ตอนที่ 29 — อนาคตที่สดใส

“ใครโทรเข้ามาเหรอพราว?” เสียงของธามดังขึ้นอย่างอ่อนโยน เมื่อเห็นสีหน้าของพราวที่เปลี่ยนไป มือที่เคยจับกันไว้แน่น คราวนี้กลับสั่นเล็กน้อย

พราวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสูดหายใจลึกๆ แล้วตอบ “ไม่มีใครค่ะ… ‌แค่สายที่ไม่ได้รับ” เธอพยายามยิ้มให้ธาม แต่รอยยิ้มนั้นดูฝืนๆ

ธามขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาสังเกตเห็นความผิดปกติของพราวได้อย่างรวดเร็ว “แน่ใจนะ? หน้าคุณซีดเชียว” เขาเอื้อมมือมาสัมผัสแก้มของเธออย่างแผ่วเบา

พราวหลับตาพริ้มรับสัมผัสนั้น “พราวสบายดีค่ะ ​แค่… คิดถึงเรื่องเก่าๆ นิดหน่อย” เธอตัดสินใจไม่บอกธามในทันที ไม่ใช่เพราะเธอไม่ไว้ใจ แต่เพราะไม่อยากให้เขากังวล เธออยากให้ช่วงเวลาแห่งความสุขนี้ยังคงอยู่ให้นานที่สุด

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว มันทำให้ความกังวลเล็กๆ ‍เริ่มก่อตัวขึ้นในใจเธอ ชื่อบนหน้าจอโทรศัพท์นั้นเป็นของใครไปไม่ได้ นอกจาก ‘นที’ อดีตคนรักที่เคยพยายามจะทำร้ายเธอและธาม

การที่นทีกำลังติดต่อมา ทั้งๆ ที่เขาควรจะอยู่ในการควบคุมของกฎหมาย มันเป็นเรื่องที่น่าสงสัยอย่างยิ่ง

“ถ้ามีอะไรที่ทำให้คุณไม่สบายใจ ‌บอกผมได้เสมอนะพราว” ธามกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น ราวกับจะบอกว่าเขาพร้อมจะปกป้องเธอเสมอ

พราวยิ้มให้กับเขาอย่างเต็มใจ “ขอบคุณค่ะพี่ธาม” เธอซบหน้ากับอกของเขา สูดกลิ่นกายที่คุ้นเคยเพื่อเรียกความมั่นใจ

“ผมรักคุณนะ” ธามกระซิบ

“พราวก็รักพี่ค่ะ”

การหมั้นหมายที่กำลังจะเกิดขึ้น กลายเป็นแสงสว่างที่ส่องนำทางชีวิตของทั้งคู่ไปสู่อนาคตที่สวยงาม ‍ธามได้จัดการเคลียร์ปัญหาทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับอดีตของเขาอย่างเด็ดขาด เขาไม่ได้ปล่อยให้เงาแห่งความมืดมาบดบังความสุขของเขาและพราวอีกต่อไป

ครอบครัวของธาม ซึ่งเคยมีท่าทีไม่เห็นด้วยกับการคบหากันของทั้งคู่ ตอนนี้ก็ยอมรับในความสัมพันธ์ของพวกเขา เมื่อเห็นว่าพราวสามารถนำพาธามให้กลับมาเป็นคนที่ดีขึ้นได้อย่างไร และเห็นถึงความรักที่แท้จริงระหว่างทั้งสองคน

“คุณพราวคะ” คุณหญิงวรดา แม่ของธามเอ่ยเรียกพราว ​ขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งคุยกันในสวน “ฉันดีใจที่เห็นธามมีความสุขอีกครั้ง ฉันรู้ว่าที่ผ่านมาคุณต้องผ่านอะไรมามากมาย”

พราวยิ้มรับ “ขอบคุณค่ะคุณหญิง” เธอพูดอย่างนอบน้อม “พราวก็ดีใจที่ได้เห็นพี่ธามมีความสุขเช่นกันค่ะ”

“ฉันเชื่อมั่นในตัวคุณนะพราว” คุณหญิงวรดากล่าว “คุณเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง ​และคุณก็คู่ควรกับลูกชายของฉัน”

คำพูดของแม่สามีในอนาคต ทำให้พราวรู้สึกอบอุ่นหัวใจ เธอรู้ว่าการเดินทางของเธอกับธามนั้นไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่การได้รับการยอมรับจากครอบครัวของธาม ทำให้เธอรู้สึกเหมือนมีพลังใจเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว

ในขณะเดียวกัน ธามก็กำลังวางแผนเรื่องอนาคตกับพราว เขาอยากสร้างครอบครัวที่อบอุ่นและปลอดภัยให้กับเธอ เป็นครอบครัวที่ไร้ซึ่งความหวาดกลัวและอันตราย

“ผมอยากให้เรามีบ้านของเราเองนะพราว” ​ธามพูดขณะที่ทั้งคู่นั่งทานอาหารค่ำด้วยกัน “บ้านที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเรา มีสวนเล็กๆ ที่เราช่วยกันปลูกดอกไม้”

พราวยิ้มอย่างมีความสุข “ฟังดูดีจังเลยค่ะพี่ธาม”

“และก็… เราจะมีลูกใช่ไหม?” ธามถามอย่างเขินอาย

พราวหัวเราะเบาๆ “แน่นอนค่ะพี่ธาม พราวก็อยากมีลูกที่น่ารักเหมือนพี่ธาม”

บทสนทนาของพวกเขาเต็มไปด้วยความฝันและความหวัง อนาคตที่สดใสกำลังรอคอยพวกเขาอยู่ข้างหน้า การหมั้นหมายเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการเดินทางครั้งใหม่ ที่เต็มไปด้วยความรัก ความผูกพัน และความเข้าใจ

แต่ความสุขที่กำลังจะเกิดขึ้น ก็มักจะมีเงาของอดีตตามมาเสมอ

ในคืนนั้น ขณะที่พราวกำลังจะเข้านอน เธอก็ได้รับข้อความทางโทรศัพท์ ข้อความนั้นสั้นๆ แต่ทำให้หัวใจของเธอเย็นยะเยือก

“ฉันจะทำให้แกไม่ได้อยู่กับมัน!”

ข้อความนั้นมาจากใคร? นที? หรือใครกันแน่? ความหวาดกลัวเริ่มกัดกินหัวใจของเธออีกครั้ง

เธอรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรหาธามทันที

“พี่ธามคะ!” เสียงของเธอสั่นเครือ

“เป็นอะไรพราว? เกิดอะไรขึ้น?” เสียงของธามเต็มไปด้วยความตกใจ

“พราว… พราวได้รับข้อความค่ะ” เธอเล่าเรื่องทั้งหมดให้ธามฟัง

ธามเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “ไม่ต้องกลัวนะพราว ผมจะรีบไปหาคุณเดี๋ยวนี้”

แต่ขณะที่ธามกำลังจะรีบออกไปหาพราว เสียงโทรศัพท์อีกสายก็ดังขึ้น หน้าจอแสดงชื่อของ ‘สารวัตรคม’

“คุณธามครับ… เรามีเรื่องด่วนต้องแจ้ง” เสียงของสารวัตรคมฟังดูเคร่งเครียด

“เรื่องอะไรครับสารวัตร?” ธามถามด้วยความกังวล

“เราพบหลักฐานบางอย่างที่เชื่อมโยงกับคดีเก่าของคุณ… และมันกำลังจะนำพาไปสู่… อันตรายครั้งใหม่”

ธามมองไปยังทิศทางที่พราวน่าจะอยู่ หัวใจของเขาเต้นระรัว ความสุขที่เพิ่งจะได้สัมผัส กำลังถูกคุกคามอีกครั้ง…