โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
30 ตอน · 633 คำ
สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย กรุงเทพฯ ยามค่ำคืนปกคลุมไปด้วยม่านหมอกสีเทา ดวงตาคมกริบของหมอพัฒน์ จ้องมองไปยังอาคารสำนักงานแห่งหนึ่งที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า แสงไฟนีออนสีฟ้าสว่างวาบ สะท้อนกับหยาดน้ำฝนที่เกาะพราวอยู่บนกระจก เขาตัดสินใจแล้ว เขาจะไม่ยอมแพ้ เขาจะทำทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ความรักที่มีต่อแพรวา
ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา เขาใช้เวลาทุกนาทีไปกับการรวบรวมข้อมูล เขาติดต่อเพื่อนสนิทของแพรวา และได้ทราบเรื่องราวเบื้องหลังทั้งหมดเกี่ยวกับแผนการแต่งงานกับคุณอรุณี ความจริงที่ถูกปิดบัง ความจริงที่เต็มไปด้วยความกดดันจากครอบครัว การถูกบังคับให้แต่งงานเพื่อรักษาชื่อเสียง และการที่เขาต้องตัดขาดจากแพรวาเพื่อปกป้องเธอจากอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้น
เขาเดินเข้าไปในอาคารสำนักงานแห่งนั้น พนักงานรักษาความปลอดภัยมองเขาด้วยความสงสัย แต่ก็ยอมให้เขาผ่านไป เขาเดินขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นสูงสุด ที่เป็นสำนักงานของบิดาเขา ผู้ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญในวงการธุรกิจ และเป็นผู้ที่บงการทุกสิ่งทุกอย่าง
“พ่อครับ” เขาเอ่ยเสียงหนักแน่น เมื่อก้าวเข้าไปในห้องทำงานที่โอ่อ่า “ผมมีเรื่องจะคุยด้วย”
บิดาของเขานั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ใบหน้าเคร่งขรึม “มีอะไร”
“ผมจะขอถอนหมั้นคุณอรุณี” เขาพูดอย่างเด็ดขาด
บิดาของเขายกคิ้วขึ้น “แกพูดเรื่องอะไร”
“ผมจะแต่งงานกับแพรวา” หมอพัฒน์พูดต่อ “ผมจะขอคุณแพรวาแต่งงาน และจะรับผิดชอบต้นกล้าในฐานะพ่อของเขา”
“แกบ้าไปแล้วหรือไง!” บิดาของเขาตะคอก “แกจะทำลายทุกอย่างที่ฉันสร้างมาเพื่ออะไร!”
“ผมจะทำลายชื่อเสียงของครอบครัวเรา” หมอพัฒน์ตอบอย่างใจเย็น “ถ้าพ่อไม่ยอมให้ผมไปใช้ชีวิตกับคนที่ผมรัก”
“แกมันลูกอกตัญก även” บิดาของเขาตวาด “แกไม่เข้าใจเลยใช่ไหม ว่าครอบครัวของเราสำคัญแค่ไหน”
“ผมเข้าใจครับ” หมอพัฒน์ตอบ “แต่ผมก็มีความสุขของผมเอง”
“ความสุขของแก มันจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง”
“ผมไม่สน” เขาพูดอย่างเด็ดเดี่ยว “ผมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกอุปสรรค เพื่อแพรวาและต้นกล้า”
เขาเดินออกจากห้องทำงานของบิดามา ทิ้งไว้เพียงเสียงตะโกนด่าทอที่ดังไล่หลังมา เขาไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว เขาพร้อมที่จะสู้
เช้าวันต่อมา แพรวากำลังเตรียมอาหารเช้าให้กับต้นกล้า ขณะที่เธอกำลังตั้งใจทำอาหาร จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น
“ใครคะ” เธอถาม
“ผมเองครับ แพรวา” เสียงของหมอพัฒน์ดังมาจากด้านนอก
แพรวาตกใจ เธอรีบวางมีดลง และเดินไปเปิดประตู
เมื่อประตูเปิดออก เธอก็เห็นหมอพัฒน์ยืนอยู่ตรงหน้า พร้อมช่อดอกกุหลาบสีแดงสดในมือ
“คุณ… คุณมาทำไมแต่เช้า” เธอถาม
“ผมมาขอคุณแต่งงาน” เขาตอบอย่างตรงไปตรงมา
แพรวาอึ้งไป “คุณ… คุณพูดจริงเหรอ”
“จริง” เขาพยักหน้า “ผม… ผมได้คุยกับพ่อของผมแล้ว”
“แล้ว… แล้วเขาว่ายังไง” แพรวาถามอย่างกังวล
“เขาไม่เห็นด้วย” หมอพัฒน์ตอบ “แต่ผมไม่สนใจ ผมพร้อมที่จะสู้เพื่อคุณและต้นกล้า”
แพรวาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเขา เธอเห็นความมุ่งมั่นและความจริงใจที่ฉายชัดออกมา
“คุณ… คุณแน่ใจเหรอคะ” เธอถาม “มันอาจจะไม่ง่ายเลยนะ”
“ผมรู้” เขาตอบ “แต่ผมพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกอุปสรรค”
เขาเอื้อมมือไปจับมือของเธอ “ผมรักคุณ แพรวา ผมรักคุณมาตลอด”
น้ำตาเริ่มคลอเบ้าของแพรวา เธอเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวเขา เธอเห็นความพยายามและความจริงใจที่เขาแสดงออกมา
“ฉัน… ฉันก็รักคุณค่ะ คุณพัฒน์” เธอตอบเสียงสั่น
รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหมอพัฒน์ “ผม… ผมอยากจะดูแลคุณและต้นกล้าให้ดีที่สุด”
“ฉัน… ฉันเชื่อคุณค่ะ” แพรวาตอบ
หมอพัฒน์ชวนแพรวาไปที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง เขาได้เตรียมทุกอย่างไว้แล้ว เขาต้องการที่จะทำเซอร์ไพรส์แพรวา
เมื่อถึงร้านอาหาร หมอพัฒน์พาแพรวาไปนั่งที่โต๊ะ เขาจุดเทียน และเปิดเพลงที่พวกเขาเคยชอบฟังด้วยกัน
“แพรวา” เขาเอ่ย “ผมรู้ว่าผมเคยทำผิดพลาดไปมาก”
“ไม่เป็นไรค่ะ” แพรวาตอบ “ฉันให้อภัยคุณแล้ว”
“ขอบคุณครับ” เขาตอบ “ผม… ผมอยากจะขอคุณแต่งงาน”
เขาหยิบแหวนเพชรเม็ดงามออกมาจากกระเป๋า และคุกเข่าลงตรงหน้าแพรวา
“แพรวา… คุณจะแต่งงานกับผมไหม”
แพรวาหลับตาลง เธอสัมผัสได้ถึงความรักและความจริงใจที่ส่งผ่านมาถึงเธอ
“ค่ะ” เธอตอบเสียงดังฟังชัด “ฉันจะแต่งงานกับคุณ”
หมอพัฒน์สวมแหวนให้แพรวา และทั้งคู่ก็กอดกันแน่นท่ามกลางเสียงปรบมือของแขกในร้าน
แต่แล้ว… ทันใดนั้นเอง ประตูร้านอาหารก็เปิดออกอย่างแรง ร่างของผู้หญิงคนหนึ่งยืนตระหง่านอยู่ตรงทางเข้า ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความโกรธแค้น
“พัฒน์!” เสียงของเธอแหลมสูง “แกจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้!”
แพรวาหันไปมองด้วยความตกใจ เธอจำผู้หญิงคนนั้นได้… คุณอรุณี
“คุณ… คุณมาทำไม” หมอพัฒน์ถามเสียงแข็ง
“มาทวงสิ่งที่ฉันเป็นเจ้าของ” คุณอรุณีพูดพลางจ้องมองไปที่หมอพัฒน์อย่างอาฆาต “แกเป็นของฉัน!”
แพรวาอึ้งไป เธอไม่รู้จะทำอย่างไรกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
หมอพัฒน์ลุกขึ้นยืน และก้าวไปยืนขวางหน้าแพรวา “คุณอรุณี คุณไม่มีสิทธิ์”
“ฉันมีสิทธิ์!” คุณอรุณีตะคอก “แกถูกบังคับให้แต่งงานกับฉัน! แกจะมาทิ้งฉันไปหาผู้หญิงคนอื่นไม่ได้!”
“ผมไม่ได้ถูกบังคับ” หมอพัฒน์พูดอย่างใจเย็น “ผมจะแต่งงานกับแพรวา”
คุณอรุณีหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “แกคิดว่าเรื่องมันจะจบแค่นี้อย่างนั้นเหรอ!”
ทันใดนั้นเอง คุณอรุณีก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋า และหยิบปืนออกมา!
“แกจะต้องชดใช้!” เธอตะโกน และเล็งปืนไปที่หมอพัฒน์!
แพรวาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอรีบคว้ามือหมอพัฒน์ไว้!

คลั่งรักรักของหมอผ่าตัด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก