดิฉัน… แก้ว ค่ะ”

เธอหยุดเล็กน้อย ปล่อยให้ชื่อของเธอสร้างความตกใจให้กับผู้คน

“วันนี้… ดิฉันจะมาเปิดเผยความจริงบางอย่าง… ความจริงที่จะสั่นคลอนทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกท่านเคยเชื่อ”

แก้วหยิบเอกสารฉบับหนึ่งขึ้นมา มันคือหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะเปิดโปงความลับอันดำมืดของนายพลทรงเกียรติ

“ท่านพลเอกทรงเกียรติ… ท่านคิดว่าท่านสามารถปกปิดความผิดของท่านได้ตลอดไปจริงๆ เหรอคะ?” แก้วถาม

สีหน้าของนายพลทรงเกียรติซีดเผือด เขาพยายามจะพูดบางอย่าง แต่ก็ทำได้เพียงอ้าปากค้าง

“ท่าน… ท่านกำลังพูดเรื่องอะไร!” นายพลทรงเกียรติถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“เรื่องการหายตัวไปของนักธุรกิจ… คุณชาญวิทย์… สามีของฉันค่ะ” แก้วกล่าวอย่างเฉียบขาด

เสียงฮือฮาดังไปทั่วทั้งงาน ทุกคนตกตะลึงกับคำกล่าวอ้างของแก้ว

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!” มารดาของเหนือตะโกน

“บ้าเหรอคะ? หรือว่าเป็นความจริงที่ท่านไม่ต้องการให้ใครรู้?” แก้วหันไปมองมารดาของเหนือด้วยสายตาเย็นชา

“และที่สำคัญ… ความลับที่ครอบครัวของท่าน… พยายามปกปิดมาตลอด… เกี่ยวกับ ‘คุณ’ ค่ะ” แก้วหันไปทางนายพลทรงเกียรติ “คุณคือคนที่อยู่เบื้องหลัง… คุณคือคนที่สั่งการ… ให้พรากทุกอย่างไปจากครอบครัวของฉัน!”

แก้วชูเอกสารขึ้นเหนือหัว เผยให้เห็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่เชื่อมโยงนายพลทรงเกียรติเข้ากับการตายของพ่อของเธอ

“นี่คือหลักฐาน… ที่จะทำให้ท่านต้องชดใช้!”

ท่ามกลางความโกลาหลที่เกิดขึ้น แก้วได้เดินหมากตัวแรกไปแล้ว และหมากตัวต่อไปของเธอ… จะนำมาซึ่งหายนะที่ยิ่งใหญ่กว่าที่ใครจะคาดคิด