เสียงไซเรนตำรวจที่ดังแหวกอากาศยามค่ำคืน ราวกับจะประกาศก้องถึงความวุ่นวายที่กำลังเกิดขึ้น ณ คฤหาสน์หรูริมทะเลสาบ แสงไฟจากรถตำรวจสาดส่องไปทั่วบริเวณ สร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้คนในละแวกนั้น
พิมพ์ชนกยืนอยู่ริมหน้าต่างห้องนอนของเธอ แสงไฟสีฟ้าและสีแดงที่กะพริบอยู่ไกลๆ สะท้อนในดวงตาของเธอที่เต็มไปด้วยความกังวล เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สัมผัสได้ถึงลางร้ายบางอย่างที่กำลังคืบคลานเข้ามา
“เขาหายไปไหนคะ” เธอถามเสียงสั่น พลางหันไปถามบอดี้การ์ดที่ยืนประจำอยู่หน้าห้อง
“ผม...ผมไม่ทราบครับคุณพิมพ์ชนก” ชายร่างใหญ่ตอบด้วยน้ำเสียงประหม่า “คุณราเชนออกไปเมื่อคืนนี้ แล้วก็...ยังไม่กลับมาเลยครับ”
เมื่อคืนนี้...คำพูดนั้นย้อนกลับมาในความคิดของพิมพ์ชนก ราเชนจากไปอย่างเร่งรีบ พร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล เขาบอกว่าจะรีบกลับมาหาเธอ แต่จนถึงตอนนี้...เขาก็ยังไม่ปรากฏตัว
ความรู้สึกไม่สบายใจกัดกินหัวใจเธออย่างรุนแรง เธอรู้ว่าราเชนต้องเข้าไปพัวพันกับอะไรบางอย่างที่อันตรายเสมอ แต่การหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นนี้ มันทำให้เธอหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“ฉันจะออกไปดู” พิมพ์ชนกตัดสินใจ
“แต่คุณพิมพ์ชนกครับ มันอันตราย” บอดี้การ์ดทักท้วง
“ฉันไม่เป็นไร” เธอตอบหนักแน่น “ฉันต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น”
เธอสวมเสื้อคลุมอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินออกจากห้องไป บรรยากาศภายในคฤหาสน์เต็มไปด้วยความตึงเครียด ทุกคนต่างวิ่งวุ่นกันไปมา พิมพ์ชนกเดินตรงไปยังห้องทำงานของราเชน แต่ก็ต้องพบว่ามันว่างเปล่า
ขณะที่เธอกำลังจะหันหลังกลับ เธอก็สังเกตเห็นกระดาษแผ่นหนึ่งที่ซ่อนอยู่ใต้กองเอกสารบนโต๊ะทำงาน มันเป็นกระดาษที่มีลายเซ็นของราเชน และมีข้อความสั้นๆ เขียนไว้
“ถึงพิมพ์... หากฉันไม่กลับมา โปรดดูแลน้องมายด์ให้ดี”
หัวใจของพิมพ์ชนกหล่นวูบ เธอทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทันที น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอไม่เข้าใจ...ทำไมเขาถึงพูดแบบนี้ หรือว่า...เขาจะ...
“คุณพิมพ์ชนก!” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้เธอสะดุ้งโหยง
พิมพ์ชนกหันไปมอง พบกับใบหน้าของ ‘ธัญญ่า’ ผู้ช่วยคนสนิทของราเชน ที่กำลังวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา “คุณพิมพ์ชนกคะ...คุณราเชน...เขาอยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ”
“อะไรนะคะ!” พิมพ์ชนกร้องเสียงหลง ลุกขึ้นยืนทันที
“เขา...เขาถูกยิงค่ะ” ธัญญ่าตอบเสียงสั่น “แต่คุณหมอบอกว่า...อาการปลอดภัยแล้วค่ะ”
เมื่อได้ยินดังนั้น พิมพ์ชนกก็เหมือนได้สติ เธอรีบตรงไปยังโรงพยาบาลทันที โดยมีธัญญ่าตามไปด้วย
โรงพยาบาลเอกชนที่หรูหรา ราวกับจะไม่ต่างจากโรงแรมห้าดาว แต่บรรยากาศภายในกลับเต็มไปด้วยความเร่งรีบและความกังวล พิมพ์ชนกเดินตรงไปยังห้องพักผู้ป่วยพิเศษ ที่มีป้ายชื่อ ‘ราเชน’ ติดอยู่
เมื่อเธอเปิดประตูเข้าไป ภาพที่เห็นทำให้หัวใจของเธอหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ราเชนกำลังนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ใบหน้าซีดเซียว มีผ้าพันแผลพันอยู่ที่ช่วงเอว ข้างกายของเขามี ‘คุณหญิงอรัญญา’ มารดาของเขา นั่งเฝ้าอยู่ด้วยสีหน้าเศร้าหมอง
“ราเชน!” พิมพ์ชนกเรียกเสียงแผ่วเบา
ราเชนหันมามองเธอ ดวงตาของเขาฉายแววตกใจเล็กน้อย แต่ก็ค่อยๆ อ่อนลงเมื่อเห็นใบหน้าของเธอ “พิมพ์...มาได้ยังไง”
“คุณหมอบอกว่าคุณปลอดภัยแล้ว” พิมพ์ชนกพูดพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้เตียง “ทำไม...ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นคะ”
คุณหญิงอรัญญาเงยหน้าขึ้นมองพิมพ์ชนก “มันเป็นอุบัติเหตุค่ะ...เรื่องที่ราเชนต้องเข้าไปจัดการ”
“อุบัติเหตุ?” พิมพ์ชนกถามเสียงสั่น “แต่ในจดหมาย...เขาบอกว่า...”
“จดหมาย?” คุณหญิงอรัญญาเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“เมื่อคืนนี้...มีคนพยายามจะทำร้ายคุณราเชน” ธัญญ่าที่ยืนอยู่ข้างๆ พิมพ์ชนกอธิบาย “แต่คุณราเชน...เขาสามารถปัดป้องได้ และช่วยให้ทุกอย่างคลี่คลายไปได้ด้วยดี”
พิมพ์ชนกมองไปที่ราเชน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่แววตาของเขายังคงฉายแววแห่งความมุ่งมั่น “ผม...ขอโทษที่ทำให้คุณเป็นห่วงนะพิมพ์” เขาพูดเสียงเบา
“คุณกำลังทำอะไรอยู่คะ” พิมพ์ชนกถาม “ทำไมต้องทำเรื่องอันตรายแบบนี้”
ราเชนเงยหน้าขึ้นมองเธอ “ผมต้องทำ” เขาตอบหนักแน่น “ผมกำลังทำทุกอย่าง เพื่อปกป้องคนที่ผมรัก...และเพื่อพิสูจน์ตัวเอง”
“พิสูจน์ตัวเอง?” พิมพ์ชนกถามด้วยความงุนงง
“ผมรู้ว่าคุณเคยเสียใจที่ผมหายตัวไป” ราเชนกล่าว “และผมรู้ว่าคุณอาจจะยังไม่ไว้ใจผมเต็มที่” เขาเอื้อมมือที่ยังพอขยับได้มาจับมือของเธอ “ผมอยากให้คุณรู้ว่า...ผมพร้อมที่จะทำทุกอย่าง เพื่อให้คุณเห็นว่าผมสามารถเป็นผู้ชายที่คุณพึ่งพาได้จริงๆ”
เขาเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ การที่เขาต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มผู้ไม่หวังดีที่พยายามจะทำลายธุรกิจของเขา การต่อสู้ที่เกิดขึ้น และการตัดสินใจที่เฉียบขาดของเขาในการจัดการกับสถานการณ์นั้น
“ผมรู้ว่าผมเคยทำผิดพลาดไป” ราเชนพูดเสียงเครียด “แต่ผมจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย ผมจะไม่ปล่อยให้ใครมาทำร้ายคนที่ผมรักได้อีก”
พิมพ์ชนกมองไปที่ราเชน ใบหน้าของเขาซีดเซียว แต่แววตาของเขาฉายแววแห่งความแข็งแกร่งและความมุ่งมั่นอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เธอเห็นความเสียสละ ความรับผิดชอบ และความกล้าหาญในตัวเขา
“คุณ...คุณกำลังทำเพื่อใครคะ” พิมพ์ชนกถาม
“เพื่อคุณ...เพื่อเรา...และเพื่ออนาคตของเรา” ราเชนตอบ “ผมกำลังทำทุกอย่าง เพื่อให้เรามีชีวิตที่มีความสุข...โดยไม่ต้องมีใครมาคุกคาม”
พิมพ์ชนกน้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง คราวนี้เป็นน้ำตาแห่งความซาบซึ้งและภาคภูมิใจ เธอเห็นแล้วว่าราเชนไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป เขาได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว เขาเติบโตขึ้น เขากล้าหาญขึ้น และที่สำคัญที่สุด...เขารักเธออย่างแท้จริง
“ฉัน...ฉันเชื่อใจคุณค่ะ” พิมพ์ชนกพูดเสียงสั่น “ฉันเชื่อในตัวคุณ”
คำพูดนั้นทำให้ราเชนยิ้มออกมาอย่างอ่อนแรง เขากระชับมือของเธอแน่นขึ้น “ขอบคุณนะพิมพ์...ขอบคุณที่ยังเชื่อใจผม”
คุณหญิงอรัญญาที่มองดูเหตุการณ์ทั้งหมด ก็ยิ้มอย่างโล่งอก เธอเห็นแล้วว่าลูกชายของเธอได้พบเจอคนที่ใช่แล้ว
“ขอบคุณมากนะคะคุณหญิง” พิมพ์ชนกกล่าวกับคุณหญิงอรัญญา “ที่ดูแลราเชนอย่างดี”
“ฉันก็ดีใจที่เห็นราเชนมีความสุขนะ” คุณหญิงอรัญญาตอบ “และฉันก็ดีใจที่ได้รู้จักคุณ”
พิมพ์ชนกหันกลับไปมองราเชนอีกครั้ง เห็นแววตาแห่งความรักและความหวังในตัวเขา เธอรู้ว่าการเดินทางของพวกเขายังไม่จบสิ้น แต่เธอเชื่อว่า...พวกเขาจะผ่านมันไปได้ด้วยกัน
“คุณจะพักผ่อนที่นี่ใช่ไหมคะ” พิมพ์ชนกถาม
“ใช่” ราเชนตอบ “ผมจะอยู่ที่นี่ จนกว่าจะแน่ใจว่าทุกอย่างปลอดภัย”
“ถ้าอย่างนั้น...ฉันจะกลับไปดูแลน้องมายด์นะคะ” พิมพ์ชนกกล่าว “ถ้ามีอะไร...คุณโทรหาฉันได้ตลอดนะคะ”
“แน่นอนครับ” ราเชนตอบ “ผมจะรีบกลับไปหาคุณเร็วที่สุด”
พิมพ์ชนกมองไปที่ราเชนเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องไป ทิ้งไว้แต่ความรู้สึกที่อบอุ่นและความหวังที่เต็มเปี่ยมในหัวใจ
ขณะที่เธอเดินออกจากโรงพยาบาล เธอก็เห็น ‘ทนายสมชาย’ ผู้ที่เคยอยู่เบื้องหลังความวุ่นวายทั้งหมด กำลังเดินสวนเข้ามา ทนายสมชายมีสีหน้าเคร่งเครียด และดูเหมือนจะกำลังมีธุระสำคัญ
พิมพ์ชนกมองเขาด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่ได้เอ่ยทักอะไร เธอรู้ว่าเรื่องราวของพวกเขายังไม่จบสิ้น และยังมีบางอย่างที่รอคอยการเปิดเผยอยู่
“หวังว่าคราวนี้...เรื่องราวจะจบลงด้วยดีนะ” พิมพ์ชนกพึมพำกับตัวเอง ขณะก้าวขึ้นรถที่รออยู่
แต่เธอก็ไม่รู้เลยว่า...การปรากฏตัวของทนายสมชายในครั้งนี้ อาจจะนำพาความวุ่นวายครั้งใหม่เข้ามาสู่ชีวิตของเธอและราเชนอีกครั้งหนึ่ง
เจ้าพ่อคืนเดียวที่ไม่มีวันลืม
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก