แสงอรุณสีทองค่อยๆ สาดส่องเข้ามาในห้องนอนของกวิน ปลุกเขาให้ตื่นจากภวังค์แห่งความมืดมิด แต่เช้าวันนี้กลับไม่มีความสดใสใดๆ แตกต่างจากทุกวันที่ผ่านมา มีเพียงความหนักอึ้งในอก และภาพจดหมายของมายาที่ยังคงปรากฏชัดเจนในห้วงความคิด
"มายา..." ชื่อของเธอหลุดออกมาจากริมฝีปากที่แห้งผาก กวินกอดจดหมายแผ่นนั้นไว้ในมือแน่น ราวกับมันคือสิ่งเดียวที่จะเชื่อมโยงเขากับเธอได้
เขาได้รู้ความจริงทั้งหมดแล้ว ความจริงที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าฝันร้ายใดๆ แผนการอันชั่วร้ายของพ่อเขา ที่ใช้ลูกสาวของคู่แข่งเป็นเครื่องมือในการแก้แค้น
เขาจินตนาการถึงความเจ็บปวด ความอึดอัด และความอับอายที่มายาต้องเผชิญตลอดเวลาที่ผ่านมา การต้องแสร้งทำเป็นรักเขา ในขณะที่หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง
"ผมมันเลว..." เขาพึมพำกับตัวเอง ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาจนแทบจะขาดอากาศหายใจ
เขาเคยคิดว่าตัวเองเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ เป็นคนที่ควบคุมทุกอย่างได้ แต่บัดนี้เขากลับตระหนักได้ว่า เขาเป็นเพียงหุ่นเชิดตัวหนึ่งในเกมของพ่อ
เกมที่เขาไม่เคยรู้ตัวว่ากำลังเล่นอยู่
เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ร่างกายยังคงอ่อนแรง แต่จิตใจกลับเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาต้องตามหามายา เขาต้องแก้ไขทุกอย่าง
เขาเดินไปที่ประตูห้อง และเมื่อมือใหญ่กำลังจะเอื้อมไปจับลูกบิดประตู เสียงเคาะดังขึ้นเบาๆ
"คุณกวินครับ" เสียงของเลขาฯ ดังมาจากอีกฝั่ง
กวินสูดลมหายใจลึก ก่อนจะเปิดประตูออก
"มีอะไร?" เขาถามเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความเหนื่อยล้า
"คุณทรงพลโทรมาครับ อยากจะขอเข้าพบเป็นการด่วน" เลขากล่าว
หัวใจของกวินเต้นแรงขึ้นทันที 'คุณทรงพล' ชื่อที่ปรากฏอยู่ในจดหมายของมายา ชื่อของพ่อที่พยายามจะทำลายเขา
"เขาบอกว่ามีเรื่องสำคัญมากที่ต้องคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวครับ" เลขากล่าวเสริม
กวินพยักหน้าช้าๆ "บอกเขาว่าผมจะไปพบเขาที่..." เขาหยุดคิดเล็กน้อย "ที่บ้านพักริมทะเลของเขา"
เขาต้องการเผชิญหน้ากับพ่อของเขา เขาต้องการรู้ว่าทำไมพ่อถึงได้ทำเรื่องเลวร้ายถึงเพียงนี้
การพบปะครั้งนี้ ย่อมไม่ใช่การพูดคุยธรรมดาๆ แน่นอน
ขณะที่กวินกำลังเตรียมตัวออกไป เขาก็เหลือบไปเห็นรูปถ่ายใบหนึ่งบนโต๊ะทำงาน เป็นรูปของเขากับมายาที่ถ่ายด้วยกันเมื่อไม่นานมานี้ รอยยิ้มของมายาในวันนั้นดูสดใสเหลือเกิน แต่บัดนี้กลับกลายเป็นภาพที่บาดลึกเข้าไปในหัวใจ
เขาหยิบรูปถ่ายใบนั้นขึ้นมา มองดูด้วยความอาลัย ก่อนจะเก็บมันไว้ในกระเป๋าเสื้อ
"ผมจะไม่ยอมให้คุณต้องเจ็บปวดอีกต่อไป มายา" เขาให้สัญญากับตัวเอง
การเดินทางไปยังบ้านพักริมทะเลของคุณทรงพลเต็มไปด้วยความตึงเครียด กวินขับรถด้วยความเร็วสูง แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่สับสนปนเป
เมื่อไปถึง เขาพบว่าคุณทรงพลยืนรออยู่แล้วที่ระเบียงบ้านพัก ดวงตาของเขาสะท้อนภาพของความอำมหิตที่กวินไม่เคยเห็นมาก่อน
"ไง กวิน" คุณทรงพลกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงที่เย้ยหยัน "มาแล้วรึ"
"คุณทรงพล" กวินเรียกชื่อพ่อของเขาเสียงเย็น "ทำไมคุณถึงทำแบบนี้?"
คุณทรงพลหัวเราะออกมาเบาๆ "ทำแบบไหน? ฉันก็แค่กำลังทำให้ครอบครัวของเรากลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง"
"คุณใช้มายา! ใช้เธอเป็นเครื่องมือ!" กวินตวาดเสียงดัง
"เธอมันก็แค่เด็กสาวที่สิ้นไร้ไม้ตอก กวิน" คุณทรงพลกล่าวอย่างไม่ใยดี "เธอไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากจะทำตามที่ฉันสั่ง"
"แต่เธอรักผม!" กวินตะโกนสุดเสียง
"รัก?" คุณทรงพลเลิกคิ้ว "ความรักน่ะ มันเป็นแค่ภาพลวงตา กวิน สิ่งที่สำคัญที่สุดในโลกนี้คืออำนาจ และเงินตรา"
"คุณมันบ้า!" กวินสบถออกมา
"ฉันบ้า? หรือนายมันโง่?" คุณทรงพลยิ้มมุมปาก "นายไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองกำลังเล่นอยู่ในเกมของฉัน"
"แล้วมายาล่ะ?" กวินถามเสียงสั่น "เธออยู่ที่ไหน?"
คุณทรงพลหัวเราะ "เธอคงจะกำลังมีความสุขกับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ไหนสักแห่งแล้วล่ะ"
คำพูดนั้นยิ่งทำให้กวินเจ็บปวด เขาไม่เชื่อว่ามายาจะมีความสุขได้ หากปราศจากเขา
"ผมจะไม่ยอมให้เรื่องนี้จบแค่นี้" กวินประกาศกร้าว
"นายจะทำอะไรได้?" คุณทรงพลเย้ยหยัน "นายไม่มีหลักฐานอะไรเลย"
"ผมมีจดหมายของมายา" กวินชูจดหมายในมือขึ้น
ใบหน้าของคุณทรงพลเปลี่ยนเป็นซีดเผือดเล็กน้อย "จดหมาย?"
"ใช่ จดหมายที่บอกความจริงทั้งหมด" กวินกล่าว "ความจริงเกี่ยวกับแผนการอันชั่วร้ายของคุณ"
คุณทรงพลพยายามสงบสติอารมณ์ "เด็กสาวคนนั้น... เธอคิดว่าเธอทำอะไรได้"
"เธอได้ทำให้ผมรู้ความจริง" กวินกล่าว "และผมจะใช้ความจริงนี้เพื่อเปิดโปงคุณ"
"นายคิดว่าจะทำได้เหรอ?" คุณทรงพลยิ้มเยาะ "พ่อของนายก็เป็นแค่คนธรรมดาๆ คนหนึ่ง"
"แต่พ่อของผม... เขาคือคนที่บริสุทธิ์" กวินกล่าว "เขาไม่เคยทำเรื่องเลวร้ายแบบที่คุณทำ"
"มันก็แค่วาทกรรม" คุณทรงพลโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
"ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็น" กวินกล่าว "ผมจะตามหามายา และเราจะจัดการกับคุณ"
คุณทรงพลมองกวินด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป แววตาที่เคยเย้ยหยัน บัดนี้กลับแฝงไปด้วยความไม่พอใจ
"นายกำลังจะทำเรื่องโง่ๆ กวิน"
"ผมกำลังจะทำสิ่งที่ถูกต้อง" กวินตอบกลับอย่างหนักแน่น
เขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ยังอีกยาวไกล แต่เขาก็พร้อมที่จะสู้ เพื่อมายา เพื่อความถูกต้อง
เมื่อกวินเดินออกจากบ้านพักริมทะเลของคุณทรงพล ท้องฟ้าก็เริ่มมืดครึ้ม เมฆฝนก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว
เขาขับรถกลับไปที่คฤหาสน์ ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความหวังอันริบหรี่
เขาจะต้องตามหามายาให้เจอ เขาจะต้องอธิบายทุกอย่างให้เธอเข้าใจ
และเขาจะต้องช่วยเธอให้พ้นจากเงื้อมมือของคุณทรงพล
แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็อดคิดไม่ได้ว่า มายาจะให้อภัยเขาจริงๆ หรือไม่
เธอคงจะเจ็บปวดมาก... เจ็บปวดจนยากที่จะลืมเลือน
กวินก้าวเข้าไปในห้องของมายาอีกครั้ง บรรยากาศยังคงเหมือนเดิม มีเพียงกลิ่นหอมจางๆ ของเธอที่ยังคงอยู่
เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังท้องฟ้าที่กำลังจะตก
"มายา... ผมจะตามหาคุณให้เจอ" เขาให้สัญญากับตัวเองอีกครั้ง
เพียงแต่ว่า... ในคืนนี้ ท้องฟ้าที่เคยสดใส กลับเต็มไปด้วยเมฆดำมืด ราวกับจะสื่อถึงอนาคตที่ไม่แน่นอน ที่กำลังรอคอยเขาอยู่
และเขาก็ไม่รู้ว่า... เขาจะสามารถค้นพบความจริงที่แท้จริง และนำพาทั้งสองคนไปสู่บทสรุปที่คู่ควรได้หรือไม่
นักลงทุนถูกซื้อหัวใจ
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก