"ผม... ผมขอโทษ" คำพูดนั้นหลุดออกจากปากของธนดลอย่างแผ่วเบา ราวกับว่าเขากำลังยอมรับความผิดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต ใบหน้าของเขาซีดเผือด ดวงตาที่เคยฉายแววแข็งกร้าว บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความเสียใจอย่างสุดซึ้ง นารายืนนิ่ง มองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามและความไม่เข้าใจ
"คุณกำลังพูดถึงอะไรคะธนดล?" นาราถาม เสียงของเธอสั่นเครือ เธอรู้สึกได้ถึงความหนักอึ้งที่ปกคลุมอยู่รอบกาย ราวกับว่ากำแพงที่เคยปกป้องเธอมาตลอดกำลังจะพังทลายลง
ธนดลสูดลมหายใจลึก เขาตัดสินใจแล้วว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องเปิดเผยความจริงที่เขาเก็บซ่อนไว้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ความลับที่เขากลัวมาตลอดกำลังจะถูกเปิดเผยต่อหน้านารา หญิงสาวที่เขาเริ่มรู้สึกดีด้วย แต่กลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของปริศนาที่เขาต้องเผชิญ
"เมื่อหลายปีก่อน... ก่อนที่พ่อของคุณจะล้มละลาย..." ธนดลเริ่มเล่า เสียงของเขาแหบพร่า "ผม... ผมเคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุครั้งนั้น"
คำพูดนั้นทำให้นารารู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ เธอจำได้ถึงเรื่องราวที่พ่อของเธอเคยเล่าถึงอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับนักลงทุนคนหนึ่ง ซึ่งนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในธุรกิจ และท้ายที่สุดก็เป็นจุดเริ่มต้นของการล้มละลายของบริษัท
"อุบัติเหตุ... คุณหมายถึงอุบัติเหตุที่... นักลงทุนคนนั้นเสียชีวิตเหรอคะ?" นาราถาม เสียงของเธอแทบจะหลุดออกจากลำคอ
ธนดลเลื่อนสายตาไปมองนอกหน้าต่าง ภาพเหตุการณ์ในอดีตผุดขึ้นมาในหัวอย่างชัดเจน ราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ "ใช่ครับ... อุบัติเหตุครั้งนั้น... ผมเป็นคนขับรถที่พาเขาไปส่งที่นั่น... และ... ผมเป็นคนเดียวที่อยู่ในรถกับเขาในตอนนั้น"
นารารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้าง เธอไม่เคยคิดเลยว่าธนดลจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่พลิกผันชีวิตของเธอและครอบครัวไปตลอดกาล "แต่... แต่คุณบอกว่าคุณเป็นนักลงทุน... คุณไม่ใช่คนขับรถนี่คะ?"
"ผม... ผมเคยทำงานเป็นคนขับรถให้กับครอบครัวผมมาก่อน" ธนดลกล่าว เสียงของเขาแฝงไว้ด้วยความอับอาย "ผมกำลังเรียนรู้เกี่ยวกับธุรกิจ... และพ่อของผมอยากให้ผมได้เรียนรู้งานจากทุกแง่มุม"
เขาเล่าต่อไปถึงคืนเกิดเหตุ คืนที่เต็มไปด้วยความมืดและความสับสน "คืนนั้น... เรากำลังจะไปประชุมสำคัญ... แต่ก่อนถึงที่หมาย... เกิดความผิดพลาดขึ้น" ดวงตาของธนดลฉายแววของความหวาดกลัวในอดีต "ผม... ผมเสียการควบคุมรถ... และรถก็พลิกคว่ำ"
"คุณ... คุณไม่ได้ตั้งใจเหรอคะ?" นาราถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"ผมไม่แน่ใจ" ธนดลตอบอย่างสิ้นหวัง "ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก... ผมจำได้แค่เสียงดังโครม... และความมืดมิด" เขาเงยหน้าขึ้นมองนารา "หลังจากนั้น... ผมจำอะไรไม่ได้เลย... จนกระทั่งผมฟื้นขึ้นมาในโรงพยาบาล"
"แล้ว... แล้วนักลงทุนคนนั้นล่ะคะ?" นาราถามด้วยเสียงที่แทบจะกระซิบ
ธนดลหลับตาลงช้าๆ ภาพใบหน้าของนักลงทุนผู้เคราะห์ร้ายยังคงติดตาเขา "เขา... เสียชีวิตในที่เกิดเหตุครับ"
ความเงียบเข้าปกคลุมห้อง น้ำตาของนารารินไหลลงมาอย่างไม่ขาดสาย เธอรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังแตกสลาย เหตุการณ์ที่เธอโทษว่าเป็นความผิดของบิดา กลายเป็นความจริงที่ซับซ้อนและเจ็บปวดกว่าที่เธอเคยจินตนาการ
"แล้ว... แล้วทำไมเรื่องนี้ถึงไม่เคยถูกเปิดเผยคะ?" นาราถาม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความสับสน "ทำไม... ทำไมพ่อของฉันถึงต้องรับผิดชอบทุกอย่าง?"
ธนดลสูดหายใจลึกอีกครั้ง "หลังจากอุบัติเหตุ... ผมถูกพ่อของผม... และคนอื่นๆ... กดดันให้ปิดปาก" เขาพูดอย่างเจ็บปวด "พวกเขาบอกว่า... ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผย... ธุรกิจของครอบครัวเราจะล่มสลาย... และผม... ผมจะถูกดำเนินคดี"
"พวกเขา... พวกเขาบังคับให้คุณโกหกเหรอคะ?" นาราถาม น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความโกรธ
"ใช่ครับ" ธนดลตอบ "ผม... ผมกลัว... ผมอ่อนแอ... ผมยอมทำตามที่พวกเขาต้องการ" เขาก้มหน้าลงมองมือของตัวเอง "ผม... ผมโกหก... และปล่อยให้พ่อของคุณ... แบกรับความผิดทั้งหมด"
ความรู้สึกผิดฉายชัดบนใบหน้าของธนดล เขาเคยใช้ชีวิตอยู่กับความลับนี้มาตลอดหลายปี พยายามปกปิดมันไว้ให้มิดชิด แต่เมื่อเขาได้พบกับนารา และได้เห็นความบริสุทธิ์และความเจ็บปวดของเธอ ความลับที่เขาเก็บงำไว้ก็เริ่มกัดกินหัวใจของเขา
"ผม... ผมรู้ว่าผมไม่สมควรได้รับคำอภัย" ธนดลกล่าว เสียงของเขาแหบพร่า "แต่ผม... ผมอยากจะขอโทษคุณ... ขอโทษที่ทำให้ชีวิตคุณต้องตกอยู่ในสภาพนี้"
นารากำลังประมวลผลข้อมูลทั้งหมดที่เธอได้รับ มันเป็นเรื่องที่ยากเกินกว่าจะยอมรับได้ แต่เมื่อเธอเห็นความจริงใจในแววตาของธนดล เธอก็รู้ว่าเขาไม่ได้โกหก
"แล้ว... แล้วหลักฐานที่ฉันพบ... เอกสารเหล่านั้น... มันเกี่ยวอะไรกับคุณคะ?" นาราถาม
ธนดลสูดหายใจลึก "เอกสารเหล่านั้น... มันคือหลักฐานที่พ่อของผม... และคนอื่นๆ... ใช้เพื่อปกปิดการทุจริตที่เกิดขึ้นในตอนนั้น" เขาอธิบาย "พวกเขา... พวกเขายักยอกเงินของบริษัท... และโยนความผิดทั้งหมดมาที่พ่อของคุณ"
"แล้ว... แล้วคุณรู้เรื่องนี้มาก่อนเหรอคะ?" นาราถาม
"ผม... ผมได้กลิ่นบางอย่างไม่ชอบมาพากล" ธนดลตอบ "แต่ผม... ผมไม่กล้าที่จะขุดคุ้ยเรื่องนี้... เพราะผมกลัวว่าความลับของผม... จะถูกเปิดเผย"
"คุณกลัว... คุณกลัวความลับของคุณ... มากกว่าความยุติธรรมงั้นเหรอคะ?" นาราถาม เสียงของเธอเต็มไปด้วยความผิดหวัง
ธนดลเงยหน้าขึ้นมองนารา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยน้ำตา "ผม... ผมเสียใจจริงๆ ครับนารา... ผม... ผมมันเห็นแก่ตัว"
ขณะที่ทั้งคู่กำลังจมดิ่งอยู่กับความเจ็บปวดและความเสียใจ เสียงโทรศัพท์มือถือของธนดลดังก้องขึ้น เป็นสายจากทนายความของเขา ซึ่งเป็นคนที่เขาไว้ใจมากที่สุด
"ธนดล... มีข่าวร้าย" เสียงของทนายความดังขึ้นอย่างเร่งรีบ "มีคนพบหลักฐานชิ้นใหม่... ที่จะเชื่อมโยงคุณเข้ากับคดีการเสียชีวิตของนักลงทุนคนนั้น... และ... ตอนนี้... มีการออกหมายจับคุณแล้ว"
ธนดลหน้าซีดเผือด เขาหันไปมองหน้านาราด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง "ผม... ผมกำลังจะถูกจับ... นารา"
อบอุ่นรักของนักลงทุน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก