"แก! แกมายุ่งกับน้องฉันทำไม!" ชายหนุ่มที่วิ่งเข้ามาตะโกนใส่ราเชน ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและหวาดกลัว
เพียงขวัญเบิกตากว้าง เธอจำชายคนนั้นได้ เขาคือ 'นนท์' น้องชายคนเดียวของเธอ! และท่าทางที่เขาแสดงออกมา...มันบ่งบอกว่าเขากำลังเข้าใจผิดอย่างมหันต์!
"นนท์! นี่มันอะไรกัน!" เพียงขวัญรีบวิ่งเข้าไปห้าม
"พี่ขวัญ! อย่ามายุ่ง!" นนท์ผลักเพียงขวัญออกเบาๆ "ไอ้คนนี้มันเป็นใคร! มันทำอะไรพี่! บอกมานะ!"
ราเชนยืนนิ่ง ใบหน้าของเขาเรียบเฉย แต่แววตาคมกริบฉายแววเย็นชาขึ้นมาทันที เขาก้าวเท้ามาขวางหน้านนท์ราวกับจะปกป้องเพียงขวัญ
"น้องชายเธอ" ราเชนเอ่ยเสียงเรียบ "ฉันเป็นสามีของเธอ"
"สามี!?" นนท์หัวเราะเยาะ "พี่ขวัญ! นี่มันเรื่องอะไรกัน! พี่โดนมันบังคับมาใช่ไหม! พี่บอกผมมานะ! ผมจะช่วยพี่เอง!"
"ไม่! นนท์! ฟังฉันก่อน!" เพียงขวัญพยายามอธิบาย "นี่ไม่ใช่แบบที่นายคิดนะ!"
แต่ดูเหมือนว่านนท์จะไม่ได้ยินอะไรเลย เขามองราเชนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเดียดฉันท์ "แกมันมาเฟีย! แกมันพวกอันธพาล! อย่ามายุ่งกับพี่สาวฉันอีกนะ! ถ้าแกมายุ่งอีก...แกจะเจอกับฉัน!"
พูดจบ นนท์ก็หันไปมองเพียงขวัญด้วยสายตาตัดพ้อ "พี่ขวัญ...ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้กับตัวเอง...กับครอบครัวของเรา" แล้วเขาก็วิ่งจากไป ทิ้งไว้เพียงความสับสนและความเสียใจ
เพียงขวัญทรุดตัวลงนั่งบนม้านั่ง สองมือปิดหน้า น้ำตาไหลอาบแก้ม ราเชนยืนมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินมานั่งลงข้างๆ
"เขาเข้าใจผิด" เพียงขวัญพูดเสียงสะอื้น
"อืม" ราเชนตอบ "แต่ก็สมควรเข้าใจผิด"
เพียงขวัญเงยหน้าขึ้นมองเขา "หมายความว่ายังไงคะ"
"ท่าทางของเธอ...และท่าทางของฉัน...มันอาจจะทำให้คนอื่นคิดไปได้" ราเชนพูด "โดยเฉพาะน้องชายของเธอ ที่คงจะห่วงใยเธอมาก"
เพียงขวัญพยักหน้าช้าๆ เธอรู้ดีว่านนท์รักเธอมาก และเขาก็ไม่เคยเห็นเธออยู่ในสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน
"ฉัน...ฉันต้องไปคุยกับนนท์" เพียงขวัญกล่าว
"ไม่" ราเชนขัดขึ้น "อย่าเพิ่งไป"
"ทำไมคะ"
"ปล่อยให้เขาใจเย็นลงก่อน" ราเชนพูด "แล้วเราค่อยไปอธิบายทีหลัง"
เพียงขวัญมองราเชนด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เขาไม่ได้ตำหนิเธอ ไม่ได้โกรธเธอ แต่กลับดูเหมือนจะเข้าใจสถานการณ์
"ขอบคุณค่ะ...ที่เข้าใจ" เพียงขวัญเอ่ย
ราเชนยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มที่ดูอบอุ่นกว่าที่เธอเคยเห็น "ไม่เป็นไร...ภรรยา"
คำว่า "ภรรยา" ยังคงวนเวียนอยู่ในโสตประสาทของเพียงขวัญ แม้จะผ่านมาหลายวันแล้วก็ตาม เรื่องราวที่เกิดขึ้นในสวนหลังบ้านวันนั้น ทำให้เธอรู้สึกสับสนมากขึ้นกว่าเดิม ราเชนไม่ได้ปฏิบัติต่อเธออย่างที่เธอคาดหวัง เขาไม่ได้พยายามจะทำร้ายเธอ หรือทำให้เธอรู้สึกแย่ลง แต่กลับมีท่าทีที่อ่อนโยน และ...ห่วงใย?
เพียงขวัญเริ่มตั้งคำถามกับตัวเอง เธอเข้ามาอยู่ในชีวิตของราเชนด้วยจุดประสงค์ที่ชัดเจน คือการหาทางหลบหนี และปกป้องครอบครัว แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความใกล้ชิดที่ต้องเผชิญหน้ากันทุกวัน กลับทำให้กำแพงในใจของเธอเริ่มพังทลายลงทีละน้อย
เธอเริ่มสังเกตเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับราเชนมากขึ้น เขาไม่ใช่แค่มาเฟียที่โหดเ***้ยม แต่เขามีอารมณ์ขันที่ซ่อนอยู่ มีมุมที่อ่อนโยน และบางครั้ง...ก็ดูเหมือนจะเหงา
เพียงขวัญตัดสินใจว่า เธอต้องรู้เรื่องราวเกี่ยวกับราเชนให้มากกว่านี้ เธอต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับอดีตของเขา เพื่อที่จะเข้าใจว่า ทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้ และทำไมเขาถึงแสดงท่าทีเช่นนี้กับเธอ
วันรุ่งขึ้น เพียงขวัญใช้โอกาสที่ราเชนออกไปทำธุระ เธอแอบเข้าไปในห้องทำงานของเขา ห้องทำงานที่ดูเป็นระเบียบเรียบร้อย สะอาดสะอ้าน และเต็มไปด้วยเอกสารสำคัญ
เธอค่อยๆ ค้นหาไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเจอแฟ้มเอกสารบางอย่างที่วางซ้อนกันอยู่บนโต๊ะ ราวกับว่าราเชนตั้งใจจะให้เธอเห็น
แฟ้มเอกสารนั้นมีรูปถ่ายเก่าๆ จำนวนมาก และมีบันทึกบางส่วนที่เขียนด้วยลายมือของราเชน
รูปถ่ายแรกที่เธอหยิบขึ้นมา เป็นรูปของราเชนในวัยหนุ่ม เขาดูอ่อนเยาว์กว่านี้มาก ใบหน้ายังคงมีความไร้เดียงสาอยู่บ้าง แต่แววตาคมกริบยังคงเหมือนเดิม เขาถ่ายรูปคู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงที่ดูสวยงาม และมีความสุข
เพียงขวัญรู้สึกแปลกๆ กับรูปนี้ ราวกับว่าเธอเคยเห็นผู้หญิงคนนี้มาก่อน แต่ก็นึกไม่ออก
เธอหยิบรูปถัดไปขึ้นมา เป็นรูปของราเชนกับกลุ่มเพื่อนๆ พวกเขากำลังหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ราเชนดูมีความสุขมากในรูปนั้น
ยิ่งดูรูปถ่ายไปเรื่อยๆ เพียงขวัญก็ยิ่งรู้สึกสับสน เธอเห็นราเชนในมุมที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เขาไม่ได้ดูเป็นมาเฟียที่น่ากลัว แต่เป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง ที่มีชีวิต มีความสุข และมีคนที่รัก
จากนั้น เธอก็เริ่มอ่านบันทึกของราเชน
"วันที่ 12 พฤษภาคม...เธอทำให้ฉันมีความสุขที่สุดในโลก...ฉันไม่เคยคิดว่าจะมีใครเข้ามาเติมเต็มชีวิตของฉันได้มากขนาดนี้..."
"วันที่ 15 มิถุนายน...เราทะเลาะกันอีกแล้ว...ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงทำแบบนั้น...ฉันเสียใจจริงๆ..."
"วันที่ 20 กรกฎาคม...เธอจากไปแล้ว...ทิ้งฉันไว้กับความว่างเปล่า...ฉันจะไม่มีวันลืมเธอ..."
เพียงขวัญอ่านข้อความเหล่านั้นด้วยหัวใจที่เต้นระรัว เธอสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวด ความสูญเสีย และความผิดหวังที่ราเชนกำลังสื่อออกมา
ผู้หญิงในรูปถ่าย...คือคนที่เขารัก...และสูญเสียไป?
เพียงขวัญค่อยๆ หยิบรูปถ่ายใบสุดท้ายขึ้นมา เป็นรูปของราเชนในวัยเด็ก เขาดูน่ารัก สดใส และกำลังยิ้มให้กับกล้อง
แต่แล้ว...สายตาของเพียงขวัญก็พลันไปสะดุดเข้ากับรูปถ่ายใบหนึ่งที่ซ่อนอยู่ใต้รูปของราเชนในวัยเด็ก
มันเป็นรูปของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง...ที่กำลังยิ้ม...
เพียงขวัญเบิกตากว้าง หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก!
เด็กผู้หญิงคนนั้น...
เธอ...
ช่วยชีวิตอีกครั้งทนายความ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก