ความจริงที่ปรากฏในรูปถ่าย มันราวกับสายฟ้าที่ฟาดลงมากลางใจของเมขลา ใบหน้าของหญิงสาวในภาพ… มันคือใบหน้าของเธอเอง เพียงแต่… ในภาพนั้นเธอมีรอยยิ้มที่สดใสกว่านี้ และ… กำลังตั้งครรภ์
“นี่มัน… อะไรกันคะ?” เมขลาพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงสั่นเครือ
เธอเงยหน้ามองไปทางประตูห้องอาหาร ที่มีเสียงเรียกของมะลิดังขึ้นอีกครั้ง แต่ตอนนี้… เธอแทบไม่ได้ยินแล้ว
หัวใจของเธอเต้นระรัว ความคิดตีกันยุ่งเหยิง ภาพในรูปถ่าย กับความเป็นจริงที่เธอเผชิญอยู่… มันเชื่อมโยงกันอย่างไร?
เธอตัดสินใจ… เก็บรูปถ่ายนั้นไว้ในกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไป
เมื่อมาถึงห้องอาหาร กวินนั่งรอเธออยู่แล้ว ใบหน้าของเขายังคงความเย็นชา ไร้อารมณ์ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“มาช้า” เขากล่าวเสียงเรียบ
เมขลาไม่ตอบ เธอเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามเขา พยายามเก็บอาการตื่นตระหนกเอาไว้
“คุณ… รู้จักผู้หญิงคนนี้ไหมคะ?” เมขลาถาม พลางหยิบรูปถ่ายออกมาวางบนโต๊ะ
กวินมองรูปถ่ายนั้น แววตาของเขามีประกายบางอย่างเปลี่ยนไปเพียงชั่วครู่ ก่อนจะกลับสู่ความเย็นชาดังเดิม
“เธอเป็นใคร?” เมขลาถามอีกครั้ง เสียงหนักแน่นขึ้น
“เธอ… คือเมขลา” กวินตอบเสียงเรียบ
“แต่… ฉันก็คือเมขลา! แล้วทำไม… ผู้หญิงคนนี้ถึงท้อง?”
กวินมองหน้าเธอด้วยสายตาที่เหมือนจะเย้ยหยัน “คุณคิดว่า… คุณเป็นเมขลาคนเดียวในโลกงั้นเหรอ?”
คำพูดของกวิน ทำให้เมขลาสับสนยิ่งกว่าเดิม “หมายความว่ายังไงคะ?”
“คุณ… ไม่ได้มีใครเหมือนคุณ… บนโลกนี้” กวินกล่าว “แต่… คุณก็ไม่ได้เป็นคนเดียวที่ชื่อเมขลา”
เมขลาเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ เธอสัมผัสได้ว่ากวินกำลังจะบอกอะไรบางอย่างที่สำคัญ… และอาจจะเกี่ยวข้องกับความลับดำมืดที่ซ่อนอยู่
“ครอบครัวของคุณ… มีหนี้สินกับผมอยู่มาก” กวินเริ่มพูด น้ำเสียงของเขาเริ่มจริงจัง “และ… การแต่งงานครั้งนี้… มันเป็นส่วนหนึ่งของการชดใช้หนี้นั้น”
“การชดใช้หนี้? แล้ว… เกี่ยวอะไรกับผู้หญิงในรูป?”
“ผู้หญิงในรูป… คือเมขลาคนแรก” กวินกล่าว “เธอ… เป็นคนรักของผม… และเธอ… กำลังจะให้กำเนิดลูกของผม”
เมขลาอึ้งไป เธอไม่รู้จะพูดอะไร เธอรู้สึกเหมือนทุกอย่างกำลังพังทลายลงตรงหน้า
“แต่… แล้วทำไม… ฉันถึงต้องมาแต่งงานกับคุณ?”
“เพราะ… คุณหน้าตาเหมือนเธอทุกประการ” กวินตอบ “และ… เธอ… ได้จากไปแล้ว… พร้อมกับลูกในท้องของเธอ”
น้ำตาเริ่มไหลรินลงมาบนแก้มของเมขลา เธอไม่เคยคิดว่าเรื่องราวจะซับซ้อนขนาดนี้
“แล้ว… คุณ… รักเธอมากขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”
กวินเงียบไป เขาเพียงแต่มองรูปถ่ายนั้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด
“ผม… จะทำทุกอย่าง… เพื่อให้ลูกของผม… ได้เกิดมาอย่างปลอดภัย” กวินกล่าว “และ… การที่คุณมาอยู่ที่นี่… มันคือเงื่อนไข… ที่จะทำให้ผม… บรรลุเป้าหมายนั้น”
“เงื่อนไข? เงื่อนไขอะไรคะ?”
“คุณ… จะต้องทำหน้าที่… เป็น ‘แม่’ ของลูกผม… จนกว่าผมจะ… หาทางแก้ปัญหาทุกอย่างได้” กวินกล่าว “และ… เมื่อผมสามารถ… ชดใช้หนี้สินทั้งหมด… และ… สร้างความมั่นคงให้กับลูกของผม… ผมจะ… ปล่อยคุณไป”
เมขลาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เธอถูกบังคับให้มาเป็น ‘แม่’ ให้กับลูกของกวิน… ลูกของเมขลาคนแรก… คนรักที่จากไปของเขา
“แต่… ฉัน… ฉันเป็นแค่… เมขลาคนสอง…”
“คุณ… คือความหวังสุดท้ายของผม” กวินกล่าว “และ… คุณ… ต้องทำตามที่ผมบอก… หากคุณไม่ต้องการให้ครอบครัวของคุณ… ต้องเจอชะตากรรมเดียวกันกับ… เมขลาคนแรก”
คำพูดของกวิน มันคือการข่มขู่… การข่มขู่ที่เมขลาไม่อาจปฏิเสธได้
“ถ้า… ฉันไม่ยอมล่ะคะ?” เมขลาถามเสียงสั่น
กวินยิ้มมุมปาก “คุณ… รู้ดี… ว่าอะไรจะเกิดขึ้น”
เขาหยิบซองเอกสารขึ้นมาวางบนโต๊ะ “นี่คือ… สัญญา… ที่คุณจะต้องเซ็น”
เมขลาหยิบซองเอกสารขึ้นมาเปิดอ่าน หัวใจของเธอเต้นระรัวยิ่งกว่าเดิม ในสัญญา… ระบุเงื่อนไขทุกอย่างที่กวินได้บอกไป มันคือข้อตกลงที่ผูกมัดเธอไว้กับกวิน… ผูกมัดเธอไว้กับความลับที่ดำมืดที่สุด
“ฉัน… ฉันไม่รู้ว่า… จะทำได้ไหม” เมขลาเอ่ยเสียงแผ่วเบา
“คุณ… ไม่มีทางเลือกอื่น” กวินกล่าว “และ… คุณ… ต้องทำมันให้ได้… เพราะชีวิตของครอบครัวคุณ… ขึ้นอยู่กับคุณ”
เมขลาหลับตาลง เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังตกอยู่ในวังวนแห่งโศกนาฏกรรม ราวกับเธอคือตัวละครในนิยายเรื่องหนึ่ง ที่ถูกเขียนขึ้นมาเพื่อเติมเต็มความต้องการของใครบางคน
เธอเหลือบมองรูปถ่ายในมืออีกครั้ง ใบหน้าของหญิงสาวในภาพ… มันคือภาพสะท้อนของเธอเอง แต่… เต็มไปด้วยความสุขที่เธอไม่มี
“ฉัน… จะเซ็น” เมขลาเอ่ยเสียงหนักแน่น “แต่… คุณต้องให้คำมั่น… สัญญาว่า… จะไม่ทำอันตรายครอบครัวฉัน… และ… ฉัน… ขอมีสิทธิ์… ในการตัดสินใจ… เกี่ยวกับ… ลูกของคุณ… ในอนาคต”
กวินมองเธอด้วยสายตาที่ประเมินค่า “คุณ… กล้าต่อรองกับผม… ได้อย่างน่าสนใจ”
เขาเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้า “ผม… ตกลง… แต่… หากคุณ… ทำผิดสัญญา… คุณ… จะต้องรับผิดชอบ… ต่อผลที่ตามมา… ด้วยตัวเอง”
เมขลาพยักหน้า เธอหยิบปากกาขึ้นมา และเริ่มเซ็นชื่อลงบนสัญญา
เมื่อเซ็นสัญญาเสร็จ เธอก็ยื่นให้กวิน
กวินรับสัญญาไป ถือไว้ในมือ ก่อนจะมองหน้าเมขลาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา
“จากนี้ไป… คุณ… คือ ‘แม่’ ของลูกผม” กวินกล่าว “และ… คุณ… จะอยู่ที่นี่… กับผม”
เมขลาได้แต่พยักหน้า เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนแห่งโชคชะตา
“ส่วนเรื่อง… ‘เมขลา’ คนแรก…” กวินหยุดพูดไปชั่วครู่ “เรื่องราวของเธอ… จะถูกปิดเป็นความลับ… ตลอดไป”
เมขลาได้แต่ก้มหน้ามองพื้น เธอรู้ดีว่า… ชีวิตของเธอหลังจากนี้… จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
เธอกลายเป็น ‘เมียลับ’ ของมาเฟีย… ที่ต้องทำหน้าที่ ‘แม่’ ของลูกที่เธอไม่เคยรู้จัก
นี่คือ… จุดเริ่มต้นของเกมที่อันตราย… เกมที่เดิมพันด้วยชีวิต และหัวใจของเธอ
ทันใดนั้น… เสียงโทรศัพท์ของกวินก็ดังขึ้น
“อะไรนะ…!” กวินอุทานด้วยความตกใจ “หมายความว่ายังไง…!”
เขาเงยหน้ามองเมขลาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก “มีคน… บุกเข้ามาที่คฤหาสน์…”
เมขลาตกใจจนตัวแข็ง เธอไม่รู้ว่าใครกำลังบุกเข้ามา… และสิ่งนี้… จะนำพาเธอไปสู่สถานการณ์ที่เลวร้ายกว่าเดิมหรือไม่?
เมียลับของมาเฟีย
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก