“ถ้าคุณคิดว่าแค่พูด ขอโทษ แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ คุณคิดผิดแล้ว ธาม!” น้ำเสียงของแพรวาสั่นเครือ ดวงตาแดงก่ำสะท้อนภาพของใบหน้าธามที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและผิดหวัง “คุณไม่เคยเข้าใจเลยว่าการรอคอยมันทรมานแค่ไหน ในวันที่ฉันต้องการคุณที่สุด คุณกลับทิ้งฉันไป”
ธามยืนนิ่ง ไม่ตอบโต้คำกล่าวหาของแพรวา เขารู้ดีว่าเขามีความผิด แต่การอธิบายความจริงที่ซับซ้อนออกไปในตอนนี้ มันอาจจะยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีก เขาได้แต่กัดฟัน สูดหายใจลึกๆ พยายามควบคุมอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน “ผมรู้ว่าผมทำให้คุณเสียใจ แพรวา ผมรู้ว่าผมทำให้คุณรู้สึกโดดเดี่ยว แต่ขอเวลาผมหน่อยนะ ขอโอกาสผมพิสูจน์ตัวเอง”
“พิสูจน์อะไร? พิสูจน์ว่าคุณจะทิ้งฉันไปอีกครั้งหรือไง?” แพรวาหัวเราะทั้งน้ำตา ความขมขื่นที่สะสมมานานหลายปีประทุขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เธอจำได้ดีถึงคืนวันที่ท้องแก่ใกล้คลอด แต่กลับต้องเผชิญหน้ากับความว่างเปล่า ไร้เงาของชายที่เธอเคยรักและไว้ใจ โทรศัพท์ที่ดังเท่าไหร่ก็ไม่มีคนรับ ข้อความที่ส่งไปก็ไม่เคยถูกเปิดอ่าน เธอต้องต่อสู้กับความเจ็บปวดทั้งทางร่างกายและจิตใจเพียงลำพัง
“ผมจะไม่ทิ้งคุณไปไหนอีกแล้ว แพรวา ผมสาบาน” ธามก้าวเข้าไปหาแพรวาอย่างช้าๆ มือข้างหนึ่งยกขึ้นจะสัมผัสใบหน้าของเธอ แต่ก็ชะงักเมื่อเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดระแวง “ผมจะอยู่ตรงนี้ จะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ ผมอยากเป็นพ่อที่ดี เป็นสามีที่ดีให้กับคุณและลูกของเรา”
คำว่า ‘ลูกของเรา’ ทำให้แพรวาชะงักไปชั่วขณะ ภาพใบหน้าเล็กๆ ของลูกในท้องผุดขึ้นมาในหัว เธอรู้ดีว่าธามรักลูกคนนี้มากแค่ไหน และเขาก็ปรารถนาที่จะเป็นพ่อที่ดีมาตลอด แต่ในอดีตที่ผ่านมา มันมีอุปสรรคมากมายที่ขวางกั้นระหว่างพวกเขา
“คุณพูดได้ง่ายๆ แต่คุณรู้ไหมว่าฉันต้องผ่านอะไรมาบ้าง? กว่าที่ฉันจะก้าวผ่านความเจ็บปวดนั้นมาได้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยนะธาม” แพรวากลืนน้ำตาลงคอ พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น “ฉันต้องแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียว โดยไม่มีคุณอยู่เคียงข้าง”
ธามมองเข้าไปในดวงตาของแพรวา เขาเห็นความจริงใจและความเจ็บปวดที่ฉายชัดอยู่ตรงนั้น เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงยังคงตั้งกำแพงไว้สูง เขาทำผิดพลาดครั้งใหญ่หลวง และผลกระทบนั้นมันส่งผลต่อจิตใจของเธออย่างแสนสาหัส “ผมขอโทษที่ผมไม่เข้มแข็งพอที่จะอยู่เคียงข้างคุณในวันนั้น แต่ตอนนี้ผมแข็งแรงขึ้นแล้ว ผมพร้อมที่จะรับผิดชอบทุกอย่าง”
“รับผิดชอบ? คุณจะรับผิดชอบยังไง? คุณจะทำให้ท้องที่ป่องขึ้นทุกวันหายไปได้ไหม? คุณจะทำให้ความเหนื่อยล้าที่ฉันต้องเจอทุกวันหายไปได้ไหม? คุณจะทำให้ความกลัวที่ฉันรู้สึกทุกครั้งที่คิดถึงอนาคตหายไปได้ไหม?” แพรวาถามกลับไปอย่างรัวเร็ว น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่
ธามได้แต่ยืนมอง หัวใจบีบคั้น เขาอยากจะกอดเธอไว้ อยากจะปลอบประโลมเธอ แต่เขาก็รู้ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือการแสดงให้เธอเห็นว่าเขาพร้อมจะเปลี่ยนแปลงและรับผิดชอบจริงๆ “ผมรู้ว่าผมไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตได้ แต่ผมสามารถสร้างอนาคตร่วมกับคุณได้”
“อนาคต?” แพรวาทวนคำอย่างแผ่วเบา “คุณจะแน่ใจได้ยังไงว่าอนาคตที่เราสร้างขึ้นมา จะไม่แตกสลายเหมือนครั้งก่อน?”
“เพราะตอนนี้ผมมีคุณ มีลูกของเรา เป็นแรงผลักดัน” ธามตอบอย่างหนักแน่น “ผมจะทำงานหนักขึ้น ผมจะเรียนรู้ทุกอย่างที่จำเป็น ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้แน่ใจว่าคุณกับลูกของเราจะมีความสุขและปลอดภัย ผมอยากให้คุณเชื่อผม แพรวา”
เขาค่อยๆ คุกเข่าลงต่อหน้าเธอ มือข้างหนึ่งยังคงเอื้อมไปสัมผัสใบหน้าของเธออย่างแผ่วเบา “ผมขอโอกาสอีกครั้งนะ ขอโอกาสให้ผมได้พิสูจน์ว่าผมสามารถเป็นพ่อที่ดี เป็นสามีที่ดีได้จริงๆ”
แพรวาก้มลงมองธามที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้า ภาพของเขาในอดีตที่เคยเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยว บัดนี้กลับอ่อนแรงลงด้วยความรู้สึกผิดและความหวัง เธอเห็นแววตาที่จริงจังของเขา เธอเห็นความมุ่งมั่นที่จะแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดไป
“ถ้าคุณทำไม่ได้อีกครั้ง…” แพรวาพึมพำเสียงเบา “ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทนได้อีกแค่ไหน”
“ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวังอีก” ธามยืนขึ้น เขาค่อยๆ โอบกอดแพรวาไว้แนบอก เขาไม่รู้ว่าเธอจะให้อภัยเขาได้หรือไม่ แต่เขารู้ว่าเขาจะไม่มีวันยอมแพ้ เขาจะสู้เพื่อความรักของเขา สู้เพื่อครอบครัวของเขา
แพรวาซบหน้าลงบนอกของธาม เธอสัมผัสได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงของเขา เป็นจังหวะที่คุ้นเคย เป็นความอบอุ่นที่เธอโหยหามานาน แต่ความสงสัยและความกลัวยังคงเกาะกุมจิตใจของเธอ ความรักของพวกเขายังคงเปราะบาง และเส้นทางข้างหน้ายังคงเต็มไปด้วยอุปสรรคที่มองไม่เห็น
“คุณ… คุณจะทำจริงๆ ใช่ไหม?” แพรวาถามเสียงสั่นเครือ
“ผมจะทำทุกอย่าง” ธามกระชับอ้อมกอด “เพื่อคุณ เพื่อลูกของเรา”
ในอ้อมกอดนั้น แพรวารู้สึกถึงความหวังริบหรี่ที่เริ่มก่อตัวขึ้นมาอีกครั้ง แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็สัมผัสได้ถึงเงาของความลับบางอย่างที่ยังคงคุกคามอยู่ ความลับที่อาจจะพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากพวกเขาได้อีกครั้ง
เธอกับคู่หมั้นท้อง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก