ตอนที่ 9 — เงื่อนไขที่กัดกินหัวใจ

"ผมจะไม่มีวันทำร้ายคุณ" คำพูดของธามยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาทของอรุณรัศมี แต่ยิ่งนานวันเข้า เธอก็ยิ่งรู้สึกว่ามันช่างขัดแย้งกับสิ่งที่เธอรับรู้ได้จากตัวเขาเหลือเกิน การแสดงออกของเขา ท่าทางของเขา ความห่วงใยที่เขาแสดงออกมา มันช่างตรงกันข้ามกับคำพูดที่ว่า ‌'ข้อตกลง' หรือ 'เงื่อนไข' ที่เขาเคยย้ำเตือนเธอเสมอ

เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังทิวทัศน์ของเมืองยามค่ำคืนที่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ แต่ในใจของเธอกลับมีแต่ความมืดมิด เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่บนเส้นด้ายที่บางเฉียบ ระหว่างความรู้สึกที่ธามมีให้ ​กับ 'เงื่อนไข' ที่เขาตั้งไว้

"อรุณรัศมี... คุณกำลังคิดอะไรอยู่?" เสียงทุ้มนุ่มของธามดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้อรุณรัศมีสะดุ้งเล็กน้อย เธอหันไปมองเขาที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องพัก

"เปล่าค่ะ... แค่มองวิว" ‍เธอตอบเสียงเบา

ธามเดินเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ ใบหน้าของเขาดูอ่อนล้ากว่าปกติ "คุณ... คุณยังกังวลเรื่องข้อตกลงของเราอยู่ใช่ไหม?"

อรุณรัศมีพยักหน้าช้าๆ "ค่ะ... ฉันไม่เข้าใจ... ถ้าคุณยังรักฉัน... ทำไมคุณถึงยังคงยึดติดกับเงื่อนไขเดิมคะ? ‌ทำไมคุณถึงไม่บอกความจริงทั้งหมดกับฉัน?"

ธามถอนหายใจยาว ก่อนจะเดินไปทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา กุมขมับของตัวเองไว้ "มันซับซ้อน... อรุณรัศมี... มันมีอะไรที่ผมยังบอกคุณไม่ได้"

"แต่... คุณธามคะ... ฉันไม่ใช่เด็กๆ ‍แล้วนะคะ ฉันพร้อมที่จะรับฟัง... ไม่ว่ามันจะยากแค่ไหนก็ตาม" เธอเดินเข้าไปหาเขา แล้วนั่งลงข้างๆ ค่อยๆ วางมือลงบนแขนของเขา

ธามเงยหน้าขึ้นมองเธอ ดวงตาของเขาฉายแววความเจ็บปวดและความอึดอัด ​"คุณไม่เข้าใจหรอก... ถ้าผมบอกคุณไป... มันอาจจะนำอันตรายมาสู่คุณ... มากกว่าเดิม"

"แต่นี่... นี่มันก็อันตรายอยู่แล้วนะคะ! การที่ฉันต้องมาหวาดระแวง... ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับฉัน... กับคุณ... ​มันก็ทำให้ฉันทุกข์ใจมากพอแล้วค่ะ" อรุณรัศมีเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เริ่มสั่นเครือ

"ผมรู้... ผมรู้ว่ามันยากสำหรับคุณ" ธามพูดเสียงแผ่วเบา "แต่ผมกำลังพยายามอย่างเต็มที่... เพื่อให้ทุกอย่างมันคลี่คลาย"

"พยายาม... แค่ไหนคะ? คุณธามคะ... ​ตอนนี้คุณกำลังทำให้ฉันรู้สึกเหมือนฉันเป็นอะไรที่ไร้ค่า... เหมือนฉันเป็นแค่... สิ่งของที่คุณต้องปกป้อง... แต่ไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้... ไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้าใจ" อรุณรัศมีพูดด้วยความรู้สึกที่อัดอั้น

"ไม่! อรุณรัศมี... อย่าพูดแบบนั้น" ธามรีบคว้ามือของเธอไว้แน่น "คุณมีค่าที่สุดสำหรับผม... คุณรู้ไหม?"

คำพูดของเขาทำให้หัวใจของอรุณรัศมีเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง แต่เธอก็ยังคงมีความสับสนปะปนอยู่ "ถ้าฉันมีค่าที่สุด... ทำไมคุณถึงทำเหมือนว่าฉันไม่ใช่... ทำไมคุณถึงยังคงให้ฉันอยู่ในสถานะ 'แลกเปลี่ยน' แบบนี้?"

ธามหลับตาลงช้าๆ ราวกับกำลังต่อสู้กับอะไรบางอย่างภายในใจ "ผม... ผมต้องทำแบบนี้... เพื่อให้ทุกอย่างมันเป็นไปตามแผน... เพื่อให้เรา... ปลอดภัย"

"แผนอะไรคะ? แผนที่ซ่อนอะไรบางอย่างไว้... หรือแผนที่จะทำให้เราต้องห่างกันอีกครั้ง?" อรุณรัศมีถามด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ

"ไม่มีวัน... ผมไม่มีวันยอมให้เราต้องห่างกันอีก" ธามยันยันหนักแน่น "ผมจะไม่มีวันปล่อยคุณไป"

เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอ ดวงตาของเขาสบกับดวงตาของเธออย่างลึกซึ้ง "อรุณรัศมี... ผมรักคุณ... และผมจะทำทุกอย่าง... เพื่อให้คุณปลอดภัย... แม้ว่ามันจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม"

ก่อนที่อรุณรัศมีจะได้เอ่ยอะไรออกไปอีก ธามก็โน้มตัวลงจุมพิตเธออย่างดูดดื่ม จูบที่เต็มไปด้วยความปรารถนา ความโหยหา และความเจ็บปวด อรุณรัศมีตอบรับจูบของเขาอย่างอ่อนหวาน เธอรู้สึกได้ถึงความรักที่ล้นทะลักออกมาจากตัวเขา แม้ว่าเขาจะยังคงไม่ยอมเปิดเผยความจริงทั้งหมดก็ตาม

ในขณะที่ริมฝีปากของพวกเขาสัมผัสกัน อรุณรัศมีก็รู้สึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่ขัดแย้งกันอย่างรุนแรง ระหว่างคำพูดของธาม กับสิ่งที่เธอรู้สึกจากสัมผัสของเขา มันเหมือนมีกำแพงบางๆ ที่มองไม่เห็น กั้นระหว่างพวกเขาอยู่เสมอ

เมื่อจูบสิ้นสุดลง ธามผละออกไปเล็กน้อย ใบหน้าของเขายังคงใกล้เธอมาก จนเธอได้ยินเสียงลมหายใจของเขา "ผม... ผมต้องไปแล้ว"

"ไปไหนคะ?" อรุณรัศมีถามด้วยความกังวล

"มีธุระ... ที่ต้องจัดการ" ธามตอบเสียงเรียบ ก่อนจะลุกขึ้นยืน "คุณ... คุณอยู่กับทีมรักษาความปลอดภัยนะ... อย่าไปไหน"

เขาพูดจบก็รีบเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้อรุณรัศมีนั่งนิ่งอยู่คนเดียวอีกครั้ง หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความรักที่ก่อตัวขึ้นใหม่ แต่ก็ยังคงมีคำถามและความไม่เข้าใจที่ยังคงค้างคา

ธามยึดมั่นในเงื่อนไขของเขาอย่างแน่วแน่ แต่การกระทำของเขากลับแสดงให้เห็นถึงความรักที่เขามีให้เธออย่างชัดเจน การปกป้องที่เขามอบให้ การแสดงออกถึงความห่วงใย และจูบที่เต็มไปด้วยความรู้สึกเหล่านั้น มันคือสัญญาณอะไร? หรือว่า 'เงื่อนไข' ที่เขาพูดถึงนั้น แท้จริงแล้วมันคือสิ่งที่เขาต้องทำเพื่อปกป้องเธอจากบางสิ่งที่ใหญ่กว่าที่เธอคาดคิด?

ขณะที่อรุณรัศมียังคงจมอยู่กับความคิดของตัวเอง เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น เป็นข้อความจากหมายเลขที่ไม่คุ้นเคย

"คืนนี้... เขาจะมาหาเธอ... อย่างที่เธอไม่เคยคาดคิด"

อรุณรัศมีตาเบิกกว้าง เธอแทบจะทำโทรศัพท์หลุดมือ ข้อความนี้หมายความว่าอย่างไร? ใครคือ 'เขา'? และ 'สิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิด' คืออะไร? ความหวาดกลัวคืบคลานเข้ามาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้... มันมาพร้อมกับความรู้สึกที่ไม่อาจปฏิเสธได้... ความรู้สึกว่าบางสิ่งบางอย่างที่ยิ่งใหญ่กว่ากำลังจะเกิดขึ้น... และเธออาจจะไม่ได้อยู่เพียงลำพังในการเผชิญหน้ากับมันอีกต่อไป...