"ถ้าคุณคิดว่าฉันจะยอมจำนนโดยง่าย คุณคิดผิดเสียแล้ว!" เสียงแผดร้องของเมขลาสะท้อนก้องอยู่ในคฤหาสน์หรูราวกับจะท้าทายอำนาจของกวิน แต่สำหรับเขา มันเป็นเพียงเสียงกระซิบที่ไร้ความหมาย
ใบหน้าของเมขลาซีดเผือด เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้า กองเอกสารที่เต็มไปด้วยตัวเลขมหาศาล รายงานการขนส่งสินค้าที่ดูเหมือนจะปกติ แต่กลับมีรหัสลับที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ซองจดหมายสีดำประทับตราสัญลักษณ์แปลกตา และที่น่าตกใจที่สุดคือ รูปถ่ายของชายหญิงมากมายที่ถูกปะปนอยู่ในเอกสารเหล่านั้น มันไม่ใช่เอกสารธุรกิจทั่วไปแน่นอน
"ทำไม...ทำไมคุณถึงทำแบบนี้" เธอเอ่ยถามเสียงสั่นเครือ ดวงตาเต็มไปด้วยความขมขื่นและความไม่เข้าใจ
กวินยืนพิงกรอบประตู มองดูเธอด้วยแววตาเย็นชาที่ยากจะหยั่งถึง "เธอไม่มีสิทธิ์ถามอะไรทั้งนั้น เมขลา หน้าที่ของเธอคือทำตามที่ฉันสั่ง"
"แต่...นี่มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะทำได้" เธอยกมือขึ้นกุมขมับ รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะถล่มลงมา
"ถ้าเธออยากมีชีวิตรอด ก็ต้องเรียนรู้ที่จะทำ" น้ำเสียงของกวินเฉียบขาดราวกับใบมีด เขาเดินเข้ามาใกล้เธอ ช้าๆ แต่เต็มไปด้วยอำนาจที่กดดัน
"คุณกำลังจะให้ฉันเข้าไปพัวพันกับ...เรื่องพวกนี้อย่างนั้นเหรอ?" เมขลาถาม พยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิง "มันผิดกฎหมาย! มันอันตราย!"
"อันตรายสำหรับคนที่ไม่รู้วิธีเอาตัวรอด" กวินยิ้มมุมปากอย่างเหยียดหยาม "แต่สำหรับเธอ...มันจะเป็นบทเรียนที่ราคาแพงที่สุด"
เขาหยิบเอกสารบางส่วนขึ้นมา ยื่นให้เธอ "นี่คือแผนผังการขนส่งล็อตสุดท้ายที่กำลังจะออก 'สินค้า' จะถูกซ่อนอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์ที่ติดป้ายว่า 'เครื่องจักรทางการเกษตร' หน้าที่ของเธอคือดูแลให้แน่ใจว่าไม่มีใครสงสัย"
เมขลาแทบจะสำลักลม เธอไม่เคยคิดฝันว่าชีวิตจะพาเธอมาถึงจุดนี้ การต้องกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาชญากรรมที่เธอไม่เคยแม้แต่จะคิดจะเข้าใกล้
"ฉัน...ฉันทำไม่ได้" เธอปฏิเสธอย่างแข็งกร้าว
กวินหัวเราะในลำคอ "เธอไม่มีทางเลือก เมขลา จำไว้ให้ดี ชีวิตของเธอ...และคนที่เธอรัก อยู่ในกำมือของฉัน" คำพูดนั้นตอกย้ำความจริงอันโหดร้ายที่เธอต้องเผชิญ
วันเวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าและทรมาน เมขลาถูกบังคับให้เรียนรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับ "ธุรกิจ" สีเทาของกวิน เธอต้องปลอมตัวเป็นเลขาส่วนตัว ไปประชุมลับในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย สังเกตการณ์การส่งมอบสินค้าผิดกฎหมาย และแม้กระทั่งต้องปลอมแปลงเอกสารบางอย่าง
ทุกครั้งที่ต้องทำ เธอจะรู้สึกเหมือนมีมีดกรีดแทงหัวใจ แต่เมื่อนึกถึงภาพของครอบครัวที่ถูกกวินข่มขู่ เธอก็ต้องกัดฟันทำไป
"คุณแน่ใจเหรอเมขลา ว่าจะทำแบบนี้" เสียงของสมศักดิ์ ผู้ช่วยคนสนิทของกวินดังขึ้น ทำให้เธอสะดุ้ง
เมขลาหันไปมองเขา ใบหน้าของสมศักดิ์ดูเป็นห่วงเป็นใย "ฉัน...ฉันต้องทำ" เธอตอบเสียงแผ่ว
"ผมรู้ว่ามันไม่ง่าย แต่คุณเก่งกว่าที่คุณคิด" สมศักดิ์พูดให้กำลังใจ "คุณต้องเข้มแข็งนะ"
"แล้วคุณล่ะคะ คุณสมศักดิ์ จะให้ฉันทำอะไร?" เมขลาถาม เธอรู้สึกว่าสมศักดิ์ไม่ใช่คนเดียวกับกวิน เขาดูมีความเป็นมนุษย์มากกว่า
"ผมจะคอยช่วยคุณอยู่ห่างๆ" สมศักดิ์ตอบ "แต่สุดท้าย คุณต้องหาทางของตัวเอง"
คืนวันผ่านไปอย่างยากลำบาก เมขลาได้เห็นด้านมืดของโลกใบนี้ ที่เต็มไปด้วยความโลภ การทรยศ และความรุนแรง เธอเห็นผู้คนมากมายที่ถูกกวินชักใยราวกับหุ่นเชิด บางคนก็ยอมจำนนด้วยความกลัว บางคนก็ยินดีที่จะทำตามเพราะผลประโยชน์
เธอเริ่มเข้าใจว่าทำไมกวินถึงต้องการเธอในตอนนี้ เขาต้องการใครสักคนที่เขาควบคุมได้ง่ายๆ หรือเปล่า? หรือมีเหตุผลอื่นที่ซ่อนอยู่?
วันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังคัดแยกเอกสารที่กวินสั่งให้ทำ เธอเหลือบไปเห็นรูปถ่ายใบหนึ่งในกองเอกสารที่ถูกทิ้งไว้ รูปของหญิงสาวคนหนึ่งที่ดูคุ้นตา...
หัวใจของเมขลาเต้นแรง เธอหยิบรูปนั้นขึ้นมาดูอย่างตั้งใจ หญิงสาวในรูปมีรอยยิ้มที่สดใส ดวงตาเป็นประกาย แต่สิ่งที่ทำให้เธอขนลุก คือรูปถ่ายใบเล็กๆ อีกใบที่ติดอยู่ด้านหลังของรูปหลัก
มันเป็นรูปของเธอ...ในวัยเด็ก
"นี่มัน...อะไรกัน" เมขลาพึมพำด้วยความตกใจ เธอไม่เคยเห็นรูปนี้มาก่อน และไม่เข้าใจว่ามันมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
เธอเริ่มค้นหาเอกสารที่เกี่ยวข้องกับรูปถ่ายใบนั้นอย่างบ้าคลั่ง เธอพบว่ามันถูกบันทึกไว้ในแฟ้มที่ถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนา และมีเพียงกวินเท่านั้นที่มีสิทธิ์เปิดดู
ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเมขลา เธอไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ คือการปกป้องตัวเอง หรือกำลังถูกใช้เป็นเครื่องมือในแผนการบางอย่างที่เธอไม่รู้
"คุณกำลังเล่นเกมอะไรกับฉันกันแน่ กวิน" เธอถามตัวเอง เสียงแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะค้นหาความจริง
คืนนั้น ขณะที่เธอพยายามจะหลับตา เธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากนอกห้อง เธอแอบมองผ่านช่องตาแมว เห็นเงาตะคุ่มๆ ของใครบางคนยืนอยู่หน้าห้องของเธอ
เธอรู้สึกได้ถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามา เธอรู้ว่าเธอไม่ปลอดภัยอีกต่อไป
"ใครน่ะ!" เธอตะโกนถาม แต่ไม่มีเสียงตอบกลับ
เงาตะคุ่มๆ นั้นค่อยๆ เลื่อนหายไป ทิ้งไว้เพียงความหนาวเหน็บที่เกาะกินหัวใจของเมขลา
เธอรู้ว่าเธอต้องหาทางออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ก่อนที่เกมอันตรายนี้จะพรากทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเธอ
เธอหยิบรูปถ่ายใบนั้นขึ้นมา กำมันไว้แน่น "ฉันจะต้องรู้ความจริงให้ได้"
แต่เมื่อเธอหันกลับไปมองที่ประตู เธอก็เห็นเงาสะท้อนรางๆ ของใครบางคนกำลังยืนมองเธออยู่จากด้านนอก...
เมียลับของมาเฟีย
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก