ตอนที่ 29 — อนาคตที่สดใส…เมื่อรอยร้าวในใจได้ถูกเติมเต็ม

"หายตัวไป... หมายความว่ายังไงคะ" มายาถาม เสียงของเธอสั่นเครือด้วยความตกใจ เธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะบานปลายไปถึงขั้นนี้

กวินสูดหายใจลึก พยายามตั้งสติ "ฉันไม่รู้เหมือนกัน... เลขาบอกว่าติดต่อเขาไม่ได้ตั้งแต่เมื่อคืนนี้ ‌และเขาไม่อยู่ที่บ้าน ไม่มีใครเห็นเขาเลย" แววตาของกวินฉายแววของความกังวลที่ยากจะซ่อน เขาอาจจะเคยมีความสัมพันธ์ที่เลวร้ายกับบิดา แต่ลึกๆ แล้ว เขาก็ยังคงเป็นห่วง

"เราต้องทำอะไรสักอย่างนะคะ" มายาพูดอย่างกระตือรือร้น ​"เราจะรอเฉยๆ ไม่ได้"

กวินพยักหน้าเห็นด้วย "ฉันกำลังจะออกไปตามหาเขา" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง หันมามองมายาด้วยสายตาที่อ่อนโยน "แต่ก่อนอื่น... ฉันอยากจะให้เธออยู่กับฉันก่อน"

มายายิ้มให้กวิน "ฉันจะไปกับคุณค่ะ"

การออกตามหาอัครเดชไม่ใช่เรื่องง่าย ‍บรรยากาศรอบตัวกวินเต็มไปด้วยความตึงเครียด เขาต้องเผชิญหน้ากับคนสนิทของบิดาที่ดูเหมือนจะปิดบังอะไรบางอย่าง และต้องไล่ล่าเบาะแสที่กระจัดกระจายราวกับเศษแก้วที่แตกละเอียด

ในขณะที่กวินทุ่มเททุกอย่างเพื่อตามหาบิดา มายาก็ไม่ปล่อยให้ตัวเองอยู่เฉย เธอใช้ความสามารถในการสังเกตและความเฉลียวฉลาดของเธอในการรวบรวมข้อมูล เธอได้สืบถามจากคนงานที่บ้านของอัครเดช และจากคนรู้จักในวงการธุรกิจบางส่วน เธอยังได้ลองติดต่อกับนักข่าวบางคนที่เธอเคยช่วยเหลือเอาไว้ก่อนหน้านี้

"ฉันได้ยินมาว่าช่วงนี้คุณอัครเดชมีปัญหาเรื่องการเงินค่อนข้างหนัก" ‌มายาเล่าให้กวินฟัง หลังจากที่ทั้งสองเพิ่งจะกลับมาจากที่แห่งหนึ่งที่ให้เบาะแสที่ไร้ประโยชน์ "มีข่าวลือว่าเขากำลังจะสูญเสียบริษัทใหญ่บางส่วนไป"

กวินขมวดคิ้ว "เป็นไปได้... ช่วงหลังๆ มานี้ ฉันสังเกตว่าเขาดูร้อนรนผิดปกติ"

"แล้วถ้ามีใครบางคนกำลังใช้โอกาสนี้เล่นงานเขาอยู่ล่ะคะ" มายาเสนอความคิดเห็น ‍"ใครบางคนที่เขาเคยทำไว้ หรือใครบางคนที่เขาเคยเอาเปรียบ"

ความคิดของมายาจุดประกายบางอย่างในตัวกวิน เขานึกถึงคู่แข่งทางธุรกิจหลายรายที่อัครเดชเคยหักหลัง และนึกถึงเรื่องราวความลับดำมืดที่พ่อของเขามักจะพูดถึงอยู่เสมอ

"เธอพูดถูก" กวินตอบ "ฉันจะลองตรวจสอบดู"

การสืบสวนดำเนินไปอย่างเข้มข้น ยิ่งสืบสาวราวเรื่องมากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งพบกับเบื้องหลังอันดำมืดของโลกธุรกิจที่เต็มไปด้วยการหักหลังและการแก่งแย่งชิงดี ​อัครเดชไม่ได้มีแค่ศัตรูที่เขาทำไว้จากการแข่งขันทางธุรกิจเท่านั้น แต่ยังมีศัตรูที่เกิดจากความเห็นแก่ตัวและความโหดเ***้ยมของเขาอีกด้วย

ในที่สุด หลังจากผ่านไปหลายวันอันแสนยาวนาน กวินและมายาก็ได้เบาะแสสำคัญที่นำพาพวกเขาไปพบกับอัครเดช เขาถูกกักขังอยู่ในโกดังร้างแห่งหนึ่งของบริษัทที่เขากำลังจะสูญเสียไป สาเหตุมาจากการถูกหุ้นส่วนเก่าที่เขาเคยหักหลังร่วมมือกับนักธุรกิจคู่แข่งลักพาตัวไปเพื่อบีบบังคับให้เขาโอนถ่ายทรัพย์สินบางส่วน

เมื่อเห็นสภาพของบิดาที่ซูบผอม ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ กวินรู้สึกถึงความรู้สึกที่ซับซ้อนที่ปะปนกันไปทั้งความเห็นใจ ​ความโกรธ และความเสียใจ เขาได้รู้ว่า แม้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะเลวร้ายเพียงใด แต่ลึกๆ แล้ว เขาก็ยังคงเป็นพ่อของเขา

เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้กวินตระหนักได้ถึงความสำคัญของความสัมพันธ์ และความรักที่แท้จริง ​เขารู้ว่าเขาไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่ได้เพียงลำพังอีกต่อไป มายาคือคนที่เติมเต็มชีวิตของเขา คือคนที่ทำให้หัวใจที่เคยเย็นชาของเขากลับมาอบอุ่นอีกครั้ง

หลังจากอัครเดชได้รับการช่วยเหลือและปลอดภัยแล้ว กวินได้ตัดสินใจครั้งสำคัญ เขาเลือกที่จะสละตำแหน่งทายาทผู้สืบทอดธุรกิจของบิดา และเริ่มต้นชีวิตใหม่กับมายา เขาอยากจะสร้างครอบครัวที่อบอุ่น และใช้ชีวิตที่เรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความสุข

"คุณแน่ใจนะกวิน" มายาถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อกวินเล่าถึงการตัดสินใจของเขา

กวินยิ้มอย่างมีความสุข "ฉันแน่ใจที่สุดในชีวิตเลยมายา" เขาจับมือของมายาไว้แน่น "ฉันไม่อยากใช้ชีวิตอยู่กับความกดดันและธุรกิจที่เต็มไปด้วยการแก่งแย่งอีกต่อไป ฉันอยากมีชีวิตที่ได้อยู่กับเธอ ได้สร้างครอบครัวของเรา"

มายาซบหน้าลงบนอกของกวิน น้ำตาแห่งความสุขไหลริน "ฉันดีใจมากเลยค่ะกวิน"

"เราจะเริ่มต้นกันใหม่นะมายา" กวินกล่าว "เราจะสร้างอนาคตของเราเอง"

ทั้งสองตัดสินใจย้ายออกจากบ้านหลังใหญ่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันขมขื่น มาเริ่มต้นชีวิตใหม่ในคอนโดมิเนียมเล็กๆ ที่อบอุ่นและเป็นของพวกเขาเอง กวินได้ใช้ประสบการณ์และความรู้ของเขาในการเริ่มต้นธุรกิจเล็กๆ ของตัวเอง โดยเน้นไปที่การลงทุนในสตาร์ทอัพที่เขามีความเชื่อมั่น

มายาเองก็ได้กลับไปทำตามความฝันของเธอ เธอได้เข้าร่วมวงออเคสตร้า และสอนดนตรีให้กับเด็กๆ ที่มีความสามารถ การได้เห็นรอยยิ้มของเด็กๆ เหล่านั้น ทำให้หัวใจของเธอพองโต

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ความสัมพันธ์ของกวินและมายาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น พวกเขาเรียนรู้ที่จะให้อภัย เรียนรู้ที่จะเข้าใจ และเรียนรู้ที่จะรักกันในทุกสถานการณ์

วันหนึ่ง ขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งทานอาหารค่ำด้วยกันที่บ้านหลังเล็กๆ ที่อบอุ่น กวินก็หยิบแหวนวงหนึ่งออกมาจากกระเป๋า

"มายา" กวินกล่าว เสียงของเขาสั่นเครือด้วยความตื้นตัน "เธอจะแต่งงานกับฉันไหม"

มายาแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เธอพยักหน้าแรงๆ "ค่ะกวิน ฉันจะแต่งงานกับคุณ"

เสียงหัวเราะของทั้งสองดังกึกก้องไปทั่วห้อง เป็นเสียงแห่งความสุขที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น เป็นสัญญาณแห่งอนาคตที่สดใส ที่ทั้งสองจะได้ร่วมกันสร้างขึ้น

แต่แล้ว ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกเปิดออกอย่างแรง เผยให้เห็นร่างของบุคคลหนึ่งที่ยืนตระหง่านอยู่หน้าประตู

"พวกแกคิดว่าจะหนีฉันพ้นงั้นเหรอ" เสียงนั้นดังขึ้นอย่างเย็นเยียบ

กวินและมายาหันไปมองด้วยความตกใจ ร่างที่ปรากฏขึ้นนั้น คือ...