"ไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้!" เสียงแผดดังราวกับฟ้าผ่ากลางห้องหรูของคิน ทำลายความเงียบสงัดที่เคยปกคลุมอยู่ พิมยืนนิ่ง ใบหน้าซีดเผือด ดวงตาแดงก่ำสะท้อนภาพของคินที่กำลังกอดเมษาแน่น
ก่อนหน้านี้ไม่นาน พิมเพิ่งจะกลับมาหาคินหลังจากที่เขาขอให้เธอไปจัดการเรื่องเอกสารสำคัญบางอย่างให้ แต่สิ่งที่เธอเห็นกลับทำให้โลกทั้งใบของเธอพังทลายลงตรงหน้า ภาพของคินที่กำลังกอดปลอบเมษาในอ้อมแขนของเขา มันคือภาพที่ตรงกันข้ามกับความเชื่อมั่นทั้งหมดที่เธอมีต่อเขา
"คิน...คุณทำแบบนี้ได้ยังไง" น้ำเสียงของพิมสั่นเครือ ราวกับก้อนหินที่ทิ่มแทงลำคอ "คุณบอกว่าคุณรักฉัน คุณบอกว่าคุณจะปกป้องฉัน แล้วนี่มันคืออะไร"
คินผละออกจากเมษาอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเขาฉายแววตกใจและสับสน "พิม! คุณมาทำอะไรที่นี่"
"ฉันมาหาคุณไงคะ" พิมพูด น้ำตาไหลอาบแก้ม "แต่สิ่งที่ฉันเห็น...มันไม่ใช่สิ่งที่ฉันคาดหวังเลย"
เมษายืนนิ่ง มองพิมด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา มีทั้งความสมเพช และความสะใจปะปนอยู่ "คุณ...คุณมาเห็นอะไรคะ"
"ฉันเห็นสามีของฉันกำลังปลอบผู้หญิงคนอื่น!" พิมตะโกนเสียงดัง คำว่า "สามี" หลุดออกจากปากเธออย่างไม่ตั้งใจ แต่มันกลับทำให้หัวใจของเธอเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส
คินรีบเข้ามาหาพิม พยายามจะจับมือเธอ แต่พิมสะบัดออกอย่างแรง "อย่ามายุ่งกับฉัน!"
"พิม ฟังผมนะ" คินพยายามอธิบาย "เมษากำลังมีปัญหา เธอเสียใจมาก ผมแค่ปลอบเธอ"
"ปลอบ?" พิมหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น "นี่เหรอที่คุณเรียกว่าปลอบ! คุณกอดเธอแน่นขนาดนั้น ราวกับว่าคุณเป็นของเธอคนเดียว!"
"นี่มันเป็นแค่การแสดงนะพิม!" คินพูดเสียงดังขึ้น "เราต้องทำให้ทุกคนเชื่อว่าเราเป็นคู่หมั้นกันจริงๆ จำได้ไหม"
"การแสดง?" พิมถามเสียงสั่น "แล้วสิ่งที่ฉันเห็นมันคืออะไรคะ? คุณหัวเราะกับเธอ คุณกอดเธอ ราวกับว่าคุณลืมฉันไปแล้ว!"
"ผมไม่ได้ลืมคุณ" คินพยายามจะจับมือเธออีกครั้ง "ผมทำไปเพราะสถานการณ์บังคับ"
"สถานการณ์บังคับ?" พิมถามด้วยความไม่เชื่อ "หรือว่าจริงๆ แล้วคุณก็รักเธอ แล้วไอ้การเป็นคู่หมั้นปลอมๆ ของฉัน มันก็แค่ข้ออ้างของคุณ!"
"คุณคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอพิม" ดวงตาของคินฉายแววเจ็บปวด "คุณไม่เคยเชื่อใจผมเลยใช่ไหม"
"ฉันจะเชื่อใจคุณได้ยังไง ในเมื่อสิ่งที่ฉันเห็นมันขัดแย้งกับทุกสิ่งที่คุณเคยพูด!" พิมตะโกนเสียงดัง น้ำตาไหลพราก
เมษายืนมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยรอยยิ้มมุมปาก เธอไม่พูดอะไร แต่แววตาของเธอบอกทุกอย่าง
"ผมทำไปทั้งหมดนี้เพื่อปกป้องคุณ!" คินพูดเสียงเข้ม "คุณไม่เข้าใจอะไรเลย!"
"ฉันไม่เข้าใจอะไรเลยจริงๆ ค่ะ!" พิมพูดต่อ "ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงต้องโกหกฉัน! ทำไมคุณถึงต้องหลอกใช้ฉัน! แล้วทำไมคุณถึงต้องไปกอดผู้หญิงคนอื่น!"
"ผมไม่ได้โกหกคุณ!" คินตะคอก "ผมกำลังทำตามแผนการของเรา!"
"แผนการอะไรคะ!" พิมถามอย่างหัวเสีย "แผนการที่จะทำให้ฉันเจ็บปวดใช่ไหม!"
"พิม..." คินพยายามจะเข้าไปกอดเธออีกครั้ง แต่พิมก็ถอยห่าง
"ฉันไม่ต้องการอะไรจากคุณอีกแล้ว!" พิมพูดเสียงดัง "ฉันจะไป!"
ว่าแล้วพิมก็หมุนตัวจะเดินออกจากห้องไป แต่คินคว้าแขนเธอไว้
"คุณจะไปไหน"
"ฉันจะไปให้ไกลที่สุดจากคุณ!" พิมพูดเสียงแข็ง "ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีกแล้ว!"
"คุณจะไปแบบนี้ไม่ได้นะพิม!" คินพูดเสียงดัง "คุณกำลังทำให้ทุกอย่างพัง!"
"แล้วไงคะ!" พิมตะโกนกลับ "อย่างน้อยฉันก็ได้รู้ความจริง! ฉันได้รู้ว่าคุณเป็นคนยังไง!"
ว่าแล้วพิมก็สะบัดแขนออกจากคิน แล้วรีบเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้คินยืนอยู่กับเมษา ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
เมษายิ้มอย่างผู้ชนะ "เห็นไหมคะคิน ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่มีค่าพอสำหรับคุณ"
คินหันไปมองเมษา ใบหน้าของเขาฉายแววเหนื่อยล้า "เธอแค่ยังไม่เข้าใจ"
"หรือคุณต่างหากที่ยังไม่เข้าใจ" เมษากล่าว "ว่าเธอไม่มีทางเข้าใจแผนการที่ซับซ้อนของคุณได้หรอก"
ขณะที่พิมเดินออกจากคฤหาสน์ของคินไป หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความสับสน เธอไม่เข้าใจว่าทำไมคินถึงทำแบบนี้กับเธอ ทำไมเขาถึงต้องหลอกใช้เธอ
"ฉันคิดว่าฉันกำลังตกหลุมรักเขา" พิมพึมพำกับตัวเอง "แต่ฉันคิดผิด"
เธอเดินไปที่รถของเธออย่างเหม่อลอย เธอไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน จะไปหาใคร เธอรู้สึกโดดเดี่ยวและอ้างว้างเหลือเกิน
คินมองตามหลังพิมไปจนลับตา ใบหน้าของเขามีความกังวลฉายชัด "ผมขอโทษนะพิม" เขาพึมพำ
เมษายืนอยู่ข้างๆ คิน "คุณปล่อยให้เธอไปแบบนี้จริงๆ เหรอคะ"
"ผมไม่มีทางเลือก" คินตอบ "นี่คือส่วนหนึ่งของแผนการ"
"แผนการของคุณมันซับซ้อนเกินไปคิน" เมษากล่าว "บางทีคุณอาจจะกำลังทำร้ายคนที่คุณรักโดยไม่รู้ตัว"
คินไม่ตอบ เขาเพียงแต่มองไปทางที่พิมจากไป ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
ในขณะเดียวกัน พิมขับรถไปเรื่อยๆ โดยไม่มีจุดหมายปลายทาง เธอพยายามจะทำความเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ยิ่งคิด เธอก็ยิ่งสับสน
"ทำไมคินถึงต้องทำแบบนั้น" เธอพึมพำ "ทำไมเขาถึงต้องโกหกฉัน"
ทันใดนั้นเอง โทรศัพท์ของเธอก็สั่นขึ้น เธอเหลือบมอง เห็นว่าเป็นเบอร์ของคิน เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจกดรับสาย
"พิม! คุณอยู่ไหน" เสียงของคินดังขึ้นอย่างร้อนรน
"ฉัน...ฉันกำลังขับรถอยู่ค่ะ" พิมตอบเสียงเบา
"คุณจะไปไหน"
"ฉันไม่รู้ค่ะ" พิมตอบอย่างหมดหวัง "ฉันแค่อยากจะหนีไปให้ไกลที่สุดจากคุณ"
"อย่าไปนะพิม!" คินพูดเสียงดัง "คุณต้องกลับมา!"
"ทำไมฉันต้องกลับคะ" พิมถาม "ในเมื่อคุณก็มีเมษาอยู่แล้ว"
"คุณเข้าใจผิดนะพิม" คินพยายามจะอธิบาย "เมษาเป็นแค่ส่วนหนึ่งของแผนการ"
"แผนการอะไรคะ" พิมถาม "แผนการที่จะทำให้ฉันเจ็บปวดใช่ไหม"
"ผมจะอธิบายให้คุณฟัง" คินกล่าว "แต่คุณต้องกลับมาก่อน"
พิมลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอรู้สึกสับสนและเจ็บปวด แต่ลึกๆ แล้ว เธอก็ยังคงมีความหวังว่าคินจะสามารถอธิบายทุกอย่างให้เธอเข้าใจได้
"ฉัน...ฉันจะกลับไป" พิมตอบเสียงแผ่ว "แต่คุณต้องอธิบายทุกอย่างให้ฉันฟังนะ"
"ได้เลยพิม" คินตอบ "ผมสัญญา"
พิมเลี้ยวรถกลับ พยายามจะกลับไปหาคินอีกครั้ง แต่ความสงสัยและความไม่ไว้วางใจยังคงกัดกินหัวใจของเธอ เธอไม่รู้ว่าการกลับไปครั้งนี้ จะนำพาเธอไปสู่ความจริง หรือจะยิ่งทำให้เธอจมดิ่งลงไปในวังวนแห่งการหลอกลวง
เกมรักคู่หมั้นลึกลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก