"เธอเป็นคนขโมยเงิน!" เสียงแหลมสูงของหญิงวัยกลางคนดังแหวกอากาศในห้องประชุมที่เงียบสงัดราวกับป่าช้า นาราได้ยินเพียงเสียงหัวใจตัวเองเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก ภาพใบหน้าของผู้คนรอบข้างที่มองมาที่เธอเต็มไปด้วยความรังเกียจและการประณาม มันหนักอึ้งจนแทบทำให้เธอหายใจไม่ออก
"ไม่จริงค่ะ! ฉันไม่ได้ทำ!" นาราร้องปฏิเสธเสียงสั่นเครือ ดวงตาแดงก่ำพยายามสบตาผู้คนรอบข้าง แต่กลับพบเพียงสายตาที่แข็งกระด้างและไม่เชื่อมั่น
"ยังจะปากแข็งอีกนะ! หลักฐานคาตาแบบนี้!" ชายร่างท้วมที่นั่งหัวโต๊ะตบโต๊ะเสียงดัง ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ เขากำเอกสารบางอย่างไว้ในมือแน่น มันคือรายงานที่ระบุว่าเงินจำนวนมหาศาลของบริษัทได้หายไป และชื่อของนาราปรากฏเด่นชัดในฐานะผู้ต้องสงสัยรายสำคัญ
ข่าวลือนี้เหมือนพายุโหมกระหน่ำเข้าใส่ชีวิตของนาราอย่างไม่ทันตั้งตัว จากพนักงานตัวเล็กๆ ที่มุ่งมั่นตั้งใจทำงาน เธอกลายเป็นอาชญากรในสายตาของทุกคนในชั่วข้ามคืน เสียงซุบซิบนินทา เสียงหัวเราะเยาะเย้ย เสียงประณามด่าทอ ดังสะท้อนไปทั่วทั้งออฟฟิศ ราวกับมันคือบทเพลงแห่งความอัปยศที่ขับขานให้เธอ
"พวกเธอไม่เข้าใจ! ฉันถูกใส่ร้าย! ใครบางคนกำลังพยายามทำลายฉัน!" นาราร้องตะโกนสุดเสียง น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอพยายามอธิบาย พยายามอ้อนวอนให้ใครสักคนเชื่อ แต่คำพูดของเธอเหมือนถูกกลืนหายไปในทะเลเสียงแห่งความไม่ไว้วางใจ
"ใส่ร้าย? เธอคิดว่าเราโง่หรือไงนารา? ทุกอย่างมันชัดเจนอยู่แล้ว" หญิงวัยกลางคนคนเดิมพูดเย้ยหยัน
"ฉันไม่มีเหตุผลที่จะทำแบบนั้น! ฉันทำงานที่นี่ด้วยความตั้งใจมาตลอด" นาราท้วงถาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
"ตั้งใจขโมยเงินน่ะสิ!" เสียงเย้ยหยันดังขึ้นอีกครั้ง
นาราแทบทรุดลงไปกองกับพื้น เธอไม่รู้จะหันหน้าไปทางไหน ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร หลักฐานที่ว่านั้นคืออะไรกันแน่? ทำไมทุกอย่างถึงมุ่งมาที่เธอ? ความรู้สึกโดดเดี่ยวและอ้างว้างถาโถมเข้ามาอย่างหนักหน่วง
"นารา"
เสียงทุ้มต่ำที่ดังขึ้นมาท่ามกลางความโกลาหล ดึงความสนใจของทุกคนไป ธนดล นักลงทุนหนุ่มผู้เย็นชาและทรงอิทธิพล ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ใบหน้าไร้อารมณ์ แต่ดวงตาสีเข้มทอประกายบางอย่างที่ทำให้นารารู้สึกเหมือนมีประกายแสงแห่งความหวังแวบเข้ามาในความมืดมิด
"คุณธนดล..." นาราเอ่ยชื่อเขาออกมาเบาๆ
"ผมเชื่อว่าคุณนาราไม่ได้ทำ" ธนดลพูดเสียงเรียบ แต่หนักแน่น ทุกคำพูดของเขาเหมือนค้อนที่ทุบลงไปบนความเชื่อมั่นของผู้คนในห้อง
"คุณธนดล! คุณกำลังจะบอกว่าเราทุกคนตาบอดหรือไง!" ชายร่างท้วมคนเดิมท้วงถามอย่างไม่พอใจ
"ผมไม่ได้บอกว่าพวกคุณตาบอด ผมแค่บอกว่าผมเชื่อในตัวคุณนารา" ธนดลกล่าว ใบหน้ายังคงเรียบเฉย แต่แววตาที่มองไปยังนาราเต็มไปด้วยความมั่นคง
"แต่หลักฐาน..."
"หลักฐานสามารถถูกบิดเบือนได้เสมอ" ธนดลพูดตัดบท "ผมจะขอตรวจสอบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง"
คำพูดของธนดลทำให้นาราใจชื้นขึ้นมาบ้างอย่างน้อยก็ยังมีใครสักคนเชื่อในตัวเธอ แม้จะเป็นนักลงทุนหนุ่มผู้เย็นชาที่เธอแทบไม่เคยได้พูดคุยด้วยก็ตาม แต่คำถามที่ยังคงค้างอยู่ในใจของเธอคือ ทำไมเขาถึงเชื่อเธอ? และเขาจะสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเธอได้จริงหรือ?
"คุณนารา... คุณแน่ใจนะว่าคุณไม่ได้ทำอะไรผิด?" ธนดลถามนาราเมื่อทั้งคู่ได้มีโอกาสพูดคุยกันตามลำพังหลังจากเหตุการณ์ในห้องประชุมผ่านไป
"ฉันสาบานได้เลยค่ะคุณธนดล ฉันไม่เคยคิดจะทำเรื่องแบบนี้" นารากล่าวเสียงหนักแน่น ดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยความเจ็บปวดและสับสน
"ผมเชื่อคุณ" ธนดลตอบ ดวงตาของเขายังคงจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอ ราวกับกำลังค้นหาความจริงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน "แต่คุณต้องให้ความร่วมมือกับผมอย่างเต็มที่"
"ฉันจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการค่ะ" นารากล่าวรับ
ธนดลพยักหน้าเล็กน้อย "ตอนนี้คุณอาจจะถูกมองว่าเป็นคนร้าย แต่ผมจะช่วยคุณพิสูจน์ความจริง"
ขณะที่ธนดลพยายามรวบรวมข้อมูลและหลักฐานต่างๆ เพื่อคลี่คลายคดี นาราก็ยังคงต้องเผชิญหน้ากับสายตาดูแคลนและการประณามจากเพื่อนร่วมงานบางส่วน แต่เธอก็พยายามรวบรวมสติและให้ความร่วมมือกับธนดลอย่างเต็มที่
"คุณธนดลคะ... ฉันมีเรื่องอยากจะบอกค่ะ" นาราตัดสินใจเอ่ยปากเมื่อเธอเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวบางอย่างได้ "ก่อนหน้านี้ไม่นาน มีคนส่งอีเมลปริศนามาหาฉันค่ะ เขาอ้างว่ารู้ความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ก็ไม่ได้บอกรายละเอียดอะไรมากไปกว่านั้น"
ธนดลเลิกคิ้ว "อีเมล? คุณมีเก็บไว้ไหม?"
"ค่ะ... ฉันจะส่งให้คุณดูนะคะ" นาราตอบ
เมื่อธนดลได้รับอีเมลดังกล่าว เขาก็อ่านมันอย่างพิจารณา "นี่อาจเป็นเบาะแสสำคัญ" เขาพึมพำกับตัวเอง
"แต่... ฉันก็ไม่แน่ใจว่าคนที่ส่งอีเมลมาจะเป็นคนดีหรือคนร้ายนะคะ" นารากล่าวอย่างกังวล
"ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม เราต้องไขปริศนานี้ให้ได้" ธนดลกล่าว "แต่สิ่งที่คุณต้องระวังคือ มีคนกำลังพยายามทำให้คุณกับผมเข้าใจผิด"
"หมายความว่ายังไงคะ?" นาราถามด้วยความสงสัย
"ผมกำลังรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล" ธนดลตอบ "เหมือนมีใครบางคนกำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่เบื้องหลัง"
ความรู้สึกไม่ชอบมาพากลนี้เองที่ทำให้ธนดลเริ่มตั้งคำถามกับทุกสิ่งรอบตัว แม้ว่าเขาจะเชื่อมั่นในตัวนารา แต่ก็ยังมีเงื่อนงำบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกว่าเรื่องราวทั้งหมดนี้ซับซ้อนกว่าที่เห็น
"คุณธนดลคะ... ฉันรู้สึกเหมือนถูกจับตามองตลอดเวลา" นารากล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
"คุณไม่ต้องกลัว" ธนดลตอบ "ผมจะคอยปกป้องคุณเอง"
คำพูดของธนดลทำให้หัวใจของนารากระตุกวูบ เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในใจ แม้ว่าสถานการณ์จะเลวร้ายเพียงใดก็ตาม
แต่ในขณะเดียวกัน ธนดลก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง เขาเริ่มรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังพยายามจะเข้ามาแทรกแซงกระบวนการสืบสวนของเขา และที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้น เขาเริ่มสงสัยในตัวคนใกล้ชิดของเขาเอง
"ใครกันแน่ที่กำลังเล่นเกมนี้อยู่?" ธนดลครุ่นคิด เขาเหลือบมองไปที่เงาบางอย่างที่เคลื่อนไหวอยู่ไกลๆ นัยน์ตาของเขาทอประกายเย็นชา "ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม... ผมจะเปิดโปงความจริงให้ได้"
อบอุ่นรักของนักลงทุน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก