"ความจริง… บางครั้งก็โหดร้ายยิ่งกว่าความตาย"
เสียงตะโกนดังมาจากด้านนอกประตูห้องทำงานของธาม ปลุกให้นลินที่กำลังตกอยู่ในภวังค์แห่งความสับสนและเจ็บปวด ดึงสติกลับมา ธามบีบมือเธอแน่น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะปกป้อง
"นลิน… อยู่ข้างหลังผม" ธามสั่งเสียงเด็ดขาด ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับประตูที่กำลังจะถูกผลักเข้ามา
ร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่งปรากฏขึ้นที่หน้าประตู ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหยิ่งยโสและอำนาจ บ่งบอกถึงความร่ำรวยและอำมหิตที่ซ่อนอยู่ นลินจำใบหน้าเขาได้ทันที… เขาคือคนที่เธอเคยเห็นในงานเลี้ยงของตระกูลเขา… เขาคือคนที่พ่อของเธอเคยพูดถึง…
"ในที่สุด… ก็เจอตัวจนได้นะ ธาม" ชายคนนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน "คิดว่าจะหนีพ้นเงื้อมมือของฉันไปได้งั้นหรือ"
ธามยืนนิ่ง สายตาของเขากวาดมองชายตรงหน้าอย่างเย็นชา "คุณ… คือคนที่ทำลายชีวิตครอบครัวผม"
"ปากดีนักนะ! ถ้าไม่มีฉัน ครอบครัวของแกก็คงไม่มีวันนี้หรอก!" ชายคนนั้นหัวเราะเสียงดัง "ฉันต่างหากที่ควรจะเป็นคนได้ทุกอย่างไป!"
ความแค้นที่สะสมมานานหลายปี ปะทุขึ้นในตัวธาม เขาไม่สามารถทนฟังคำพูดที่ดูถูกเหยียดหยามนี้ได้อีกต่อไป
"คุณมันก็แค่… ไอ้โจรที่ขโมยความสำเร็จของคนอื่น!" ธามตะคอกกลับ "คุณมันไม่มีอะไรเลย… นอกจากความโลภและความเห็นแก่ตัว!"
"หึ! แกมันก็แค่เด็กน้อยที่ยังไม่รู้จักโลก" ชายคนนั้นก้าวเข้ามาในห้องอย่างไม่เกรงกลัว "ฉันจะบอกให้รู้… ว่าโลกนี้มันโหดร้ายแค่ไหน… และแกก็ควรจะอยู่ภายใต้เท้าของฉันไปตลอดชีวิต!"
ขณะที่ชายคนนั้นกำลังจะพุ่งเข้าหาธาม นลินก็รีบก้าวออกมาจากด้านหลังธาม
"หยุดเดี๋ยวนี้นะ!" นลินตะโกนเสียงดัง
ชายคนนั้นหันมามองนลินด้วยความแปลกใจ "แก… มาทำอะไรที่นี่?"
"คุณ… คือคนที่ทำลายชีวิตของพ่อแม่ธามใช่ไหม?" นลินถามเสียงสั่นเครือ
ชายคนนั้นหัวเราะ "แล้วไง? พ่อแม่ของแกมันอ่อนแอเองต่างหาก… ถ้าไม่เก่งจริง ก็อย่ามาทำธุรกิจ"
"คุณมัน… เลว! เลวที่สุดในโลก!" นลินตะโกนสุดเสียง น้ำตาไหลอาบแก้ม
ธามมองนลินด้วยความประหลาดใจ เขาไม่เคยคิดว่าเธอจะกล้าเผชิญหน้ากับชายคนนี้
"นลิน… ถอยไป" ธามสั่ง
"ไม่ค่ะ!" นลินยืนกราน "ฉันจะอยู่ที่นี่… ฉันจะสู้ไปพร้อมกับคุณ!"
ชายคนนั้นมองทั้งสองคนสลับกันไปมา สีหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นไม่พอใจ
"คิดว่าสองคนจะทำอะไรฉันได้งั้นหรือ?" ชายคนนั้นยกปืนขึ้นมาเล็งไปที่ธาม
"อั๊ก!" เสียงปืนดังขึ้น แต่มันไม่ใช่เสียงปืนที่เล็งมาที่ธาม
ทันใดนั้น เสียงปืนก็ดังขึ้นอีกครั้งจากอีกมุมหนึ่งของห้อง ชายคนนั้นทรุดตัวลง เข่าอ่อน ปืนหลุดมือ
นลินและธามหันไปมองด้วยความตกใจ ชายอีกคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น เขาคือ…
"ใคร?" ธามถาม
"ผม… คือคนที่คุณตามหามาตลอด" ชายคนนั้นพูดเสียงเรียบ แต่สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด "ผมคือ… คนที่ถูกคุณทำลายชีวิต… ตั้งแต่วันนั้น"
ความจริงที่ถูกเปิดเผย ทำให้นลินและธามแทบยืนไม่อยู่
"คุณ… คือใคร?" ธามถามอีกครั้ง
"ผม… คือลูกชายของเพื่อนพ่อคุณ" ชายคนนั้นตอบ "คนที่พ่อของคุณ… พยายามจะช่วยเหลือ… แต่… คุณ… กลับทำลายชีวิตเขา… ด้วยการไปร่วมมือกับไอ้คนนี้!"
ชายคนนั้นชี้ไปที่ชายที่กำลังทรุดตัวอยู่บนพื้น
"มัน… มันโกหก!" ชายที่บาดเจ็บตะโกน
"โกหกงั้นหรือ?" ชายคนใหม่พูดเสียงเย็น "ผมมีหลักฐาน… ที่จะพิสูจน์ทุกอย่าง"
เขาหยิบซองเอกสารออกมาจากกระเป๋า "นี่… คือเอกสารที่ผมเก็บซ่อนไว้… มันคือหลักฐานว่า… คุณ… ร่วมมือกับเขา… เพื่อทำลายธุรกิจของพ่อผม… และ… ยัง… ทำลายครอบครัวของคุณเอง… ด้วย!"
คำพูดนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจของธาม เขาไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน
"เป็นไปไม่ได้!" ธามตะโกน
"เป็นไปได้" ชายคนใหม่ตอบ "ผม… เคยพยายามจะบอกคุณ… แต่… คุณ… ไม่เคยฟังผมเลย"
ชายที่บาดเจ็บเริ่มคลานไปที่ประตูพยายามจะหนี แต่ก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เข้ามาสมทบจับกุมตัวไว้ได้
"ทุกอย่าง… มันจบแล้ว… ธาม" ชายคนใหม่พูด "ความแค้น… มันมีแต่จะนำมาซึ่งความเจ็บปวด… และความสูญเสีย"
ธามมองชายตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เขาไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไรดี ความแค้นที่เขาสะสมมาตลอดชีวิต… มันกลับกลายเป็นเรื่องที่ซับซ้อนกว่าที่คิด
"ผม… ผมเข้าใจผิดมาตลอด?" ธามถามเสียงเบา
"ใช่" ชายคนใหม่ตอบ "คุณ… ถูกหลอกมาตลอด"
นลินมองธามด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสาร เธอเห็นความเจ็บปวดและความสับสนบนใบหน้าของเขา
"คุณ… ต้องการอะไร?" ธามถาม
"ผม… แค่อยากจะให้ความยุติธรรม… เกิดขึ้น" ชายคนใหม่ตอบ "และ… ผม… อยากจะ… ขอโทษ… สำหรับทุกอย่างที่เกิดขึ้น"
เขามองไปที่นลิน "ผม… รู้ว่าคุณ… ถูกหลอกใช้… ขอโทษด้วยนะครับ"
นลินส่ายหน้าเบาๆ "ไม่เป็นไรค่ะ… ฉันเข้าใจ"
เมื่อความจริงปรากฏ… ความแค้นที่เคยกัดกินหัวใจของธาม ก็ค่อยๆ จางหายไป กลายเป็นความเสียใจและความว่างเปล่า
"ผม… ต้องขอโทษคุณ… ด้วยนะ นลิน" ธามพูดเสียงแหบพร่า
นลินมองเข้าไปในดวงตาของธาม เธอเห็นความจริงใจที่ซ่อนอยู่ข้างในนั้น
"ฉัน… ก็ต้องขอโทษคุณเหมือนกัน" นลินพูด
ความขัดแย้งและความเข้าใจผิดที่เคยมี… กำลังจะคลี่คลายลง… แต่มันจะนำไปสู่สิ่งใด… พวกเขายังไม่รู้…
ทันใดนั้น… เสียงไซเรนรถตำรวจก็ดังขึ้นด้านนอก…
คนนั้นเข้มแข็ง
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก