เสียงซุบซิบดังอื้ออึงราวกับผีเสื้อนับพันกำลังกระพือปีกอยู่รอบตัวแพรว เธอพยายามรวบรวมสมาธิไปที่บทละครในมือ แต่ภาพเบื้องหน้ากลับพร่าเลือน ภาพของธาม ผู้กำกับหนุ่มหล่อที่เคยเป็นอดีตดาราชื่อดัง และอดีตคนรักที่หักอกเธออย่างไม่ใยดี กำลังเดินเข้ามาใกล้พร้อมรอยยิ้มที่ดูคุ้นเคยจนใจเธอแทบหล่นไปกองกับพื้น
“แพรว วันนี้ดูเหนื่อยๆ นะ” เสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้นข้างหู เธอสะดุ้งเล็กน้อย พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ “เปล่าค่ะผู้กำกับ แค่ซ้อมบทเยอะไปหน่อย” เธอตอบเสียงเรียบ พยายามกลบเกลื่อนความรู้สึกที่กำลังตีรวนอยู่ในอก
“ผมเห็นนะ ตั้งใจซ้อมมากเกินไป เดี๋ยวจะเสียสุขภาพเอา” ธามว่าพลางยื่นมือมาจะแตะไหล่เธอ แต่เธอกลับผงะถอยหลังไปเล็กน้อย สายตาของเขาฉายแววผิดหวังจางๆ แต่ก็ยังคงรอยยิ้มไว้ได้ “เอ่อ… ขอบคุณค่ะ” เธอรีบพูดตัดบท
ตั้งแต่กลับมาเจอกันในกองถ่ายนี้ ธามก็ดูจะแสดงความเป็นห่วงเป็นใยเธอมากกว่าปกติ เขาจะคอยเข้ามาดูเธอเสมอ คอยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบราวกับว่าพวกเขายังคงมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันอยู่ ทั้งที่ความจริงแล้ว ความสัมพันธ์ของพวกเขามันจบลงไปนานแล้ว จบลงไปพร้อมกับความเจ็บปวดที่แพรวไม่เคยลืม
ทีมงานบางส่วนเริ่มมองมาที่พวกเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย บางคนก็ยิ้มเยาะ บางคนก็กระซิบกระซาบกันอย่างออกรส ราวกับกำลังจับผิดใครสักคน แต่สิ่งที่แพรวกลัวที่สุดไม่ใช่สายตาพวกนั้น ไม่ใช่เสียงนินทาของใครต่อใคร แต่เป็นความกลัวที่ว่า… ธามจะล่วงรู้ความจริงเกี่ยวกับ 'เขา'
'เขา' เด็กน้อยที่กำลังเติบโตอยู่ภายในตัวเธอ ผู้เป็นผลผลิตจากคืนวันคืนนั้น คืนที่เธอไม่เคยบอกเขา คืนที่เต็มไปด้วยความเมามาย ความเสียใจ และความผิดพลาดอันใหญ่หลวง เธอไม่รู้ว่าควรจะบอกธามอย่างไร จะบอกเขาได้เมื่อไหร่ หรือแม้กระทั่ง… จะบอกเขาได้หรือไม่
“แพรว มีอะไรอยากจะคุยกับผมไหม” ธามถาม เสียงของเขาแฝงความจริงจังที่ทำให้เธอใจเต้นแรง “ไม่มีอะไรค่ะ” เธอตอบปฏิเสธอย่างรวดเร็ว
“แน่ใจนะ” เขามองตาเธอตรงๆ “ช่วงนี้เธอเหมือนมีอะไรในใจตลอดเวลา ผมเป็นห่วงนะ”
ความเป็นห่วงของเขา มันทำให้กำแพงที่เธอสร้างไว้เริ่มสั่นคลอน ภาพความหลังผุดขึ้นมาอีกครั้ง รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และสัมผัสที่อบอุ่นของเขาในวันวาน มันคือภาพที่เธอพยายามจะลบเลือน แต่ยิ่งพยายามเท่าไหร่ มันก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเท่านั้น
“ผู้กำกับคะ คุณธามคะ” เสียงนักแสดงสาวสวยคนหนึ่งดังขึ้นมาขัดจังหวะ “ขอโทษนะคะ รบกวนเวลาหน่อย พอดีมีฉากที่ต้องคุยกับผู้กำกับค่ะ”
ธามหันไปมองนักแสดงสาวคนนั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย “แป๊บนึงนะแพรว” เขาบอกแพรว ก่อนจะเดินออกไปกับนักแสดงสาวคนนั้น ทิ้งให้แพรวยืนนิ่งอยู่กับที่ หัวใจของเธอเต้นรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก
ภาพของธามที่เดินจากไปกับนักแสดงสาวสวยคนนั้น มันทำให้ความรู้สึกบางอย่างตีตื้นขึ้นมา ความรู้สึกที่เธอพยายามจะกดมันไว้ ความรู้สึกที่เรียกว่า… หึงหวง
เธอส่ายหัวเบาๆ พยายามไล่ความคิดบ้าๆ ออกไป นี่เธอเป็นอะไรไป? เธอควรจะดีใจด้วยซ้ำที่เขามีคนอื่น จะได้ไม่ต้องมาพัวพันกับเธออีก แต่ทำไมหัวใจของเธอกลับเต้นแรงอย่างนี้?
“แพรว… เธอเป็นอะไรไป” เธอพึมพำกับตัวเอง “อย่าหลงกลเขาง่ายๆ สิ… นี่ไม่ใช่เวลาที่เธอจะอ่อนแอ”
เธอสูดหายใจลึกๆ พยายามเรียกสติกลับคืนมา
“ความจริง… มันต้องถูกเก็บไว้” เธอพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
เธอหันหลังให้กับกองถ่ายที่กำลังวุ่นวาย และเดินตรงไปยังห้องแต่งตัวของเธอ ความเงียบภายในห้องนั้นมันช่วยให้เธอได้อยู่กับตัวเอง แต่ก็ยิ่งทำให้เสียงในหัวของเธอ ดังขึ้นเรื่อยๆ
“ถ้าเขา… ถ้าธามรู้… เขาจะทำอย่างไร?”
คำถามนี้มันตามหลอกหลอนเธอมาตลอดหลายปี และตอนนี้ มันก็กำลังจะกลับมาหลอกหลอนเธออีกครั้ง
เธอทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาในห้องแต่งตัว มือของเธอค่อยๆ ลูบท้องของตัวเองเบาๆ
“ลูก… แม่ขอโทษนะ” เธอพึมพำ “แม่พยายามจะปกป้องลูกให้ดีที่สุด… แต่บางที… โลกมันอาจจะโหดร้ายเกินไปสำหรับพวกเรา”
เสียงกระซิบกระซาบในกองถ่ายยังคงดังอยู่ แต่ตอนนี้มันดูห่างไกลออกไป ราวกับว่ามันไม่ใช่เรื่องของเธออีกต่อไป
เธอมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก ภาพของหญิงสาวที่เคยสดใส แต่ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความกังวล ดวงตาของเธอฉายแววที่เต็มไปด้วยความลับ และความเจ็บปวดที่ไม่มีใครเคยรับรู้
“ฉันจะไม่ยอมเสียเขาไป… และฉันก็จะไม่ยอมเสียลูกไป… ด้วย”
เธอตัดสินใจอย่างแน่วแน่ มือของเธอค่อยๆ กำแน่น
“ธาม… ฉันจะเก็บเรื่องนี้ไว้… จนกว่า… ฉนไม่รู้เหมือนกัน… จนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม”
แต่แล้ว… เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
ก๊อก… ก๊อก… ก๊อก…
แพรวสะดุ้งอีกครั้ง เธอรีบลุกขึ้นยืน หวังว่าจะเป็นทีมงานคนอื่น แต่เมื่อเธอเห็นเงาตะคุ่มที่ยืนอยู่นอกประตู หัวใจของเธอก็แทบจะหยุดเต้น
มันคือธาม…
เขาเข้ามาในห้องแต่งตัวของเธอโดยไม่รอให้เธออนุญาต
“แพรว… ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ… เป็นเรื่องที่เราต้องคุยกันจริงๆ จังๆ”
สายตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น และความจริงจังที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
แพรวรู้ดีว่า… เธอไม่สามารถหนีเขาได้อีกต่อไปแล้ว
นักแสดงที่ลับที่สุด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก