เสียงไซเรนที่ดังสนั่นหวั่นไหวราวกับเสียงปืนกลที่ระดมยิง ทำลายความสงบสุขของคฤหาสน์หรูให้แตกกระจาย กลายเป็นสมรภูมิอันตึงเครียดที่เต็มไปด้วยความหวาดระแวงและสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม พิมยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น หัวใจเต้นระส่ำราวกับจะทะลุออกมานอกอก เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าชีวิตของเธอจะถูกโยงเข้ากับเรื่องราวอันซับซ้อนและดำมืดเช่นนี้
"อะไรกันเนี่ย!" เสียงของเมษาดังขึ้นด้วยความตกใจระคนโกรธ เธอหันไปมองธีร์ที่ยืนหน้าซีดเผือด ราวกับเพิ่งเห็นผี "ธีร์ นี่มันเรื่องอะไรกัน?"
ธีร์เองก็ไม่ต่างกัน เขาหันไปมองหญิงสาวปริศนาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น "เธอ! เธอทำอะไร!"
"ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะเปิดเผยความลับ" หญิงสาวปริศนายิ้มอย่างสะใจ "และดูเหมือนว่า...แผนการของฉันจะสำเร็จเร็วกว่าที่คิด"
ตำรวจหลายนายบุกเข้ามาในโถงต้อนรับ โดยมีชายในชุดสูทสีดำที่ดูภูมิฐานเป็นผู้นำ เขาเดินตรงมายังหญิงสาวปริศนาด้วยท่าทีที่คุ้นเคย
"คุณอัญชัน" ชายคนนั้นเอ่ยทักทาย "เราได้รับแจ้งความแล้ว"
"คุณตำรวจ" หญิงสาวปริศนา หรือ 'อัญชัน' กล่าวตอบด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความสุขุม "ฉันขอโทษที่ต้องทำให้ลำบาก แต่เรื่องนี้มันสำคัญมาก"
"เราเข้าใจครับ" ชายในชุดสูทสีดำพยักหน้า "เราจะจัดการเรื่องนี้ให้เอง"
พิมมองดูสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าอย่างงุนงง เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น อัญชันเป็นใคร? และทำไมเธอถึงมีอำนาจที่จะเรียกตำรวจเข้ามาได้?
"นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?" พิมถามคินเบาๆ
คินส่ายหน้า "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ดูเหมือนว่า...ความลับที่พวกเรากำลังตามหาอยู่ จะถูกเปิดเผยแล้ว"
ชายในชุดสูทสีดำหันมามองพิมและคิน ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "คุณพิม คุณคิน ผมคือสารวัตรคมสันต์ แห่งกองปราบปรามอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ เราได้รับข้อมูลเกี่ยวกับความไม่ชอบมาพากลของบริษัทของคุณธีร์และคุณเมษามาสักพักแล้ว"
"บริษัทของพวกเรา?" ธีร์ถามเสียงสั่น
"ใช่ครับ" สารวัตรคมสันต์ตอบ "จากการตรวจสอบเบื้องต้น พบว่ามีการยักยอกเงินและฉ้อโกงครั้งใหญ่ ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับคดีที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้"
คำว่า 'คดีที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้' ทำให้พิมนึกถึงเรื่องราวของครอบครัวเธอ น้ำตาเริ่มคลอเบ้า เธอรู้ดีว่าสิ่งที่อัญชันพูดมานั้นเป็นความจริง
"ครอบครัวของฉัน..." พิมพึมพำ "ถูกทำลายเพราะพวกเขางั้นเหรอ?"
"ใช่ครับ" สารวัตรคมสันต์ตอบ "และคุณอัญชันคือผู้เสียหายคนสำคัญในคดีนี้"
อัญชันหันมามองพิมด้วยสายตาที่อ่อนลง "พิม ฉันเสียใจที่ต้องทำให้เธอตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ แต่ฉันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว"
"คุณอัญชันหมายถึงเรื่องอะไรคะ?" พิมถาม
"ฉันหมายถึง...แผนการทั้งหมดที่ธีร์และครอบครัวของเมษาทำไว้" อัญชันกล่าว "พวกเขาทำลายธุรกิจของครอบครัวฉัน เพื่อที่จะได้ครอบครองทุกอย่าง และที่สำคัญ...พวกเขาทำร้ายคนบริสุทธิ์อย่างเธอด้วย"
"ทำร้ายฉัน?" พิมถามด้วยความสงสัย
"ใช่" อัญชันพยักหน้า "เธอจำเหตุการณ์ในอดีตได้ไหม? เหตุการณ์ที่ทำให้ครอบครัวเธอต้องล้มละลาย?"
พิมนิ่งอึ้ง ภาพเหตุการณ์เลวร้ายในอดีตผุดขึ้นมาในหัว เธอเห็นภาพพ่อของเธอกำลังถูกบังคับให้เซ็นเอกสารบางอย่าง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
"พวกเขา...บีบบังคับพ่อฉัน" พิมกล่าวเสียงสั่น "เพื่อที่จะได้ครอบครองทุกอย่างไป"
"ถูกต้อง" อัญชันตอบ "และเบื้องหลังแผนการทั้งหมดนั้น...ก็คือครอบครัวของเมษา ที่เป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลัง"
เมษากล่าวหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง "ไม่จริง! คุณกำลังใส่ร้ายฉัน!"
"ฉันกำลังพูดความจริง" สารวัตรคมสันต์กล่าว "และเรามีหลักฐานเพียงพอที่จะดำเนินคดีกับคุณ"
"หลักฐานอะไร?" ธีร์ถาม
"หลักฐานที่อยู่ในเอกสารที่ถูกยักยอกไป" สารวัตรคมสันต์ตอบ "และคำให้การของคุณอัญชัน"
อัญชันหันไปมองธีร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "ธีร์ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะทำได้ถึงขนาดนี้"
"ฉัน...ฉันขอโทษ" ธีร์กล่าวเสียงแผ่วเบา "ฉันถูกครอบครัวของเมษาบังคับ"
"บังคับ?" เมษาตะคอก "อย่ามาพูดจาเหลวไหลนะ!"
"ฉันไม่ได้พูดเหลวไหล" ธีร์ตอบ "ครอบครัวของเมษาข่มขู่ฉัน พวกเขาบอกว่าจะทำร้ายแม่ของฉัน ถ้าฉันไม่ทำตาม"
คำพูดของธีร์ทำให้ทุกคนยิ่งประหลาดใจ คราวนี้เป็นเมษาที่หน้าซีดเผือด เธอไม่เคยคิดว่าธีร์จะเปิดเผยเรื่องนี้ออกมา
"แล้วความลับที่แท้จริงของครอบครัวเมษาคืออะไร?" คินถาม
สารวัตรคมสันต์ถอนหายใจยาว "ความลับที่ครอบครัวเมษาปกปิดมาตลอด คือการเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเครือข่ายธุรกิจผิดกฎหมายหลายอย่าง พวกเขาใช้เงินที่ได้จากการค้ายาเสพติดและการฟอกเงิน เพื่อขยายอิทธิพลและครอบงำธุรกิจอื่น ๆ"
พิมอ้าปากค้าง เธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะเลวร้ายขนาดนี้
"และที่สำคัญ" สารวัตรคมสันต์กล่าวต่อ "พวกเขายังเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังการตายของพ่อคุณพิมด้วย"
คำพูดนั้นทำให้พิมถึงกับทรุดลง เธอแทบจะยืนไม่อยู่ คินรีบเข้าไปประคองเธอไว้
"พ่อของฉัน..." พิมพึมพำ "ตายเพราะพวกเขางั้นเหรอ?"
"ใช่ครับ" สารวัตรคมสันต์ตอบ "เพื่อปิดปากเขาไม่ให้เปิดเผยความลับของพวกเขาทั้งหมด"
น้ำตาของพิมไหลรินอย่างไม่อาจห้ามได้ ความเจ็บปวดและความเสียใจถาโถมเข้ามาจนเธอแทบจะทนไม่ไหว
"ทั้งหมดนี้...เป็นเพราะฉัน" อัญชันกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "ฉันขอโทษที่ทำให้เธอต้องมารับรู้เรื่องราวที่เจ็บปวดแบบนี้"
"ไม่เป็นไรค่ะ" พิมส่ายหน้าเบาๆ "คุณไม่ได้ผิดอะไรเลย"
"แต่ฉันก็เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวทั้งหมดนี้" อัญชันกล่าว "ฉันหวังว่า...หลังจากนี้ ทุกอย่างจะกลับมาถูกต้องอีกครั้ง"
ทันใดนั้นเอง ประตูคฤหาสน์ก็ถูกเปิดออกอย่างแรง ชายสูงวัยคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธและความไม่พอใจ
"ใครบังอาจมาบุกรุกที่นี่!" ชายคนนั้นตะโกนเสียงดัง
"คุณท่าน..." เมษากล่าวอย่างตกใจ
"พ่อ!" ธีร์ร้องอุทาน
ชายคนนั้นคือบิดาของเมษา และเป็นผู้บงการที่แท้จริงของเรื่องราวทั้งหมด
"แก! เธอมันตัวการ!" ชายคนนั้นตะโกนใส่สารวัตรคมสันต์ "ฉันจะไม่มีวันยอมให้แกมาทำลายทุกอย่างของฉัน!"
"ถึงเวลาที่คุณจะต้องรับโทษแล้วครับ" สารวัตรคมสันต์กล่าวอย่างหนักแน่น
บิดาของเมษากำหมัดแน่น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น เขาหันไปมองธีร์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความขมขื่น
"แก...กล้าหักหลังพ่อแกถึงขนาดนี้เลยเหรอ!"
"ผม...ผมขอโทษครับ" ธีร์กล่าว
"ไม่! ไม่มีการขอโทษใดๆ ทั้งนั้น!" บิดาของเมษากล่าว "ฉันจะไม่มีวันยอมให้เรื่องนี้จบลงง่ายๆ!"
เขาสาวเท้าเข้ามาหาธีร์ด้วยท่าทีที่คุกคาม แต่ทันใดนั้นเอง...
"อย่าเข้ามานะ!" เสียงของเมษาดังขึ้น เธอพุ่งเข้าไปขวางหน้าพ่อของเธอ
"เมษา! หลีกไป!" บิดาของเมษากล่าว
"ไม่ค่ะพ่อ!" เมษากล่าวเสียงดัง "พอได้แล้ว! พ่อทำร้ายคนอื่นมามากเกินไปแล้ว!"
"แกกำลังพูดอะไร!" บิดาของเมษากล่าวอย่างไม่เชื่อสายตา
"หนู...หนูไม่ต้องการอะไรอีกแล้วค่ะ" เมษากล่าวพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม "หนูอยากให้ทุกอย่างมันจบลงจริงๆ"
ทันใดนั้นเอง...บิดาของเมษาก็ชักปืนออกมาจากเสื้อโค้ท
"ถ้าฉันไม่ได้อะไร...ก็ไม่มีใครได้อะไรทั้งนั้น!"
เกมรักคู่หมั้นลึกลับ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก