"ความเงียบงันระหว่างเรามันดังเสียยิ่งกว่าเสียงตะโกน" ประโยคนี้ผุดขึ้นในหัวของลลิลขณะที่เธอมองออกไปนอกหน้าต่างห้องพักในคอนโดหรูที่ภาคินจัดหาให้ ห่างจากคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เขาอาศัยอยู่เพียงไม่กี่กิโลเมตร แต่กลับรู้สึกเหมือนอยู่คนละโลก
หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ภาคินก็ไม่ได้ปรากฏตัวให้เธอเห็นอีกเลย เขาเพียงแต่ส่งคนสนิทมาดูแลเรื่องความปลอดภัยและค่าใช้จ่ายต่างๆ แต่การสื่อสารกลับกลายเป็นศูนย์ เขาหายไปจากชีวิตเธออีกครั้ง ปล่อยให้เธออยู่กับความรู้สึกที่ตีกันไปมา ทั้งโล่งใจที่ได้อยู่ตามลำพัง และเจ็บปวดกับความเงียบงันที่ทิ่มแทง
เธอรู้ดีว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาตั้งอยู่บนพื้นฐานที่เปราะบาง การแต่งงานจำเป็นที่เกิดจากอุบัติเหตุและข้อตกลงที่เต็มไปด้วยความลับ การกระทำของภาคินที่ผ่านมา ทั้งความเย็นชา การบีบบังคับ และการปฏิเสธความรู้สึกของเธอ มันเหมือนกับรอยร้าวเล็กๆ ที่มองไม่เห็น แต่พร้อมจะขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนกว่าจะพังทลาย
“คิดถึงเขาเหรอ” เสียงของพิมพ์ลดา ดังขึ้นทำให้ลลิลสะดุ้ง เธอหันกลับไปมองเพื่อนสนิทที่กำลังนั่งจิบชาอยู่บนโซฟา
“เปล่า” ลลิลตอบเสียงเบา พยายามซ่อนความรู้สึกที่ตีรวน “แค่คิดว่า… เราห่างกันเกินไป”
พิมพ์ลดาถอนหายใจเบาๆ "ฉันเข้าใจว่าเธอรู้สึกยังไง ลลิล แต่บางทีการให้เวลาและพื้นที่กับเขาก็อาจจะดีที่สุดนะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขากำลังแบกรับอะไรหลายอย่างอยู่"
"แต่ฉันก็แบกรับอะไรหลายอย่างเหมือนกันนะพิมพ์" ลลิลพูด น้ำเสียงสั่นเครือ "ฉันแบกรับความรู้สึกที่ไม่ควรจะมีให้เขา แบกรับความกลัวว่าเขาจะทิ้งฉันไปอีกครั้ง และตอนนี้... ฉันก็แบกรับชีวิตอีกหนึ่งชีวิตไว้ด้วย"
คำพูดสุดท้ายของเธอทำให้พิมพ์ลดามองหน้าเธออย่างเป็นห่วง เธอรู้ว่าลลิลกำลังตั้งครรภ์ และมันก็เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนอย่างยิ่ง โดยเฉพาะเมื่อพ่อของเด็กคือภาคิน มาเฟียผู้อันตราย
“แล้ว… เขาได้รู้เรื่องนี้หรือยัง” พิมพ์ลดาถามอย่างระมัดระวัง
ลลิลส่ายหน้าช้าๆ “ยังค่ะ ฉัน… ฉันยังไม่พร้อมที่จะบอกเขา ฉันไม่รู้ว่าเขาจะรับได้หรือเปล่า หรือเขาจะมองว่ามันเป็นภาระอีกอย่างหนึ่ง”
ความกลัวและความไม่มั่นใจถาโถมเข้าใส่ลลิลอย่างหนัก เธอพยายามบอกตัวเองว่าเธอต้องเข้มแข็งเพื่อลูกในท้อง แต่ยิ่งนึกถึงแววตาเย็นชาของภาคิน ความหวังของเธอก็ยิ่งริบหรี่
“ลลิล… เธอควรจะคุยกับเขาเรื่องนี้” พิมพ์ลดาพยายามเกลี้ยกล่อม “ลูกคือส่วนหนึ่งของเขาด้วยนะ เธอไม่สามารถเก็บเรื่องสำคัญขนาดนี้ไว้คนเดียวได้”
“ฉันรู้ค่ะ” ลลิลตอบเสียงแผ่ว “แต่… ฉันกลัว”
ความกลัวของเธอไม่ใช่แค่กลัวว่าภาคินจะไม่ต้องการลูก แต่ยังกลัวว่าการบอกเรื่องนี้ไป จะยิ่งทำให้สถานการณ์ของเธอยิ่งเลวร้ายลง เธออาจจะถูกบังคับให้ทำในสิ่งที่เธอไม่ต้องการ หรืออาจจะถูกมองว่าเป็นเครื่องมือในการต่อรองอะไรบางอย่าง
อีกด้านหนึ่ง ภาคินกำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานที่มืดสลัว แสงไฟเพียงน้อยนิดสาดส่องลงบนใบหน้าของเขาที่ฉายแววเคร่งเครียด มือหนากำแน่น จนข้อนิ้วขาวซีด เขากำลังจมอยู่กับกองเอกสารและรายงานต่างๆ ที่เกี่ยวกับธุรกิจสีเทาของเขา แต่ในใจกลับมีเพียงภาพของลลิล
เขาคิดถึงใบหน้าของเธอ คิดถึงรอยยิ้มที่เคยมีให้เขาเมื่อครั้งที่เธอยังไม่รู้ความจริง คิดถึงแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดเมื่อเขาทำร้ายเธอ เขาพยายามหลีกเลี่ยงเธอ ปล่อยให้เธอได้มีชีวิตของเธอเอง แต่ยิ่งห่างกันเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งตระหนักได้ว่าหัวใจของเขาผูกติดอยู่กับผู้หญิงคนนี้มากแค่ไหน
เขาได้รับรายงานจากลูกน้องว่าลลิลอยู่ที่คอนโดหรูแห่งหนึ่ง ปลอดภัย และไม่มีใครเข้ามายุ่งเกี่ยว แต่เขากลับไม่กล้าพอที่จะไปหาเธอ เขาไม่รู้จะอธิบายยังไงกับสิ่งที่เขาทำลงไป เขาไม่รู้จะขอโทษเธออย่างไร และที่สำคัญที่สุด เขาไม่รู้ว่าเธอจะให้อภัยเขาได้หรือไม่
“ท่านประธาน มีเรื่องด่วนครับ” เสียงของเลขาฯ ดังขึ้น ขัดจังหวะความคิดของเขา
ภาคินเงยหน้าขึ้น ดวงตาเย็นชาฉายแววไม่พอใจ “มีอะไร”
“มีคนพยายามจะเข้าถึงข้อมูลสำคัญบางอย่างของบริษัทครับ เป็นข้อมูลที่เกี่ยวกับ… อดีตของคุณพ่อครับ”
คำพูดนั้นทำให้ภาคินชะงัก เขาขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ “ข้อมูลของพ่อ? ข้อมูลอะไร?”
“ไม่แน่ใจครับ แต่ดูเหมือนจะเป็นข้อมูลที่เกี่ยวกับ… การฟอกเงินที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อนครับ”
ภาคินลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว หัวใจเต้นแรง นี่มันเป็นเรื่องที่เขาพยายามปิดบังมาตลอด เขาไม่เคยคิดว่าจะมีใครพยายามขุดคุ้ยเรื่องนี้ขึ้นมาอีกครั้ง
“ใครเป็นคนทำ?” เขาถามเสียงเข้ม
“ยังไม่ทราบแน่ชัดครับ แต่ที่น่าเป็นห่วงคือ… ข้อมูลชุดนี้น่าจะเชื่อมโยงไปถึง… คุณลลิลครับ”
คำว่า “คุณลลิล” ทำให้โลกทั้งใบของภาคินหยุดหมุน เขาหันขวับไปมองเลขาฯ ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตกใจและความโกรธ
“หมายความว่ายังไง!” เขาตะคอก
“ดูเหมือนว่า… ข้อมูลที่ถูกพยายามเข้าถึง จะเกี่ยวข้องกับ… เอกสารบางอย่างที่… คุณพ่อของลลิลเคยเป็นผู้ดูแลครับ”
ความจริงที่ถูกเปิดเผยขึ้นมา ทำให้รอยร้าวในใจของภาคินลึกเข้าไปอีก เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าอดีตของพ่อเขาจะย้อนกลับมาทำร้ายลลิลได้อีกครั้ง เขารู้สึกผิดอย่างรุนแรงที่ไม่สามารถปกป้องเธอได้
“ตามหาคนที่พยายามเข้าถึงข้อมูลให้เจอ! ห้ามให้ใครหน้าไหนรู้เรื่องนี้เด็ดขาด! และ… เตรียมรถให้ฉัน ฉันจะไปหาเธอ”
ภาคินตัดสินใจแล้ว เขาจะปล่อยให้ความกลัวและความเข้าใจผิดมาขวางกั้นเขาอีกต่อไป เขาจะปกป้องลลิล ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม
ในขณะที่ลลิลยังคงจมอยู่ในความคิดและความกังวล พิมพ์ลดาก็ได้รับข้อความจากใครบางคน ข้อความสั้นๆ ที่ทำให้สีหน้าของเธอเปลี่ยนไป
“เกิดอะไรขึ้นพิมพ์?” ลลิลสังเกตเห็นความผิดปกติ
พิมพ์ลดาส่ายหน้าช้าๆ พยายามรวบรวมสติ “มีคน… ส่งข้อความมาบอกว่า… มีคนกำลังพยายามจะ… ขุดคุ้ยเรื่องในอดีตของเธอ… แล้วก็… เกี่ยวข้องกับ… พ่อของเธอด้วย”
ลลิลเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “จริงเหรอ!”
“ใช่… แล้วก็… เขาบอกว่า… เรื่องนี้อาจจะ… ส่งผลกระทบต่อ… ลูกในท้องของเธอด้วย”
คำพูดนั้นทำให้ลลิลหน้าซีดเผือด เธอไม่เข้าใจว่าเรื่องในอดีตจะส่งผลกระทบต่อลูกของเธอได้อย่างไร แต่ความรู้สึกไม่สบายใจก็ก่อตัวขึ้นในใจของเธออย่างรวดเร็ว
“ใครส่งข้อความมา?” เธอถามเสียงสั่น
“เขาไม่บอกชื่อค่ะ… แต่… เขาบอกให้เธอระวังตัว…”
ทันใดนั้นเอง ไฟในห้องก็ดับลงอย่างกะทันหัน ความมืดมิดเข้าปกคลุม ทำให้ลลิลกรีดร้องด้วยความตกใจ
“พิมพ์!”
“ใจเย็นๆ ลลิล!” พิมพ์ลดารีบคว้าแขนเพื่อน “ฉันจะเปิดไฟฉาย”
แต่ก่อนที่พิมพ์ลดาจะได้เปิดไฟฉาย เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังมาจากนอกประตู
“ใครน่ะ!” พิมพ์ลดาร้องถาม
ประตูห้องถูกเปิดออกอย่างแรง เผยให้เห็นร่างสูงสง่าของชายหนุ่มที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า แสงสลัวจากภายนอกส่องกระทบใบหน้าของเขา ทำให้เห็นแววตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“ภาคิน…” ลลิลเอ่ยชื่อเขาออกมาอย่างแผ่วเบา
ภาคินไม่ตอบอะไร เขาก้าวเข้ามาในห้องอย่างช้าๆ สายตาจับจ้องไปที่ลลิลเพียงผู้เดียว ราวกับว่าโลกทั้งใบของเขามีเพียงเธออยู่
“ฉันมาแล้ว… ลลิล” เขาพูด น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่น “ฉันจะไม่มีวันปล่อยให้ใครมาทำร้ายเธอได้อีก”
แต่คำพูดของเขาไม่ได้ช่วยปลอบประโลมลลิล ตรงกันข้าม มันกลับทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัวมากขึ้นไปอีก เธอเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวเขา แววตาที่แข็งกร้าวกว่าเดิม ความเด็ดเดี่ยวที่ดูอันตราย
“คุณ… คุณจะทำอะไร” เธอถามเสียงสั่น
ภาคินมองเธอด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา “ฉันมาเพื่อ… ทวงทุกอย่างคืน… ลลิล”
คำว่า “ทวงทุกอย่างคืน” นั้นดังก้องอยู่ในโสตประสาทของลลิล มันมีความหมายอะไรกันแน่? เขาจะทวงคืนเธอ? หรือเขาจะทวงคืนบางสิ่งบางอย่างที่เกี่ยวกับอดีตของเขา? และที่สำคัญที่สุด… เขาจะทำร้ายเธอหรือไม่? ความไม่แน่นอนและความกลัวถาโถมเข้าใส่เธอจนแทบจะหายใจไม่ออก
เธอกับมาเฟียกลายเป็นเมียจำเป็น
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก