ช่วยชีวิตอีกครั้งทนายความ

ตอนที่ 11 — ความหวังที่ก่อตัว

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

30 ตอน · 662 คำ

"เธอจะทำอะไรกับฉัน ราเชน?" น้ำเสียงของเพียงขวัญสั่นเครือ เธอถูกผลักให้จนมุมอย่างไม่ทันตั้งตัว ราวกับก้อนหินหนักอึ้งทับลงบนอกจนแทบหายใจไม่ออก

ราเชนยืนนิ่งตรงหน้าเธอ ใบหน้าคมคายฉายแววสับสนระคนอ่อนโยนที่เพียงขวัญไม่เคยเห็นมาก่อน ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องมาที่เธออย่างลึกซึ้ง ราวกับพยายามจะอ่านทุกความรู้สึกที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน ‌"ฉัน... ฉันไม่เข้าใจ" เขาตอบเสียงแผ่ว "เธอจะทำอะไรกับฉัน? ในเมื่อเธอ... เธอไม่ได้รักฉัน"

เพียงขวัญแทบจะหัวเราะออกมาอย่างเจ็บปวด คำพูดนั้นมันเหมือนตอกย้ำความจริงอันโหดร้ายที่เธอพยายามจะหนีให้พ้น "แล้วคุณล่ะคะ ​คุณรักฉันหรือไง?" เธอถามกลับ เสียงของเธอแข็งกร้าวขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว "คุณแต่งงานกับฉันเพราะอะไร? เพราะฉันเป็น 'ทนายความ' ที่มีประโยชน์กับคุณ? หรือเพราะคุณเห็นฉันเป็นเพียงเครื่องมือ?"

ราเชนถอนหายใจยาว ‍เขาก้าวเข้ามาใกล้เพียงขวัญมากขึ้น ท่าทีที่เคยแข็งกร้าวเริ่มอ่อนลง "ฉัน... ฉันไม่รู้" เขาตอบอย่างซื่อสัตย์ "ตอนแรก... ฉันคิดว่าฉันแค่ต้องการคนที่มาทำให้ครอบครัวของเธอยอมรับฉัน และทำให้ฉันดูดีขึ้นในสายตาของคนอื่น"

"แล้วตอนนี้ล่ะคะ?" ‌เพียงขวัญถามต่อ จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเขาอย่างไม่ลดละ "ตอนนี้คุณคิดอะไร?"

ราเชนเงียบไปนาน ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักคำพูด "ฉัน... ฉันเริ่มมองเห็นอะไรบางอย่างในตัวเธอ เพียงขวัญ" เขาพูดเสียงเบา ‍"เธอไม่ใช่แค่ทนายความที่เก่งกาจ หรือผู้หญิงที่ถูกบังคับให้แต่งงาน"

เพียงขวัญรู้สึกเหมือนหัวใจเต้นแรงผิดจังหวะ ความหวังริบหรี่เริ่มก่อตัวขึ้นภายในใจ "คุณหมายความว่าไงคะ?"

"เธอแข็งแกร่ง" ราเชนพูดต่อ "เธอฉลาด และ... เธอก็มีความลับที่พยายามจะปกปิด" ​รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา "ฉันสัมผัสได้ถึงมัน... ความลับที่ทำให้เธอต้องมาอยู่ตรงนี้"

เพียงขวัญกลืนน้ำลายเหนียวๆ ความลับของเธอ... มันกำลังจะถูกเปิดเผยอย่างนั้นหรือ? "ฉัน... ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูด" ​เธอพยายามจะเบี่ยงเบนประเด็น

"อย่าทำเป็นไม่เข้าใจเลย เพียงขวัญ" ราเชนยื่นมือมาสัมผัสแก้มของเธออย่างแผ่วเบา "ฉันเห็นความกลัวในแววตาของเธอ... และฉันก็เห็นความมุ่งมั่น" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความปรารถนา "เธอทำให้ฉันรู้สึก... ​สับสน"

เพียงขวัญหลับตาลง สัมผัสของเขาทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัว ความรู้สึกที่เธอพยายามจะกดทับไว้ มันกำลังจะปะทุขึ้นมา ราเชน... ชายผู้เป็นมาเฟีย ผู้ทรงอิทธิพล ผู้ที่เธอควรจะเกลียดชังและหลอกใช้ กลับกำลังทำให้เธอหวั่นไหว

"คุณ... คุณกำลังจะบอกว่า..." เพียงขวัญเอ่ยถามอย่างลังเล

"ฉันกำลังจะบอกว่า" ราเชนพูดแทรกขึ้นมา "ฉันกำลังเริ่มรู้สึกอะไรบางอย่างกับเธอ... อะไรบางอย่างที่มากกว่าแค่ความต้องการของผู้ชาย"

คำพูดนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดลงมากลางใจของเพียงขวัญ เธออ้าปากค้าง ไม่รู้จะตอบสนองอย่างไร ความรู้สึกที่เธอมีต่อเขา... มันก็ไม่ใช่ความเกลียดชังอีกต่อไปเช่นกัน เธอเห็นความดีในตัวเขา เห็นความอดทน ความรับผิดชอบ และความเด็ดเดี่ยว แม้จะอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยอันตราย เขาก็ยังคงมีมุมที่อ่อนโยน และมุมที่ปกป้อง

"แต่... ฉัน..." เพียงขวัญพยายามจะเอ่ยอธิบาย แต่คำพูดติดอยู่ที่ลำคอ

"ชู่ว์" ราเชนใช้นิ้วแตะที่ริมฝีปากของเธอเบาๆ "ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น" เขาพูดเสียงแหบพร่า "แค่ยอมรับความรู้สึกของตัวเองก็พอ"

เพียงขวัญมองเข้าไปในดวงตาของเขา เธอเห็นความหวัง... และความกลัวในแววตาของเขาเช่นกัน เธอรู้ดีว่าสถานการณ์ของพวกเขามันซับซ้อนและอันตรายเพียงใด ความลับของเธอ ความลับของเขา และศัตรูที่จ้องจะเล่นงานเขาอยู่ตลอดเวลา

"ฉัน... ฉันไม่แน่ใจ" เพียงขวัญสารภาพ "ฉันมีความลับที่ต้องปกปิด... ความลับที่อาจจะทำลายทุกอย่าง"

ราเชนยิ้มบางๆ "ฉันรู้" เขากล่าว "แต่บางที... ความลับนั้นอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เราต้องจบสิ้น" เขาโน้มตัวลงมาใกล้ "บางที... มันอาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้เราเข้าใกล้กันมากขึ้นก็ได้"

ริมฝีปากของพวกเขาสัมผัสกันอย่างแผ่วเบา เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความลังเล ความสับสน และความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นใหม่ เพียงขวัญตอบรับจูบนั้นอย่างอ่อนแรง เธอรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยอยู่ในภวังค์ เธอรู้ว่านี่คือสิ่งที่เธอไม่ควรทำ เธอควรจะยึดมั่นในแผนการเดิม แต่หัวใจของเธอกลับไม่ยอมเชื่อฟัง

ขณะที่จูบกำลังจะลึกซึ้งขึ้น เสียงโทรศัพท์มือถือของราเชนก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน เขาผละออกอย่างเสียดาย คว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดู

"ใคร?" เพียงขวัญถาม น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความกังวล

ราเชนขมวดคิ้ว "เป็นคนของฉัน" เขาพูดเสียงเข้ม "พวกมันรายงานมาว่า... พวกศัตรูเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว"

ใบหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นความเคร่งเครียดทันที ความอ่อนโยนเมื่อครู่หายไปหมดสิ้น เหลือเพียงแววตาอันตรายของมาเฟียที่ต้องเผชิญหน้ากับศัตรู

"มีอะไร?" เพียงขวัญถามอย่างร้อนรน

"พวกมันบุกเข้ามาในโกดังของฉัน" ราเชนพูดอย่างรวดเร็ว "แล้วก็... มีคนเห็น 'เงา' บางอย่างเคลื่อนไหวอยู่รอบๆ บ้านของเธอ"

คำพูดสุดท้ายทำให้เพียงขวัญตัวแข็งทื่อ 'เงา' บางอย่าง? หมายความว่าศัตรูของราเชนกำลังจะตามมาเล่นงานเธอถึงที่นี่อย่างนั้นหรือ?

"คุณต้องไป" เพียงขวัญพูดเสียงสั่น "คุณต้องไปจัดการเรื่องนี้"

ราเชนจ้องมองเธออย่างไม่วางตา "ฉันจะไป... แต่เธอต้องระวังตัวให้ดี" เขาพูดเสียงเข้ม "ถ้ามีอะไร... รีบติดต่อฉันทันที"

ว่าแล้วเขาก็หันหลังวิ่งออกไปจากห้องทันที ทิ้งเพียงขวัญให้ยืนตัวสั่นอยู่คนเดียว ความหวังที่เพิ่งจะก่อตัวขึ้นเมื่อครู่ กลับถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัวอีกครั้ง ศัตรูของราเชนกำลังจะบุกเข้ามา และ 'เงา' ที่เคลื่อนไหวอยู่รอบบ้านของเธอ... มันคือใครกันแน่?

หน้านิยาย
หน้านิยาย
ช่วยชีวิตอีกครั้งทนายความ

ช่วยชีวิตอีกครั้งทนายความ

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น

ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!